Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индонезиядағы саяси партия (1973–2003)
Political party in Indonesia (1973–2003)
PDI-нің құрылуына негіз болған бірігу – Халық өкілдер кеңесіндегі (DPR) бес ұлттық және исламдық емес партиялардың «Демократиялық даму фракциясы» коалициясы болды. Бұл фракцияға Индонезия ұлттық партиясы (PNI), Индонезия тәуелсіздігін қолдаушылар лигасы (IPKI), Мурба партиясы (Partai Murba), Индонезия христиан партиясы (Parkindo) және Католик партиясы (Partai Katolik) кірді. 1973 жылдың 10 қаңтарында Сухартоның саяси партияларды азайту бағдарламасы аясында осы бес партия бірігіп, PDI құрды.
The basis for the merger that would result in the birth of PDI was a coalition of the five Nationalist and non Islamic Parties in the People's Representative Council (DPR) called the Democracy Development Faction. This faction consisted of the Indonesian National Party (PNI), the League of Supporters of Indonesian Independence (IPKI), Murba Party (Partai Murba), the Indonesian Christian Party (Parkindo), Catholic Party (Partai Katolik). On 10 January 1973, as part of Suharto's program to reduce political parties, these five parties were merged to form PDI.
Фракциялар
PDI-нің бес партиясының ішіндегі ең ірісі, Сукарноның мұрагері саналған PNI, базасын Шығыс және Орталық Явада орнатып алды. ИПКИ, ескі тәртіпте ПКИ-ге қарсы күшті ұстаным білдірген, бұрынғы солшыл «Партай Мурбадан» өзгеше болды. Біріккен Даму партиясынан (БДП) одан да әртүрлі құрамға ие PDI, жалғыз ғана қағидасы – Панкасилаға берілгендігінен басқа ортақ идеологиялық байланысы болмады, фракцияларға бөлініп, жеке дау-жанжалдармен уланып құлдырады. Бұл фракциялық жікшілік 1977 жылғы Индонезия парламенттік сайлауында, PDI-дің тұңғыш рет қатысқан парламенттік сайлауында айқын көрінді. Партия біртұтас күш көрсетпеді де, 1977 жылғы сайлауда үшінші, соңғы орынды иеленді.
The PNI, the largest of the PDI's five parties, and the legatee of Sukarno, had its base in East and Central Java. IPKI had been strongly anti PKI in the Old Order in contrast to the once leftist Partai Murba. Even more heterogeneous than the United Development Party (PPP), the PDI, with no common ideological link other than the commitment to the Pancasila as its sole principle, was faction ridden and riven with personality disputes. This factionalism was displayed in the 1977 Indonesian legislative election, the first Legislative Elections that PDI participated in. The Party was unable to show a united front and would come
third and last in the 1977 legislative election.
Мемлекеттік араласу
1977 жылғы заң шығарушы сайлауда Голкар мен ППП арасындағы қаһарлы саяси күрес орын алды. Үкімет PDI партиясы ретінде тиімді жұмыс істей алмай жатқандықтан, Индонезия қоғамы секулярлық бағытқа (Голкар) және ислами бағытқа (ППП) екіге бөлінетініне қатысты алаңдады. Осыған қарсылық ретінде үкімет PDI ісіне белсенді араласып, оны үшінші күш ретінде қалыптастыруға және қаупі бар екіполюстікке жол бермеуге шешім қабылдады. PDI партиясының жұмысын жалғастыру үшін үкімет тарапынан бірқатар шаралар қабылданды, соның ішінде Ішкі істер министрі PDI съездерін ұйымдастыруға тікелей қатысты. 1978 жылы марқұм президент Сукарноның мазарына күтім жасау және оны "Тәуелсіздік жариялаудың батыры" деп ресми мойындау сияқты PDI-ді қолдауға бағытталған күш-жігер жұмсалды. Сукарноны мойындау – бұл оның еңбектерін азайтпау және мүлдем назардан тыс қалдырмау саясатын ұстанған бұрынғы Жаңа тәртіп саясатынан кардиналды айырмашылықты білдірді.
The 1977 legislative election would also see a tense political battle between Golkar and PPP. The government became worried that with PDI struggling to function as a party, Indonesian society would be polarized into a secular camp (Golkar) and an Islamic camp (PPP). To counter this, the Government decided to actively intervene into PDI's affairs and make it into a 3rd party to prevent the polarization that it feared. Measures were taken by the government to keep PDI going as a party which at one time involved the Minister of Home Affairs to arrange PDI's Congresses for them. Efforts were also made to encourage PDI, such as refurbishing the tomb of the late President Sukarno in 1978 and officially recognizing him as the "Hero of Independence Proclamation". This recognition of Sukarno was a change from the earlier New Order policy of playing down his achievements or ignoring him altogether.
