Кіріспе

Барра-Манса - Бразилиядағы муниципалитет, Рио-де-Жанейро штатында орналасқан. Ол Параиба аңғарының микроөңірінде, Оңтүстік Флуминенсе мезорегионында орналасқан. Ол 22o32'39" оңтүстік кеңдікте, 44o10'17" батыс бойлықта және 381 метр биіктікте орналасқан. 2020 жылы оның болжамды халқы 184,833 адам болды, бұл 450 мыңнан астам тұрғыны бар Вольта Редонда және Пинхейрал қалаларымен бірге астаналық аймақ құрады. Оның ауданы 548,9 км2. Әкімшілік және заңнамалық орталығы - Центро ауданында. Онда қала әкімдігі мен қала әкімдігі орналасқан). Сот орталығы - Барбара ауданы, мұнда қалалық форум орналасқан. 1954 жылы Вольта-Редонда ауданы бостандыққа шықты, ал 1991 жылы Куатистің кезегі келді, ол Рибейрао-де-Сан-Хоаким және Фалькао аудандарын алып кетті. 1993 жылы Антонио Роша аудан дәрежесіне көтерілді, сондай-ақ 2006 жылы Санта-Рита-де-Кассия ауданы болды. Барра Манса халқының көпшілігі еуропалық иммигранттардың ұрпақтарынан (негізінен португал, итальян және испан), сонымен қатар француз және неміс, сондай-ақ динамикалық сириялық ливандық колония, сондай-ақ америкалықтар мен африкалық ұрпақтардан тұрады. Муниципалитет Оңтүстік Флуминенсе мезорегионында екінші орында, 528-ден астам өнеркәсіптік бірлігі бар, үлкен теміржол, жол және өзен торабы бар. Бұл қала Бразилияның ең ірі екі қаласы - Рио-де-Жанейро мен Сан-Паулуға жақын орналасқан. Сондай-ақ, Сан-Хосе-дос-Кампос, Джуиз-де-Фора және Вольта-Редонда сияқты аймақтық экономикалық орталықтарға жақын. Барра Мансада жан басына шаққандағы табыс ұлттық орташадан жоғары - R $ 13,956.15 [5] және Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму Бағдарламасы (БҰҰДП) жоғары деп санайтын 0,806 (2000 жыл) Адам даму индексі бар. Рио-де-Жанейроның муниципалитеттері арасында адам дамуының ең жақсы индексі (ХДИ М) бойынша алтыншы орында. Барра Мансада қала экономикасы үшін маңызды, мықты және дәстүрлі сауда орталығы бар. 1700 жылы Сан-Паулуға жету мүмкін емес іс болды, өйткені Серра-ду-Мар табиғи кедергісі болды. Алайда жолды жылдамдату үшін губернатор Луис Вайа Монтейро Итагуаи таулары арқылы жол салуды бұйырды. Жолды аяқтағаннан кейін Параиба-ду-Сул өзеніне бірнеше рет шабуыл жасалды, бірақ ауылдар мен қалалар құруға бел бумады. Бұл шабуылдар әдетте алтын іздеген сарбаздардан жасалатын. Қоныстанудың алғашқы белгісі 1764 жылы Франсиско Гонсальвес де Карвалхо вице-король Д. Антонио Альварес да Куньядан Бара Сека немесе Бара Манса деп аталатын өзен бар жерде Оңтүстік Параиба өзені мен Бананал өзені арасында ірі қара мал мен керек-жарақ фермасын (Фазенда да Поссе) құруға арналған сесмарияны алған кезде болды. 1764 жылы Бразилияның вице-королі Антонио Альварес да Кунья Франсиско Гонсальвес де Карвальхо егіншіге сесмария берді. Осылайша осы жерлерде Vila de São Sebastião da Barra Mansa алғашқы ғимараты пайда болды. Барра-Манса өзені мен Параиба-ду-Сул өзенінің жағалауында 1768 жылдан бастап салынған Поссе фермасы орналасқан. Барон де Гуапи сарайы - Бара Мансаның тарихи ғимараты, ол принцесса Изабел сияқты әйгілі адамдарды қабылдады. Қалалық және қалалық әкімдіктерде орын алған. Қазіргі уақытта мұнда кітапхана орналасқан. 1765 жылы Хосе Альберто Монтейро вице-корольден Параиба өзенінің жағалауында, қазіргі Вольта-Редонда қаласы орналасқан сесмарияны алды. Жылдар өте келе, бұл сесмариялар иелері өзгерді, 1827 жылы олар мұрагерлікпен, муниципалитет негізін қалаушы полковник Кустодио Феррейра Лейте қолына келді. Сол жерден бұл жер теңіз порттарына баратын саяхатшылар әскерлерінің міндетті өту нүктесіне айналды. 1800 жылы Барра-Манса өзенінің сағасына жақын жердегі Хенрике Магалхаес жерінде диірмен мен шіркеу бар болатын. Бірте-бірте шағын халықтық ядро пайда бола бастады және қоныс аударудың басталуы полковник Кустодио Феррейра Лейтеге көмектесті, ол оң жағалауда тағы бір шіркеу салдырды, ол да Сан-Себастьянға арналған, ол жағалаудағы Фазенда Ано Бомның алдында орналасқан. өзеннің қарама-қарсы жағалауы. Шағын ауыл өсті және 1832 жылы 3 қазанда империяның Бас заң шығарушы жиналысына жолданған хаттың арқасында Сан-Себастьяно-де-Бара-Манса ауылы құрылды, ол көршілес Ресенде, Валенса және Сент-Жон Марк жерлерінің бөлшектелген жерлерінің бөлігі болды. 1954 жылы саяси маневрдің нәтижесінде ол сол кезге дейін Санто-Антонио-де-Волта-Редонда округін, ал 1991 жылы Куатис, Фалькао және Рибейрао-де-Сан-Хоаким аудандарын босатты.