Питер Устинов: Өмір және шығармалары

Кіріспе

Британдық актер, режиссер және жазушы (1921–2004)

Сэр Питер Александр Устинов (Peter Alexander Freiherr von Ustinov; 16 сәуір 1921 – 28 наурыз 2004) – британдық актер, режиссер және жазушы. Әлемге әйгілі әңгімешіл ретінде, ол мансабының көп бөлігінде телешоуларда және лекциялар беріп жүрді. Устинов көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде екі «Оскар» сыйлығы, BAFTA сыйлығы, үш Эмми сыйлығы және Грэмми сыйлығы бар. «Спартак» (1960) және «Топкапи» (1964) фильмдеріндегі рөлдері үшін ол «Ең үздік қосалқы актер» номинациясында екі рет «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Ол «Quo Vadis» (1951), «The Sundowners» (1960), «Billy Budd» (1962) және «Hot Millions» (1968) сияқты танымал фильмдерде де ойнады. «Нилдегі өлім» (1978) фильмінде Геркуль Пуаро рөлін сомдады. «Робин Гуд» (1973) Уолт Дисней анимациялық фильмінде ханзада Джон мен король Ричардтың дауысын берді. Ол бірегей мәдени жан-жақтылығымен көзге түсті, осының арқасында оған Ренессанс адамы деген құрметті атақ берілді. «Quo Vadis» музыкасының авторы және көптеген концерттік туындылардың композиторы Миклош Роза өзінің 1-ші скрипкалық квартетін, Op. 22 (1950) Устиновқа арнады. Интеллектуал және дипломат ретінде ол түрлі академиялық қызметтер атқарды, ЮНИСЕФ-тің ізгі ниет елшісі және Дүниежүзілік федералистік қозғалысының (WFM) президенті болды. 2003 жылы Дарем университеті өз аспиранттар клубының атын Устинов колледжі деп өзгертті, бұл университеттің 1992 жылдан оның қайтысына дейін канцлері болған Устиновтың зор үлесіне деген құрметтің белгісі болды.

Ерте өмір және білім

Питер Александр Фрайхерр фон Устинов 45 Белсайз Парк, Лондон, Англия қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Джона Фрайхерр фон Устинов, орыс, неміс, поляк, эфиопиялық және еврей тегінен шыққан. Устиновтың әкесінің әкесі барон Платон фон Устинов, орыс дворяны, ал әжесі Магдалена Холл, неміс-эфиопиялық еврей тегінің қосындысынан туған. Устиновтың арғы атасы Мориц Холл, Краковтан келген еврей босқыны, кейін христиан дініне өткен және Эфиопиядағы швейцариялық және неміс миссионерлерінің әріптесі, неміс-эфиопиялық отбасының қызына үйленді. Устиновтың әкесінің арғы ата-аналары (Магдаленаның анасы арқылы) – неміс суретшісі Эдуард Зандер және Гондардан шыққан эфиопиялық аристократ, ханшайым Изетт Верк. Устиновтың анасы, Надежда Леонтьевна Бенуа, Надя деп танылған, француз, неміс, итальян және орыс тегінен шыққан суретші және балет постановщигі болды. Оның әкесі Леон Бенуа – Ресей империясының сәулетшісі және Леонардо да Винчидің «Бенуа Мадоннасы» картинасының иесі. Леонның інісі Александр Бенуа – Стравинский мен Дягилевпен бірге жұмыс істеген сахна суретшісі. Олардың әкесінің арғы атасы Жюль Сезар Бенуа, француз революциясы кезінде Франциядан Санкт-Петербургке көшіп келген және Ресей императоры Павел I-нің аспазшысы болған. Джона (немесе Иона) 1930-шы жылдары Лондондағы Германия елшілігінде баспасөз хатшысы болып жұмыс істеді және неміс ақпарат агенттігінің тілшісі болды. 1935 жылы, Адольф Гитлер Германияда билікке келгеннен кейін екі жыл өткен соң, Джона фон Устинов британдық барлау қызметі МИ5 үшін жұмыс істей бастады және британдық азаматтыққа қол жеткізіп, соғыс кезінде тұтқындалудан сақтады. Оның азаматтыққа өтініші туралы заңды хабарлама немістерге ескерту жасамау үшін Уэльс газетінде жарияланды. Ол Лондондағы Германия елшілігіндегі МИ5 шпионы Вольфганг Ганс цу Путлицтің жетекшісі болды, ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Гитлердің ниеттері туралы ақпарат берді. (Питер Райт өзінің «Спайкачер» кітабында Джонаның U35 кодовый атымен белгілі шпион болуы мүмкін екенін айтады; ал Устинов өзінің автобиографиясында әкесі Лондон үйінде жоғары деңгейдегі британдық және неміс шенеуніктердің құпия кездесулерін өткізгенін айтады.) Устинов Вестминстер мектебінде білім алды және ата-анасының үнемі дауласуынан қиын балалық шағын бастан өткерді. Оқу кезінде Устинов өзінің атын «Питер Остин» деп ағылшыншалауды ойлады, бірақ бір сыныптасы оған «von»-ды тастап, «Устинов» фамилиясын сақтап қалуға кеңес берді. 1938 жылдың 18 шілдесінде ол Шердегі Барн театрында сахнада алғаш рет пайда болды, Чеховтың «Ормандағы демон» пьесасында Ваффл рөлін ойнады.

