Теңіз астындағы таулар және олардың қалыптасуы

Кіріспе

Мұхит түбінен көтерілген, су бетіне жетпейтін тау, белсенді теңіз таулары

Теңіз тауы – теңіз бетіне (теңіз деңгейіне) жетпей, теңіз түбінен көтерілген ірі су асты жер бедері. Теңіз таулары көбінесе сөнген жанартаулардан пайда болады, күрт көтеріліп, әдетте теңіз түбінен бірнеше жүз метрдей биіктікке жетеді. Океанографтар оларды теңіз түбінен кем дегенде бірнеше жүз метрге көтерілетін, конустық пішінді тәуелсіз нысандар деп анықтайды. Шыңдары көбінесе жүздеген, мыңдаған метр тереңдікте орналасқан, сондықтан олар терең теңіздің құрамында саналады. Геологиялық уақыт өте келе даму барысында ең ірі теңіз таулары теңіз бетіне жете алады, онда толқындардың әсерінен шыңы эрозияға ұшырап, тегіс бет пайда болады. Теңіз бетінен төмендеп, суға батқаннан кейін мұндай жалпақ үстіңгі теңіз таулары "гиоттар" немесе "таблиндер" деп аталады. Қазірге дейін 9951 теңіз тауы және 283 гиот картаға түсірілген, бірақ олардың аз ғана бөлігі ғалымдар тарапынан егжей-тегжейлі зерттелген. Теңіз таулары мен гиоттар Тынық мұхитының солтүстігінде ең көп кездеседі және жарылыс, жинақталу, шөгу және эрозияның ерекше эволюциялық үлгісін ұстанады. Соңғы жылдары бірнеше белсенді теңіз таулары байқалды, мысалы, Гавай аралдарындағы Камаʻехуаканолао (бұрынғы Лōʻихи). Олардың көптігіне байланысты теңіз таулары әлемдегі ең көп таралған теңіз экожүйелерінің бірі болып табылады. Теңіз таулары мен су асты ағымдарының өзара әрекеттесуі, сондай-ақ олардың судағы биік орналасуы планктонды, кораллдарды, балықтарды және теңіз сүтқоректілерін тартады. Олардың жинақтау әсерін коммерциялық балық аулау өнеркәсібі атап өтті, көптеген теңіз таулары кең ауқымды балық аулауды қолдайды. Балық аулаудың теңіз экожүйелеріне тигізетін теріс әсеріне қатысты алаңдаушылықтар бар, сондай-ақ, мысалы, апельсинді балықтың (Hoplostethus atlanticus) популяциясының азаюы жақсы құжатталған. Экологиялық зиянның 95%-ы теңіз түбіндегі тралмен аулау арқылы туындайды, ол теңіз тауларының барлық экожүйесін жояды. Олардың саны көп болғандықтан, көптеген теңіз таулары әлі зерттелмеген, тіпті картаға түсірілмеген. Батиметрия және спутниктік биіктік өлшеу осы мәселені шешуге көмектесетін екі технология. Әскери кемелердің картаға түсірілмеген теңіз тауларына соқтығысқан жағдайлары болды; мысалы, Мюрфилд теңіз тауы 1973 жылы соқтығысқан кемесінің атымен аталады. Алайда, теңіз тауларының ең үлкен қаупі – олардың қабырғаларының құлауы; олар есейген сайын, теңіз тауларының ішіне сіңіп кіретін лава қысымды арттырады, нәтижесінде үлкен цунамилерді тудыруы мүмкін жер сілкіністері пайда болады.

