Кіріспе

Американдық актер (туған 1943)

Кристофер Уокен (туған Рональд Уокен; 31 наурыз 1943) – американдық актер. Кино, теледидар және сахнадағы шығармашылығымен танымал Уокен көптеген марапаттарға ие. Ол «Оскар» сыйлығын, BAFTA сыйлығын, «Screen Actors Guild» сыйлығын, сондай-ақ екі «Primetime Emmy» және екі «Tony» сыйлығына ұсынылған. Оның фильмдері тек АҚШ-та 1,6 миллиард доллардан астам табыс әкелді. Уокен «Андерсон ленталары» (1971), «Келесі аялдама – Гринвич-Виллидж» (1976), «Розеланд» (1977) және «Энни Холл» (1977) фильмдерінде қосалқы рөлдерде ойнады, ал «Бұғы аулау» (1978) фильміндегі Вьетнам соғысының қайғылы ардагері Ник Чевотаревич рөлі оған «Ең үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын әкелді. Ол Стивен Спилбергтің «Мені ұстасаң» (2002) фильмінде алаяқ Фрэнк Абагнейлдің әкесі рөлін сомдағаны үшін де сол сыйлыққа ұсынылды. Танымал болғаннан бері Уокен түрлі жанрдағы фильмдерде басты және қосалқы рөлдерде ойнады. Олардың ішінде «Соғыс итттері» (1980), «Миға шабуыл» (1983), «Өлі аймақ» (1983), «Көзқарас өлімге» (1985), «Жақын қашықтықтан» (1986), «Билокси блюзі» (1988), «Нью-Йорк патшасы» (1990), «Бейтаныс сезім» (1990), «Бэтмен қайтып келді» (1992), «Шын роман» (1993), «Криминалдық әңгімелер» (1994), «Жаңғыру» (1995, және оның екі жалғасы), «Өзін-өзі өлтіру патшалары» (1997), «Ұйқылы алқап» (1999), «Отты адам» (2004), «Тойға шақырылған бұзақылар» (2005), «Шаштыр» (2007), «Жеті психопат» (2012), «Кеш квартеті» (2012), «Перси» (2020) және «Дюна: Екінші бөлім» (2024) бар. Сондай-ақ, ол «Көбелектер» (1998) және «Ортаңғы кітап» (2016) анимациялық фильмдерінде дауыстау жұмыстарын орындады. Телевизияда Уокен «Мен бұл жолы кіммін?» (1982) және «Сара, қарапайым және биік» (1991) фильмдерінде ойнады, соңғысы үшін «Primetime Emmy» сыйлығына ұсынылды. Соңғы кезде ол «The Outlaws» (2021–) және «Severance» (2022–) телесериалдарында ойнады, соңғысы оған драмалық сериалдағы ең үздік қосалқы актер номинациясы бойынша «Primetime Emmy» сыйлығын әкелді. Ол «Saturday Night Live» бағдарламасын жеті рет жүргізді. Бағдарламадағы рөлдеріне «More Cowbell» скетчіндегі жазба продюсері Брюс Дикинсон, ұятқа қалған Конфедерация офицері полковник Ангус және «Континентальдық» скетчіндегі қартайған, сәтсіз махаббатшы ретінде бірнеше рет түсуі кіреді. Сахналық актер ретінде Уокен 1975 жылы Бродвейдегі «Жастықтың тәтті құсы» қойылымын қайта жандандырғанда Айрин Уортпен бірге ойнады. Уокен Шекспирдің «Гамлет», «Макбет», «Ромео мен Джульетта» және «Кориолан» пьесаларында басты рөлдерді ойнады. Джеймс Джойстің «Өлілер» (2000) пьесасының түпнұсқалық нұсқасындағы рөлі оған «Музыкалықтағы ең үздік актер» номинациясы бойынша «Tony» сыйлығын әкелді. Ол Мартин Макдонагтың «Спокандағы кесілу» (2010) пьесасындағы рөлі үшін «Ойындағы ең үздік актер» номинациясы бойынша «Tony» сыйлығына ұсынылды. Ол сондай-ақ 1995 жылы өзінің құрметтісі Эльвис Пресли туралы «Ол» пьесасын жазып, басты рөлді сомдады.

