Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон, Англиядағы театр
Theatre in London, England
Ұлыбританияның Корольдік Ұлттық театры, Ұлыбритания ішінде Ұлттық театр (NT) деп, ал халықаралық жайында Ұлыбританияның Корольдік Ұлттық театры деп белгілі, Лондон, Англияда орналасқан өнер орындары мен театр компаниясы. Театр 1963 жылы актер Лоренс Оливье құрған, содан бері көптеген танымал актерлер оның сахнасында өнер көрсеткен. Компания 1976 жылға дейін Ватерлоодағы «The Old Vic» театрында орналасқан. Қазіргі ғимарат Лондонның орталық бөлігіндегі Солтүстік жағалауда, Темза өзенінің жанында орналасқан. Ұлттық театр ғимаратындағы қойылымдардан өзге, Ұлттық театр Ұлыбританиядағы театрларда гастрольдік қойылымдар қояды. Театр көптеген қойылымдарды Бродвейге көшірген, ал кейбіреулерін Қытай, Австралия және Жаңа Зеландияға дейін саяхаттатқан. Дегенмен, 2021 жылдың ақпан айында жұмыс рұқсаттарына байланысты белгісіздік, қосымша шығындар және Brexit салдарынан туындаған кешігулер туралы алаңдаушылықтарға байланысты еуропалық қалаларға гастрольдік өндіріс тоқтатылды. Театрдың атына «Корольдік» префиксін қосуға рұқсат 1988 жылы берілді, бірақ толық атау сирек қолданылады. Театр Шекспир, басқа да халықаралық классикалық драмалар және қазіргі драматургтардың жаңа пьесаларын қоса алғанда, алуан түрлі бағдарлама ұсынады. Театрдың әрбір залы репертуарда үш қойылымға дейін қоюға мүмкіндік береді, осылайша бір маусымда қойылатын пьесалардың санын одан әрі кеңейтеді. Алайда, 2020 жылдан кейінгі пандемия кезеңіндегі репертуар моделі ресурстарды тиімді пайдалану және қаржылық шектеулер қажеттілігімен, сондай-ақ сахна мен экранда жұмыс істейтін шығармашыл мамандардың басымдығымен (және олардың қолжетімділігі үшін бәсекелестікпен) байланысты тікелей қойылымдарға ауысты. 2009 жылдың маусым айында театр National Theatre Live (NT Live) бағдарламасын бастады, ол тікелей эфирде көрсетіліп жатқан қойылымдарды кинотеатрларға таратуды қамтиды, алдымен Ұлыбританияда, содан кейін халықаралық деңгейде. Бағдарлама Хелен Мирреннің қатысуымен «Федре» қойылымынан басталды, ол Ұлыбританияның 70 кинотеатрында тікелей эфирде көрсетілді. NT Live қойылымдарынан бергі уақытта әлемнің 60 еліндегі 2500-ден астам орынға трансляция жасалды. 2020 жылдың қараша айында National Theatre Live жазбалары үшін арнайы жасалған видео сұраныс бойынша қызметі National Theatre at Home енгізілді. Пьесалардың бейнелері ай сайын қосылады және уақытша қарау үшін «жалға алуға» болады немесе айлық немесе жылдық жазылым арқылы шексіз көруге болады. NT-ның 2015–2016 жылдардағы жылдық айналымы шамамен 105 миллион фунт стерлингті құрады, оның 75% -ы өзіне табыс әкелді (58% билет сатудан, 5% NT Live және Digital-дан және 12% коммерциялық кірістерден, мысалы, мейрамханалар, барлар, кітап дүкендері және т.б.). Англияның өнер кеңесі кірістің 17% -ын, оқу және қатысу шаралары 1% -ын қамтамасыз етті, ал қалған 9% -ы компаниялар, жеке тұлғалар, трастар мен қорылардан түсті.
The Royal National Theatre of Great Britain, commonly known as the National Theatre (NT) within the UK and as the National Theatre of Great Britain internationally, is a performing arts venue and associated theatre company located in London, England. The theatre was founded by the actor Laurence Olivier in 1963, and many well known actors have performed with it since. The company was based at The Old Vic theatre in Waterloo until 1976. The current building is located next to the Thames in the South Bank area of central London. In addition to performances at the National Theatre building, the National Theatre tours productions at theatres across the United Kingdom. The theatre has transferred numerous productions to Broadway and toured some as far as China, Australia and New Zealand. However, touring productions to European cities was suspended in February 2021 over concerns about uncertainty over work permits, additional costs and delays because of Brexit. Permission to add the "Royal" prefix to the name of the theatre was given in 1988, but the full title is rarely used. The theatre presents a varied programme, including Shakespeare, other international classic drama, and new plays by contemporary playwrights. Each auditorium in the theatre can run up to three shows in repertoire, thus further widening the number of plays which can be put on during any one season. However, the post 2020 covid repertoire model became straight runs, required by the imperatives of greater resource efficiency and financial constraint coupled with the preference (and competition for the availability) of creatives working across stage and screen, thus bringing it in line with that of most theatres. In June 2009, the theatre began National Theatre Live (NT Live), a programme of simulcasts of live productions to cinemas, first in the United Kingdom and then internationally. The programme began with a production of Phèdre, starring Helen Mirren, which was screened live in 70 cinemas across the UK. NT Live productions have since been broadcast to over 2,500 venues in 60 countries around the world. In November 2020, National Theatre at Home, a video on demand streaming service, specifically created for National Theatre Live recordings, was introduced. Videos of plays are added every month, and can be "rented" for temporary viewing, or unlimited recordings can be watched through a monthly or yearly subscription programme. The NT had an annual turnover of approximately £105 million in 2015–16, of which earned income made up 75% (58% from ticket sales, 5% from NT Live and Digital, and 12% from commercial revenue such as in the restaurants, bars, bookshop, etc.). Support from Arts Council England provided 17% of income, 1% from Learning and Participation activity, and the remaining 9% came from a mixture of companies, individuals, trusts and foundations.
