Чикаго блюзі: Қалалық сазды өнердің тарихы мен дамуы
Chicago blues
Чикаго блюзі – Иллинойс штатында пайда болған, электр аспаптарымен орындалатын қалалық блюз түрі. Мадди Уотерс, Биг Билл Брунзи сияқты музыканттардың үлесі зор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго, Иллинойс штатының түпкілікті блюз музыкасының түрі
Form of blues music indigenous to Chicago, Illinois
Чикаго блюзі – Чикаго, Иллинойста дамыған блюз музыкасының түрі. Ол Дельта блюзі сияқты ертерек блюз үлгілеріне негізделген, бірақ қалалық стильде орындалады. Ол ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы африкалық американдықтардың Ұлы көші-қонымен бірге дамыды. Чикаго блюзін Дельта блюзі сияқты бұрынғы дәстүрлерден ерекшелейтін басты ерекшелік – электрлі аспаптарды, әсіресе электр гитарын және бұрмалау (distortion) және overdrive сияқты электрондық эффекттерді кеңінен қолдану. Дельта блюз музыканттары Сон Хаус пен Роберт Джонсонның әріптесі Мэдди Уотерс 1943 жылы Чикагоға көшіп келді және бұрыннан құрылған Биг Билл Брунзиге қосылды, олар блюз музыкасының ерекше стилін дамытты. Вилли Диксон, Хоулин Вулф және Джон Ли Хукер сияқты артистер қосылғанда, Чикаго блюзі 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында халықаралық аудиторияға жетті, бұл Чак Берри мен Бо Диддли сияқты ерте рок-н-ролл музыканттарының дамуына ғана емес, сонымен қатар Атлантика арқылы британдық блюзге және Эрик Клэптон, Роллинг Стоунз және Лед Цеппелин сияқты ерте хард-рок топтарына да әсер етті. Vee Jay Records және Chess Records сияқты белгілі жазба компаниялары осы стильді насихаттауға және таратуға көмектесті. Чикаго блюз фестивалі 1984 жылдан бері жыл сайын Мэдди Уотерстің қайтыс болған күні Чикаго блюзін сақтау және дамыту мақсатымен өткізіліп келеді.
Chicago blues is a form of blues music that developed in Chicago, Illinois. It is based on earlier blues idioms, such as Delta blues, but is performed in an urban style. It developed alongside the Great Migration of African Americans of the first half of the twentieth century. Key features that distinguish Chicago blues from the earlier traditions, such as Delta blues, is the prominent use of electrified instruments, especially the electric guitar, and especially the use of electronic effects such as distortion and overdrive. Muddy Waters, a colleague of Delta blues musicians Son House and Robert Johnson, migrated to Chicago in 1943, joining the established Big Bill Broonzy, where they developed a distinctive style of blues music. Joined by artists such as Willie Dixon, Howlin' Wolf, and John Lee Hooker, Chicago blues reached an international audience by the late 1950s and early 1960s, directly influencing not only the development of early rock and roll musicians such as Chuck Berry and Bo Diddley, but also reaching across the Atlantic to influence both British blues and early hard rock acts such as Eric Clapton, the Rolling Stones, and Led Zeppelin. Prominent record labels such as Vee Jay Records and Chess Records helped promote and spread the style. The Chicago Blues Festival has been held annually since 1984, on the anniversary of Muddy Waters' death, as a means of preserving and promoting Chicago blues.