Ерте өмір

Уолкен Рональд Уолкен 1943 жылғы 31 наурызда Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Асторияда дүниеге келді. Оның ата-анасы – Глазгодан келген шотланд иммигранты Розали Рассел мен Гелзенкирхеннен келген неміс иммигранты Пол Валкен. Пол Валкен Асториядағы «Уолкеннің нан пісіруханасын» иеленіп, басқарды. Уолкен актер Рональд Колманның құрметіне аталған. Ол методисттер отбасында өсті. Ол және оның ағалары Кеннет пен Гленн 1950 жылдары анасының жұлдыз болу арманымен шабыттандырылып, теледидарда бала актерлер болды. 15 жасында дос қызы Уолкенге Элвис Преслидің суретін көрсетті, ал ол кейін: «Бұл жігіт грек құдайы сияқты көрінеді. Содан кейін мен оны теледидардан көрдім. Мен оның барлық жағын ұнаттым», – деді. Ол Преслиге еліктеп шашын өзгертті және содан бері оны өзгерткен жоқ. Жасөспірім шағында ол қысқа мерзімге циркте арыстанды бағыттайтын оқушы болып жұмыс істеді. Уолкен Хофстра университетіне түсті, бірақ бір жылдан кейін Лиза Миннеллимен бірге «Best Foot Forward» қойылымында Клейтон Датч Миллер рөліне тағайындалғаннан кейін оқуын тастады. Уолкен бастапқыда Вашингтондық би студиясында биші болып оқыды, содан кейін драмалық сахналық рөлдерге, одан кейін киноға ауысты. Ол 1953 жылғы «Wonderful John Acton» телешоуында Кевин Актон рөлінде тұрақты роль алды. Осы кезеңде ол Ронни Уолкен деп танылды. Келесі екі жылда ол теледидарда жиі пайда болды және театрда сәтті мансап құрды. 1954 жылдан 1956 жылға дейін Уолкен мен оның інісі Гленн «The Guiding Light» операсында Майкл Бауэр рөлін сомдады. 1963 жылы ол Пол Берк қатысқан «Naked City» эпизодында Крис есімді кейіпкер ретінде пайда болды. 1964 жылы ол Моник ван Вуреннің ұсынысымен есімін Кристофер деп өзгертті, ол түнгі клубта Уолкеннің бишісі болған. Ол бұл есімнің Ронниге (оның нақты аты Рональдтың қысқартылған түрі) қарағанда оған көбірек сай келетініне сенді, ол сол кезге дейін танымал болған. Ол Кристофердің орнына Крис деп аталуын қалайды. 1968 жылы ол Канададағы Стратфорд фестивалінде «Жазғы түннің арманында» Лисандр, ал «Ромео мен Джульеттада» Ромео рөлін ойнады. Ол «Barefoot in Athens» (1966) және «The Three Musketeers» (1969) телефильмдерінде ойнады және «Me and My Brother» (1969) фильмінде кинода дебют жасады, онда Сэм Шепард та ойнады. 1969 жылы Уолкен «Hawaii Five-O» сериалында қонақ ретінде әскери-теңіз күштерінің бастығы Уолт Крамер рөлін ойнады.

1970 жылдар

1970 жылы Уолкен Ланфорд Уилсонның «Лимон аспаны» спектаклінде Бродвейден тыс қойылымда Чарльз Дёрнинг пен Бонни Бартлеттпен бірге ойнады. Сол жылы Уолкен Drama Desk сыйлығын «Ең үздік орындаушы» номинациясы бойынша алды. Уолкеннің алғашқы ірі студиялық фильмі – Сидни Люметтің «Андерсон таспалары» (1971), онда Шон Коннери мен Дайан Кэннон да ойнады. 1972 жылғы «Ақылды ұрлаушылар» (немесе «Бақыт қызы») фильмінде Уолкен алғаш рет басты рөлді ойнады. Бұл ғылыми-фантастикалық фильмде ол ойды бақылау және нормализация тақырыбын көтеріп, Германиядағы американдық әскердің психопаты бейнесін сомдайды. Пауль Мазурскийдің 1976 жылғы «Келесі аялдама – Гринвич-Виллидж» фильмінде Уолкен «Крис Уолкен» деген атпен харизматикалық және еркекке құмар ақын Роберт Фулмерді ойнады. Вуди Алленнің 1977 жылғы «Энни Холл» фильмінде (онда оның тегі титрлерде «Влакен» деп қате жазылған) Уолкен Энни Холлдың (Дайан Китон) ақылдан адасқан ағасының рөлін ойнады. 1977 жылы Уолкен «Сентинель» фильмінде Эли Уоллачтың серіктесі ретінде шағын рөлде ойнады. 1978 жылы ол 1976 жылы Марго Киддермен бірге түсірілген «Күнге атқылау» вестерніне қатысты. Джордж Лукас «Жұлдызды соғыстар» фильміне Хан Соло рөліне Уолкенмен қатар Ник Нольте мен Берт Рейнольдсты да қарастырды, бірақ бұл рөл ақырында Харрисон Фордқа бұйырды. 1977 жылы Уолкен «Кожак» телесериалының бір эпизодында Бен Уайли, қарақшы рөлінде ойнады. Майкл Симиноның 1978 жылғы «Елкеріп бара жатқан бұлан» фильмінде Уолкен «Ең үздік қосалқы актер» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Ол Вьетнам соғысының салдарынан рухани түрде құлаған Пенсильвания штатының жас болат жұмысшысын сомдайды. Кейіпкерінің әлсізденген келбетін көрсету үшін үшінші актіге дейін Уолкен бір апта бойы тек банан, су және күрішпен қоректенді.