Шығу тегі
1847 жылы Dramaticus атты псевдониммен жазған бір сыншы британдық театрдың қиын жағдайын баяндайтын памфлет жариялады. Қатысты пьесалар патенттелген театрлармен ғана шектелді, ал жаңа пьесалар Лорд Чемберлен кеңсесінің цензурасына түсті. Сонымен қатар, арзан мелодрама мен музыкалық бурлесктерден тұратын театр саласы дами берді; бірақ сыншылар британдық театры коммерциялық мүдделер мен «жұлдызды» жүйеге бағынған десті. «Шекспир комитеті» драматургтің туған жерін сатып алып, «ерікті драманың» маңыздылығын мойындады. Келесі жылы Лондондық Эффингем Уильям Уилсон баспасынан Ұлттық театрды құру туралы талаптарды баяндайтын тағы бір памфлет жарық көрді. Бұл жағдай жалғасты, және әр он жыл сайын Ұлттық театрды құру туралы жаңа шақырулар жасалды. 1879 жылы «Comédie Française» Gaiety театрында тұрақты түрде қойылым қойғанда, «The Times» газеті оны «театрдың ең жоғары аристократиясы» деп сипаттады, бұл көп назар аудартты. Қазіргі талаптар мыналарға бірікті: астанада Шекспирге арналған тұрақты ескерткіш; ең жоғары сапада қойылымдар қоятын «үлгілі театр» труппасы; және ел бойынша білім беру жүйесінің бір бөлігі ретінде ұлы драманы бағалауды таратуға арналған орталық. Шекспирдің естелік театры 1879 жылдың 23 сәуірінде Стратфорд-на-Эвонда, жаңа Шекспир труппасымен (қазіргі Корольдік Шекспир труппасы, RSC) ашылды; содан кейін Герберт Бербом Три 1904 жылы Ұлыбританияның Корольдік театрында драмалық өнер академиясын құрды. Бұл астананы ұлттық театрсыз қалдырды. 1902 жылы Лондондық Шекспир лигасы Шекспирдің ұлттық театрын дамыту үшін құрылды, ал 1913 жылы оның қайтысының 300 жылдығына орай Блумсберидегі театр үшін жер сатып алынды. Бірінші дүниежүзілік соғыс бұл жұмысты тоқтатты. 1910 жылы Джордж Бернард Шоу «Соннеттердің қараңғы ханымы» атты қысқа комедия жазды, онда Шекспирдің өзі Елизавета I-ді оның пьесаларын қою үшін Ұлттық театр салу қажеттігіне көндіруге тырысады. Бұл пьеса Ұлттық театрды салу науқанының бір бөлігі болды. Соңында, 1948 жылы Лондондық округтік кеңес (ЛКК) осы мақсат үшін Корольдік фестиваль залына жақын жерді ұсынды, сондықтан 1949 жылғы Ұлттық театр заңы Парламентте қаржылық қолдаумен қабылданды. 1951 жылы негізгі тас қаланғаннан кейін он жыл өткен соң, үкімет елдің Ұлттық театрды қарыздай ала алмайтынын мәлімдеді; жауап ретінде ЛКК кез келген жалға төлеуден бас тартуды және құрылыс шығындарының жартысын төлеуді ұсынды. Үкімет әлі де ақшаны үнемдеу үшін қабылдауға болмайтын талаптарды қоюға тырысты, қолданыстағы мемлекеттік қолдауға ие болған труппаларды біріктіруге мәжбүрлеуге тырысты: RSC, Sadler's Wells және Old Vic. Компанияны Лоренс Оливье құрды, ол компанияның алғашқы көркемдік директоры болды. Ол Уильям Гаскилл мен Джон Декстерді режиссерлер ретінде шақырды. Компанияның алғашқы актерлер тобында Роберт Стивенс, Мэгги Смит, Джоан Плоурайт, Майкл Гэмбон, Дерек Джейкоби, Линн Редгрейв, Майкл Редгрейв, Колин Блейкли және Фрэнк Финлей болды. Осы арада, тұрақты театр құрылысы архитекторлар сэр Денис Ласдун мен Питер Софтлидің, сондай-ақ инженерлер Флинт пен Ниллдің жобасымен жүргізілді. Құрылыс жұмыстарын сэр Роберт МакАльпин жүргізді. Компания 1977 жылға дейін Олд Вик театрында болды, содан кейін Оливье театрының құрылысы аяқталды.