Peter Alexander Freiherr von Ustinov was born at 45 Belsize Park, London, England. His father, Jona Freiherr von Ustinov, was of Russian, German, Polish, Ethiopian and Jewish descent. Ustinov's paternal grandfather was Baron Plato von Ustinov, a Russian noble, and his grandmother was Magdalena Hall, of mixed German Ethiopian Jewish origin. Ustinov's great grandfather Moritz Hall, a Jewish refugee from Kraków and later a Christian convert and colleague of Swiss and German missionaries in Ethiopia, married into a German Ethiopian family. Ustinov's paternal great great grandparents (through Magdalena's mother) were the German painter Eduard Zander and the Ethiopian aristocrat Court Lady Isette Werq of Gondar. Ustinov's mother, Nadezhda Leontievna Benois, known as Nadia, was a painter and ballet designer of French, German, Italian, and Russian descent. Her father, Leon Benois, was an Imperial Russian architect and owner of Leonardo da Vinci's painting Benois Madonna. Leon's brother Alexandre Benois was a stage designer who worked with Stravinsky and Diaghilev. Their paternal ancestor Jules César Benois was a chef who had left France for St. Petersburg during the French Revolution and became a chef to Emperor Paul I of Russia. Jona (or Iona) worked as a press officer at the German Embassy in London in the 1930s and was a reporter for a German news agency. In 1935, two years after Adolf Hitler came to power in Germany, Jona von Ustinov began working for the British intelligence service MI5 and became a British subject, thus avoiding internment during the war. The statutory notice of his application for citizenship was published in a Welsh newspaper so as not to alert the Germans. He was the controller of Wolfgang Gans zu Putlitz, an MI5 spy in the German embassy in London, who furnished information on Hitler's intentions before the Second World War. (Peter Wright mentions in his book Spycatcher that Jona was possibly the spy known as U35; Ustinov says in his autobiography that his father hosted secret meetings of senior British and German officials at their London home.) Ustinov was educated at Westminster School and had a difficult childhood because of his parents' constant fighting. While at school, Ustinov considered anglicising his name to "Peter Austin", but was counselled against it by a fellow pupil who said that he should "Drop the 'von' but keep the 'Ustinov. While there, on 18 July 1938 he made his first appearance on the stage at the Barn Theatre, Shere, playing Waffles in Chekhov's The Wood Demon,

