Кіріспе

"Амбициоз қонақ" - Натаниел Хоторнның қысқаша әңгімесі. Алғаш рет 1835 жылы маусымда "The New England Magazine" журналында басылып шыққан, 1841 жылы "Twice Told Tales" кітабының екінші томында қайта басылып шыққан.

Сюжет

Бір жас саяхатшы таудың жанында "қазық" үйде тұратын отбасында түнеп қалады. Олар бірде басқа жолаушыларды тасып келе жатқан арбаның шуы, бірде тау беткейінен құлап жатқан тас дауысы естіліп, әңгімелесіп жатыр. Әкесі қонақты тас құлаудың еш зиянсыз, бірақ отбасының құлау кезінде "қауіпсіз жеріне" бара алатынына сендіреді. Топ достық әңгімелерін жалғастырады. Келуші өзінің жас екенін және елеулі жетістіктерге қол жеткізбегенін мойындайды, бірақ ол өлер алдында "өз тағдырына қол жеткізеді" деп үміттенеді, содан кейін "Мен өз ескерткішімді салғаным дұрыс!" Әкесі кішіпейіл мұра қалдыруды қалайды. Кенеттен олар әлдеқайда үлкен қар көшкіні дыбысын естиді. Олар "Слайдтан" қорқып айқайлайды! және қауіпсіз жерге қашып кетеді. Бірақ олардың барлығы тас құлап қаза табады, ал үй мүлдем зақымдалмаған. Олардың денелері жоғалып, табылмайды. Жергілікті тұрғындар отбасының жоғалғанын жоқтап, бірақ олардың амбициялық қонағын білмейді.

Жазу және жариялау тарихы

Бұл оқиғаның негізі Нью-Гэмпшир штатының Кроуфорд Ноч қаласындағы Уилли трагедиясы. 1826 жылы 28 тамызда Ақ таулардағы бір отбасы үйінен қашып, қауіпсіз жерге қашып бара жатқанда, қар көшкініне ұшырап қаза тапты. Алайда олар қашып кеткен үйге еш зақым келмеді. Хоторн осы аймаққа төрт жылдан кейін келген. Ол 1832 жылдың қыркүйегінде Нью-Гэмпшир мен Вермонт арқылы басталған саяхаттан да шабыт алды. "Амбициоз қонақ" 1835 жылдың қараша айындағы "The New England Magazine" журналында "Бір жаяу жүргіншінің естелік суреттері" деп аталатын саяхаттық шығармалар сериясының біріншісі ретінде жарияланды. Серияның екіншісі, "Ұлы карбункл", серия тоқтатылғанға дейін бір айдан кейін жарық көрді. Осы екі әңгімеден басқа, Хоторн "Ұлы тас бет" атты әңгімесінде және "Таулар арасындағы кешкі қонағымыз" атты эсседе Ақ таулардың фондық бейнесін қолданды. Хоторнның өмірбаянын жазған Бренда Вайнэпл "Амбициялық қонақ" Хоторнның карьерасының алғашқы кезеңінде атақ-даңққа деген құштарлығын және болашағы туралы белгісіздікті білдіреді деп болжайды. Кристофер Джонсон оқиғаның шынайы кейіпкері табиғаттың өзі екенін, оның тауды тұлғаландырумен дәлелденгенін айтады. Сонымен Хоторн адамның табиғатты билеуге тырысуы - менмендік пен мүмкін еместігін көрсетеді.