In 1847, a critic using the pseudonym Dramaticus published a pamphlet describing the parlous state of British theatre. Production of serious plays was restricted to the patent theatres, and new plays were subjected to censorship by the Lord Chamberlain's Office. At the same time, there was a burgeoning theatre sector featuring a diet of low melodrama and musical burlesque; but critics described British theatre as driven by commercialism and a "star" system. There was a demand to commemorate serious theatre, with the "Shakespeare Committee" purchasing the playwright's birthplace for the nation demonstrating a recognition of the importance of "serious drama". The following year saw more pamphlets on a demand for a National Theatre from London publisher Effingham William Wilson. The situation continued, with a renewed call every decade for a National Theatre. Attention was aroused in 1879 when the Comédie Française took a residency at the Gaiety Theatre, described in The Times as representing "the highest aristocracy of the theatre". The principal demands now coalesced around: a structure in the capital that would form a permanent memorial to Shakespeare; an "exemplary theatre" company producing at the highest level of quality; and a centre from which appreciation of great drama could be spread as part of education throughout the country. The Shakespeare Memorial Theatre was opened in Stratford upon Avon on 23 April 1879, with the New Shakespeare Company (now the Royal Shakespeare Company, RSC); then Herbert Beerbohm Tree founded an Academy of Dramatic Art at Her Majesty's Theatre in 1904. This still left the capital without a national theatre. A London Shakespeare League was founded in 1902 to develop a Shakespeare National Theatre and – with the impending tercentenary in 1916 of his death – in 1913 purchased land for a theatre in Bloomsbury. This work was interrupted by World War I. In 1910, George Bernard Shaw wrote a short comedy, The Dark Lady of the Sonnets, in which Shakespeare himself attempts to persuade Elizabeth I of the necessity of building a National Theatre to stage his plays. The play was part of the long term campaign to build a National Theatre. Finally, in 1948, the London County Council (LCC) presented a site close to the Royal Festival Hall for the purpose, so the National Theatre Act 1949, offering financial support, was passed by Parliament. Ten years after the foundation stone had been laid in 1951, the government declared that the nation could not afford a National Theatre; in response, the LCC offered to waive any rent and pay half the construction costs. The government still tried to apply unacceptable conditions to save money, attempting to force the amalgamation of the existing publicly supported companies: the RSC, Sadler's Wells and Old Vic. The company was founded by Laurence Olivier, who became the first artistic director of the company. As fellow directors, he enlisted William Gaskill and John Dexter. Among the first ensemble of actors of the company were Robert Stephens, Maggie Smith, Joan Plowright, Michael Gambon, Derek Jacobi, Lynn Redgrave, Michael Redgrave, Colin Blakely and Frank Finlay. Meanwhile, construction of the permanent theatre proceeded with a design by architects Sir Denys Lasdun and Peter Softley and structural engineers Flint & Neill containing three stages, which opened individually between 1976 and 1977. The construction work was carried out by Sir Robert McAlpine. The Company remained at the Old Vic until 1977, when construction of the Olivier was complete.
Литтлтон театры
Оливер Литтлтонның, Ұлттық театрдың алғашқы кеңесінің төрағасының құрметіне аталған, бұл театр просцениумдық арка дизайнымен жасалған және 890 адамдық залға ие.
Named after Oliver Lyttelton, the National Theatre's first board chairman, it has a proscenium arch design and can accommodate an audience of 890.
Уақытша театр
Уақытша театр, бұрын «Шед» деп аталған, 225 орындық қара қорап театры 2013 жылдың сәуірінде ашылып, жаңа қойылымдарды көрсетті; ол 2016 жылдың мамырында Дорфман театрының жөнделуінен кейін жабылды. 2015 жылы британдық суретші Карл Рэндалл суретшінің «Лондондық портреттер» сериясы аясында актриса Кэти Лингтің «Шед» алдында тұрған портретін жасады, ол түрлі мәдени тұлғалардан портреттерінің фоны үшін Лондондағы бір орынды таңдауды сұрады. Линг «Шедті» таңдау себебін 2013 жылғы «Ең зор бақыт әлемі» пьесасында ойнағанын, сондай-ақ «бұл уақытша театр, ол мәңгілік емес, мен оны портретте мәңгілік етуді қаладым» деп түсіндірді.
The Temporary Theatre, formerly called The Shed, was a 225 seat black box theatre which opened in April 2013 and featured new works; it closed in May 2016, following the refurbishment of the Dorfman Theatre. In 2015 British artist Carl Randall painted a portrait of actress Katie Leung standing in front of The Shed as part of the artist's "London Portraits" series, where he asked various cultural figures to choose a place in London for the backdrop of their portraits. Leung explained she chose The Shed as her backdrop because she performed there in the 2013 play The World of Extreme Happiness, and also because " it's a temporary theatre, it's not permanent, and I wanted to make it permanent in the portrait".