A seamount is a large submarine landform that rises from the ocean floor without reaching the water surface (sea level), and thus is not an island, islet, or cliff rock. Seamounts are typically formed from extinct volcanoes that rise abruptly and are usually found rising from the seafloor to in height. They are defined by oceanographers as independent features that rise to at least above the seafloor, characteristically of conical form. The peaks are often found hundreds to thousands of meters below the surface, and are therefore considered to be within the deep sea. During their evolution over geologic time, the largest seamounts may reach the sea surface where wave action erodes the summit to form a flat surface. After they have subsided and sunk below the sea surface such flat top seamounts are called "guyots" or "tablemounts". of which 9,951 seamounts and 283 guyots, covering a total area of , have been mapped but only a few have been studied in detail by scientists. Seamounts and guyots are most abundant in the North Pacific Ocean, and follow a distinctive evolutionary pattern of eruption, build up, subsidence and erosion. In recent years, several active seamounts have been observed, for example Kamaʻehuakanaloa (formerly Lōʻihi) in the Hawaiian Islands. Because of their abundance, seamounts are one of the most common marine ecosystems in the world. Interactions between seamounts and underwater currents, as well as their elevated position in the water, attract plankton, corals, fish, and marine mammals alike. Their aggregational effect has been noted by the commercial fishing industry, and many seamounts support extensive fisheries. There are ongoing concerns on the negative impact of fishing on seamount ecosystems, and well documented cases of stock decline, for example with the orange roughy (Hoplostethus atlanticus). 95% of ecological damage is done by bottom trawling, which scrapes whole ecosystems off seamounts. Because of their large numbers, many seamounts remain to be properly studied, and even mapped. Bathymetry and satellite altimetry are two technologies working to close the gap. There have been instances where naval vessels have collided with uncharted seamounts; for example, Muirfield Seamount is named after the ship that struck it in 1973. However, the greatest danger from seamounts are flank collapses; as they get older, extrusions seeping in the seamounts put pressure on their sides, causing landslides that have the potential to generate massive tsunamis.