1980 жылдар

Уолкеннің 1980-ші жылдардағы алғашқы фильмі Симиноның режиссерлігімен түсірілген, даулы «Heaven’s Gate» болды. Уолкен 1981 жылы Джон Ирвиннің «Соғыс иттері» атты әрекетке толы фильмінде де ойнады. Ол Герберт Росс режиссерлік еткен «Pennies from Heaven» (1981) мюзикліндегі өте күрделі степ-бимен стриптизін орындап, көптеген сыншылар мен көрермендерді таң қалдырды. 1982 жылы ол Курт Воннегуттың «Бұл жолы кіммін?» атты әңгімесінің киноға бейімделуінде Сюзан Сарандонмен бірге әлеуметтік тұрғыдан ұялатын, бірақ талантты театр актерінің рөлін ойнады. Содан кейін Уолкен Дэвид Кроненбергтің 1983 жылы түсірген Стивен Кингтің «Өлі аймақ» фильмінде мектеп мұғалімі, кейіннен экстрасенс болатын Джонни Смит рөлін сомдады. Сол жылы ол Натали Вудпен және әйелі Джорджанмен бірге «Brainstorm» фильмінде де ойнады. 1985 жылы Уолкен Роджер Мурдың Бонд рөліндегі соңғы пайда болуында, «A View to a Kill» фильмінде Джеймс Бондтың жауы Макс Зорин рөлін ойнады. Уолкен Зориннің нацистік тәжірибе нәтижесінде туғанын көрсете білу үшін шашын сары түске бояды. «Close Range» (1986) фильмінде Уолкен Пенсильвания штатындағы қылмыстық әлемнің иесі Брэд Уайтвуд рөлінде ойнады, ол екі ұлын өзінің бизнесіне тартуға тырысады; оның кейіпкері көбінесе Брюс Джонстон қылмыскерінің үлгісімен жасалған. 1988 жылы Уолкен Нил Саймонның «Biloxi Blues» фильмінде сержант Мервин Дж. Туми рөлін керемет сомдады, режиссерлігін Майк Николс жасады, ал «Милагро Бинфилд соғысында» федералды агент Кирил Монтана рөлін ойнады. Ол сондай-ақ 1989 жылы Уитли Стрибердің өмірбаяндық фильмі «Communion»-да Стрибердің басты рөлін ойнады. Фильмде ол және оның достары белгісіз, басқа әлемдік тұлғалардың шақыруларына тап болғаны туралы айтылады, олар түрліше «шетелдіктер» немесе «қонақтар» деп сипатталды. Сол жылы Уолкен Микки Рурк жазған және басты рөлде ойнаған «Homeboy» фильмінде де ойнады. 1989 жылы ол «Puss in Boots» мюзиклінде «Кош» рөлін ойнады, бұл спектакльді Cannon театр тобы қойды.