Мансап

1939 жылы ол Айлсберидегі "Ақ жүк" қойылымында ойнады, онда әр түні әртүрлі акцентпен өнер көрсетті. Устинов Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияда қарапайым сарбаз болып қызмет етті, соның ішінде Дэвид Нивеннің "Жол" фильмін жазып жатқанда Дэвид Нивеннің жеке көмекшісі болды. Нивеннің подполковник, ал Устиновтің қарапайым сарбаз болғандығы олардың тұрақты қарым-қатынасын әскери тұрғыдан мүмкінсіз етті; мәселені шешу үшін Устинов Нивеннің жеке көмекшісі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ насихаттық фильмдерде де ойнады, алғаш рет "Біздің ұшағымыз жоғалып кетті" (1942) фильмінде пайда болды, онда ол ағылшын, латын және голланд тілдерінде сөйлеуі керек болды. 1944 жылы Ойын-сауық ұлттық қызметі қауымдастығының қолдауымен ол Шерденнің "Ривалдар" пьесасында Сер Энтони Абсолюттің рөлін Эдит Эванспен бірге Англияның Уилтширдегі Ларкхилл лагеріндегі театрда орындады. Соғыстан кейін ол жазуға кірісті; оның алғашқы үлкен жетістігі "Төрт полковниктің махаббаты" пьесасы (1951) болды. Ол Хамфри Богарт пен Алдо Рэйдің "Бізде періштелер жоқ" (1955) фильмінде ойнады. Драматург ретінде мансабы жалғасты, оның ең танымал пьесасы – "Романов пен Джульетта" (1956). Оның кинодағы рөлдеріне "Quo Vadis" (1951) фильміндегі Рим императоры Нерон, "Спартак" (1960) фильміндегі Лентул Батиат, Диснейдің "Blackbeard's Ghost" (1968) фильміндегі Капитан Блэкберд және "Логанның қашуы" (1976) фильміндегі тоталитарлық болашақта аман қалған қарт кісі кірді. Устинов 1973 жылы Диснейдің "Робин Гуд" анимациялық фильмінде антропоморфты арыстан ханзада Джон мен король Ричардқа дауыс берді. Ол сондай-ақ бірнеше фильмдерде жазушы және кейде режиссер ретінде жұмыс істеді, соның ішінде "The Way Ahead" (1944), "School for Secrets" (1946), "Hot Millions" (1968) және "Memed, My Hawk" (1984). Ол ондаған фильмде Агата Кристидің детективі Геркуле Пуаро рөлін сомдады, алдымен "Нілдегі өлім" (1978), содан кейін 1982 жылы "Күн астындағы зұлымдық", 1985 жылы "Кешкі асқа" (телефильм), 1986 жылы "Өлі адамның ақымақтығы" (телефильм), 1986 жылы "Үш актідегі кісі өлтіру" (телефильм) және 1988 жылы "Өліммен кездесу". Устинов "Спартак" (1960) және "Топкапи" (1964) фильмдеріндегі рөлдері үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ "Quo Vadis" фильміндегі үздік қосалқы актер ретінде "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды (Оскар мен Глобус статуэткаларын парлы теннис ойнағандай үстеліне қойды; ойын оның өмірінің махаббаты болды, сондай-ақ мұхиттық яхтинг болды). Устинов сонымен қатар үш "Эмми" және бір "Грэмми" сыйлығының иегері болды және екі "Тони" сыйлығына ұсынылды. 1960 жылдары сэр Георг Солтидің қолдауымен Устинов бірнеше операны режиссерлік етті, соның ішінде Пуччинидің "Джанни Шикки", Равельдің "Испания уақыты", Шенбергтің "Эрвартунг" және Моцарттың "Солхи флейта" операларын қосты. Театрдағы үлкен таланты мен көпжақтылығын одан әрі көрсете отырып, Устинов кейінірек Дон Джованни үшін декорациялар мен костюмдерді жасады. 1962 жылы ол Луис О. Кокс пен Роберт Х. Чапманның Бродвейдегі өте сәтті Билли Бадд пьесасын киноға бейімдеді; сценарийді жазып, продюсерлік, режиссерлік және капитан Вэр рөлін ойнады. 1968 жылы ол Данди университетінің бірінші ректоры болып сайланды және екі рет үш жылдық мерзімде қызмет етті. Оның "Маған сәлем" (1977) атты автобиографиясы жақсы қабылданды және философияға, театрға, атақ-даңққа және өзін-өзі тануға қатысты ойлармен, өзінің жеке меншігімен тергеу кезінде өмірін (көп жағдайда балалық шағын) сипаттады. 1969 жылдан бастап өлімге дейін оның актерлік шеберлігі мен жазуы ЮНИСЕФ-тің атынан жасаған жұмысына екінші орынды иеленді, ол ЮНИСЕФ-тің игі ниет елшісі және қаржы жинаушы болды. Бұл рөлінде ол ең мұқтаж балаларды аралап, өзінің күлкі туғызу қабілетін пайдаланды, соның ішінде әлемдегі ең аз қамтылған балалардың көбісі. "Сэр Питер кез келген адамды күлдіре алатын", - деп айтқан ЮНИСЕФ-тің атқарушы директоры Кэрол Беллами. 1984 жылы 31 қазанда Устинов Ирландия теледидары үшін Үндістанның премьер-министрі Индира Гандимен сұхбатқа қатысуға тиіс болды. Ол кездесуге бара жатқанда өлтірілді. 1991 жылдан өлімге дейін Устинов Дүниежүзілік федералистік қозғалыстың (ДФХ) президенті болды. Ол бірде былай деген еді: "Бүкіл әлемді басқаратын үкімет болуы мүмкін, ол болмай қоймайды, ол келгенде, ол патриотизмге өзінің шынайы, жалғыз мағынасында, өздерінің ұлттық мұраларын өте терең сүйетін адамдардың патриотизміне жүгінеді, олар оларды жалпы игілік үшін қауіпсіз сақтағысы келеді". Ол екі рет "Бұл сіздің өміріңіз" бағдарламасына қатысты,...