География

Теңіз таулары әлемнің барлық мұхит алабында кездеседі, кеңістікте де, жасында да өте кең таралған. Теңіз тауы техникалық тұрғыдан қоршаған теңіз түбінен кемінде 1000 метр биіктіктегі оқшауланған көтеріліс ретінде анықталады және шектеулі шаңырау ауданына ие. Теңіз тауларының тізбектері барлық үш негізгі мұхит алабында кездеседі, ең көп және ең кең тізбектер Тынық мұхитында орналасқан. Оларға Тынық мұхитының солтүстігіндегі Гавай (Император), Мариан, Гилберт, Туомоту және Австрал теңіз таулары (және аралдар тобы) және Тынық мұхитының оңтүстігіндегі Луисвилл және Сала-и-Гомес жоталары кіреді. Солтүстік Атлант мұхитында Жаңа Англия теңіз таулары АҚШ-тың шығыс жағалауынан орта мұхит қыртысына дейін созылады. Крейг пен Сэндвеллдің зерттеулеріне сәйкес, Үнді және Оңтүстік мұхиттарда теңіз таулары ерекше тізбектерді құрамайды, олардың таралуы көбінесе кездейсоқ сипатта болады. Оқшауланған теңіз таулары және анық жанартаулық шығу тегі жоқ таулар сирек кездеседі; мысалдарға Боллон теңіз тауы, Эратостен теңіз тауы, Аксиал теңіз тауы және Горринг қырқасы жатады. Барлық белгілі теңіз тауларын бір жерге жинасақ, олардың жер бедері Еуропаның ауданымен тең болар еді. Олардың көптігі оларды Жердегі ең көп таралған және ең аз зерттелген теңіз құрылымдарының және биомдарының біріне айналдырады. Пластина шекараларына жақын жанартаулар мен орта мұхит қырқалары жоғарғы мантиядағы тау жыныстарының қысымнан декомпрессиялық балқуы арқылы қалыптасады. Төмен тығыздықтағы магма қабық арқылы жер бетіне көтеріледі. Субдукциялық аймақтардың жанында немесе үстінде пайда болған жанартаулар субдукцияланатын тектоникалық плитаның басым плитаға ұшқыш заттар қосуынан пайда болады, бұл оның балқу температурасын төмендетеді. Теңіз тауының қалыптасуына қатысқан осы екі процестің қайсысы болғаны, оның атылу материалдарына зор әсер етеді. Орта мұхит қырқалары мен плита шекараларындағы теңіз тауларынан шыққан лава ағындары негізінен базальтты (толеиттік және сілтілік), ал субдукциялық қырқалық жанартаулардан шыққан ағындар негізінен сілтілік лавалар болып табылады. Орта мұхит қырқасындағы теңіз тауларымен салыстырғанда, субдукциялық аймақтағы теңіз тауларында көбірек натрий, сілті және ұшқыш заттар болады, ал магний азырақ, нәтижесінде жарылғыш, тұтқыр атылулар пайда болады. Әсіресе мұхит қыртысы жанартаулары атылу белсенділігі жағынан белгілі бір үлгіні көрсетеді, бұл алғаш рет Гавай теңіз тауларында байқалды, бірақ қазір мұхит қыртысы типіндегі барлық теңіз таулары соңынан ерген процесс екені дәлелденді. Бірінші кезеңінде вулканнан әртүрлі типтегі базальт шығады, бұл мантияның әртүрлі дәрежеде балқуының нәтижесінде болады. Екінші, өмірінің ең белсенді кезеңінде мұхит қыртысы жанартаулары мантияда еріген үлкен аумақтың нәтижесінде толеиттік және жеңіл сілтілі базальт шығарады. Бұл, ақырында, оның атылу тарихының соңында сілтілі ағындарымен шектеледі, өйткені теңіз тауы мен оның вулканизм көзі арасындағы байланыс жер қыртысының қозғалысымен үзіледі. Кейбір теңіз таулары 1,5-10 миллион жылдық үзілістен кейін қысқа "жаңару" кезеңін бастан кешіреді, оның ағындары өте сілтілі және көптеген ксенолиттерді құрайды. Теңіз тауындағы ең айқын лава ағындары - олардың беттерін жабатын атылу ағындары, бірақ бөгеттер мен қабырғалар түріндегі магмалық интрузиялар да теңіз тауының өсуінің маңызды бөлігі болып табылады. Ағындардың ең көп таралған түрі - жаздық лава, оның ерекше пішініне байланысты осылай аталады. Аз таралғандары - үлкен масштабтағы ағындарды көрсететін шыны тәрізді және шеттік ағындар. Жанартаулық шөгінді тау жыныстары жағалау суларында басым болады. Олар су бетіне жақын орналасқан теңіз тауларының жарылғыш белсенділігінің өнімдері болып табылады, сондай-ақ қолданыстағы жанартаулық жыныстардың механикалық тозуынан пайда болуы мүмкін. және Детройт теңіз таулары; басқалары, мысалы, Камаʻехуаканалоа теңіз тауы және Боуи теңіз тауы, тіктеп салынған. Кейбір теңіз таулары карбонатты немесе шөгінді қабатқа ие. Топырақтар - бұл таудың биіктігі мен биіктігі арасындағы оқшауланған тікұшақтар. Теңіз таулары осы үлкен жануарлар үшін, соның ішінде көптеген балықтар үшін тіршілік ету және шаруашылық орындары болып табылады. Кейбір түрлер, соның ішінде қара орео (Allocyttus niger) және қара жолақты кардинал балық (Apogon nigrofasciatus), мұхит түбіндегі кез келген басқа жерлерге қарағанда теңіз тауларында жиірек кездеседі. Теңіз сүрегіштері, акулалар, тунецтер және калмарлар азықтандыру үшін теңіз тауларының үстінде жиналады, сондай-ақ ерекше жақын сулардағы кейбір теңіз құстары да. Теңіз таулары көбінесе теңіз өміріне қолайлы жағдайларға ие, жақын сулы аймақтарға жоғары көтеріледі, теңіз түбіндегі терең сулардың маңында немесе оның айналасында табылмайтын теңіз түрлері үшін орта жасайды. Теңіз таулары бір-бірінен оқшауланғандықтан, олар "су асты аралдарын" құрайды, биогеографиялық қызығушылықты тудырады. Олар жанартаулық тау жыныстарынан тұрғандықтан, субстратты қоршаған шөгінді теңіз түбінен мықтырақ етеді. Бұл теңіз түбіндегіден өзгеше фаунаның пайда болуына әкеледі және теориялық тұрғыдан жоғары эндемизм деңгейіне әкеледі. Алайда, соңғы зерттеулер, әсіресе Дэвидсон теңіз тауында жүргізілген зерттеулер, теңіз тауларының эндемизмге қатысты ерекше емес екенін көрсетеді, және теңіз тауларының эндемизмге тигізетін әсері туралы талқылаулар жалғасуда. Дегенмен, олар басқа жерде тіршілік етуге қиындық тудыратын түрлерге орта жасайтыны сенімді түрде көрсетілді. Теңіз тауларының беткейлеріндегі жанартаулық тау жыныстары, әсіресе маржан, су ағындарының теңіз тауының айналасындағы күшті ағындарынан пайдаланып, азықтандырушылармен тығыз қоныстанған. Осы маржандар, мысалы, жұлдыздар сияқты, теңіз түбінен көтерілуге көмектеседі, оларға азық түйіршіктерін ұстауға көмектеседі немесе ағып өтетін шағын зоопланктон сияқты, басқа да көптеген организмдерге қонақжай болып табылады. Бұл, керісінше, теңіз түбіндегі әдеттегі ортамен қарама-қарсы келеді, онда шөгіндімен қоректенетін жануарлар жерден алатын азыққа сенеді. және Камаʻехуаканалоа теңіз таулары. Бұған теңіз таулары мен мұхит сулары арасындағы геохимиялық алмасу көмектеседі. Теңіз тауларына көптеген пелагиялық жануарлардың азықтандыру үшін келіп, жиналатыны көптен бері болжанып келді, бірақ осы жиналу әсерін дәлелдеу жетіспеді. Бұл болжамның алғашқы демонстрациясы 2008 жылы жарияланды.

