Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз флотында эсминстерге атау берудің әр түрлі шарттары болды.
In the Royal Navy there have been a variety of naming conventions for destroyers.
Шығу тегі
Жоққыштар бастапқыда торпедалық қайықтардан қорғаныс ретінде жасалды, ал Корольдік теңіз флотында алғашқы торпедалық қайықтар (ТБД) 1893 жылы жасалды. 1906 жылдан бастап "торпедолық қайық жойғышы" термині жойғыштар флотына қатысты "жойғыш" деген қысқартылған түрінде пайда бола бастады. Әскери-теңіз флотының ресми бұйрығы жоқ және қысқартылған термин "TBD" Әскери-теңіз тізімінде 1919 жылға дейін бар, тіпті де 1917 жылдан бастап ресми бұйрықтардың көпшілігінде деструктор терминін қолданған. 1913 жылға дейін атаулар белгіленген жүйеге сәйкес бөлінбеді, бұл әртүрлі массивке әкелді, бірақ екі топ жүйелі түрде аталды; өзендер мен тайпалар (кейіннен сәйкесінше E және F кластары) бойынша. 1913 жылы, TBD санының өсуімен, Адмиралтейство шатастыратын жағдайды қолға алды; Хавок және оның ұқсас "27 түйін" екі ұңғылы әпкелері "Корс" деп топтастырылды, ал "30 түйін" TBD-дің ұқсас топтары (төрт түтікшелі кеме), (үш түтікше) және (екі түтікше). Келесі кеме кластары Е-ден К-ке дейінгі сыныптар ретінде топтастырылды, бірақ J класы жоқ. Бұл кемелер қазіргі заманғы жойғыш кемелерінің басында тұрды. Олардың арғы жағы мен төменгі басқару мұнарасы алдыңғы жағы мен рульдік үйімен алмастырылды.
Destroyers were originally developed as a defence against torpedo boats, and the first torpedo boat destroyer (TBD) in the Royal Navy was of 1893. From 1906, the term "torpedo boat destroyer" began to appear in the shortened form "destroyer" when referring to destroyer flotillas. There is no official Admiralty order pertaining to the change and the abbreviated term "TBD" is present in the Navy List up to 1919, even though destroyer was the term used in most official orders from 1917. Up to 1913, names were allocated under no fixed system, leading to a heterogeneous array, although two groups were named systematically; after rivers and tribes (later the E and F classes, respectively). In 1913, with burgeoning numbers of TBDs, the Admiralty took the confusing situation in hand; Havock and her similar "27 knotter" sisters with two shafts were grouped as the , and similar groups of "30 knotter" TBDs were grouped as the (four funneled ships), (three funnels) and (two funnels). Later classes of ships were grouped as the E to K classes, although there was no J class. These are ships that the observer would recognize as being the forerunners of the modern destroyer, with the turtleback and low conning tower replaced by a forecastle and wheelhouse with a compass platform above.
Сынып атауларына негізделген
Аралас атаулармен салынған кемелердің соңғы класы 1911-1912 жылдардағы бағдарламаның Акаста немесе К класы болды. 1912-1913 жылдардағы бағдарламадан бастап, кемелер өздерінің атауының бастапқы әріптерін сыныптық әріптен алды, бірақ M, R және S сияқты үлкен сыныптар бірден көп бастапқы әріпке бөлінді. Флотилия басшылары әдетте атақты тарихи (әдетте, теңіз) кейіпкерлердің есімдерімен аталды және Корольдік теңіз флотына тапсырылған басқа елдер үшін жасалатын кемелер әріп жүйесіне жатқызылмады (мысалы, бұрынғы түрік кемелер "Т" атауларын алды және бұрынғы грек кемелер "М" грек мифологиясы тақырыбындағы атаулар).
The last class of ships built with mixed names were the Acasta or K class of the 1911–1912 program. From the of the 1912–1913 program onwards, ships took the initial letter of their name from the class letter, although large classes such as the M, R, and S were allocated more than one initial letter. Flotilla leaders were generally named after famed historical (and generally, naval) characters and vessels building for other countries that had been commandeered for the Royal Navy were not allocated into the letter system (e. g. ex Turkish ships received "T" names and ex Greek ships "M" names with a Greek mythology theme).
Соғыс аралығындағы стандарт
Соғыстан кейін флотилиялар сегіз кеме мен жеке басшы ретінде (кейін жеті кеме мен басшы, кейін сегіз кеме және арнайы басшысыз) тапсырылды. Әр сыныпқа аты алынған бастапқы әріп берілді, ал басшыларға тарихи тұлғалардың есімдері берілді. Бұл кемелер I класқа дейін "соғыс аралығындағы стандарт" деп аталады. Басқа мемлекеттерден алынған кемелер сыныпқа бөлінбеді, бірақ ұқсас Корольдік флот жобаларының әріп атауларын алды. 1936 жылғы бағдарламада конвенцияның өзгеруіне кепілдік беретін жеткілікті жаңа кемелер шығарылды; "тайпалық" атаулар қайтадан қолданылды, бірақ кейінгі кемелер әріптік жүйеге оралды. О-дан Z-ға дейінгі сыныптар Соғыс төтенше бағдарламасына сәйкес тапсырылды. Алфавит біткен соң, келесі апаттық флотилиялар алфавиттің келесі пайдаланылмаған әріптеріне қайта оралды. Бұл C-сыныбы, 1930 жылы C-сыныбы толықтай Канада Корольдік теңіз флотына берілді. Бес флотилияға тапсырыс берілгендіктен, екі бастапқы әріпті топтар қолданылды; Ca, Ch, Co, Cr және Ce, бірақ соңғы флотилия кейіннен жойылды.
Post war, flotillas were ordered as eight ships and a separate leader (later seven ships and a leader, later eight ships and no specialised leader). Each class was allocated an initial letter from which names were taken, and leaders were again often named after historical figures. These ships, up to the I class, are known as the "interwar standard". Again, vessels appropriated from other nations were not allocated into the class letter system, but took letter names of similar Royal Navy designs. The programme of 1936 produced sufficiently novel ships to warrant a change in convention; "tribal" names again being applied, although subsequent ships returned to the letter system. The O through Z classes were ordered under the War Emergency Programme. Having exhausted the alphabet, the next emergency flotillas returned to the next unused letter start of the alphabet. This was C, the C class of 1930 having been completely transferred to the Royal Canadian Navy. As five flotillas were ordered, groups of two initial letters were used; Ca , Ch , Co , Cr and Ce , although the latter flotilla was later cancelled.
Тақырыптар
1943 жылы ұсынылған G класы - бұл әріптер атаулары берілген соңғы кемелер, содан кейін атаулар үшін жүйелі тақырыптар қабылданды; шайқастар, қару-жарақтар, округтер және қалалар. Бұл ережеден 1949 жылы шыққан Daring класының кемелері ғана ерекшеленді. 1959 жылдан бастап деструкторларға да үлгі нөмірлері берілді.
The proposed G class of 1943 were the penultimate ships to be allocated letter names, after this systematic themes for names were adopted; Battles, Weapons, Counties and Towns. The exception was the Daring class of 1949 with names beginning with D. Since the of 1959, type numbers have also been allocated to destroyers.
Хаттарға қайта оралу
45 типті эсминстер, Корольдік флоттың осы типтегі соңғы кемелері, D әріпті атауларды қабылдап, бұрынғы Daring класының кейбірін қайталады.
The Type 45 destroyers, the Royal Navy's latest vessels of this type, have resurrected the letter naming convention, taking D names, and repeating some of the previous Daring class.