Сәулет
Ұлттық театр ғимаратының стилін сәулет тарихшысы Марк Жируар ашылған кезде "бұзылған формалардың эстетикасы" деп сипаттады. Құрылыс кезінде архитектуралық пікірлер екіге бөлінді. Тіпті Николаус Певснер сияқты Модерн қозғалысының ынталы жақтастары да Бетон брут РААК бетонын ішкі және сыртқы жағынан тым ауыр деп тапты. Ең танымал болғаны, болашақ Карл III 1988 жылы бұл ғимаратты "Лондонның ортасында ешкім қарсылық білдірмей ядролық электр стансасын салудың тапқыр жолы" деп сипаттады. Джон Бетджеман, бруталистік сәулетке құштарлығымен танылмаған адам, Ласдунға "көк аспандағы театрыңыздың текшесіне және оның оңтүстігіндегі Сент-Пол соборына көз тастағанда қуанышпен дем алдым. Бұл керемет жұмыс, әрі көптеген бұрыштан өте жақсы, ол ұлы туындыларға тән аяқталған және сөзсіз көрініске ие" деп жазды. Дау-дамажылға қарамастан, 1994 жылдан бері театр ІІ* санаттағы ескерткіш болып табылады. Театр Англиядағы бруталистік сәулеттің архетипі ретінде жиі айтылса да, Ласдунның өлімінен кейін ғимараттың Пауль Рудольф сияқты 1960 жылдардағы монументальді ғимараттардан гөрі Ле Корбюзье еңбектерімен тығыз байланысы бар екені қайта бағаланды. Ласдунның ғимаратындағы көлденең және тік элементтер арасындағы мұқият тепе-теңдік, Хейвард галереясы мен Королева Елизавета залы сияқты көрші ғимараттардың дөңгелек пішінімен сәнді салыстырылды. Қазір ол пікір сауалнамаларында Лондонның ең танымал және ең жек көрінетін он ғимаратының қатарына енген ерекше жағдайға тап болды. Ғимараттың сыртын, әсіресе, ұшқыш мұнараларын жарықтандырудың жаңа схемасы өте танымал болды және ғимаратқа жасалған оң жағынан көркем жауаптардың бірі саналады. Көзделген басты қарау осі – Уотерлоо көпірінен Оливье театрының ұшқыш мұнарасына (ғимараттың ең үлкен және ең биік бөлігі) және жерден басталатын сатыларға 45 градус бұрышпен қарау. Бұл көрініс өзен жағасындағы есейген ағаштармен көбінесе жасырылады, бірақ оны жерден қарағанда шектеулі түрде көруге болады.
The style of the National Theatre building was described by architecture historian Mark Girouard as "an aesthetic of broken forms" at the time of opening. Architectural opinion was split at the time of construction. Even enthusiastic advocates of the Modern Movement such as Nikolaus Pevsner found the Béton brut RAAC concrete both inside and out overbearing. Most notoriously, the future Charles III described the building in 1988 as "a clever way of building a nuclear power station in the middle of London without anyone objecting". John Betjeman, a man not noted for his enthusiasm for brutalist architecture, wrote to Lasdun stating ironically that he "gasped with delight at the cube of your theatre in the pale blue sky and a glimpse of St Paul's to the south of it. It is a lovely work and so good from so many angles it has that inevitable and finished look that great work does." Despite the controversy, the theatre has been a Grade II* listed building since 1994. Although the theatre is often cited as an archetype of Brutalist architecture in England, since Lasdun's death the building has been re evaluated as having closer links to the work of Le Corbusier, rather than contemporary monumental 1960s buildings such as those of Paul Rudolph. The carefully refined balance between horizontal and vertical elements in Lasdun's building has been contrasted favourably with the lumpiness of neighbouring buildings such as the Hayward Gallery and Queen Elizabeth Hall. It is now in the unusual situation of having appeared simultaneously in the top ten "most popular" and "most hated" London buildings in opinion surveys. A recent lighting scheme illuminating the exterior of the building, in particular the fly towers, has proved very popular, and is one of several positive artistic responses to the building. A key intended viewing axis is from Waterloo Bridge at 45 degrees head on to the fly tower of the Olivier Theatre (the largest and highest element of the building) and the steps from ground level. This view is largely obscured now by mature trees along the riverside walk but it can be seen in a more limited way at ground level.
Фойерлер мен ішкі кеңістіктер
Ұлттық театрдың фойелері көпшілікке ашық, онда үлкен театрлық кітап дүкені, мейрамханалар, барлар және көрме алаңдары бар. Театр кешенінің террасалары мен фойелері сонымен қатар уақытша, қысқа мерзімді және тәжірибелік қойылымдар мен көрсетілімдер үшін де пайдаланылады. Театрдың өзен жағалауындағы алды жаз айларында ашық аспан астындағы қойылымдардың тұрақты маусымы үшін қолданылады. Clore Learning Centre – Ұлттық театрда білім алуға арналған жаңа, арнайы орын. Ол барлық жастағы адамдарға арналған іс-шаралар мен курстар ұсынады, драматургиядан бастап техникалық дағдыларға дейін театр өнерін зерттейді, көбінесе NT-нің өзінің суретшілері мен қызметкерлері жүргізеді. Оның бірі – Коттслоу бөлмесі, ол жақын орналасқан театрдың бастапқы атымен аталған. Барлық актерлердің гримерлік бөлмелері ішкі жарық шахтасы мен ауа құбырының айналасында орналасқан, сондықтан олардың терезелері бір-біріне қарама-қарсы қарап тұрады. Осы орналасу актерлердің кез келген қойылымның премьерасы («Пресс түні» деп аталады) мен соңғы көрсетілімінде «орнына» (бастапқы позицияға) шақырылғанда терезеге барып, ладоньдарымен шыныға соғып, дәстүр қалыптастырған. Күні бойы сахна артындағы экскурсиялар ұйымдастырылады, ал Шерлингтің жоғары деңгейдегі жолы күн сайын сағат 19:30-ға дейін ашық болады және келушілерге декорациялар құрастыру, сахналық сурет салу және реквизит жасау үшін сахна артындағы шеберханаларға көрініс ұсынады.
