Кіріспе

Америкалық саясаттанушы Альфред де Грация (29 желтоқсан 1919 жыл - 13 шілде 2014 жыл) - саясаттанушы және жазушы. Ол 1950 жылдары әлеуметтік желілерді компьютерлік талдау әдістерін әзірледі, 1970 жылдары жеке цифрлық архивтер туралы жаңа идеялар әзірледі және Иммануил Великовскийдің катастрофизм тезисін қорғады.

Шығу тегі

Оның әкесі Жозеф Альфред де Грация Сицилиядағы Катания провинциясының Ликодия қаласында дүниеге келген. Ол Ликодияның мэріне саяси қақтығыста кларнетпен соққы бергеннен кейін жиырма жасында АҚШ-қа көшіп барды. Ол оркестр жетекшісі, музыка мұғалімі, WPA-ның ішіндегі және сыртындағы және Чикагодағы музыкалық одақтың жетекшісі болды. 1916 жылы ол Чикагода туған Кэтрин Лупо Кардиналеге үйленді, оның ата-анасы Сицилиядан көшіп келген. Оның ағасы боксшы Чарльз Кид Лука, 1910 жылдан 1914 жылға дейін Канаданың велтер салмақтағы чемпионы. Олардың тағы үш ұлы болды: Пулитцер сыйлығының иегері Себастьян де Грация, бірінші түзету заңгері және Йешива университетінің Кардозо заң мектебінің негізін қалаушы Эдвард де Грация және 1973 жылдан 1977 жылға дейін Иллинойс штатының вице-губернаторы болған Виктор де Грация.

Білім

Де Грация Чикаго университетінде оқып, A бағасын алды. 1939 жылы Б. а., 1940-1941 жылдары Колумбия университетінің заң факультетіне оқуға түсіп, 1948 жылы Ph. Чикаго университетінің саяси ғылымдар докторы. және "Нью-Йорк геральд трибьюн" газетіндегі Август Хекшер бұл кітапты "өз саласының беделді, ақылды ғалымдар жинағы" деп атады. Саяси ғылымдағы мінез-құлық әдісінің негізін қалаушы Чарльз Э. Мерриам былай деп жазды: "Саяси ғылым саласындағы барлық ғалымдар, әсіресе өкілдік ету саласындағылар, осы кітаптың авторына біздің заманымыздың басты проблемаларының біріне арналған білімді және пайдалы емделу үшін тұрақты міндеттемеге ие. Бұл кітап осы маңызды тақырыптағы әдебиеттерді байытады".

Әскери қызмет

Екінші дүниежүзілік соғыста де Грация АҚШ армиясында қызмет етіп, рядовойдан капитандыққа көтерілді. Ол механикалық соғыс, барлау және психологиялық соғыс салаларына маманданған. Ол Вашингтон қаласында жаңадан құрылған осы салада және Мэриленд штатында жаңадан құрылған Ричи лагерінде жаттықты. Ол 3-ші, 5-ші және 7-ші армияларда және британдық 8-ші армиямен байланыс офицері болып қызмет етті. Ол Солтүстік Африкадан Италияға (Монте-Кассино шайқасы) Франция мен Германияға дейінгі алты науқанға қатысты. Де Грация одақтас экспедициялық күштердің жоғарғы штабы үшін психологиялық соғыс туралы баяндаманы жасады. Соғыс аяқталған кезде ол 7-ші армияның штабына қарасты Психологиялық соғыс үгіт-насихат тобының командалық офицері болды. Скот Туроу бұл хаттарды өзінің 2005 жылғы "Жай Батырлар" романының дереккөздерінің бірі ретінде келтіреді. Де Грация Корея соғысы үшін ЦРУ үшін психологиялық соғыс жүргізу нұсқауларын жазды және Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Қорғаныс министрлігі үшін психологиялық операцияларды ұйымдастырды және зерттеді. Оның психологиялық операциялар туралы баяндамалары, қазір негізінен құпиядан шығарылған, олардың ішінде мақсатты талдау және шетелдегі аудиторияға үгіт-насихатталған БАҚ (1952), элиталық талдау (1955), сондай-ақ Вьетнамдағы психологиялық операциялар (1968). 2014 жылдың 31 қазанында ол Солтүстік Каролина штатының Форт-Брэгг қаласында арнайы операциялар қолбасшылығының психологиялық операциялар полкінің құрметті мүшесі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ психологиялық операцияларда үлгілі қызметі үшін Роберт А. МакКлюр медалімен марапатталған.