Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд теңіз офицері адмирал сэр Чарльз Адам (1780 жылы 6 қазан - 1853 жылы 19 қыркүйек) шотланд корольдік теңіз әскерінің офицері және Наполеон соғыстары кезінде қызмет еткен саясаткер. Кейін ол "Royal Sovereign" атты патшалық яхтаға командалық жасады және Клэкманнаншир мен Кинросс графтығының парламенттік мүшесі болды. Ол үш рет бірінші әскери-теңіз лорды қызметін атқарды. Бұл жағдайда ол бейбіт уақыттағы бюджеттің экономикасымен жақсы жұмыс істеді, 1840 жылы Мұхаммед Алидің күштерін Сириядан қуып шығару үшін теңіздік қолдау көрсетті және технологиялық прогрестің жалғасуын қамтамасыз етті. Ол сондай-ақ Уильям Патрик Адамның әкесі болды, ол отаршылдық әкімші және либералды саясаткер болды.
Scottish naval officer
Admiral Sir Charles Adam (6 October 1780 – 19 September 1853) was a Scottish Royal Navy officer and politician who served during the Napoleonic Wars. He later commanded the royal yacht, Royal Sovereign, and was the Member of Parliament for Clackmannanshire and Kinross shire. He held the office of First Naval Lord three times. In that capacity he dealt ably with the economies of a peacetime budget, provided naval support for the expulsion of Muhammad Ali's forces from Syria in 1840 and ensured technological progress continued. He was also the father of William Patrick Adam, a colonial administrator and Liberal politician.
Теңіз мансабы
Файфтағы Келтидің солтүстігіндегі Блэрдам үйінде туған ол Уильям Адамның (Блэр Адамның) және Элеонора Адамның (Чарльз Элфинстонның қызы, 10-шы Лорд Элфинстонның) екінші ұлы болды. Адам 1790 жылы Корольдік флотқа қосылды. Ол өзінің аналық ағасы адмирал лорд Китпен бірге Жерорта теңізі флотында және Голландиядан Жақсы Үміт Мысығын басып алу кезінде қызмет етті. Сибиллдің қолбасшысы кезінде ол Сейшель аралдарындағы Маэде қиын жағдайда француздық Шифонны тұтқынға алды. Адам 1825 жылы 27 мамырда контр-адмирал болып тағайындалды. 1831 жылғы жалпы сайлауда ол бұрын оның отбасының бірнеше мүшесі атқарған Кинросширдің кезектесіп сайлау округінің парламенттік мүшесі болып сайланды. 1832 жылғы реформадан кейін (2 және 3 Will. 4 ж. 45) ол 1841 жылға дейін болған Клэкманнаншир мен Кинросс графтығының біріккен депутаты болып сайланды. 1835 жылы 10 қаңтарда Бату орденінің кавалер-командующийы болып тағайындалды және 1835 жылы 25 сәуірде екінші Мельбурн министрлігінде бірінші теңіз лорды болып тағайындалды. Адам Лорд Оклендтің досы және Лорд Минтоның қайын інісі болды, екеуі де Адмиралтействоның бірінші лоры болып қызмет етті, олармен тығыз жұмыс қарым-қатынасын дамытты. Ол сондай-ақ сыртқы істер министрі Лорд Палмерстонмен де жақсы қарым-қатынаста болды. Адам басқармадан кеткеннен кейін теңіз командасына қайта оралды. 1841 жылдың 17 тамызынан 1844 жылдың 27 желтоқсанына дейін ол Солтүстік Америка және Батыс Үндістан станциясының бас қолбасшысы болды. 1848 жылы 8 қаңтарда адмирал дәрежесіне көтерілді. Адамның ағасы Фрэнсис Британдық Гвианадағы "Нисмес" құл плантациясының ішінара иесі болды. Франсис 1820 жылы 8 маусымда қайтыс болғаннан кейін плантациядағы ипотеканың бір бөлігі Адамның иелігіне 1835 жылы 25 сәуірде берілді. Адам, Франсис сияқты, сот кредиторы болды және Франсистің өсиет-жазасын орындаушылардың бірі ретінде таңдалды; 1833 жылғы құлдықты жою туралы заңның нәтижесінде Британ Гвианасында құлдық жойылды, ал Адам 1836 жылы 25 шілдеде 1837 жылғы құлдарды өтеу туралы заңның шарттары бойынша британ үкіметінен 6 405 фунт стерлинг өтемақы талап етті. Адам 1853 жылы 16 қыркүйекте Гринвичте қайтыс болды. Адам шығанағы, Солтүстік территория, Аделаида өзенінің сағасы, оның есімімен аталған.
Born at Blairadam House just north of Kelty in Fife he was the second son of William Adam (of Blair Adam) and Eleanora Adam (the daughter of Charles Elphinstone, 10th Lord Elphinstone), Adam joined the Royal Navy in 1790. He served under his maternal uncle, Admiral Lord Keith, in the Mediterranean Fleet and during the capture of the Cape of Good Hope from the Dutch. While commanding Sybille, he captured the French Chiffonne under difficult circumstances at Mahé in the Seychelles. Adam was promoted rear admiral on 27 May 1825. In the 1831 General election he was elected Member of Parliament for the alternating constituency of Kinross shire which had previously been held by several members of his family. After the Reform Act 1832 (2 & 3 Will. 4. c. 45) he was elected for the combined Clackmannanshire and Kinross shire, which he held until 1841. He was appointed a Knight Commander of the Order of the Bath on 10 January 1835 and was again appointed First Naval Lord, this time in the Second Melbourne ministry, on 25 April 1835. Adam was a friend of Lord Auckland and brother in law to Lord Minto, both of whom served as First Lord of the Admiralty during his time in office, fostering a close working relationship. He was also on good terms with Lord Palmerston, the Foreign Secretary. After leaving the Board, Adam resumed a naval command. From 17 August 1841 until 27 December 1844, he was commander in chief of the North America and West Indies Station, aboard (flag captain John Erskine). and was promoted admiral on 8 January 1848. Adam's brother Francis was the partial owner of the "Nismes" slave plantation in British Guiana. After Francis died on 8 June 1820, a part of the mortgage on the plantation was subsequently transferred into Adam's possession on 25 April 1835. Adam, like Francis, was a judgment creditor and was selected as one of the executors of Francis' will and testament; as a result of the Slavery Abolition Act 1833, slavery was abolished in British Guiana, and Adam claimed £6,405 of compensation from the British government on 25 July 1836 under the terms of the Slave Compensation Act 1837. Adam died at Greenwich on 16 September 1853. Adam Bay, Northern Territory, at the mouth of the Adelaide River, was named for him.