In 1939, he appeared in White Cargo at the Aylesbury Rep, where he performed in a different accent every night. Ustinov served as a private in the British Army during the Second World War, including time spent as batman to David Niven while writing the Niven film The Way Ahead. The difference in their ranksNiven was a lieutenant colonel and Ustinov a privatemade their regular association militarily impossible; to solve the problem, Ustinov was appointed as Niven's batman. He also appeared in propaganda films, debuting in One of Our Aircraft Is Missing (1942), in which he was required to deliver lines in English, Latin, and Dutch. In 1944, under the auspices of Entertainments National Service Association, he presented and performed the role of Sir Anthony Absolute, in Sheridan's The Rivals, with Dame Edith Evans, at the theatre in Larkhill Camp, Wiltshire, England. After the war, he began writing; his first major success was with the play The Love of Four Colonels (1951). He starred with Humphrey Bogart and Aldo Ray in We're No Angels (1955). His career as a dramatist continued, his best known play being Romanoff and Juliet (1956). His film roles include Roman emperor Nero in Quo Vadis (1951), Lentulus Batiatus in Spartacus (1960), Captain Blackbeard in the Disney film Blackbeard's Ghost (1968), and an old man surviving a totalitarian future in Logan's Run (1976). Ustinov voiced the anthropomorphic lions Prince John and King Richard in the 1973 Disney animated film Robin Hood. He also worked on several films as writer and occasionally director, including The Way Ahead (1944), School for Secrets (1946), Hot Millions (1968), and Memed, My Hawk (1984). In half a dozen films, he played Agatha Christie's detective Hercule Poirot, first in Death on the Nile (1978) and then in 1982's Evil Under the Sun, 1985's Thirteen at Dinner (TV movie), 1986's Dead Man's Folly (TV movie), 1986's Murder in Three Acts (TV movie), and 1988's Appointment with Death. Ustinov won Academy Awards for Best Supporting Actor for his roles in Spartacus (1960) and Topkapi (1964). He also won a Golden Globe award for Best Supporting Actor for the film Quo Vadis (he set the Oscar and Globe statuettes up on his desk as if playing doubles tennis; the game was a love of his life, as was ocean yachting). Ustinov was also the winner of three Emmys and one Grammy and was nominated for two Tony Awards. During the 1960s, with the encouragement of Sir Georg Solti, Ustinov directed several operas, including Puccini's Gianni Schicchi, Ravel's L'heure espagnole, Schoenberg's Erwartung, and Mozart's The Magic Flute. Further demonstrating his great talent and versatility in the theatre, Ustinov later undertook set and costume design for Don Giovanni. In 1962 he adapted Louis O. Coxe and Robert H. Chapman's critically successful Broadway play Billy Budd into a film; penning the screenplay, producing, directing, and starring as Captain Vere. In 1968, he was elected the first rector of the University of Dundee and served two consecutive three year terms. His autobiography, Dear Me (1977), was well received and had him describe his life (ostensibly his childhood) while being interrogated by his own ego, with forays into philosophy, theatre, fame, and self realisation. From 1969 until his death, his acting and writing took second place to his work on behalf of UNICEF, for which he was a goodwill ambassador and fundraiser. In this role, he visited some of the neediest children and made use of his ability to make people laugh, including many of the world's most disadvantaged children. "Sir Peter could make anyone laugh", UNICEF Executive Director Carol Bellamy is quoted as saying. On 31 October 1984, Ustinov was due to interview Prime Minister of India Indira Gandhi for Irish television. She was assassinated on her way to the meeting. Ustinov served as president of the World Federalist Movement (WFM) from 1991 until his death. He once said, "World government is not only possible, it is inevitable, and when it comes, it will appeal to patriotism in its truest, in its only sense, the patriotism of men who love their national heritages so deeply that they wish to preserve them in safety for the common good". He was the subject of This Is Your Life on two occasions, in November 1977 when he was surprised by Eamonn Andrews at Pinewood Studios on the set of Death on the Nile. He was surprised again in December 1994, when Michael Aspel approached him at the United Nations headquarters in Geneva. A car enthusiast since the age of four, he owned a succession of interesting machines ranging from a Fiat Topolino, several Lancias, a Hispano Suiza, a preselector gearbox Delage, and a special bodied Jowett Jupiter. He made records like Phoney Folklore that included the song of the Russian peasant "whose tractor had betrayed him" and his "Grand Prix of Gibraltar" was a vehicle for his creative wit and ability at car engine sound effects and voices. He spoke English, French, Spanish, Italian, German, and Russian fluently, as well as some Turkish and modern Greek. He was proficient in accents and dialects in all his languages. Ustinov provided his own German and French dubbing for some of his roles, both of them for Lorenzo's Oil. As Hercule Poirot, he provided his own voice for the French versions of Thirteen at Dinner, Dead Man's Folly, Murder in Three Acts, Appointment with Death, and Evil under the Sun, but unlike Jane Birkin, who had dubbed herself in French for this film and Death on the Nile, Ustinov did not provide his voice for the latter (his French voice being provided by Roger Carel, who had already dubbed him in Spartacus and other films). He dubbed himself in German as Poirot only in Evil under the Sun (his other Poirot roles being undertaken by three actors). However, he provided only his English and German voices for Disney's Robin Hood and NBC's Alice in Wonderland. In the 1960s, he became a Swiss resident. He was knighted in 1990 and was appointed chancellor of Durham University in 1992, having previously been elected as the first rector of the University of Dundee in 1968 (a role in which he moved from being merely a figurehead to taking on a political role, negotiating with student protesters). Ustinov was re elected to the post for a second three year term in 1971, narrowly beating Michael Parkinson after a disputed recount. He received an honorary doctorate from the Vrije Universiteit Brussel. Ustinov was a frequent defender of the Chinese government, stating in an address to Durham University in 2000, "People are annoyed with the Chinese for not respecting more human rights. But with a population that size it's very difficult to have the same attitude to human rights." In 2003, Durham's postgraduate college (previously known as the Graduate Society) was renamed Ustinov College. Ustinov went to Berlin on a UNICEF mission in 2002 to visit the circle of United Buddy Bears that promote a more peaceful world between nations, cultures, and religions for the first time. He was determined to ensure that Iraq would also be represented in this circle of about 140 countries. Ustinov also presented and narrated the official video review of the 1987 Formula One season and narrated the documentary series Wings of the Red Star. In 1988, he hosted a live television broadcast entitled The Secret Identity of Jack the Ripper. Ustinov gave his name to the Foundation of the International Academy of Television Arts and Sciences for their Sir Peter Ustinov Television Scriptwriting Award, given annually to a young television screenwriter.

