Кіріспе

Фредерик Фрэнсис Жерард (14 қараша 1829 жыл - 30 қаңтар 1913 жыл) - Литтл Бигхорн жорығы кезінде Джордж Армстронг Кастердің 7-ші АҚШ ат әскері үшін шекарашы, армияның барлаушысы және азаматтық аудармашы.

Ерте өмір

Фред Жерар 1829 жылы 14 қарашада Сент-Луисте Франсуа мен Кэтрин Жерардың отбасында дүниеге келген. Ол Ксавьер колледжінде білім алған.

Саудагер

1848 жылы Жерар Оңтүстік Дакота штатының Форт-Пьер қаласына Америка тері компаниясында аң аулаушы болып жұмыс істеуге көшті. Кейіннен ол Миссури өзенінің бойындағы Форт-Кларк қаласына барып, арикара тілінде сөйлеуді үйренді. 1855 жылы американдық тері компаниясы оны Дакота аймағындағы Форт Бертольдқа ауыстырды. Ол 1869 жылға дейін сонда қалды. 1869 жылдан кейін ол тәуелсіз саудагерге айналды және Форт Бертольд, Форт Стивенсон, Форт Бьюфорд және Монтанада дүкендері болды. Ол ақырында тері саудасынан бас тартып, Миссури өзенінің арғы жағында, Солтүстік Дакота штатының Бисмарк қаласының батысында ферма құруға тырысты. Ол жерді иеленуге өтініш білдірді, бірақ Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы өз бағытын анықтаған кезде, компания жерді дұрыс иеленді. Алайда, қызметтері үшін темір жол оған Миссури мен Хард-Ривер (қазіргі Мандан) арасындағы 40 акр жер сыйлады.

Әскери аудармашы

Ол ағылшын, француз, сиу, арикара және чиппева тілдерін білгендіктен, аудармашы болып жұмыс істеді. Жерардты подполковник Кастер Форт-Абрахам Линкольн қаласында өзінің арикаралық "Ри" барлаушыларына аудармашы ретінде қызмет етуге жалдаған, өйткені ол саудагер болған жылдары тілмен жақсы таныс болған. Ол сол кезде Үндістанда 31 жыл өмір сүрген және бірнеше шайқастарға қатысқан. 1876 жылы 25 маусымда таңертең Жерард Кастер мен барлаушыларды "Қарағай ұясы" деп аталатын биік жарға ертіп, төмендегі Кіші Бигхорн өзенінің аңғарын көруге барды. Қараушылар үлкен понилер үйірінен көтерілген шаң-тозаңды көріп, жүздеген үйлерді көргенін айтады, бұл мыңдаған үндістердің бар екендігін көрсетеді. Кастер олардың не туралы айтып тұрғанын көре алмады және олардың ескертулерін тыңдауға дайын болмады. Көп ұзамай Жерар кішкентай төбеге аттанған кезде, 40 үндісін сабып келе жатқанын көрді. Ол Кастерге: "Міне, сенің үндістерің, олар шайтандардай жүгіріп жатыр!" - деп айқайлады. Көп ұзамай Кастер өз ротасын төрт бөлімге бөліп, шабуылға шығады. Майор Маркус Реноның батальоны, Жерар және Рис өзенді кесіп өтетін кезде, олар таңғаларлықтай, Кастер күткендей, атты әскердің жақындауынан қашудың орнына, оларға қарсы шайқасуға аттанған жауынгерлердің үлкен тобын көрді. Жерард кері бұрылып, Кастердің адъютанты, лейтенант Уильям В. Кук пен Кастердің колоннасынан Реноға өзенге дейін еріп келген басқа офицер Майлс Киогты қуып жетті. Индейлер қашып жүрген жоқ, олар соғысуға келіп жатыр деп түсіндіріп, Жерард Реноға қайта оралды. Кук пен Кёг Кастерге қосылып, онымен және оның басшылығымен жасақталған топтармен бірге қаза тапты. Рино ағаштан жартасқа қайтқанда, Герард қасында қалған онша адамнан бірі болды. Ол Билли Джексонмен бірге лейтенант Чарльз ДеРудио мен ертерек Томас О'Ниллмен кездесті. Олар 25-ші және 26-шы полктың қалған бөлігін орманға жасырынып өткізді. 26-сы күні түскі уақытта оларды кейбір үндістер тауып алады, ал аттарын сақтап қалған Джерард пен Джексон үндістерді аттарын жоғалтқан ДеРудио мен О'Ниллден аулақтандыру үшін аттанды. Жерар Рино-Хиллдегі доктор Генри Портердің хирург көмекшісі болды. Жерар шайқаста аман қалып, кейіннен Ренодағы тергеу сотының алдында куәлік берді. Рено тергеуінің ресми көшірмелерінде оның есімі "Жирард" деп қате жазылған.

Кейінгі жылдар

Соғыстан кейінгі жылдары Жерар азаматтық өмірге оралды. 1880 жылдары ол Солтүстік Дакота штатының Мандан қаласында дүкен ашты, Мортон округі комиссарлар кеңесінде қызмет етті, округтің бірінші бағалаушысы болып тағайындалды және Хард өзенінің арғы жағындағы паромды жүргізді. 1890 жылы Джерардтар отбасы Сент-Польге (Миннесота штаты) көшіп барды, онда Фред Филсбери нан пісіру компаниясының жарнамасында жұмыс істеді. 1912 жылы Жерард өзінің Кіші Бигхорн шайқасы туралы жазбасын аман қалғандардың жеке әңгімелерін жинақтап отырған жазушы Фред Дастинге берді. Ол Санкт-Петербургте қайтыс болды . Клауд, Миннесота 1913 жылдың 30 қаңтарында, сұхбаттан кейін бір жылдан аз уақыт өткен соң. Өмірінің соңғы бірнеше айына дейін ол Сент - Леонардодағы бенедиктиндік монахтар үйінде болды. Бұлт, оның екі қызы өмір сүріп, жұмыс істеген.

Отбасы

Дакота аймағындағы Форт-Бертольд қаласында болған кезінде Джерард бір уақыт бойы Үнді әйелге, Уислинг-Бер есімді жауынгердің қарындасына үйленді. Оның есімі Хелена Кэтрин еді, екеуінің үш қызы болды: Жозефина, Кэрри және Вирджиния. 1874 жылы қыздар католик мектеп-интернатына жіберілді. Кейінірек Джози мен Вирджиния Миннесота штатының Сент-Джозеф қаласында католикалық бенедиктин ордені монастырына кірді. 1860-шы жылдардың аяғы немесе 1870-ші жылдардың басында Джерардтың серігі Блэкфи ұлтының әйелдері болды және олардың бірге Фредерик деген ұлы болды. 1879 жылы ол Элла С. Уэдделлге үйленді, олардың төрт баласы болды: Фредерик, Бирди, Чарльз және Флоранс.

Басқа БАҚ-та бейнелеу

1991 жылы "Таң жұлдызының ұлы" фильмінде актер Эрик Лоусон Фред Джерардтың рөлін сомдады.