Кіріспе

Чарльз Стоунхэм "Чаб" Фини (31 тамыз 1921 жыл, 10 қаңтар 1994 жыл) - американдық баскетболшы. Фини Нью-Йорк / Сан-Франциско гиганттарының вице-президенті, Ұлттық лиганың (NL) президенті және кәсіби бейсболдағы 40 жылдан астам мансабы кезінде Сан-Диего Падресінің президенті болды. 1969 жылы баскетбол комиссары болып сайланудан аз ғана қайтты. Фини жазушылар мен басқа басшылар арасында құрметке ие тұлға болды. 1970 жылы Фини Ұлттық лиганың президенті болып сайланғаннан кейін Ред Смит оны "салалы жігіт, мырза, керемет серік" деп сипаттады. Бұл бейсбол отбасы; Мэри Элис 1936 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк Гиганттарының негізгі иесі Чарльз Стоунхэмнің қызы және Гиганттарды 1936 жылдан 1976 жылға дейін иеленген және команданы 1958 жылы Сан-Францискоға ауыстырған Хорас Стоунхэмнің әпкесі болды. Чарльз Стоунхэм әрбір бала бейсбол жұлдызы болуды армандауы керек деп ойлады, бірақ оның немересі спорттық жағынан дарынды емес еді. Фини Нью-Йорк гиганттарының ферма командасы Джерси Сити Гиганттарының ұшқышы болды, бірақ бұл оның спорттық мансабының алмаздағы шегі болды. Оның орнына Фини Дартмут колледжіне оқуға түсті, онда екінші курста мектептің бейсбол командасының менеджерінің көмекшісі болып, менеджерлікке дейін жұмыс істеді. Команданы Джефф Тесро жаттықтырды, ол өзі бұрынғы Гигант ойыншысы, бағдарлама ретінде тұрақты жеңіске жету үшін берік негіз құруға бағытталған құндылықтарды ұялатты.

Манхэттендегі екі флаг

Соғыстан кейінгі Гиганттар екінші дивизион командасы болды баяу аяқты шабуылшылар нашар аулау және орташа соғу. 1948 жылдың 16 шілдесінде Стоунхэм мен Фини үлкен өзгеріс жасады. Олар менеджерді Мел Оттты, әйгілі, атақ-даңқ сарайының ұрығы және өмір бойы Гиант, олардың қатал қарсыластары, Бруклин Доджерстерін басқарып келген, даулы және агрессивті Лео Дюрочермен алмастырды. Стоунхэм жаңа командасына баға беруді сұрағанда, Дюрочер, ешқандай сезімтал емес, "жүк көлігін артқа сүйеңіз" деп жауап берді, яғни үлкен өзгерістер қажет болды. Бір жарым жыл ішінде - және Бруклинді түстер сызығын бұзуға ұмтылу арқылы - Дюрочер, Стоунхэм және Финидің бас кеңсесі Гиганттарды қатты ойнайтын, шайқап, жылдамдық пен қорғаныста теңгерімді командаға айналдырды. 1951 жылы Гиганттар 11 тамызда 13 1/2 ойынның тапшылығынан кейін 37 соңғы 44 ойынның 37-ін жеңіп, Бруклинмен үш плей-оффтың ең жақсысын жеңді. Алғашқы екі ойынды бөліп алғаннан кейін, Гиганттар соңғы кедергіге ұшырады - 4-1, 3-ші ойында Бруклин тоғызыншы айналымда көш бастап, Бобби Томсонның үш рет үйге ұшып, Доджерлерді ұрып-соқты. Гиганттар 1937 жылдан бері Ұлттық лиганың алғашқы жеребін жеңіп алды, бірақ олар 1951 жылғы әлем чемпионатында алты ойыннан кейін Нью-Йорк Янкилеріне жеңіліске ұшырады. Бруклин келесі екі маусымда NL-де үстем болды, бірақ 1954 жылы Дурочердің Гиганттары лиганың екі жетекші соққышы, соққы шебері Уилли Мейс және екінші орынды иеленген Дон Мюллер басқарған флагты бес ойынға жеңіп алды. Олар 1954-ші жылғы әлем чемпионатында қарсыластары ретінде 111 ойын жеңіп, Америка лигасының рекордтық көрсеткішіне қол жеткізген Кливленд Индиандарын тартты. Бірақ Гиганттар төрт ойынды бірінен соң бірі жеңді, бұл Мейстің 1-ші ойында Вик Вертцтің ұзын дискін ұстап қалуымен, жасырын аутфильдер мен пинч-биттер Дасти Родстың ілмекті соққысымен және төрт түрлі стартерден тиімді соққымен ерекшеленді. Өкінішке қарай, 1954 жылғы күзгі классикалық Нью-Йорктегі Гиганттардың 70 жылдан астам тарихының соңғы ерекшелігі болды. Келесі жылдары қатысушылар саны төмендеді, ал 1955 жылы Дюрохер "Аптаның ойыны" бейсбол хабарларын таратушы болу үшін отставкаға шыққаннан кейін команда нашар ойнады. 1957 жылы иесі Стоунхэм жасыл жайылымдарға кетуге шешім қабылдады, ақыр соңында Сан-Францисконы команданың мақсаты ретінде Лос-Анджелеске бір уақытта көшіп барған Доджерспен тарихи бәсекелестігін сақтау үшін таңдады.

