Кіріспе

Николаусберг - Германияның Геттинген университетінің солтүстік-шығыс бөлігіндегі аудан. Оның аты аңыз бойынша 999 жылы шіркеуге үш қажы келген, олардың бірі Николай Мираның өлімінен кейін мұнда қалдырған. Алайда Николаусберг деген атау тек 17 ғасырдан бастап қолданылған. Ауыл бастапқыда Ульридешузен деп аталды, басқа нұсқалары Адельратхешузен, Ульрадешузен, Олердешузен және Ольрикшузен деп тіркелген. Шіркеу мен ауылдың негізі туралы дерек жоқ. Алайда, шіркеуде Августин монастырының қалдықтары бар, ол алғаш рет Папа Александр III-нің монастырьдің тәуелсіздігін растаған құжатында айтылған. Бұл құжат, басқалармен қатар, көршілес Роринген ауылында төрт отбасын асырау үшін жеткілікті жер иелігін растайды. Монастырь 1180 жылы жақын маңдағы құдықтардың жоқтығына байланысты төменгі жатқан Венде ауылына көшірілді. Көше атаулары әлі күнге дейін бұрынғы монастырды еске түсіреді, мысалы Am Kreuze, Nonnenstieg және Augustinerstraße. 1180 жылдан кейін шіркеуде қалған монументтердің арқасында шіркеу реформацияға дейін қажылық бағыты болып қала берді. Ғибадатханаға зыярат еткендердің арасында Брансвик Люнбург герцогинясы Маргарет (1397) және Гессендік ландграф Людвиг (1430) болды. Ғибадатханаға келушілердің саны 17 ғасырдың аяғына дейін, шіркеу қабырғаларының ішкі жағында қалған қолтаңбаларға негізделген. Бастапқы шіркеу роман стиліне тән базилика ретінде ойластырылған, оның арыстандар порталы мен оны қоршап тұрған аркалары әлі күнге дейін сақталған. шіркеу 14 ғасырда готика залы шіркеуіне қайта салынған және 1500 жылы аяқталды. 1447 жылы Саксония герцогы Вильгельм III-нің сарбаздары Саксония бауырластарының соғысының бір бөлігі ретінде осы аймақтан өткен кезде шіркеу тоналған. Бастапқыда Қасиетті Николайдың молдалары сақталған тас құрбандық үстелі қазір бос.