Жеке өмір

Устинов үш рет үйленген. Алғашқы әйелі – Реджинальд Денхам мен Мойна Макгиллдің қызы Изольда Денхам (1920–1987) болды. Олардың некесі 1940 жылдан 1950 жылы ажырасқанға дейін жалғасты, одан Тамара Устинова есімді бір қызы дүниеге келді. Изольда – «Нілдегі өлім» фильмінде Устиновпен бірге ойнаған Анжела Лансберидің қарындасы. Екінші әйелі Сюзанн Клутье болды, олардың некесі 1954 жылдан 1971 жылы ажырасқанға дейін созылды. Олардан үш бала туды: екі қызы – Павлa Устинова мен Андреа Устинова, және бір ұлы – Игорь Устинов. Үшінші әйелі – Элен дю Ло д’Аллеман болды, олар 1972 жылдан Устинов 2004 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Устинов – дінсіз гуманист болған. Ол Ұлыбританиялық гуманистік қауымдастығының белгілі қолдаушысы ретінде тіркелген және бір кезде олардың кеңесшілер кеңесінде қызмет еткен. Өмірінің соңғы жылдары Устинов диабет және жүрек әлсіздігінен зардап шекті.

Өлім

Устинов 2004 жылғы 28 наурызда 82 жасында Швейцарияның Бурсинс қаласындағы үйіне жақын Генолье клиникасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол қант диабеті және жүрек ауруларынан зардап шеккен.

Жаһандану

Устинов 1991 жылдан 2004 жылға дейін, өмірінің соңына дейін Дүниежүзілік федералистік қозғалысының (ДФҚ) президенті болды. Өлгенге дейін Устинов, сөз бостандығын қорғайтын PEN International желісінің бөлігі – English PEN ұйымының мүшесі болды.