Сан-Францискодағы бәсекелестер, негізінен қалыңдықтар

Гиганттар Батыс жағалауға көшіп келгенде бірінші дивизионға оралды, клубтың кіші лига жүйесінде шығарылған ойыншылар басқарды. Фини мен кіші лиганың директоры Карл Хаббелл, атақ залы құмырашысы, команданы ерекше жас таланттармен қамтамасыз етті, әсіресе африкалық америкалық және латындық америкалық ойыншылар, басқа да Үлкен лига клубтарының үзіліссіз бейімділігін пайдаланды. Гиганттар Доминикан Республикасынан ойыншылармен келісімшарт жасаған алғашқы команда болды, Сан-Францискоға Хуан Маришаль, Фелипе Алу және Мэтти Алу сияқты жұлдыздарды әкелді. Гиганттар сонымен қатар Жапониядан ойыншыны қолға алған алғашқы MLB командасы болды, Масанори Мураками, сол қолымен 1964 жылы дебют жасаған құмырашы. 1962 жылы Гиганттар мен Доджерлер 1951 жылғы флагманды қуудың Батыс жағалаудағы нұсқасына қатысты. Доджерс Ұлттық лига жарысында ерте бастау алды, бірақ сол жақтан ойнаған Сэнди Куфакс саусақтағы аурудан сыртына шыққанынан кейін жерге құлай бастады. Маусымның соңында командалар 101 жеңіске және 61 жеңіске жетті. Тағы да, үш плей-оффтың ең жақсысы чемпионды анықтайды, және тағы да Гиганттар 3-ші ойынның тоғызыншы иннингінде (бұл жолы 4-2 кемшілікпен) Доджерлерді жеңу үшін жиналады. Бірақ шешуші ойын Лос-Анджелесте өтті, сондықтан жеңімпаздың жүгіруі - базаны жүкті жүру арқылы мәжбүрлеу - "жүгіру" жағдайы емес және Томсонның үйге жүгіруінің драмалық көрінісі жоқ. "Диамант" командасы, 1951 жылы болғандай, 1962 жылғы әлем чемпионатында "Янки" командасымен кездесіп, жеті ойыннан кейін жеңілді. Сан-Франциско 1960 жылдардың қалған бөлігінде бірінші дивизион командасы болып қала бергенімен, онда онжылдықта тағы бір флаг жеңе алмады; шын мәнінде, команда 1969 жылдан 1986 жылға дейін бір дивизион чемпионы болды (1971), және 1989 жылға дейін әлем чемпионатына қайтадан қатыспады. Гиганттар төрт маусым қатарынан (1965-68) екінші орынға ие болды. 1969 жылы команданың қартаю және құлдырау белгілері байқалды. Сонымен қатар, Фини баскетбол лигасының иерархиясында көрнекті лауазымдарға қарастырылды. Бейсбол комиссары лауазымына үміткер болғаннан кейін, Фини 1969 жылы 5 желтоқсанда Уоррен Джайлсты Ұлттық лиганың президенті ретінде алмастырды.

Ұлттық лиганың президенті

Оның 17 жылдық (1970-86) президенттік кезінде Ұлттық лига All Star ойынында үстемдігін жалғастырды, тек 1971, 1983 және 1986 жылдары жеңіліп, 14 рет жеңіске жетті, бірақ Америка лигасы осы кезеңде 9-8 әлем чемпионатында жеңіске жетті. NL сонымен қатар үйдегі қатысу бойынша Жас контурда басым болды, Финидің 17 жыл бас атқарушы лауазымында, оның ішінде 1977-86 жылдар аралығында, AL-де тағы екі мүше команда болған кезде, бәсекелес лигадан асып түсті. Фини НЛ иелерін тағайындалған соққышының қабылдануына қарсылық көрсетуге жинады және тұрақтылық кезеңін басқарды, өйткені лига оның өкілеттігі кезінде кеңеймеді және франшизаны жылжытпады. (Көрініп тұрғандай, ең жақын NL командасы - Стоунхэм Гиганттары, олар 1976 жылы Торонто консорциумына сатылып кетуге жақындады. 1976 жылы Сан-Францискода Гиганттарды құтқарған иесі Боб Лури 1992 жылы команданы Флорида штатының Санкт-Петербург қаласына көшіруі мүмкін болды.) Ол өзінің президенттік өкілеттігі аяқталар алдында "Jeopardy!" бағдарламасына қатысқан. 1986 жылы қайта жаңғыртылған шоудың екінші маусымында. 65 жасқа толғанда, Финиден кейін А. Бартлетт Джиамати NL президенті болды. Оның бейсбол карьерасы 15 айлық турнемен Сан-Диего Падресінің президенті (1987-88) ретінде аяқталды, ол 1988 жылы 24 қыркүйекте Сан-Диегода "SCRUB CHUB" белгісін көтерген жанкүйерлерге саусағын бергеннен кейін, 1988 жылы 24 қыркүйекте Сан-Диегода жанкүйерлерді бағалау түнінде отставкаға кетті. Фини 1994 жылы 10 қаңтарда 72 жасында Сан-Францискода жүрек соғысынан қайтыс болды. Ол Калифорнияның Сан-Матео қаласындағы Скайлон мемориалдық саябағында жерленген. Тірі қалғандарға оның қызы Кэти (1949-2017), Ұлттық лига мен Үлкен лиганың жетекші атқарушы қызметкері болды.