1990 жылдар

The Comfort of Strangers, Пол Шредер режиссерлік еткен артхаус фильмінде Уолкен Роберт рөлінде, ол әйелімен (Хелен Миррен) Венада тұратын, шектен тыс сексуалдық ұмтылыстары мен кісі өлтіруге бейім итальяндық аристократ. "Нью-Йорк патшасы" (1990) фильмін Абель Феррара режиссерлік еткен, онда Уолкен Нью-Йорк қаласының қатыгез есірткі сатушысы Франк Уайт рөлінде ойнайды, ол жақында түрмеден босатылып, қылмыстық аумағын қайтарып алуға ниеттенген. 1991 жылы Уолкен "Сара, қарапайым және биік" фильмінде жесір фермер Джейкоб Витинг рөлін сомдады. 1992 жылы Уолкен "Бэтмен қайтып келді" фильмінде жауыз миллионер өнеркәсіпші Макс Шректің рөлін ойнады. Сондай-ақ 1992 жылы Уолкен Мадоннаның даулы "SEX" кофе үстелі кітабында және оның "Bad Girl" хитінің музыкалық видеоклипінде (режиссері Дэвид Финчер) пайда болды. Ол сондай-ақ "Уэйннің әлемі 2" фильмінде Кассандраның продюсері Бобби рөлін ойнады. Уолкеннің келесі маңызды кино рөлі Квентин Тарантиноның сценарийі бойынша түсірілген "Нағыз романс" фильмінде Деннис Хоппермен бірге болды. Оның сицилиялық көрінісі сыншылар тарапынан фильмдегі ең жақсы көрініс деп танылды және DVD-дегі төрт түсіндірмеге тақырып болды. Уолкен Тарантиноның "Криминалды оқу" ("Pulp Fiction") фильмінде Капитан Кунс есімді Вьетнам соғысының ардагері рөлінде эпизодтық рольде ойнады. Ол қайтыс болған әріптесінің ұлына отбасының бағалы мүлігін – алтын сағатты сыйға береді, ал сағатты Вьетконгтан қалай жасырғанын, оны ұлының әкесінің тік ішегінде жасырғаннан кейін қалай өз тік ішегіне тығып жібергенін егжей-тегжейлі түсіндіреді. Кейін 1994 жылы Уолкен "Іскерлік келісім" ("A Business Affair") фильмінде басты рөлді ойнады, бұл романтикалық комедияда оның сирек кездесетін басты рөлі болды. Уолкен тағы да өзінің танымал би сахнасын көрсетеді, танго билейді. 1995 жылы ол "Денверде не істеуге болады, өлгенде" ("Things to Do in Denver When You're Dead"), "Жабайы жақ" ("Wild Side"), "Пайғамдық" ("The Prophecy") және қазіргі заманғы вампирлік фильм "Құмарлық" ("The Addiction") фильмдеріне қатысты. Бұл оның режиссер Абель Феррара және сценарист Николас Сент-Джонмен екінші ынтымақтастығы болды. Ол сондай-ақ Джонни Депптің басты рөлде ойнаған "Уақытқа қарсы" ("Nick of Time") және Дэвид Саллдың "Іздеу және жою" ("Search and Destroy") атты артхаус фильмінде де пайда болды. 1995 жылы Уолкен "Ол" ("Him") пьесасында ойнады, бұл Уолкеннің жазған алғашқы пьесасы, ол Нью-Йорк Шекспир фестивалінде көрсетілді. The New York Times оның "ең қуандыратын және жаңартатын абсурдтық туындысы" деп баға берді, ол Элвистің өлімін жоғалып кету ретінде қайтадан айту арқылы Элвиске жынысын өзгерту үшін Мароккоға қашуға мүмкіндік берді. 1996 жылы "Соңғы тұрған адам" ("Last Man Standing") фильмінде Уолкен Хики есімді садистік гангстер рөлін ойнады. Сол жылы ол "Риппер" видео ойынында детектив Винс Магнотта рөлін ойнады. "Риппер" интерактивті фильмде нақты уақыт режимінде түсірілген көріністерді және танымал тұлғалардың кең спектрін пайдаланды. 1996 жылы Уолкен итальяндық "Celluloide" фильмінде американдық офицер Род Гейгер рөлінде ойнады және Абель Феррараның криминалды драмалық фильмі "Қоштасу" ("The Funeral") фильмінде Рей рөлін сомдады. 1997 жылы Уолкен комедиялық фильмдерде "Тиісу" ("Touch") және "Артық жүк" ("Excess Baggage") және "Тышқан аулау" ("Mouse Hunt") фильмінде эпизодтық рольде ойнады. Ол сондай-ақ драмалық/триллерлік "Өзін-өзі өлтіру патшалары" ("Suicide Kings") фильмінде де ойнады, ол да күмән мен әзілге толы болды. 1998 жылы Уолкен Джон Туртурроның "Illuminata" фильмінде Нью-Йорктегі ықпалды гей театр сыншысын ойнады. Сол жылы ол "Көшпенділер" ("Antz") компьютерлік анимациялық фильмінде полковник/генерал Каттердің дауысын берді. 1999 жылы ол Джеймс Хьюстон рөлін ойнады "Қарсылық" ("Vendetta") фильмінде, HBO түпнұсқалық фильмі, 1891 жылдың 14 наурызында Нью-Орлеанда болған линчелеуге негізделген. Сол жылы Уолкен романтикалық комедияда "Өткеннен шақыру" ("Blast from the Past") фильмінде Кальвин Вебер рөлін сомдады, ол керемет, бірақ эксцентрикалық Калтех ядролық физигі, ядролық соғыстан қорқады, ол өзінің қала маңындағы үйінің астында орасан зор бомбалау панасын салады. Сол жылы ол Джонни Депп пен Кристина Риччидің қатысуымен Тим Бертонның "Ұйықтайтын ойлау" ("Sleepy Hollow") фильмінде Бассыз атты рөлін ойнады. Ол сондай-ақ Майкл Рапапорт пен Нэнси Алленмен бірге "Толедоға қош сау бол" ("Kiss Toledo Goodbye") фильмінде де пайда болды. Уолкен 1990-шы жылдары екі музыкалық видеоклипте де ойнады. Оның алғашқы бейне рөлі 1993 жылы Мадоннаның "Жаман қыз" ("Bad Girl") клипінде Өлім періштесі болды. Екінші рет Skid Row тобының "Breakin' Down" клипіне қатысты.