Фильмдер

Жыл Фильм Рөлі Режиссер Ескертулер 1940 Hullo Fame Эндрю Буканан «Менің күресім» — Менің қылмыстарым Маринус ван дер Люббе Норман Ли Кредитсіз 1942 Біздің ұшағымыздың бірі жоғалып кетті Шамамен Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбургер «Қаз жорығы» Краусс Базил Дирден «Халыққа ән айтсын» Доктор Бентика Джон Бакстер 1943 Жаңа топ Кейт Кэрол Рид Кредитсіз 1944 Алға қарай Рисполи – Кафе иесі Кэрол Рид 1945 Шындық даңқы Коментатор Кэрол Рид Документалды фильм 1946 Құпиялар мектебі N/A Питер Устинов «Карнавал» N/A Стэнли Хейнс 1948 Кері Жыл N/A Питер Устинов 1949 Жеке Анжело Жеке Анжело Питер Устинов 1950 Одетт лейтенант Алекс Рабинович / Арнольд Герберт Уилкокс 1951 Сахара қонақ үйі Эмад Кен Эннакин «Quo Vadis» Неро Мервин ЛеРой «Сиқырлы қорап» Индустрия адамы Джон Бултинг 1952 Le Plaisir Баяндамашы Макс Офюльс Ағылшын тіліндегі нұсқасы; Дауыс; Кредитсіз «Мырза Wonderbird-тің қызықты оқиғалары» Wonderbird Пол Гримо 1953 Мартин Лютер Дюке Франциск Люнебергский Ирвинг Пихел Кредитсіз 1954 Египеттік Капта Майкл Куртиц «Сұлу Бруммель» Уэльс принці Кертис Бернхардт 1955 Біз періште емеспіз Жюль Майкл Куртиц «Лола Монтес» Цирк шебері Макс Офюльс 1956 Саяхатшылар Дон Альфонсо Пуглиези Хуго Фрегонезе 1957 Тыңшылар Мишель Киминский Анри Жорж Клузо «Құйрығымен шабысқан адам» Мырза Босси Ладислао Вайда 1960 Спартак Батиат Стэнли Кубрик «Көшпенділер» Руперт Веннекер Фред Зиннеманн 1961 Романофф және Джульетта Генерал Питер Устинов 1962 Билли Бадд Эдвин Фэрфакс Вере Питер Устинов 1963 Адамдық Голланд Баяндамашы Берт Хаанстра Дауыс, тек ағылшын тіліндегі нұсқасы Әлем әйелдері Баяндамашы Франко Проспери Дауыс 1964 Топкапы Артур Саймон Симпсон Жюль Дассен «Шабдалы» Майкл Гилл Баяндамашы Дауыс 1965 Джон Голдфарб, үйге оралыңыз! Король Фавз Дж. Ли Томпсон Леди Л Баварияның ханзадасы Отто Питер Устинов Кредитсіз 1967 Комедияшылар Амб. Мануэль Пинеда Питер Гленвилл 1968 Қара сакалдың жұлдызы Капитан Қара сакал Роберт Стивенсон Ыстық Миллиондар Маркус Пендлтон / Цезарь Смит Эрик Тилл 1969 Viva Max! Джерри Парис 1970 Фестиваль ойыны өзі Тони Клингер мен Майкл Литон 1972 Хаммерсмит шығып кетті Доктор Питер Устинов Үлкен жүк көлігі және Клэр Израильдік жүк көлігі жүргізушісі Роберт Эллис Миллер 1973 Робин Гуд Принсі Джон Кинг Ричард Вольфганг Рейтерман дауысы 1975 Біздің динозаврлардың бірі жоғалып кетті Хнап Ван Роберт Стивенсон 1976 Логанның қажыған қариясы Майкл Андерсон Матекумб қазынасы Доктор Юинг Т. Снодграсс Винсент МакЭвети 1977 Қызғылт түсті такси Таубельман Ивс Бойсет Сыры мен оның баласы Мэнни Сыры Чарльз Свенсон Фред Вольф дауысы қос кісі өлтіру Гарри Хеллман Стено Бо Гесте сержантының соңғы қайта жасалуы. Марти Фельдман 1978 Үлкен өзгерістер Баяндамашы Такаши Масунага Дауыс «Нілдегі өлім» Геркулес Пуаро Джон Гильермин «Бағдат ұрысы» Халиф Клайв Доннер 1979 Тежодағы өлім өзі Луис Галвао Телеш «Ашанти» Сулейман Ричард Флейшер «Біз бірге арықтаймыз» [fr] Виктор Ласниер Мишель Вокоре Тарка сусар Баяндамашы Дэвид Кобхэм Дауыс 1981 Чарли Чан және Дракон патшайымының қарғысы Чарли Чан Клайв Доннер «Ұлы Муппет каперы» Жүк көлігі жүргізушісі Джим Хенсон «Грендель» Грендель Грендель Грендель Александр Стит Дауыс Санта Клаусты іздеу Әжестан Стэн Суон 1982 Венеция, карнавал – Махаббат Марио Ланфранчи «Күн астындағы жамандық» Геркулес Пуаро Гай Гамильтон 1984 Мемед, менің бүркітім Абди Ага Питер Устинов 1988 Өліммен кездесу Геркулес Пуаро Майкл Уиннер «Пип және үлкен әлем» Баяндамашы Рик Маршалл Дауыс 1989 Француз революциясы Граф де Мирабо Роберт Энрико және Ричард Т. Хефрон Сегмент: «Жарқын жылдар» Әжестан (дауыс) Дианн Джексон 1990 Қырқы ит бар сарай Ле vétérinaire Муггионе Дуччо Тессари 1992 Лоренцо майы Профессор Николас Джордж Миллер 1993 Ашықтық және сән Баяндамашы / Өзі Патрик Личфилд / Unipart 1995 Феникс және сиқырлы кілем Әжестан / Феникс Зоран Перисич Дауыс 1998 Жоғары көтерілген еріншелер Горац Гари Синьор 1999 Бакалавр Әжестан Джеймс Шеннон Гари Синьор 2000 Менің кхмерлік жүрегім өзі Жанин Хоскинг «Мажестет күнге мұқтаж» дауыс Питер Шамони 2001 Стэнли Кубрик: Өмір мен суреттер өзі Ян Харлан 2003 Лютер Ғалым Фридрих Эрик Тилл 2004 Сібір: Дала арқылы теміржол Баяндамашы Фрэнк Мюллер Дауыс; соңғы рөл

