Кіріспе

Бакфастли, Тотнес және Оңтүстік Девон темір жолы Тоттнестен Бакфастлиге және Девондағы Эшбертонға дейінгі кең кең телімді темір жол желісін салды.

Тарих

XIX ғасырдың алғашқы онжылдықтарында Бакфастли мен Эшбертон аймақта маңызды қалалар болды. Эшбертон маңызды жүн және жүн қалашығы болды, ал Бакфастли жүн фабрикаларын және басқа да өндіріс орындарын құрды. Екі қала да Плимуттан Эксетерге дейінгі көліктік жолда орналасқан, ал бұл көлік байланысы олардың табысына маңызды болды. Аймақта темір жолдар ұсыныла бастағанда, Плимут пен Эксетер арасындағы бірқатар баламалы бағыттар ұсынылды, ал Бакфастли мен Эшбертон арқылы өтетін желі қарастырылды. Алайда, шын мәнінде қабылданған бағыт Оңтүстік Девон темір жолы болды, ол Тейгнмут, Ньютон Аббот және Тотнес арқылы оңтүстік бағытты ұстанды. Бұл жол 1847 жылы ашылды, ал Бакфастли мен Эшбертон жаңа темір жолға жақын емес еді. Олар темір жолмен байланысты басқа қалалардың маңыздылығы көтерілгенін, өйткені олардың көлік шығыны төмендеді, ал Бакфастли мен Эшбертон бәсекелестік кемшілікке байланысты тез төмендеді. Жергілікті тұрғындарға қалаларға әсері өте жағымсыз болатыны анық болды, өйткені автобустық көлік тоқтап, Бакфастли мен Эшбертон қазіргі көлік желісінен тыс қалады. Тотнес те алаңдаушылыққа ұшыраған көрінеді, өйткені 1845 жылы 14 маусымда қоғамдық жиналыста "бұл қаланың мүддесі мен әл-ауқаты үшін Бакфастли мен Эшбертон қалаларымен темір жол арқылы байланысу өте маңызды, өйткені бұл маңызды қала мен ауыл шаруашылығының ресурстарын дамытуға әкеледі" деп шешті. Бұл ұсынысқа дауыс беру құлшынысы шұғыл әрекетке айналмаған сияқты, бірақ 1848 жылы 27 шілдеде Тоттнс Бакфастли және Эшбертон темір жолы өзінің Парламент актісін алды; рұқсат етілген капитал 130 000 фунт стерлинг болды, ал инженер Изамбард Кингдом Брунел болды. Бұл кезде ақша табу өте қиын болды, ал қажетті капиталды жинау мүмкін емес болып шықты; 1851 жылы компания ештеңе жасамай таратылды.

Қол жеткізетін схема

Егер Бакфастли мен Эшбертонның өнеркәсіптері темір жол желісінен оқшауланса, олардың құлдырауы болжалды және бұл қараңғы болжам шындыққа айналды. 1863 жылы қызығушылық танытқан адамдар жаңа темір жолды ұсынды, бұл жолы Тоттнестегі Оңтүстік Девон темір жолымен (SDR) байланысу және Дарт өзеніндегі кемежайға дейін кеңейту. 1864 жылы 25 маусымда Бакфастли, Тотнс және Оңтүстік Девон теміржол компаниясы Парламент актісін алды. Негізгі желі 16 шақырымға дейін ұзартылмақ еді. Тоннестегі Кейдтерге "темір жол немесе трамвай" қысқа саласы SDR негізгі желісінің оңтүстік жағында болды және атпен жұмыс істеуге тиіс болды. Локомотивтерді, стационарлық қозғалтқыштар мен арқандарды немесе "атмосфералық агенттікті" (яғни қазір беделсіз атмосфералық тарту жүйесін) пайдаланудың бәрі тыйым салынды. Жол кең кеңістікке бағытталуы тиіс еді. Ақшаны жинау 1848 жылға қарағанда сәл жеңілірек болды, бірақ Эшбёртонның бұл схемадан тыс қалуы ықтимал қаржылық қолдаудың үлкен бөлігін қысқартты, ал келесі жылы 1845 жылы 26 мамырда желісін Эшбёртонға дейін ұзартуға рұқсат беретін тағы бір акт алынды; алайда қала Компанияның атында жоқ болды.