The National Theatre's foyers are open to the public, with a large theatrical bookshop, restaurants, bars and exhibition spaces. The terraces and foyers of the theatre complex have also been used for ad hoc, short seasonal and experimental performances and screenings. The riverside forecourt of the theatre is used for regular season of open air performances in the summer months. The Clore Learning Centre is a new dedicated space for learning at the National Theatre. It offers events and courses for all ages, exploring theatre making from playwriting to technical skills, often led by the NT's own artists and staff. One of its spaces is The Cottesloe Room, so called in recognition of the original name of the adjacent theatre. The dressing rooms for all actors are arranged around an internal light well and air shaft and so their windows each face each other. This arrangement has led to a tradition whereby, on the opening night (known as "Press Night") and closing night of any individual play, when called to go to "beginners" (opening positions), the actors will go to the window and drum on the glass with the palms of their hands. Backstage tours run throughout the day and the Sherling High Level Walkway, open daily until 7.30 pm, offers visitors views into the backstage production workshops for set construction and assembly, scenic painting and prop making.
NT Болашақ
2013 жылы "NT Future" жобасы қолға алынды; Ұлттық театр кешенін қайта құруға шамамен 80 миллион фунт стерлинг жұмсалатыны болжалды.
2013 saw the commencement of the "NT Future" project; a redevelopment of the National Theatre complex which it was estimated would cost about £80 million.
Ұлттық театр студиясы
Студия ғимараты Уотерлоодағы "Кат" көшесіндегі "Олд Вик" театрының қарсы бетінде орналасқан. Бұрын Студияда NT шеберханалары болған, бірақ 1984 жылы ол Ұлттық театрдың ғылыми-зерттеу және жаңа жобаларды әзірлеу бөліміне айналды. Студия ғимаратында Жаңа жұмыс бөлімі, Архив және NT-нің Immersive Storytelling студиясы орналасқан. Студия – бұл архитекторлар Лионс Израиль Эллис жобалаған, ІІ санатқа жататын ғимарат. 1958 жылы салынған ғимарат архитекторлар Хаворт Томпкинс тарапынан жөндеуден өткізіліп, 2007 жылдың күзінде қайта ашылды. Ұлттық театр студиясы 1985 жылы Питер Гилл басшылығымен құрылды, ол 1990 жылға дейін оны басқарды. Лора Коллиер 2011 жылдың қараша айында студия басшысы болды, ал оған дейін 2006 жылдан бастап студияны Пурни Моррелл басқарған болатын. Руфус Норрис басшылығымен Студия мен әдеби бөлім біріктірілгеннен кейін, Эмили МакЛафлин 2015 жылы Жаңа жұмыс бөлімінің басшысы болды.
The Studio building across the road from the Old Vic on The Cut in Waterloo. The Studio used to house the NT's workshops, but became the National's research and development wing in 1984. The Studio building houses the New Work Department, the Archive, and the NT's Immersive Storytelling Studio. The Studio is a Grade II listed building designed by architects Lyons Israel Ellis. Completed in 1958, the building was refurbished by architects Haworth Tompkins and reopened in autumn 2007. The National Theatre Studio was founded in 1985 under the directorship of Peter Gill, who ran it until 1990. Laura Collier became Head of the Studio in November 2011, replacing Purni Morrell who headed the Studio from 2006. Following the merge of the Studio and the Literary Department under the leadership of Rufus Norris, Emily McLaughlin became the Head of New Work in 2015.
Ұлттық театрдың тікелей эфирі
National Theatre Live – бұл бүкіл әлемдегі кинотеатрлар мен өнер орталықтарына өз қойылымдарын (және басқа театрлардың қойылымдарын) көрсетуге арналған бастама. Ол 2009 жылдың маусымында Литтлтон театрында Николас Хайтнердің режиссерлігімен Жан Расиннің «Федре» пьесасында Хелен Мирреннің ойнауымен басталды. 2011 жылдың 15 қыркүйегінде Джеймс Корденмен бірге «Бір адам, екі губернатор» атты үшінші маусым іске қосылды. Одан кейін Арнольд Вескердің «The Kitchen» пьесасы көрсетілді. 2011 жылғы соңғы көрсетім – Джон Ходждың Саймон Рассел Билмен бірге «Серіктестер» пьесасы болды. 2012 жылы 9 ақпанда Николас Райттың «Саяхатшы жарық» пьесасы, содан кейін 1 наурызда Ленни Генримен «Қателіктер комедиясы» және 29 наурызда Кэтрин Келли, Стив Пембертон және Софи Томпсонмен «Жақынға еңкейтін» пьесасы көрсетілді. «Бір адам, екі губернатор» 2012 жылдың көктемінде АҚШ, Канада және Австралияда шектеулі маусымда кино экрандарына оралды. Дэнни Бойлдың «Франкенштейн» пьесасы да 2012 жылдың маусым және шілде айларында әлемдік кино экрандарында шектеулі маусымда көрсетілді. Төртінші маусым 2012 жылдың 6 қыркүйегінде бейсенбі күні Марк Хэддонның халықаралық бестселлер романы негізінде жазылған «Түнгі уақыттағы иттің қызықты оқиғасы» пьесасымен басталды. Одан кейін 2012 жылдың 11 қазанында Стивен Бересфордтың Джули Уолтерс, Рори Киннер және Хелен МакКорори ойнаған «Хауссмандардың соңғысы» жаңа пьесасы көрсетілді. Уильям Шекспирдің «Афинаның Тимоны» пьесасы 2012 жылдың 1 қарашасында Симон Рассел Билдің Тимон рөлінде ойнауымен көрсетілді. 2013 жылдың 17 қаңтарында NT Live Артур Уинг Пинероның Джон Литгоумен бірге «Магистрат» пьесасын көрсетті. Фильмге түсірілетін және көрсетілетін қойылымдар алдын ала белгіленеді, бұл аудиторияда камералардың жоспарлы қозғалысына көбірек еркіндік береді.