Year Film Role Director Notes 1940 Hullo Fame Andrew Buchanan Mein Kampf — My Crimes Marinus van der Lubbe Norman Lee Uncredited 1942 One of Our Aircraft Is Missing The Priest Michael Powell and Emeric Pressburger The Goose Steps Out Krauss Basil Dearden Let the People Sing Dr. Bentika John Baxter 1943 The New Lot Keith Carol Reed Uncredited 1944 The Way Ahead Rispoli – Cafe Owner Carol Reed 1945 The True Glory Commentator Carol Reed Documentary 1946 School for Secrets N/A Peter Ustinov Carnival N/A Stanley Haynes 1948 Vice Versa N/A Peter Ustinov 1949 Private Angelo Private Angelo Peter Ustinov 1950 Odette Lt. Alex Rabinovich / Arnauld Herbert Wilcox 1951 Hotel Sahara Emad Ken Annakin Quo Vadis Nero Mervyn LeRoy The Magic Box Industry Man John Boulting 1952 Le Plaisir Narrator Max Ophuls English version; Voice; Uncredited The Curious Adventures of Mr. Wonderbird Wonderbird Paul Grimault English version; Voice 1953 Martin Luther Duke Francis of Luneberg Irving Pichel Uncredited 1954 The Egyptian Kaptah Michael Curtiz Beau Brummell Prince of Wales Curtis Bernhardt 1955 We're No Angels Jules Michael Curtiz Lola Montès Circus Master Max Ophüls 1956 The Wanderers Don Alfonso Pugliesi Hugo Fregonese 1957 The Spies Michel Kiminsky Henri Georges Clouzot The Man Who Wagged His Tail Mr. Bossi Ladislao Vajda 1960 Spartacus Batiatus Stanley Kubrick The Sundowners Rupert Venneker Fred Zinnemann 1961 Romanoff and Juliet The General Peter Ustinov 1962 Billy Budd Edwin Fairfax Vere Peter Ustinov 1963 The Human Dutch Narrator Bert Haanstra Voice, English language version only Women of the World Narrator Franco Prosperi Voice 1964 Topkapi Arthur Simon Simpson Jules Dassin The Peaches Michael Gill Narrator Voice 1965 John Goldfarb, Please Come Home! King Fawz J. Lee Thompson Lady L Prince Otto of Bavaria Peter Ustinov Uncredited 1967 The Comedians Amb. Manuel Pineda Peter Glenville 1968 Blackbeard's Ghost Captain Blackbeard Robert Stevenson Hot Millions Marcus Pendleton / Caesar Smith Eric Till 1969 Viva Max! General Max Jerry Paris 1970 The Festival Game himself Tony Klinger and Michael Lytton 1972 Hammersmith Is Out Doctor Peter Ustinov Big Truck and Sister Clare Israeli Truck Driver Robert Ellis Miller 1973 Robin Hood Prince John King Richard Wolfgang Reitherman Voice 1975 One of Our Dinosaurs Is Missing Hnup Wan Robert Stevenson 1976 Logan's Run Old Man Michael Anderson Treasure of Matecumbe Dr. Ewing T. Snodgrass Vincent McEveety 1977 The Purple Taxi Taubelman Yves Boisset The Mouse and His Child Manny the Rat Charles SwensonFred Wolf Voice Double Murder Harry Hellman Steno The Last Remake of Beau Geste Sgt. Markov Marty Feldman 1978 Winds of Change Narrator Takashi Masunaga Voice Death on the Nile Hercule Poirot John Guillermin Thief of Baghdad The Caliph Clive Donner 1979 Morte no Tejo himself Luís Galvão Teles Ashanti Suleiman Richard Fleischer Nous maigrirons ensemble [fr] Victor Lasnier Michel Vocoret Tarka the Otter Narrator David Cobham Voice 1981 Charlie Chan and the Curse of the Dragon Queen Charlie Chan Clive Donner The Great Muppet Caper Truck Driver Jim Henson Grendel Grendel Grendel Grendel Alexander Stitt Voice The Search for Santa Claus Grandfather Stan Swan 1982 Venezia, carnevale – Un amore Mario Lanfranchi Evil Under the Sun Hercule Poirot Guy Hamilton 1984 Memed, My Hawk Abdi Aga Peter Ustinov 1988 Appointment with Death Hercule Poirot Michael Winner Peep and the Big Wide World Narrator Rick Marshall Voice 1989 La Révolution française Comte de Mirabeau Robert Enrico and Richard T. Heffron Segment: "Les Années Lumière" Granpa Granpa (voice) Dianne Jackson 1990 There Was a Castle with Forty Dogs Le vétérinaire Muggione Duccio Tessari 1992 Lorenzo's Oil Professor Nikolais George Miller 1993 Glasnost and GlamourNarrator / Himself Patrick Lichfield / Unipart 1995 The Phoenix and the Magic Carpet Grandfather / Phoenix Zoran Perisic Voice 1998 Stiff Upper Lips Horace Gary Sinyor 1999 The Bachelor Grandad James Shannon Gary Sinyor 2000 My Khmer Heart himself Janine Hosking Majestät brauchen Sonne voice Peter Schamoni 2001 Stanley Kubrick: A Life in Pictures himself Jan Harlan 2003 Luther Frederick the Wise Eric Till 2004 Siberia: Railroad Through the Wilderness Narrator Frank Mueller Voice; final film role