Жаңа тәртіпте ЖІІ
1998 жылы Сухарто биліктен құлағанға дейін PDI Индонезиядағы ең кішкентай саяси партия еді. Науқан жүргізгенде Сукарноның ізбасарларын көрсетсе де, PDI заң шығарушы сайлауда әрқашан соңғы орында болды.
Until Suharto's fall in 1998, PDI was the smallest political party in Indonesia. Despite playing up its Sukarnoist heritage when campaigning, PDI continued to come last in the legislative elections.
Мегавати Сукарнопутримен ажырым
1993 жылғы Ұлттық съезде Мегавати Сукарнопутри Сурьядидің орнына PDI төрағасы болып сайланды. Үкімет бұл шешімді мойындаудан бас тартып, өз кандидаттары Буди Харьононың сайлануын талап етті. Арнайы съезд шақырылды, үкімет Харьононың жеңісін күткенімен, Мегавати тағы да жеңіске жетті. ПДИ Ұлттық Ассамблеясы съездің нәтижелерін бекіткен соң, жеңіс нығайтылды. 1996 жылдың маусым айында үкімет әрекет етуге кірісті. Медан қаласында тағы бір Ұлттық съезд өтті, онда Мегавати шақырылмады және оған Мегаватиге қарсылар қатысты. Үкіметтің қолдауымен Сурьяди PDI төрағасы болып қайта сайланды. Мегавати бұл съездің нәтижелерін мойындаудан бас тартып, өзін PDI-нің заңды басшысы деп санай берді. Сурьяди Жакартадағы PDI штаб-пәтерін қайтарып алумен қауіптендірді. Бұл қауіп 1996 жылдың 27 шілдесі күні таңертең орындалды. Сол күні таңертең Сурьядидің жақтастары (үкіметтің қолдауымен деген күдік бар) PDI штаб-пәтерін шауып, Медан қаласындағы Ұлттық съезден бері орналасқан Мегаватидің жақтастарының қарсылығына тап болды. Қырқыс ұрыстан кейін Мегаватидің жақтастары штаб-пәтерді ұстап тұрды. Одан кейін тәртіпсіздіктер басталды, үкімет тарапынан қатаң шаралар қолданылды. Кейін үкімет тәртіпсіздіктерге Халықтық демократиялық партияны кінәлады. PDI екі топқа бөлінді: Мегавати тобы және Сурьяди тобы. 1997 жылғы Индонезия парламенттік сайлауында Мега және оның тобы PPP-ге дауыстарын берді, ал PDI дауыстардың 3% ғана жинап, сәтсіздікке ұшырады. 1998 жылдың қазан айында Сухартоның құлағаннан кейін Мегавати өзінің PDI фракциясын үкімет қолдаған фракциядан ажырату мақсатында Индонезияның Күрес демократиялық партиясын (PDI P) құруды жариялады.
At the 1993 National Congress, Megawati Sukarnoputri was elected as the Chairperson of PDI to replace Suryadi. The government refused to recognize this and continued to push for Budi Harjono, their candidate for the Chairpersonship to be elected. A Special Congress was held where the Government expected to have Harjono elected, but Megawati once again emerged victorious. The victory was consolidated when a PDI National Assembly ratified the results of the Congress. In June 1996, the government finally made its move. Another National Congress was held in Medan, where Megawati was not invited to come along and attended by anti Megawati members. With the Government's backing, Suryadi was re elected as PDI's Chairperson. Megawati refused to acknowledge the results of this congress and continued to see herself as the rightful leader of PDI. Suryadi began threatening to take back PDI's Headquarters in Jakarta. This threat came true during the morning of 27 July 1996. That morning, Suryadi's supporters (reportedly with the government's backing) attacked the PDI Headquarters and faced resistance from Megawati supporters who had been stationed there ever since the National Congress in Medan. In the ensuing fight, Megawati's supporters managed to hold on to the headquarters. A riot then ensued, followed by a crackdown by the government. The government would later blame the riots on the People's Democratic Party. PDI was now divided into two factions, Megawati's faction and Suryadi's faction. In the 1997 Indonesian legislative election, Mega and her faction threw their votes behind PPP while PDI languished with only 3% of the votes. In October 1998, after Suharto's fall, Megawati declared the formation of Indonesian Democratic Party of Struggle (PDI P) to differentiate her faction of PDI from the government backed one.