Құрылыс және ашылу

Жолдың құрылысы ақша жинау қиындықтарымен өте баяу жүрді. 1867 жылы біраз жұмыс жүргізілгенімен, 1868 жылы жұмыс тоқтап қалғандығы және Парламент өкілеттігін уақытты ұзарту үшін қажет екендігі туралы хабарланды. 1869 жылы 5% артықшылықты акциялар және белгілі бір облигациялық несиелер беру арқылы ақша жинау құқығы берілді.

Негізгі желісін ашу

Ақырында желі құрылысы аяқталды, және көп қуаныш пен мерекелік жағдайда Ашбуртоннан Тотнес СДР стансасына дейінгі желі жолаушылар мен жүк тасымалы үшін 1872 жылдың 1 мамырында ашылды; оны басында Оңтүстік Девон темір жолы жұмыс істеді. Жалпы ауданның дәстүрлі өнеркәсіптері одан әрі төмендеді, бірақ Бакфастлидің жүн фабрикалары бұл үрдіске қарсы тұрды және олар желідегі тауарлардың көп бөлігін қамтамасыз етті: сыртқа шығарылатын бұйымдар және іштегі зауыт үшін көмір. Жобада жолаушылар тасымалы елеулі болды, бірақ басымдықты емес. Бірінші жартыжылдық есептерде (1873 жылдың 31 наурызына дейін) 1893 10 0 0 фунт стерлингтің жалпы түсімдері және желіде жұмыс істегенге арналған SDR төлемдерін шегергеннен кейін 1055 12 7 фунт стерлингтің таза пайдасы көрсетілген. 45 336 жолаушы тасымалданып, 12000 тоннадан астам жүк тасымалданды.

Кейн желісі

Кейндерге баратын трамвайдың құрылысы негізгі желімен жүргізілген жоқ, бірақ 1873 жылдың қазан айына дейін ол аяқталғаны туралы хабарланды, бірақ Тоттнестегі осы компанияның негізгі желісімен қиылыста SDR-дегі сигнализацияны өзгерту қажет болғандықтан ашылмады. Алайда бұл тез арада түзетілді және Кейн желісі ашылды 10 қараша 1873; ол тек жүк тасымалы үшін және атпен жұмыс істеді.

Ерекше аударымдар бойынша шағым

1873 жылдың қазан айындағы акционерлер жиналысында директорлар желісін пайдалану үшін СДР-ден алынатын алымдар күтілгеннен жоғары және желісін пайдалану туралы келісімге сәйкес келмегенін хабарлады. Жарты жылда 1,055 фунт стерлинг операциялық пайда, егерде бірінші кезекте облигациялық пайыздар төленетін болса, 130,000 фунт стерлинг капиталымен салыстырғанда аз болды және ол "дивиденд үшін ештеңе қалдырмайды". 1874 жылдың мамыр айында өткен жиналыста директорлар акционерлерді даудың сәтті шешілуімен құттықтады; алайда 1873 жылдың толық есептері 4147 12 с 10 д жалпы пайда, 2127 4 с 0 д таза пайда көрсетті. Дау-жанжал алдындағы бірінші жартыжылдық SDR төлемі, және толық бір жылға теңестіру үшін екі есеге артты, 1676 фунт стерлинг (44%), ал дау-жанжалдан кейінгі нақты төлемақы 2020 фунт стерлинг (49%). Бұл қалай жақсарғанын түсіну қиын; дегенмен директорлар осы және кейінгі жағдайларда жөнелтушілерді Тоттнес кейнін Тоттнес SDR станциясына қарағанда артықшылық ретінде белгілеуге шақырды, онда кіші компаниядан терминал алымдары алынады.

Ұлы Батыс темір жолы

Оңтүстік Девон теміржол компаниясы Бакфастли желісін жұмыс істеді. 1876 жылы 1 ақпанда SDR Ұлы Батыс темір жолы (GWR) және Бристоль және Эксетер темір жолы (B&ER) компанияларымен біріктірілді; біріктірілген компания Ұлы Батыс темір жолы деп аталды. GWR қазір Бакфастли желісін пайдалану рөлін алды.

Өлшегіштің өзгеруі

Желі 7 фут 0,25 дюйм кең кеңістікте салынған, бұл Тоттнеске қосылған SDR жол кеңістігі. 1892 жылы Ұлы Батыс темір жолы, SDR-дің мұрагері ретінде, Девон мен Корнуоллдағы желілерінің өлшемін өзгертті. Бұл жұмыс 1892 жылдың 20-23 мамырында, яғни Букфастли желісі стандартты өлшемі желісі болған кезде, іс жүзінде жүзеге асырылды.

