Кіріспе

Венгрия композиторы (1885-1960) американдық тарихшы және лингвист Лео Вайнер (1885 жылы 16 сәуір - 1960 жылы 13 қыркүйек) - ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы жетекші венгр музыка педагогтарының бірі және композитор.

Білім

Вайнер Будапештте еврей отбасында дүниеге келген. Бауыры оған алғашқы музыка және фортепиано сабақтарын берді. Бала кезінде ол Фриц Райнермен бірге төрт қолмен фортепианода ойнайтын. Кейін Вайнер Будапешттегі Музыка академиясында оқыды, ол Янош (Ханс) Кесслермен бірге оқыды. Ол жерде ол көптеген сыйлықтар жеңіп алды, оның ішінде Франц Лист стипендиясы, Волкман сыйлығы және Эркель сыйлығы (барлығы бір композиция үшін, оның Серенадасы Op. 3); "Агнус-Дей" үшін Хайнальд сыйлығы; "Тарагото" және "Цимбалом" үшін венгр фантастикасы үшін Шунда сыйлығы.

Оқытушылық мансап

1908 жылы Будапешт музыка академиясының музыка теориясы мұғалімі, 1912 жылы композиция профессоры, 1920 жылы камералық музыка профессоры болып тағайындалды. Питер Эрос, Бела Сики және Георг Солти; скрипкашы Тибор Варга; виолончельшілер Эдмунд Курц және Янош Старкер; және пианист Гьёрги Себекк. Ол Будапештте қайтыс болды.

Композициялар

Бетховеннен Мендельсонға дейінгі ерте романтиктер Вайнердің композициялық стиліне қатты әсер етті. Оның оркестрлеуі Вагнердің, әсіресе Бизеттің әсеріне ұшырамаған кейінгі романтикалық француз композиторларына көп қарыздар болып көрінеді. Бұл консервативті романтикалық тәсіл оның стиліне негіз болды, оған кейіннен венгр халық музыкасының элементтері қосылды, бірақ ол замандастары Барток пен Кодалы сияқты халық музыкасының белсенді зерттеушісі болмаған, бірақ бұл тақырыпқа қызығушылық танытты және халық музыкасының элементтерін оның қалыптасқан гармоникалық тіліне қосты. Вайнердің елеулі шығармалары арасында - кыллы трио, үш кыллы квартет, екі скрипкалық соната, оркестр үшін бес дивертимен, симфониялық поэма, көптеген камералық және фортепианолық шығармалар бар.