Тарих
Қалалық блюз классикалық блюзден кейін дамыды, Ұлы көші-қон немесе Ұлы Солтүстікке қарай жылжу салдарынан, африкалық американдықтардың оңтүстік АҚШ-тан Чикаго сияқты солтүстік қалаларына, ерікті немесе мәжбүрлі түрде көшіп келгенінен кейін. Көптеген адамдар сияқты, Үлкен Билл Брунзи мен Мадди Уотерс та оңтүстіктегі қатал Джим Кроу заңдарынан қашып, осы көші-қонға тікелей қатысты. Alligator Records негізін қалаушы Брюс Иглауэр: «Чикаго блюзі – индустриалды қаланың музыкасы, оның дыбысында индустриалды сезім бар» деді. Сондай-ақ, блюздегі өзгерісті мойындай отырып, Чикаго блюз әншісі және гитаристі Кевин Мур: «Оған жаңа өмір, жаңа қан, жаңа көзқарас енгізу керек. Түйелер мен леведе жұмыс істеу туралы әңгімелеуді тоқтату керек» деді. Чикаго блюзі 1940 жылдардың басында Чикагоға келген Миссисипи блюзшілерінің ықпалында болды. Чикаго блюзі электр гитарасы мен гармониканың дыбысына негізделген, гармоника PA жүйесі немесе гитара күшейткіші арқылы ойналады, екеуі де күшті күшейтіліп, көбінесе бұрмалануға дейін жеткізіледі, және барабан мен бас (алғашқыда қос бас, кейін электр бас гитарасы) ритм секциясы, әнге немесе орындаушыға байланысты фортепианомен толықтырылады. Қалалық блюз Чикаго мен Сент-Луисте басталды, көше музыканттары, жалға берілетін кештерде және қара қауымдастықтағы басқа да шараларда ойнайтын музыканттардың күшімен туды. Мысалы, слайд-гитарашы Кокомо Арнольд металл өңдеуші болды және оның музыкасынан гөрі айран бизнесі одан әлдеқайда табысты болды. Чикаго блюзінің алғашқы даму ортасы – Максвелл көшесіндегі ашық базар, елдегі ең ірі ашық базарлардың бірі. Қара қауымдастығының тұрғындары кез келген нәрсені сатып алу және сату үшін осы базарға жиі келетін. Бұл блюз музыканттары үшін орындауға, ақша табуға және басқа музыканттармен джем сессияларына қатысуға қолайлы орын болды. Блюз музыканттарының стандартты жолы көше музыканты ретінде басталып, үйлердегі кештерде ойнап, содан кейін блюз клубтарына жетіп, өнер көрсетуіне мүмкіндік алды. Чикагодағы алғашқы блюз клубтары көбінесе оңтүстік жақтағы қара нәсілді аудандарда, ал батыс жақтағы кішірек қара нәсілді аудандарда орналасқан. Технологияның жаңа тенденциялары, хаотикалық көшелер мен барлар, электрлі музыкаға барабандардың қосылуы жаңа клуб мәдениетіне жол ашты. Ең танымал клубтардың бірі – Руби Ли Гейтвудтың тавернасы, меймандар арасында «Есік» деп белгілі болды. 1930 жылдары барлық танымал әртістер осы жерде өнер көрсетті. Блюзді халықаралық деңгейде танымал етуге Paramount Records, RCA Victor және Columbia Records сияқты жазба компанияларының жарнамалық қызметі көмектесті. Осы жазба компаниялар арқылы Чикаго блюзі коммерциялық кәсіпке айналды. Музыканың жаңа стилі Еуропа мен Ұлыбританияға жетті. 1960 жылдары жас британ музыканттары Чикаго блюзінің ықпалында болды, нәтижесінде британдық блюз қозғалысы пайда болды. Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981) кітабында айтылғандай, Чикаго блюзінің ең толық құжаттамасы 1970 жылдары жасалды, бұл Alligator Records және оның иесі Брюс Иглауэрдің еңбегінің арқасында мүмкін болды, ал Роберт Кристагау оны «фольклорлық Леонард Чесс» деп сипаттады.