National Theatre Live is an initiative which broadcasts performances of their productions (and from other theatres) to cinemas and arts centres around the world. It began in June 2009 with Helen Mirren in Jean Racine's Phedre, directed by Nicholas Hytner, in the Lyttelton Theatre. The third season of broadcasts launched on 15 September 2011 with One Man, Two Guvnors with James Corden. This was followed by Arnold Wesker's The Kitchen. The final broadcast of 2011 was John Hodge's Collaborators with Simon Russell Beale. In 2012 Nicholas Wright's play Travelling Light was broadcast on 9 February, followed by The Comedy of Errors with Lenny Henry on 1 March and She Stoops to Conquer with Katherine Kelly, Steve Pemberton and Sophie Thompson on 29 March. One Man, Two Guvnors returned to cinema screens in the United States, Canada and Australia for a limited season in Spring 2012. Danny Boyle's Frankenstein also returned to cinema screens worldwide for a limited season in June and July 2012. The fourth season of broadcasts commenced on Thursday 6 September 2012 with The Curious Incident of the Dog in the Night Time, a play based on the international best selling novel by Mark Haddon. This was followed by The Last of the Haussmans, a new play by Stephen Beresford starring Julie Walters, Rory Kinnear and Helen McCrory on 11 October 2012. William Shakespeare's Timon of Athens followed on 1 November 2012 starring Simon Russell Beale as Timon. On 17 January 2013, NT Live broadcast Arthur Wing Pinero's The Magistrate, with John Lithgow. The performances to be filmed and broadcast are nominated in advance, allowing planned movement of cameras with greater freedom in the auditorium.
Ұлттық театр байланыстары
Ұлттық театр байланыстары – Ұлттық театр ұйымдастыратын жыл сайынғы жалпыұлттық жастар театры фестивалі. Фестиваль 1995 жылы негізі қаланды және жетекші драматургтар жазған жасөсперімдерге арналған он жаңа пьесаны қамтиды. Мектептер мен жастар ұйымдары қойылымдарды өз мектептерінде, қоғамдық орталықтарда және жергілікті кәсіби театр орталықтарында қояды. Әр пьесаның бір қойылымы Ұлттық театрдағы, әдетте Оливье және Дорфман театрларындағы финалдық фестивальге шақырылады.
National Theatre Connections is the annual nationwide youth theatre festival run by the National Theatre. The festival was founded in 1995, and features ten new plays for young people written by leading playwrights. Productions are staged by schools and youth groups at their schools and community centres, and at local professional theatre hubs. One of the productions of each play is invited to perform in a final festival at the National Theatre, usually in the Olivier Theatre and Dorfman Theatre.
Ұлттық театр жинағы
Ұлттық театр жинағы (бұрынғы атауы On Demand. In Schools) – бүкіл әлемдегі білім беру мекемелері үшін Ұлттық театрдың тегін өндіріс ағымдық қызметі, ол Ұлыбританияның мемлекеттік мектептері үшін тегін. Бұл қызмет мұғалімдер мен педагогтардың сыныпта пайдалануы үшін әзірленген, оқу бағдарламасымен байланысты, жоғары сапада түсірілген, тікелей эфирдегі көрермендер алдындағы өндірістердің жазбаларын қамтиды. Қызмет 2015 жылы Ұлыбританияның жоғары сынып мектептерінде, 3-ші және одан жоғары сынып оқушылары үшін бастапқыда іске қосылды. 2016 жылдың қараша айында Ұлттық театр Ұлыбританияның бастауыш мектептеріне қызмет көрсетуді бастады, сондай-ақ 2-ші Key Stage үшін бірнеше жаңа туынды қосты. Қызметтің қазіргі талдамдарына «Франкенштейн» (режиссері Дэнни Бойл, Бенедикт Камбербэтч пен Джонни Ли Миллердің қатысуымен), «Отелло» (режиссері Николас Хайтнер, Адриан Лестер мен Рори Киннердің қатысуымен), «Антигона» (режиссері Полли Финдлей, Кристофер Экклстон мен Джоди Уиттакердің қатысуымен) және «Джейн Эйр» (режиссері Салли Куксон) кіреді. 2018 жылы Ұлттық театр Ұлыбританияның мемлекеттік жоғары сынып мектептерінің жартысынан астамы қызметке тіркелгенін хабарлады. On Demand. In Schools 2018 жылғы Bett сыйлығын «Тегін цифрлық контент немесе ашық білім беру ресурстары» номинациясы бойынша жеңіп алды. 2020 жылдың наурыз айында коронавирус пандемиясының жағдайында Ұлттық театр жинағы оқушылар мен мұғалімдерге үйде аралас оқыту бағдарламаларын қолдау үшін қол жетімді болды. 2020 жылдың сәуір айында қызметке алты жаңа туынды қосылып, жалпы саны 30 өндіріске жетті. Олардың ішінде «Ыстық төбедегі мысық» (Young Vic үшін Бенедикт Эндрюс режиссерлік еткен, Сиенна Миллер мен Джек О'Коннеллдің қатысуымен) және «Шағын арал» (Ұлттық театр үшін Руфус Норрис режиссерлік еткен) бар.
