Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық әшекейлеу түрі
Type of musical ornamentation
Грация нотасы – түрлі музыкалық әшекейлеулерді көрсететін музыкалық жазу түрі. Ол әдетте мелодиялық және гармониялық тұрғыдан маңызды емес екенін көрсету үшін кішкентайрақ жазылады. Жеке грация нотасы, егер сабынан көлбеу сызықпен көрсетілсе, акчякатураны, ал сызықсыз болса – апподжиатураны білдіреді. Егер грация ноталары топталып келсе, оларды интерпретацияға байланысты әртүрлі әшекейлеу санаттарының кез келгенін көрсету үшін түсіндіруге болады. Соққы аспаптарында, мысалы, барабанда, осыған ұқсас түсінік – төмен дыбыспен жасалатын, қолдаушы роллдар.
A grace note is a kind of music notation denoting several kinds of musical ornaments. It is usually printed smaller to indicate that it is melodically and harmonically nonessential. When occurring by itself, a single grace note indicates either an acciaccatura when notated with an oblique stroke through the stem, or an appoggiatura when notated without. When they occur in groups, grace notes can be interpreted to indicate any of several different classes of ornamentation, depending on interpretation. For percussion, such as drums, a related concept are ghost notes — supportive snare hits at a lower volume.
Нөмірлік
Жазуда грация нотасы стандартты нотадан баспа мөлшерімен ерекшеленеді. Грейс нотасы әдеттегі нотадан әлдеқайда кішкентай етіп басылады, кейде нотаның тірегі арқылы сызық тартылады (екі немесе одан көп грация нотасы болғанда, бірінші нотаның тірегі арқылы сызық тартылуы мүмкін, ал келесі грация ноталарында болмайды). Нота тірегі арқылы сызық тартылуының болуы немесе болмауы көбінесе акцияккатура немесе аппогиатура мақсатын білдіреді деп түсіндіріледі. Кейбір композиторлардың, әсіресе Фредерик Шопеннің шығармаларында, грация ноталары үшін арналған кішкентай шрифтпен басылған ұзақ тізбектер кездесуі мүмкін, олардың мақсаты – осы ноталардың барлығына жұмсалатын уақыттың мөлшері орындаушының шешімімен анықталады. Мұндай кішкентай шрифтпен басылған ноталар тобының қасында негізгі нота болуы немесе болмауы мүмкін, сондықтан талдау кезінде олар грация ноталары ретінде қарастырылуы немесе қарастырылмауы мүмкін.
In notation, a grace note is distinguished from a standard note by print size. A grace note is indicated by printing a note much smaller than an ordinary note, sometimes with a slash through the note stem (if two or more grace notes, there might be a slash through the note stem of the first note but not the subsequent grace notes). The presence or absence of a slash through a note stem is often interpreted to indicate the intention of an acciaccatura or an appoggiatura, respectively. The works of some composers, especially Frédéric Chopin, may contain long series of notes printed in the small type reserved for grace notes simply to show that the amount of time to be taken up by those notes as a whole unit is a subjective matter to be decided by the performer. Such a group of small printed notes may or may not have an accompanying principal note, and so may or may not be considered as grace notes in analysis.
Функция
Грация нотасы – әшекей болып табылады, ал берілген бір грация нотасын белгілі бір тарихи кезеңнің (немесе белгілі бір композитордың) орындау практикасында аппогиатура немесе акцияккатура ретінде орындау керектігін анықтау көбінесе қызу пікірталас тудырады. Өйткені, аудиожазбалар пайда болғанға дейін сол кездегі орындау практикасы туралы әдеби, түсіндірмелік мәліметтерге сүйенуіміз керек, тіпті содан кейін де тек композитордың жеке немесе санкцияланған жазбасы ғана оның қолданылуын тікелей көрсете алады. Аппогиатура немесе акцияккатура ретінде грация ноталары, олардан кейін келетін салыстырмалы түрде ұзақ созылатын нотадан бұрын қысқа мерзімге ғана естілетін ноталар түрінде кездеседі. Бұл ұзақ нота, кез келген грация ноталары оған гармониялық және мелодиялық тұрғыдан бағынышты деп есептелуі мүмкін (бірақ кейбір аппогиатуралардың жағдайында, әшекей безендірілген нотадан ұзақ уақытқа созылуы мүмкін), грация ноталарына қатысты «басты» нота деп аталады. Грация нотасы немесе ноталар кейде басты нотаның дәл жартысына тең етіп жазылуы мүмкін. Егер олар бірнеше болса, олардың нотациясы әрқашан басты нотаның жартысына тең болуы керек деген пікір жиі кездеспейді. (Мысалы, егер басты нота төрттен бір нота болса, грация нотасы сегізден бір нота, екі он алтыдан бір нота, төрт отыз екіден бір нота немесе сегіз алпыс төрттен бір нота болып жазылуы керек, т.б.). Грация ноталары, «көрсеткіш ноталар» деп аталатын ноталардан айырмашылығы, олар кірістірілген такттің ырғақтық бөлінуіне немесе музыкалық «санына» ешқандай әсер етпейді, сондықтан уақыт өлшемін сақтау үшін такттан басқа ноталарды шығарып тастау қажеттілігі туындамайды.
A grace note represents an ornament, and distinguishing whether a given singular grace note is to be played as an appoggiatura or acciaccatura in the performance practice of a given historical period (or in the practice of a given composer) is usually the subject of lively debate. This is because we must rely on literary, interpretative accounts of performance practice in those days before such time as audio recording was implemented, and even then, only a composer's personal or sanctioned recording could directly document usage. As either an appoggiatura or an acciaccatura, grace notes occur as notes of short duration before the sounding of the relatively longer lasting note which immediately follows them. This longer note, to which any grace notes can be considered harmonically and melodically subservient (except in the cases of certain appoggiaturas, in which the ornament may be held for a longer duration than the note it ornaments), is called the principal in relation to the grace notes. A grace note or notes may sometimes be noted in terms of exactly half of the principal note. Where they are multiple, an uncommon view is that their notation must always equal exactly half of the principal note. (i. e. If the principal note is a quarter note the grace note must be notated as an eighth note, two sixteenth notes, four thirty second notes, or eight sixty fourth notes, etc.) Grace notes, unlike what are referred to as cue notes, never affect the rhythmic subdivision, or musical "count" of the bar in which they are contained and therefore, do not require other notes to be dropped from the bar to keep the time signature intact.