Кіріспе

Американдық скрипкашы Поли Брэдфилд - 1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында Нью-Йорк қаласының еркін импровизация сахнасынан шыққан американдық скрипкашы. Оның ең жақын музыкалық серіктестері Юджин Чадборн және Джон Зорн болды. Ол Уильям Паркер мен Франк Лоудың жазбаларында да ойнады. Оның музыкалық мансабы 1980 жылдары Калифорнияға көшіп келгенде аяқталды. Оның соңғы рет 1986 жылы Зорнның "The Big Gundown" альбомында жазылған.

Өмірбаян

"Мен 8-9 жасымда музыка ойнай бастадым. Алдымен фортепиано, содан кейін скрипка. Мен классикалық әдебиетті артық көретінмін, бірақ мектептегі сахналық оркестрде фортепиано ойнап, импровизация жасай бастадым. Мен колледжде Сесил Тейлорды тыңдағаннан кейін джаз оқыдым мен фортепианода импровизациялау стилін дамыта бастадым, көптеген әртүрлі музыканттармен ойнай бастадым және кейде орындадым. Нью-Йоркке көшіп келгенде Юджин Чадборн мен Джон Зорнмен танысқанда, фортепиано ойнауды тастап, скрипкаға көңіл аудардым. Менің ойнау шынымен өзгерді, сондай-ақ менің музыка мен импровизацияға деген көзқарасым да өзгерді " (Брэдфилдтің өзінің жеке жазбаларынан Solo Violin Improvisations LP-нің артқы жағында)

Тәуелділік және әсер ету

Сол жазбаларда ол өзінің музыкалық шабыттанған жерлерін атап өтті: Паганини, Барток, Айвс, Лигети, Джанго Рейнхардт, Стив Смит, Эдди Саут, Джо Венути, Киелі гитара және скрипка музыкасы Қазіргі ацтектер, Жан Кариньян, швед скрипкасы және Каджун струнды оркестрлері. (Ол сондай-ақ Зорн мен Чадборнға оның музыкасына әсер еткені үшін алғыс айтады.) Two Of Substance 2019 жылдың басында Полли Брэдфилдтің есімімен аталған ән шығарды.

Сололық музыка

1979 жылы ол Чадборнның Parachute лейблінде Solo Violin Improvisations деп аталатын LP шығарды. Мұқабасында жас қыздың, бәлкім, Брэдфилдтің бала кезінде ағаштан бұтақ кескен фотосуреті бар, скрипкада ойнау "кесу" деп сипатталады. Альбомда кесуден гөрі тыныштық көбірек; оның скребктері, скребктері, планкілері және скрипкада кездейсоқ ноталары жиі оның ұзақ аралықтарымен бөлінеді. Оның бұл танымал емес ЛП-дегі радикалды тыныш, дискурсивті емес, Кейдж стилі еркін импровизацияның кейінгі үрдістерін алдын ала көрсетеді. Юджин Чадборн альбомды "қатаң қарқынды ойнаудың бақыланатын шедеврі" деп сипаттады. Брэдфилд өзінің жазба жазбаларында "Бұл жазбадағы музыка тек акустикалық скрипка. Әдетте мен концерттерде күшейткіш қолданамын, бірақ мен алғашқы жеке клиптерімді акустикалық етіп жазғым келді. Бұл - электр қуаты пайда болғанға дейін пайда болған аспаптың ұзақ және әртүрлі тарихының бір көрінісі деп ойладым".

Кевин Драмм

"Поллиге не болды? Евгений Чадборнның "Parachute" лейблімен шыққан таңғажайып және бірегей жеке альбом. "Бұл - ең үздік сололық импровизация альбомы". (Dusted журналынан)

Фред Фрит

"Полли Брэдфилдтің соло ойнауы мүлдем басқаша, қаттырақ, аз лирикалық және бақыланатын және жасалмалы аралықтағы қайырымдылыққа бағынды. Мен оның көп бөтелкесі бар деп ойладым, өйткені ол қиын жолды таңдады; оның ойнауы қатал және келісімсіз, сәл қатты; ол тәуекел жасайды; оның үнсіздік қолдануы Джон Зорнға ұқсас, бірақ оның әзілі кептіргіш (бұл бар). Ол ойнағаннан кейін мен өзімді қатты қуандым, бірақ жермен байланыста болдым".

Джон Зорн

"Лакросс" әнінің төртінші дуэтіне жеті жарым минут қалғанда Полли Брэдфилд до до до дыбысын шығарады. Бұл нота менің өмірімдегі ең керемет музыкалық тәжірибелердің бірі болды. (Мектепке жазған жазбаларынан)

Джон Корбет

"Бұл керемет скрипкалық саяхаттың қораптары, өзінің түріндегі ең жақсы жазбалардың бірі, Брэдфилд оны тастап кетіп, жылдар бойы сатылмаған. Джон Зорн мен Юджин Чадборнның маңызды ертедегі серіктесі жасаған түйінді, қарқынды, нюанспен жасалған кішкентай дыбыстар". (Vinyl Freak: Love Letters to a Dying Medium, Duke University Press (2017), 178 бет) кітабынан алынған.