Urban blues evolved from classic blues following the Great Migration, or the Great Northern Drive, which was both forced and voluntary at times, of African Americans from the southern U. S. to the industrial cities of the north, such as Chicago. Big Bill Broonzy and Muddy Waters directly joined that migration, like many others, escaping the harsher southern Jim Crow laws. Bruce Iglauer, founder of Alligator Records stated that, "Chicago blues is the music of the industrial city, and has an industrial sense about it." Additionally, recognizing the shift in blues, Chicago blues singer and guitarist Kevin Moore expressed the blues transition stating, "You have to put some new life into it, new blood, new perspectives. You can't keep talking about mules, workin' on the levee." Chicago blues was heavily influenced by Mississippi bluesmen who traveled to Chicago in the early 1940s. Chicago blues is based on the sound of the electric guitar and the harmonica, with the harmonica played through a PA system or guitar amplifier, both heavily amplified and often to the point of distortion, and a rhythm section of drums and bass (double bass at first, and later electric bass guitar) with piano depending on the song or performer. Urban blues started in Chicago and St. Louis, as music created by part time musicians playing as street musicians, at rent parties, and other events in the black community. For example, bottleneck guitarist Kokomo Arnold was a steelworker and had a moonshine business that was far more profitable than his music. An early incubator for Chicago blues was the open air market on Maxwell Street, one of the largest open air markets in the nation. Residents of the black community would frequent it to buy and sell just about anything. It was a natural location for blues musicians to perform, earn tips, and jam with other musicians. The standard path for blues musicians was to start out as street musicians and at house parties and eventually make their way to blues clubs. The first blues clubs in Chicago were mostly in predominantly black neighborhoods on the South Side, with a few in the smaller black neighborhoods on the West Side. New trends in technology, chaotic streets and bars adding drums to an electric mix, gave birth to a new club culture. One of the most famous was Ruby Lee Gatewood's Tavern, known by patrons as "The Gates". During the 1930s virtually every big name artist played there. What drove the blues to international influence was the promotion of record companies such as Paramount Records, RCA Victor, and Columbia Records. Through such record companies Chicago blues became a commercial enterprise. The new style of music eventually reached Europe and the United Kingdom. In the 1960s, young British musicians were highly influenced by Chicago blues resulting in the British blues movement. According to Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981), Chicago blues saw its best documentation during the 1970s thanks in part to Alligator Records and its owner Bruce Iglauer, described by Robert Christgau as a "folkie Leonard Chess".
Чикаго блюзі әсері
Чикаго блюзі ерте рок музыкасына ең маңызды ықпал еткен стильдердің бірі болды. Чак Берри бастапқыда Чикагоның ең маңызды блюз лейблінің бірі – Chess Records компаниясымен келісім шарт жасасты. Берри Чикагода Мэдди Уотерспен кездесіп, оның ықпалына түсті, ал Уотерс оған Chess компаниясына қатысуға кеңес берді. Вилли Диксон және басқа блюз музыканттары Берридің алғашқы жазбаларында орындады. 1960 жылдардың басында Ұлыбританиядағы Rolling Stones, Yardbirds және Animals (АҚШ-та "Британдық шабуыл" деп аталды) сияқты топтар Чикаго блюз әртістерінің күшті ықпалында болды. Соңғы екеуі Сонни Бой Уильямсон II-нің қосалқы музыканттары болып жұмыс істеді және ол 1963 және 1964 жылдары Англияға гастрольдік сапармен келген кезде олармен бірге алғашқы жазбаларын жасады. Осы уақытта Пол Баттерфилд Блюз Банды (ішінде Хоулин Вольф тобының екі мүшесі), Джон П. Хаммонд және Чарли Муссельвайт сияқты американдық музыканттар Чикаго блюз стилінде өнер көрсетті. Кейін Cream, Рори Галлахер және Allman Brothers Band Чикаго блюз әндерін өздерінің түсіндірулерімен орындап, блюз-рокты танымал етуге көмектесті.
Chicago blues was one of the most significant influences on early rock music. Chuck Berry originally signed with Chess Records—one of the most significant Chicago blues record labels. Berry met and was influenced by Muddy Waters in Chicago and Waters suggested he audition for Chess. Willie Dixon and other blues musicians played on some of Berry's early records. In the UK in the early 1960s, beat groups, such as the Rolling Stones, the Yardbirds, and the Animals (dubbed the British invasion in the US), were heavily influenced by Chicago blues artists. The last two served as backing musicians for Sonny Boy Williamson II and made their first recordings with him when he toured England in 1963 and 1964. At the same time, American artists, such as the Paul Butterfield Blues Band (who included two members of Howlin' Wolf's band), John P. Hammond, and Charlie Musselwhite performed in the style of Chicago blues. Later, Cream, Rory Gallagher, and the Allman Brothers Band also pursued their own interpretations of Chicago blues songs and helped popularize blues rock.