2000 жылдар

2000 жылы Уолкен Блэр Браунмен бірге Джеймс Джойстың Бродвейдегі "Өлілер" спектаклінде басты рөлде ойнады. "Музыкамен қойылым" ретінде танымал The Dead-те Шоун Дейвидің музыкасы дыбыстады, дирижерлік – Чарльз Принс жасады, музыканы үйлестіру және перкуссияны Том Партингтон атқарды. Джеймс Джойстың "Өлілер" спектаклі сол жылы "Тони" сыйлығын "Музыкалық қойылымдағы үздік кітап" номинациясында жеңіп алды. 2001 жылы Уолкен Fatboy Slim-нің "Weapon of Choice" музыкалық видеосының түсіріліміне қатысты. Спайк Джонз режиссерлік еткен бұл видео 2001 жылы алты MTV сыйлығын жеңіп алды және 2002 жылғы сәуір айында Ұлыбританияның VH1 музыкалық арнасы музыканттар, режиссерлер және музыка индустриясының өкілдері арасында жүргізілген сауалнама бойынша жасалған барлық уақыттың ең үздік 100 видеосы тізімінде "Барлық уақыттың үздік видеосы" атағын иеленді. Видеода Уолкен Лос-Анджелестегі Marriott қонақ үйінің вестибюлінде билеп, ұшады; ол бидің хореографиясын жасауға да көмектесті. Сондай-ақ 2001 жылы Уолкен Дэвид Спейдтің "Джо Дирт" комедиясында куәгерлерді қорғау бағдарламасындағы гангстерді, ал "Американың сүйіктілері" фильмінде эксцентрикалық режиссерді сомдады. 2001 жылы Уолкен Шотландиядағы "Scotland, PA" фильмінде Лейтенант Макдафф рөлін ойнады, бұл Шекспирдің "Макбет" трагедиясының еркін бейімделуі болды. 2002 жылы Уолкен "Пулхолл наркомандары" фильмінде Майк рөлін, ал "Егер ұстасаң, ұста" фильмінде Фрэнк Абагнейл ағаның рөлін ойнады. Бұл фильм өзін әртүрлі тұлғалар ретінде көрсетіп, миллиондаған долларлық чектерді жалғандаған алаяқ Фрэнк Абагнейлдің оқиғасына негізделген. Осы рөлі үшін ол "Ең үздік қосалқы актер" номинациясына ие болды. 2003 жылы Уолкен Дуэйн "The Rock" Джонсон мен Шон Уильям Скотттың қатысуымен түсірілген "The Rundown" комедиялық фильмінде қатыгез деспот рөлін ойнады. Ол 2002 жылы "Кентри аюлар" және 2003 жылы "Гигли" мен "Кенгуру Джек" фильмдері үшін "Раззи" (Ең нашар қосалқы актер) сыйлығына ұсынылды. Уолкен сондай-ақ Барри Левинсонның "Envy" фильмінде ойнады, онда ол Бен Стиллер кейіпкеріне көмектесетін ақылдан безген J Man рөлін сомдады, ал 2004 жылы "Around the Bend" фильміндегі басты рөлінде ол түрмеден қашып, әкесі, ұлы және ешқашан танымаған немересімен қайта қосылу үшін билейтін әке рөлін ойнады. 