The National Theatre Collection (formerly called On Demand. In Schools) is the National Theatre's free production streaming service for educational establishments worldwide, which is free to UK state schools. The service is designed for use by teachers and educators in the classroom, and features recordings of curriculum linked productions filmed in high definition in front of a live audience. The service was launched initially to UK secondary schools in 2015 with productions for Key Stage 3 pupils and above. In November 2016, the National Theatre launched to service to UK primary schools, adding a number of new titles for Key Stage 2. Productions currently offered by the service include Frankenstein (directed by Danny Boyle, starring Benedict Cumberbatch and Jonny Lee Miller), Othello (directed by Nicholas Hytner, starting Adrian Lester and Rory Kinnear), Antigone (directed by Polly Findlay, starring Christopher Eccleston and Jodie Whittaker), and Jane Eyre (directed by Sally Cookson). In 2018, the National Theatre reported that over half of UK state secondary schools have registered to use the service. On Demand. In Schools won the 2018 Bett Award for Free Digital Content or Open Educational Resources. In March 2020, in light of the coronavirus pandemic, the National Theatre Collection was made available for pupils and teachers to access at home to aid blended learning programmes. In April 2020, six new titles were added to the service to bring the total up to 30 productions. These include Cat on a Hot Tin Roof (directed by Benedict Andrews for the Young Vic, starring Sienna Miller and Jack O'Connell) and Small Island (directed by Rufus Norris for the National Theatre).
Мемлекеттік актілер
Public Acts – бұл Ұлттық театрдың Ұлыбританиядағы театрлар мен қоғамдық ұйымдармен бірлесіп жұмыс істейтін, кең ауқымды жаңа қойылымдар жасауға бағытталған қоғамдық қатысу бағдарламасы. Public Acts бағдарламасының алғашқы қойылымы 2018 жылдың тамызында Ұлттық театрда, Оливье театрында «Перикл» болды. «The Guardian» газеті осы қойылымды «жүздей актердің керемет орындауымен, көркем әндермен толы» деп сипаттады. Екінші қойылым – «Сізге қалай ұнайды» 2019 жылдың тамызында Хорнчерч қаласындағы Король театрында қойылды. 2019 жылдан бері Public Acts Донкастер қаласында Cast және алты жергілікті серіктес ұйыммен бірлесіп үшінші қойылымды дайындап жатыр. «Кавказдық шырша шеңберінің» жаңа бейімделуі бастапқыда 2020 жылға жоспарланған, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан кейінге шегерілді. 2020 жылдың желтоқсанында «The Guardian» газетімен бірлесіп, Public Acts Джеймс Грэмнің («Quiz») «We Begin Again» атты онлайн-музыкасын музыкалық бейнебаян және Broadway Records компаниясы шығарған жеке трек ретінде жариялады.
Public Acts is a community participation programme from the National Theatre working with theatres and community organisations across the UK to create large scale new work. The first Public Acts production was Pericles in August 2018, at the National Theatre, in the Olivier Theatre. The Guardian described this as 'a richly sung version with brilliant performances from a cast of hundreds.' The second production was As You Like It performed in August 2019 at the Queen's Theatre, Hornchurch. Since 2019, Public Acts has been working on a third production in Doncaster in partnership with Cast and six local community partners. The new adaptation of The Caucasian Chalk Circle was originally planned for 2020 but has been postponed, due to COVID 19. In December 2020, in partnership with The Guardian, Public Acts released an online musical called We Begin Again by James Graham (Quiz) as a music video and a standalone track released by Broadway Records.
Өзен кезеңі
River Stage – Ұлттық театрдың ашық аспандағы тегін жазғы фестивалі, ол бес жексенбілікке созылып, Ұлттық театрдың солтүстік-шығыс бұрышында өтеді. Фестивальге қосымша, NT басқаратын бірнеше көше тағамдары мен барлар да қызмет көрсетеді. Алғашқы төрт жексенбілікте әртүрлі компаниялар дайындаған бағдарламалар ұсынылады, ал бесінші жексенбілікте бағдарламаны өзі Ұлттық театр ұйымдастырады. Фестивальге The Glory, HOME Manchester, Sadler's Wells, nonclassical, WOMAD, Latitude Festival, Бристольдің Mayfest және Rambert сияқты ұйымдар қатысқан. Фестиваль 2015 жылы басталып, оны Фран Миллер продюсерлік етеді.
