Кіріспе
Индонезияның 1950 жылдан 1959 жылға дейінгі негізгі заңы 1950 жылғы Уақытша конституция (, UUDS 1950) 1949 жылғы Федералды конституцияның орнын ауыстырды, Индонезия бір жақты түрде Голландиямен одақтан шығып, дөңгелек үстел конференциясында келісілді және унитарлық мемлекет болды. 1950 жылдың 17 тамызында күшіне енді. Ол 1959 жылы 5 шілдеде Президент Сукарно Конституциялық жиналысты таратып, Индонезияның 1945 жылғы Конституциясын қалпына келтіретін жарлық шығарған кезде жойылған.
The Provisional Constitution of 1950 (, UUDS 1950) replaced the Federal Constitution of 1949 when Indonesia unilaterally withdrew from the union with the Netherlands agreed at the Round Table Conference and returned to being a unitary state. It came into force on 17 August 1950. It was abrogated on 5 July 1959 when President Sukarno issued a decree dissolving the Constitutional Assembly and restoring the 1945 Constitution of Indonesia.
Өмірбаян
1949 жылы 27 желтоқсанда Нидерландтан Индонезия Құрама Штаттарына (РУСИ) егемендік берілгеннен кейін 1949 жылғы Федералды Конституция Индонезияның 1945 жылғы Конституциясын алмастырды. Алайда, келесі бірнеше ай ішінде, жалпы халық пікірінде унитарлық мемлекетке қайта оралу туралы пікірлер пайда болды. 1950 жылдың мамыр айының басында бұл мәселе премьер-министр Мохаммад Хатта бастаған РУСИ кабинетінің басты басымдылығына айналды. 1950 жылы 19 мамырда Хата (РУСИ және Шығыс Индонезия мен Шығыс Суматра мемлекеттерінің өкілі) және Индонезия Республикасының (құрылтайшы) премьер-министрі Абдул Халим Индонезия Республикасының бірлескен РУСИ жарғысына келісті, онда мынадай тармақтар бар: Жаңа "Индонезия Республикасы" мүмкіндігінше тез құрылады. Жаңа мемлекеттің конституциясы 1949 жылғы Индонезия Құрама Штаттарының Конституциясының өзгертілген нұсқасы болады. Конституцияда "меншік құқығы - әлеуметтік функция" деген ереже бар. РУСИ Сенаты жойылады, ал Уақытша Өкілдер Палатасы РУСИ Өкілдер Палатасынан және Индонезия Республикасы Орталық Комитетінен (KNIP) тұрады. Қосымша мүшелерді үкімет пікірін ескере отырып, президент тағайындайды. Сукарно жаңа мемлекеттің президенті болады, вице-президент лауазымы одан әрі қарастырылуы тиіс. Бұл кабинет парламенттік формада болады. Осы келісімді мүмкіндігінше тезірек жүзеге асыру үшін комитет құрылуы керек. Екі үкімет бұл уақытша конституцияны екі мемлекеттің де парламенттеріне бекітуге (бірақ түзетулер енгізуге емес) тапсыруға келісті. Егер бұл қол жеткізілсе, екі парламенттің бірлескен отырысы өткізіліп, онда президент бірлік мемлекетті ресми түрде ашты.
That the new "Republic of Indonesia" would be established as quickly as possible. That the constitution of the new state would be a modified version of the 1949 Constitution of the United States of Indonesia. That the constitution would contain the provision that "the right to property is a social function". That the RUSI Senate would be abolished, while the Provisional House of Representatives would be made up of the RUSI House of Representatives plus the Republic of Indonesia Central Committee (KNIP). Any additional members would be appointed by the president taking into account the views of the government. Sukarno would be president of the new state, with the position of vice president to be considered further. That the cabinet would be of parliamentary form. That a committee should be established to implement this agreement as quickly as possible. The two governments further agreed that this provisional constitution would be submitted to both states' parliaments for approval (but not amendment). If that was obtained, a joint session of both parliaments would be held, at which the president would formally inaugurate the unitary state.
Бірыңғай мемлекеттің құрылуын дайындау жөніндегі комитет
Бұл комитет ресми түрде 19 мамырдағы келісімнен кейін құрылды. Оның 14 мүшесі бар, олардың жетіні әр үкімет тағайындайды. Оған Ресейдің Әділет министрі Сопомо мен Индонезия Республикасының Премьер-Министрі Абдул Халим бірлесіп төрағалық етті. Хата мен Абдул Халим бұрын РУСИ Өкілдер палатасының барлық мүшелері, сондай-ақ республиканың заң шығарушы органы бір палаталы парламенттің мүшелері болады деп келіскен болатын, ал басқа мүшелерді президент тағайындайды. Комитет соңында, сонымен қатар, РУСИ сенатының және Республиканың Жоғары Кеңесші Кеңесінің мүшелері де мүше болады деп шешті, нәтижесінде 236 мүшелік үй пайда болды. Комитет сондай-ақ Джакарта штаттың астанасы болатынын және ұлттың 10 провинцияға және екі арнайы аймаққа (Ұлы Джакарта мен Йогикарта) бөлінетінін шешті. Екі ай бойы талқылағаннан кейін комитет конституция жобасын мақұлдады, оны 20 шілдеде екі үкімет де мақұлдады. Екі парламент те оны 14 тамызда, Тәуелсіздік күні мерейтойының соңғы күніне үш күн қалғанда мақұлдады.
Конституцияның күшін жою
1955 жылы тұрақты конституция жасауды тапсырған Конституциялық Ассамблеяға сайлаулар өткізілді. Алайда, көп айтысқаннан кейін, келісе алмады, басты мәселе - жаңа мемлекеттегі исламның рөлі. 1958 жылдың шілдесінде армия штабының бастығы Абдул Харис Насутион 1945 жылғы Конституцияға қайта оралуды ұсынды. Армия бұл идеяны қолдап, демонстрация ұйымдастырды, ал идея бірқатар саяси партияларда танымал болды. Мұндай қайтару үшін қажетті үштен екі көпшілікке қол жеткізе алмағаннан кейін, 5 шілдеде президент Сукарно оны таратып, Индонезияның 1945 жылғы Конституциясын қалпына келтіру туралы жарлық шығарды.