Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1855 жылғы жауапкершілігі шектеулі заң (18 және 19 Vict. c. 133) - Ұлыбритания Парламентінің бірінші рет Англия мен Уэльсте және Ирландияда жалпы жұртшылық құра алатын корпорацияларға шектеулі жауапкершілікті рұқсат еткен актісі. Шотландияда бұл заң қолданылмайды, онда акционерлердің борыштар бойынша жауапкершілігі шектеулі компания борыштары XVIII ғасырдың ортасынан бастап Стивенсон мен Макнейр ісі бойынша шешіммен танылды. Бұл шешімнің жарамдылығы он тоғызыншы ғасырдың ортасына қарай күмән тудырғанымен, Ұлыбританияда қолданылатын 1856 жылғы Акционерлік компаниялар туралы заң мәселені күмәннен тыс қалдырды, шотландтық "компаниялар" жеке заңды тұлға және жауапкершілігі шектеулі болуы мүмкін деп шешті.
The Limited Liability Act 1855 (18 & 19 Vict. c. 133) was an Act of the Parliament of the United Kingdom that first expressly allowed limited liability for corporations that could be established by the general public in England and Wales as well as Ireland. The Act did not apply to Scotland, where the limited liability of shareholders for the debts company debts had been recognised since the mid Eighteenth century with the decision in the case of Stevenson v McNair. Although the validity of the decision in that case had come to be doubted by the mid Nineteenth century, the Joint Stock Companies Act 1856 – which applied across the UK – put the matter beyond doubt, settling that Scottish 'companies' could be possessed of both separate legal personality and limited liability.
Шолу
Заң бойынша акционерлер өз акцияларының төленбеген бөлігі үшін несие берушілерге тікелей жауапты болды. Акционерлердің корпорацияға жауапкершілігі туралы заманауи принцип 1844 жылғы Акционерлік қоғамдар туралы заңмен енгізілді. 1855 жылғы заңда 25 мүшеден астам (акционерлер) компанияларға жауапкершілігі шектеулі болуға рұқсат етілген. Сақтандыру компаниялары заңнан тыс қалды, бірақ сақтандыру шарттарында жеке мүшелерге қарсы іс-әрекетті болдырмау әдеттегі практика болды. Сақтандыру компанияларының жауапкершілігі шектеулі болуына компаниялар туралы 1862 жылғы заң рұқсат еткен.
Under the Act, shareholders were still liable directly to creditors, for the unpaid portion of their shares. The modern principle that shareholders are liable to the corporation was introduced by the Joint Stock Companies Act 1844. The 1855 Act allowed limited liability to companies of more than 25 members (shareholders). Insurance companies were excluded from the act, though it was standard practice for insurance contracts to exclude action against individual members. Limited liability for insurance companies was allowed by the Companies Act 1862.
Талқылау
Лордтар палатасында компаниялар жауапкершілігі шектеулі болу керек деген ойға қарсылық білдірді. Көптеген әріптестері үкімет заң жобасын асығыс қабылдап жатқандай көрінді, яғни оның шұғыл түрде қабылдануы Қырым соғысына байланысты. Ерл Грей де солардың бірі еді. Ол граф Гранвиллдің бұл сұрақтарға жауап бергенін айтты.
In the House of Lords, a considerable amount of opposition existed to the idea that companies should have the advantage of limited liability. Many peers objected to what appeared to them as the government rushing through the bill as if its urgency was connected to the effort in the Crimean War. Earl Grey was one of these. He said,
Earl Granville replied to these concerns as follows.