Seamounts can be found in every ocean basin in the world, distributed extremely widely both in space and in age. A seamount is technically defined as an isolated rise in elevation of or more from the surrounding seafloor, and with a limited summit area, Seamount chains occur in all three major ocean basins, with the Pacific having the most number and most extensive seamount chains. These include the Hawaiian (Emperor), Mariana, Gilbert, Tuomotu and Austral Seamounts (and island groups) in the north Pacific and the Louisville and Sala y Gomez ridges in the southern Pacific Ocean. In the North Atlantic Ocean, the New England Seamounts extend from the eastern coast of the United States to the mid ocean ridge. Craig and Sandwell Otherwise, seamounts tend not to form distinctive chains in the Indian and Southern Oceans, but rather their distribution appears to be more or less random. Isolated seamounts and those without clear volcanic origins are less common; examples include Bollons Seamount, Eratosthenes Seamount, Axial Seamount and Gorringe Ridge. If all known seamounts were collected into one area, they would make a landform the size of Europe. Their overall abundance makes them one of the most common, and least understood, marine structures and biomes on Earth, Volcanoes near plate boundaries and mid ocean ridges are built by decompression melting of rock in the upper mantle. The lower density magma rises through the crust to the surface. Volcanoes formed near or above subducting zones are created because the subducting tectonic plate adds volatiles to the overriding plate that lowers its melting point. Which of these two process involved in the formation of a seamount has a profound effect on its eruptive materials. Lava flows from mid ocean ridge and plate boundary seamounts are mostly basaltic (both tholeiitic and alkalic), whereas flows from subducting ridge volcanoes are mostly calc alkaline lavas. Compared to mid ocean ridge seamounts, subduction zone seamounts generally have more sodium, alkali, and volatile abundances, and less magnesium, resulting in more explosive, viscous eruptions. Ocean ridge volcanoes in particular have been observed to follow a certain pattern in terms of eruptive activity, first observed with Hawaiian seamounts but now shown to be the process followed by all seamounts of the ocean ridge type. During the first stage the volcano erupts basalt of various types, caused by various degrees of mantle melting. In the second, most active stage of its life, ocean ridge volcanoes erupt tholeiitic to mildly alkalic basalt as a result of a larger area melting in the mantle. This is finally capped by alkalic flows late in its eruptive history, as the link between the seamount and its source of volcanism is cut by crustal movement. Some seamounts also experience a brief "rejuvenated" period after a hiatus of 1.5 to 10 million years, the flows of which are highly alkalic and produce many xenoliths.]] The most apparent lava flows at a seamount are the eruptive flows that cover their flanks, however igneous intrusions, in the forms of dikes and sills, are also an important part of seamount growth. The most common type of flow is pillow lava, named so after its distinctive shape. Less common are sheet flows, which are glassy and marginal, and indicative of larger scale flows. Volcaniclastic sedimentary rocks dominate shallow water seamounts. They are the products of the explosive activity of seamounts that are near the water's surface, and can also form from mechanical wear of existing volcanic rock. and Detroit Seamount; others are built more steeply, such as Kamaʻehuakanaloa Seamount and Bowie Seamount. Some seamounts also have a carbonate or sediment cap. Knolls are isolated elevation spikes measuring less than Lastly, pinnacles are small pillar like seamounts. Seamounts provide habitats and spawning grounds for these larger animals, including numerous fish. Some species, including black oreo (Allocyttus niger) and blackstripe cardinalfish (Apogon nigrofasciatus), have been shown to occur more often on seamounts than anywhere else on the ocean floor. Marine mammals, sharks, tuna, and cephalopods all congregate over seamounts to feed, as well as some species of seabirds when the features are particularly shallow.]] Seamounts often project upwards into shallower zones more hospitable to sea life, providing habitats for marine species that are not found on or around the surrounding deeper ocean bottom. Because seamounts are isolated from each other they form "undersea islands" creating the same biogeographical interest. As they are formed from volcanic rock, the substrate is much harder than the surrounding sedimentary deep sea floor. This causes a different type of fauna to exist than on the seafloor, and leads to a theoretically higher degree of endemism. However, recent research especially centered at Davidson Seamount suggests that seamounts may not be especially endemic, and discussions are ongoing on the effect of seamounts on endemicity. They have, however, been confidently shown to provide a habitat to species that have difficulty surviving elsewhere. The volcanic rocks on the slopes of seamounts are heavily populated by suspension feeders, particularly corals, which capitalize on the strong currents around the seamount to supply them with food. These coral are therefore host to numerous other organisms in a commensal relationship, for example Brittle Stars, who climb the coral to get themselves off the seafloor, helping them to catch food particles, or small zooplankton, as they drift by. This is in sharp contrast with the typical deep sea habitat, where deposit feeding animals rely on food they get off the ground. and Kamaʻehuakanaloa seamounts. This is helped by geochemical exchange between the seamounts and the ocean water. For a long time it has been surmised that many pelagic animals visit seamounts as well, to gather food, but proof of this aggregating effect has been lacking. The first demonstration of this conjecture was published in 2008.