Марапаттар мен ұсыныстар

Жыл Сыйлық Сана Номинацияланған туынды Нәтиже Ref. 1951 «Оскар» сыйлығы Ең үздік қосалқы актер «Кво Вадис» 1960 «Спартак» 1964 «Топкапи» 1968 Ең үздік оқиға және сценарий – тікелей экран үшін жазылған «Ыстық миллиондар» 1961 Берлин халықаралық кинофестивалі «Алтын аю» «Романофф пен Джульетта» 1972 «Хаммерсмит» – «Күміс аю» 1992 «Британия» сыйлығы 1962 Британ академиясы кино және телеарнасы сыйлығы Ең үздік британдық сценарий «Билли Бадд» 1978 Басты рөлдегі ең үздік актер «Нілдегі өлім» 1995 Британ академиясы телеарнасы сыйлығы Ең үздік жеңіл ойын-сауық бағдарламасы «Сэр Питер Устиновпен кеш» 1962 Америка режиссерлер гильдиясы сыйлығы Кинодағы ең үздік режиссерлік жетістік «Билли Бадд» 1963 «Романофф пен Джульетта» 1979 «Evening Standard» британдық кино сыйлығы Ең үздік актер «Нілдегі өлім» 1998 «Film Fest Gent» – Жозеф Плато құрметті сыйлығы 1984 Джиффони кинофестивалі «Nocciola d'oro» 1951 «Алтын глобус» сыйлығы Ең үздік қосалқы актер – фильм «Кво Вадис» 1960 «Спартак» 1964 Ең үздік актер – мюзикл немесе комедия «Топкапи» 1959 «Грэмми» сыйлығы Балаларға арналған ең үздік жазба «Петр және қасқыр» 1973 «Кішкентай ханзада» 1977 Рассел Хобан: «Тышқан және оның баласы» 1980 Ең үздік сөйлеу, деректі фильм немесе драма «Аспандағы қиық» 1960 «Лорел» сыйлығы Ең үздік ер адам қосалқы рөлде «Спартак» 1964 «Топкапи» 1958 «Primetime Emmy» сыйлығы Актер – ең үздік жеке орындау – басты немесе қосалқы рөл «Omnibus» 1967 Драма жанрындағы басты рөлдегі актердің ең үздік жеке орындауы «Hallmark Hall of Fame» 1970 Драма жанрындағы басты рөлдегі актердің ең үздік жеке орындауы «Hallmark Hall of Fame» 1982 Ақпараттық бағдарламалар бойынша ең үздік жеке жетістік «Omni: The New Frontier» 1985 Өнердегі классикалық бағдарлама «The Well Tempered Bach with Peter Ustinov» 1958 «Tony» сыйлығы Ең үздік пьеса «Романофф пен Джульетта» Ең үздік басты рөлдегі актер 1962 Америка жазушылар гильдиясы сыйлығы Ең үздік американдық драма «Билли Бадд» 1968 Ең үздік американдық комедия «Ыстық миллиондар»

Year Award Category Nominated work Result Ref. 1951 Academy Awards Best Supporting Actor Quo Vadis 1960 Spartacus 1964 Topkapi 1968 Best Story and Screenplay – Written Directly for the Screen Hot Millions 1961 Berlin International Film Festival Golden Bear Romanoff and Juliet 1972 Hammersmith Is Out Silver Bear 1992 Britannia Awards 1962 British Academy Film Awards Best British Screenplay Billy Budd 1978 Best Actor in a Leading Role Death on the Nile 1995 British Academy Television Awards Best Light Entertainment Performance An Evening with Sir Peter Ustinov 1962 Directors Guild of America Awards Outstanding Directorial Achievement in Motion Pictures Billy Budd 1963 Romanoff and Juliet 1979 Evening Standard British Film Awards Best Actor Death on the Nile 1998 Film Fest Gent Joseph Plateau Honorary Award 1984 Giffoni Film Festival Nocciola d'oro 1951 Golden Globe Awards Best Supporting Actor – Motion Picture Quo Vadis 1960 Spartacus 1964 Best Actor in a Motion Picture – Musical or Comedy Topkapi 1959 Grammy Awards Best Recording for Children Peter and the Wolf 1973 The Little Prince 1977 Russell Hoban: The Mouse and His Child 1980 Best Spoken Word, Documentary or Drama A Curb in the Sky 1960 Laurel Awards Top Male Supporting Performance Spartacus 1964 Topkapi 1958 Primetime Emmy Awards Actor – Best Single Performance – Lead or Support Omnibus 1967 Outstanding Single Performance by an Actor in a Leading Role in a Drama Hallmark Hall of Fame 1970 Outstanding Single Performance by an Actor in a Leading Role Hallmark Hall of Fame 1982 Outstanding Individual Achievement – Informational Programming Omni: The New Frontier 1985 Outstanding Classical Program in the Performing Arts The Well Tempered Bach with Peter Ustinov 1958 Tony Awards Best Play Romanoff and Juliet Best Leading Actor in a Play 1962 Writers Guild of America Awards Best Written American Drama Billy Budd 1968 Best Written American Comedy Hot Millions

Құрметті дәрежелері

Устинов өз еңбегі үшін көптеген құрметті дәрежелер алды. Ел/Аймақ Мемлекет/Провинция Дата Оқу орны Дәрежесі 1968 Кливленд музыка институты Музыка докторы (D. Mus.) 1969 Данди университеті Заң докторы (LL. D.) 1971 Ла-Салл университеті Заң докторы (LL. D.) 1972 Ланкастер университеті Әдебиет докторы (D. Litt.) 1981 Лебридж университеті Заң докторы (LL. D.) 1984 Торонто университеті Заң докторы (LL. D.) 1988 Джорджтаун университеті 1991 Карлтон университеті Заң докторы (LL. D.) 1992 Дарем университеті Гуманитарлық ғылымдар докторы 1995 Сент-Михаил колледжі 1995 Ортағасырлық зерттеулер понтификалдық институты 1999 Ирландияның ұлттық университеті Заң докторы (LL. D.) 2001 Женевадағы Халықаралық университет