Қаржылық қиындықтар

Компанияның қаржылық жағдайы ешқашан жақсы болған емес, ал алғашқы жылдардан кейін жағдай нашарлаған сияқты. 1896 жылы компанияның жалғаса алмайтыны анық болды, және сатуды күтіп тұрған таратушы тағайындалды. GWR жалғыз сатып алушы болды, ал сату 1897 жылдың 1 шілдесінде күшіне енді. Акционерлер өздерінің 130 000 фунт инвестициялары үшін 22 450 фунт стерлинг алды. GWR облигациялар мен басымдықты акциялар кепілдіктері бойынша міндеттемелерді өз мойнына алды.

GWR бойынша

Желіні GWR құтқарды және шынымен де оған жолаушылар тасымалын жақсарту Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына дейінгі жылдары орын алды. GWR өздерінің теміржол-мотор қызметтерін жолаушылар пойыздарына, кейіннен итермелеу және тарту пойыздарына (көбінесе автопойыздар деп аталады) енгізді, бұл екі жағдайда да пайдалану шығындары біршама төмендеді. Алайда Ньютон Аббот аймақтың сауда орталығы болды, ал Тотнес маңыздылығын жоғалтты. Жолаушылар мен жүктерді автомобильмен тасымалдау мүмкіндігі пайда болғандықтан, Ньютон-Абботқа дейінгі қысқа жол сапары көптеген мақсаттар үшін шешуші болды және желідегі көлік қозғалысы төмендеді. Бакфастли мен Эшбертонның шағын дәстүрлі өнеркәсіптері қазір ескірген және олардың темір жол көлігімен айналысу мүмкіндігі төмендеді. Ашбертоннан шығарылған жолаушылар билеті 1903 жылы 24 688-ден 1923 жылы 13 851-ге дейін, ал 1933 жылы 4843-ке дейін төмендеді.

Ұлттықлендіружәне жабылу

1947 жылғы Көлік туралы заң Ұлыбританияның темір жолдарының көпшілігін Британ темір жолдарының ұлттық меншігіне әкелді. Бұл желідегі пайдалану жағдайларына әсері аз болды, бірақ пайдаланудың төмендеуі айқын болды. Жолды жолаушылар үшін жабу туралы шешім қабылданды, ал соңғы жолаушылар пойызы 1958 жылы 3 қарашада жүрді. 1962 жылдың 7 қыркүйегіне дейін жүк тасымалы жалғасты. Келесі күні соңғы жолаушылар пойызы жүрді, ол ерекше қызығушылық танытқан жолаушылар пойызы болды. Енді негізгі желі жабылды. Алайда Quay желісі көптеген өнеркәсіптік ғимараттарға қызмет көрсетті және кездейсоқ пайдаланылуда болды; ол жалпы тауарлар үшін 1965 жылы 14 маусымда жабылды, ал жеке саптарға қызмет көрсету 1967 жылдың 4 желтоқсанынан кейін аяқталды.

Қайта ашу

1969 жылы 5 сәуірде "Дарт-Вэлли темір жолы" ретінде қайта ашылды. 1971 жылы Бакфастлиден арттағы жол қайтадан жабылды және темір жолдың бағытына A38 жолы салынды. Оңтүстік Девон темір жолының басқаруын 1991 жылдың 1 қаңтарында Южный Девонский железнодорожный трест (ЮДТР) өз мойнына алды.

Операциялар

Ашбертоннан келетін жолаушылар пойыздары Тотнестегі төменгі платформаны, ал Ашбертонға баратын жолаушылар пойыздары жоғары платформаны пайдаланды. Соғыстан кейінгі кезеңде Тоттнестен Эшбертонға дейінгі алғашқы автопоезд Тоттнестегі Даун платформасынан басталды, бірақ жолаушыларды тасымалдауға мүмкіндік бермеді, өйткені бұл платформадан кроссоверде бұғаттау жоқ. 1954 жылғы қызмет кестесі күнделікті сегіз жолаушы рейсін және әр жолға жүк пойызын көрсетеді. Бакфастлиде өтпелі бұрыш бар еді, бірақ бұрыш желісі тек жүк пойыздары үшін ғана және жүретін желі емес еді. Ставертон аралық блок-пост болды, бірақ штаб-пәтер емес.

Градиенттер

Жол Тоттнестен Эшбёртонға дейін бірте-бірте көтеріліп, Ставертонға дейін жайлап көтеріліп, содан кейін 1 264 және 1 118 дейін қатаңдады; Бакфастлиден кейін көтерілулер айтарлықтай болады, әдетте 1 62-ге дейін.