Балық аулау

Теңіз тауларының балық популяцияларына тигізетін әсері коммерциялық балық аулау индустриясының назарынан тыс қалған жоқ. Теңіз таулары алғаш рет 20-шы ғасырдың екінші жартысында кеңінен ауланды, себебі нашар басқару амалдары мен балық аулау қысымының күшеюі континенттік жағалаудағы дәстүрлі балық аулау алаңдарындағы балық қорын күрт азайтты. Осы уақыттан бері теңіз таулары балық аулаудың мақсатты аймағы болып табылады. Теңіз тауларынан 80-ге жуық балық және моллюскалар түрі коммерциялық мақсатта жиналады, оның ішінде тікенді лобстер (Palinuridae), скумбрия (Scombridae және басқалары), қызыл патша крабы (Paralithodes camtschaticus), қызыл снайпер (Lutjanus campechanus), тунец (Scombridae), апельсин түсті рукки (Hoplostethus atlanticus) және шаран (Percidae). Теңіз тауларындағы кораллдар да осал, себебі олар зергерлік бұйымдар мен сәндік заттар жасау үшін жоғары бағаланады. Теңіз тауларынан мол өнім алынды, көбінесе коралл төсектерін құртып жіберді. Әлемдегі ең жақсы экологиялық зерттелген теңіз тауы – Дэвидсон теңіз тауы, ондағы алты ірі экспедиция 60 000-нан астам түрді тіркеді. Теңіз тауы мен оны қоршаған аймақ арасындағы айырмашылық айқын байқалады. Теңіз тауларының экологиясы туралы көптеген мәліметтер Дэвидсоннан алынған байқауларға негізделген.

Барлау

Теңіз тауларын зерттеу ұзақ жылдар бойы технологияның жетіспеуіне байланысты қиындыққа тап болды. Деңіз тауларының үлгілері 19 ғасырдан бері алынып келгенімен, олардың тереңдігі мен орналасқан жері салдарынан, соңғы онжылдықтарға дейін теңіз тауларын толыққанды зерттеуге және үлгі алуға қажетті технология болмады. Қазір тиісті технология бар болғанымен, олардың барлық санының шамалы 1% ғана зерттелді.

Теңіз таулары мен олардың океанографиялық әсерін толық түсіну үшін, оларды картаға түсіру қажет, бірақ олардың көп саны осы міндетті өте қиын етеді. CryoSat 2 спутнигінен алынған және басқа спутниктердің деректерімен үйлестірілген бақылаулар, бұрын белгісіз болған мыңдаған теңіз тауларын көрсетті, ал деректерді талдау жұмысы жалғасқанда олардың саны арта түседі.