River Stage is the National Theatre's free outdoor summer festival that place over five weekends outside the National Theatre in its north east cornersquare. It is accompanied by a number of additional street food stalls and bars run by the NT. The event features programmes developed by various companies for the first four weekends, with the National Theatre itself programming the fifth weekend. Participating organisations have included The Glory, HOME Manchester, Sadler's Wells, nonclassical, WOMAD, Latitude Festival, Bristol's Mayfest and Rambert. The festival launched in 2015 and is produced by Fran Miller.
Осы орынды бақылау
Жыл сайынғы "Watch This Space" фестивалі – ашық ауадағы театр, цирк және бидің тегін, жаз бойы созылатын мерекесі болатын. 2015 жылы ол River Stage фестивалімен алмастырылды. "Watch This Space" фестивалінде барлық жастағы адамдарға арналған іс-шаралар ұйымдастырылды, оның ішінде балалар мен ересектерге арналған семинарлар мен сабақтар өтті. "Watch This Space" ашық ауадағы өнер саласының түрлі аспектілерінде жұмыс істейтін, жетекші және жаңадан келе жатқан компаниялармен берік ұлттық және халықаралық байланыстарды орнатқан. Маңызды серіктестер мен тұрақты қонақтардың арасында Театр Biuro Podrozy, The Whalley Range All Stars, Home Live Art, Addictive TV, Men in Coats, Upswing, Circus Space, Les Grooms, StopGAP Dance Theatre, metro boulot dodo, Avanti Display, The Gandinis, Абигейл Коллинз, Әлемге әйгілі, Ида Барр (Кристофер Грин), Motionhouse, Мат Рикардо, Құрттар циркі, Bängditos Театры, Mimbre, Company FZ, WildWorks, Bash Street Театры, Markeline, The Chipolatas, The Caravan Gallery, Sienta la Cabeza, Theatre Tuig, Producciones Imperdibles және цирк патшасы Марио болды. Фестивальді алғашқы продюсері Джонатан Холлоуэй ұйымдастырды, ал 2005 жылы оның орнына Ангус МакКечни келді. NT Future жаңарту жұмыстары кезінде Театр алаңында уақытша театр орналасқандықтан, "Watch This Space" фестивалі тоқтатылды, бірақ жақын жердегі жергілікті алаңдарда шағын іс-шаралар өткізілді. 2013 жылы Ұлттық театр Театр алаңында "Тамыз сыртында" атты шағын жазғы фестиваль өтетінін хабарлады. Бағдарлама тек жұма және сенбі күндері көрсетіліп, Half Human Theatre-дің "The Sneakers and The Streetlights", Stuff & Things-тің "The Thinker", Joli Vyann-ның "H2H", Urban Canvas-тың "Screeving", The Natural Theatre Company-нің "Pigeon Poo People", Laitrum-ның "Capses", "Bang On!", "Caravania!" (The Bone Ensemble), "The Hot Potato Syncopators", Ella Good және Nicki Kent-тің "Total Eclipse of the Head", "The Caravan Gallery", Kazzum Theatre-дің "Curious Curios" және Canopy-дің "The Preeners" қойылымдарын қамтыды.
The annual "Watch This Space" festival was a free summer long celebration of outdoor theatre, circus and dance, which was replaced in 2015 by the River Stage festival. "Watch This Space" featured events for all ages, including workshops and classes for children and adults. "Watch This Space" had a strong national and international relationships with leading and emerging companies working in many different aspects of the outdoor arts sector. Significant collaborators and regular visitors included Teatr Biuro Podrozy, The Whalley Range All Stars, Home Live Art, Addictive TV, Men in Coats, Upswing, Circus Space, Les Grooms, StopGAP Dance Theatre, metro boulot dodo, Avanti Display, The Gandinis, Abigail Collins, The World famous, Ida Barr (Christopher Green), Motionhouse, Mat Ricardo, The Insect Circus, Bängditos Theater, Mimbre, Company FZ, WildWorks, Bash Street Theatre, Markeline, The Chipolatas, The Caravan Gallery, Sienta la Cabeza, Theatre Tuig, Producciones Imperdibles and Mario Queen of the Circus. The festival was set up by its first producer Jonathan Holloway, who was succeeded in 2005 by Angus MacKechnie. Whilst the Theatre Square space was occupied by the Temporary Theatre during the NT Future redevelopment, the "Watch This Space" festival was suspended. but held a small number of events in nearby local spaces. In 2013 the National announced that there would be a small summer festival entitled "August Outdoors" in Theatre Square. Playing Fridays and Saturdays only, the programme included The Sneakers and The Streetlights by Half Human Theatre, The Thinker by Stuff & Things, H2H by Joli Vyann, Screeving by Urban Canvas, Pigeon Poo People by The Natural Theatre Company, Capses by Laitrum, Bang On!, Caravania! by The Bone Ensemble, The Hot Potato Syncopators, Total Eclipse of the Head by Ella Good and Nicki Kent, The Caravan Gallery, Curious Curios by Kazzum Theatre and The Preeners by Canopy.