2004 жылы "От күйген адам" фильмінде Уолкен Пол Рейберн рөлін ойнады, онда Джон Крейсидің (Дензел Вашингтон) болашақ қирату әрекеттері туралы сөйлескенде, оның кейіпкері былай деді: "Адам кез келген нәрседе суретші бола алады, тамақта немесе кез келген нәрседе. Бұл оның шеберлігіне байланысты. Крейсидің өнері – өлім. Ол қазір өзінің шедеврын жасамақ." 2004 жылы Уолкен "Степфорд әйелдері" фильмінде Майк рөлін ойнады. 2005 жылы ол "Домино" фильмінде Марк Хейс рөлін, ал "Бейіткіштер" фильмінде Секретар Клери рөлін сомдады. 2006 жылы ол "Клик" комедиялық-драмалық фильмінде көзге көрінетіннен артық нәрсені жасайтын жанашыр өнертапқыш Морти рөлін ойнады, сондай-ақ Робин Уильямс пен Льюис Блэкпен бірге "Жыл адамы" фильмінде де ойнады. Ол 2007 жылы "Hairspray" фильмінде түсті, онда ол Джон Траволтамен романтикалық дуэтте ән салып, биледі, сонымен қатар экцентрикалық, бірақ қатыгез қылмыс иесі және пинг-понгқа құмар Фенг рөлін сомдады. Уолкен 2008 жылы шыққан "Күнде 5 доллар" фильмінде күніне 5 доллармен патшалар сияқты өмір сүретін алаяқ рөлін ойнады. "The Maiden Heist" комедиялық фильмі, Морган Фримен, Уильям Х. Мейси және Уолкеннің қатысуымен, өнер музейіндегі күзетшілер туралы, 2009 жылдың 25 маусымында Эдинбург халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Уолкен сондай-ақ Флоридадағы Universal Studios-тың "Жаңалық!" атты ойын-сауық паркінде түсті, ол 2008 жылы ашылып, 2015 жылы жабылды. Ол "Disaster Studios" компаниясының ойдан шығарылған бас директоры Франк Кинкейд рөлін ойнады, ол қонақтарды өзінің соңғы фильмінде эпизодтық рөлдерде ойнауға шақырды. Атракционның алдын ала көрсетілімінде Уолкен таза экранға, өмірлік өлшемдегі голограммаға ұқсатып, тікелей эфирдегі актерлермен өзара әрекеттесті.

2020 жылдар

2021 жылы Уолкен BBC One / Amazon Prime Video комедиялық сериалында Франк рөлінде ойнады, сондай-ақ 2022 жылы BBC1 арнасында көрсетілген екінші маусымда да пайда болды. 2022 жылы ол Apple TV+ сериалындағы «Северанс» («Severance») сериалында Оптика және Дизайн бөлімінің бұрынғы басшысы Бёрт Гудман рөлінде эпизодтық рольде ойнады. Осы рөлі үшін ол «Primetime Emmy Award» сыйлығының «Драмалық сериалдағы үздік қосалқы актер» номинациясына ие болды. Уолкен 2024 жылы «Дюна: Екінші бөлім» («Dune: Part Two») фильмінде Император Шаддам IV рөлін сомдады. Фильм сыншылардың толыққанды мақтауына ие болды, ал SlashFilm жазды: «Уолкеннің жұмысын тамашалау – ләззат, ол пайда болып, қорқынышты сөздерін ақырын айтады және өзімен бірге ойнағандардың бәрін басып тастайды. Міне, қалай жасау керектігін көрсет, Кристофер Уокен!»