Терең теңіздегі тау-кен өндірісі

Теңіз таулары болашақта экономикалық маңызды металдардың ықтимал көзі болуы мүмкін. Жер бетінің 70 пайызын мұхит құраса да, технологиялық қиындықтар терең теңіздегі кен өндіруді қатты шектеп отыр. Бірақ құрлықтағы қорлар үнемі азайып бара жатқандықтан, кейбір кенші мамандар мұхитты кен өндірудің болашағы деп санайды, ал теңіз таулары осы мақсатқа лайықты үміткерлер болып табылады. Теңіз таулары көп, және олардың барлығы теңіз тауының өмірлік цикліндегі әртүрлі байыту процестерінің нәтижесінде металл ресурстарына ие. Теңіз түбіндегі эпитермальдық алтын минералдануының мысалы – Папуа-Жаңа Гвинеядағы Лихир аралынан оңтүстікке қарай 8 шақырым жерде орналасқан Конустық теңіз тауы. Конустық теңіз тауының базалық диаметрі шамамен 2,8 шақырымды құрайды және теңіз түбінен 600 метрге дейін көтеріліп, 1050 метрлік тереңдікке жетеді. Оның шыңынан алынған сынамаларда қазіргі теңіз түбінен табылған ең жоғары алтын концентрациясы тіркелді (макс. 230 г/т Au, орташа 26 г/т, n=40). Темір-манганий, гидротермальдық темір оксиді, сульфид, сульфат, күкірт, гидротермальдық манганий оксиді және фосфорит (әсіресе Микронезияның кейбір аймақтарында) – теңіз тауларында немесе олардың ішінде кездесетін минералды ресурстар. Дегенмен, тек алғашқы екеуі ғана алдағы онжылдықтарда кен өндіру нысаны болуы мүмкін. Соңғы кезде 2005 жылы USS San Francisco (Сан-Франциско) атомдық субмаринасы белгісіз теңіз тауына соқтығысып, ауыр зақымдар алды және бір теңізші қаза тапты. Теңіз тауларының басты қаупі – олардың өмірінің соңғы кезеңдерінде магмалық шығарулар теңіз тауының ішіне сіңіп кіруі. Бұл белсенділік инфляцияға, жанартаудың беткейлерінің тым жоғары керілуіне және соңында беткейдің құлауына әкеледі, нәтижесінде су астындағы көшкін пайда болады, ол үлкен цунамиді тудыруы мүмкін, ал цунами – әлемдегі ең ірі табиғи апаттардың бірі. Беткейдің құлауының күшін көрсететін мысал ретінде, Vlinder теңіз тауының солтүстік жиегіндегі шыңның құлауы айқын тік жар мен қалдықтардың кең алқабына әкелді. Бұл алқаптың биіктігі қалыпты толқынның жете алмайтын деңгейде. Оқиға Мауна-Лоа жанартауындағы үлкен беткейдің құлауымен бір уақытта болды, және бұл құлаудың нәтижесінде пайда болған цунаминың көне қазбаларды қалдырғаны болжанып отыр.

Seamounts are a possible future source of economically important metals. Even though the ocean makes up 70% of Earth's surface area, technological challenges have severely limited the extent of deep sea mining. But with the constantly decreasing supply on land, some mining specialists see oceanic mining as the destined future, and seamounts stand out as candidates. Seamounts are abundant, and all have metal resource potential because of various enrichment processes during the seamount's life. An example for epithermal gold mineralization on the seafloor is Conical Seamount, located about 8 km south of Lihir Island in Papua New Guinea. Conical Seamount has a basal diameter of about 2.8 km and rises about 600 m above the seafloor to a water depth of 1050 m. Grab samples from its summit contain the highest gold concentrations yet reported from the modern seafloor (max. 230 g/t Au, avg. 26 g/t, n=40). Iron manganese, hydrothermal iron oxide, sulfide, sulfate, sulfur, hydrothermal manganese oxide, and phosphorite (the latter especially in parts of Micronesia) are all mineral resources that are deposited upon or within seamounts. However, only the first two have any potential of being targeted by mining in the next few decades. More recently, the submarine USS San Francisco ran into an uncharted seamount in 2005 at a speed of , sustaining serious damage and killing one seaman. One major seamount risk is that often, in the late of stages of their life, extrusions begin to seep in the seamount. This activity leads to inflation, over extension of the volcano's flanks, and ultimately flank collapse, leading to submarine landslides with the potential to start major tsunamis, which can be among the largest natural disasters in the world. In an illustration of the potent power of flank collapses, a summit collapse on the northern edge of Vlinder Seamount resulted in a pronounced headwall scarp and a field of debris up to away. far too high for a normal wave to reach. The date corresponded with a massive flank collapse at the nearby Mauna Loa, and it was theorized that it was a massive tsunami, generated by the landslide, that deposited the fossils.