Кіріспе
Бангладеш ақыны және жазушысы Сайед Фаррух Ахмад (1918 жылы 10 маусым - 1974 жылы 19 қазан), кейіннен Фаррух Ахмад деп аталатын, Бангладеш ақыны және жазушысы. Ол көбінесе мұсылмандық қайта өрлеу ақыны ретінде танымал, өйткені оның көптеген өлеңдері Бенгалиядағы отарланған мұсылмандардың жүрегінде қайта тірілу рухын бейнелейді. Қазіргі Бенгалияда ислам ой-пікірінің көрнекті жеткізушісі болудан басқа, оның поэзиясы сөздік және әдеби құндылығы үшін де маңызды. Романтизмнен модернизмге көшу оның поэзиясында айқын көрінеді. Ол өзінің "Сат Сагорер Мажи" атты үлкен еңбегімен танымал.
Syed Farrukh Ahmad (; 10 June 1918 – 19 October 1974), later simply known as Farrukh Ahmad, was a Bangladeshi poet and author. He is commonly known as the poet of the Muslim renaissance, as many of his poems embody the spirit of resurrection in the hearts of the colonised Muslims of Bengal. Other than being a distinguished bearer of Islamic thought in modern Bengal, his poetry is also significant for its diction and literary value. The transition from romanticism to modernism is evident in his poetry and he is best known for his magnum opus, Sat Sagorer Majhi.
Ерте өмір
Ахмад 1918 жылы 10 маусымда Шрипурдың Магурадағы Маджаил ауылында бенгал мұсылман отбасында дүниеге келді. Оның әжесі оған Рамазанның дақ намын берді, өйткені оның тууы ислам күнтізбесіндегі Рамазан айына сәйкес келді.
Білім және мансап
Ол 1937 жылы Кхулна Зилла мектебін бітіріп, 1939 жылы Колкаттадағы Рипон колледжінде ИА курсын бітірген. Содан кейін ол беделді Шотланд шіркеу колледжіне философия және ағылшын әдебиеті бойынша бакалавр дәрежесін алу үшін оқуға түсті, бірақ оқуын аяқтай алмады.
Саяси көзқарастар
Студент кезінде Фаррух Ахмад Манабендра Натх Ройдің радикалды гуманизміне тартылып, солшыл саясатқа қатысты. Алайда қырықжылдықтан бастап ол тәуелсіз мұсылман мемлекетін жақтаған Пәкістан қозғалысын қолдады. Ол 1952 жылы бенгал тіліндегі қозғалыстың, сондай-ақ 1971 жылғы Бангладеш азаттық соғысының жалынды жақтауы болды.
Әдеби шығармалары
Оның өлеңдері араб және парсы тілдерінің Бенгалиядағы мұрасын көрсетеді және араб және парсы сөздерімен толы. Сондай-ақ, ол сатирикалық өлеңдер мен сонеттер жазды.
Жеке өмір
1942 жылы қарашада өзінің тұңғыш туысы Сайеда Тайеба Хатун Лилиге үйленді. Бұл некеде Ахмад "Упохар" поэмасын жазды, оны 1942 жылдың соңында Саогат баспасынан жариялады.