Кіріспе

1989 жылы Жапонияның премьер-министрі

Сосуке Уно (宇野 宗佑) – 1989 жылы қысқа мерзімге Жапонияның премьер-министрі болған жапон саяхатшысы, алғашқы Шыға префектурасынан шыққан премьер-министр. Гейша Мицуко Наканиши жариялаған дау оның қызметтен ерте, бар болғаны 68 күннен кейін кетуіне әкеп соқты.

Ерте өмір және білім

Уно Шига префектурасының Морияма қаласында дүниеге келген. Оның отбасы Арачо деп аталатын саке сыра зауытына ие болды және қала басшылары (жапонша: Тошиёри) қызметін атқарды. Бұрын оның туған жерінде қонақ үй мен жалпы мақсаттағы дүкен болған. 1943 жылы Хиконе коммерциялық колледжін (кейін Шига университеті) бітірді, онда Хиконе коммерциялық колледжі Жапониядағы коммерциялық университеттер мен колледждер арасында кендодан ұлттық чемпион атанды. Ол Кобе коммерциялық колледжіне түсті, бірақ тіркелгеннен екі ай өткен соң оқудан шығуға мәжбүр болды, себебі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде императорлық жапон армиясына офицер болып шақырылды. Соғыстан кейін ол тұтқын ретінде Сібірге жіберілді. Уноның мансабы партиясы үшін ең қиын кезеңде өрге жұқты, өйткені ол «Recruit» жанжалынан кейін партия басшылығын өз қолына алды, онда 47 жапон депутаты (оның ішінде көбінесе оның Либералды-демократиялық партиясының өзге де мүшелері) пара алу және заңсыз сауда жасау фактілері үшін кінәлі деп танылды. Премьер-министрлікке үміткерлердің барлығынан тек Уно ғана осы іске қатысы болмады, сондықтан партияны, үкіметті және Жапонияны басқару оған сеніп тапсырылды. Осы кезде ол еліне жартылай ғасыр бойы қызмет еткен еді және 1989 жылдың 3 маусымында қызметке тағайындалды.

Гейша оқиғасы

1989 жылы Гейша әртісі Мицуко Наканиси 1986 жылы төрт айлық қарым-қатынас кезінде Уноны "әдепсіз" және қаржылық қолдау көрсетуде ұқыпсыз" деп айыптағаннан кейін оның жаңалықтарда танымал болуына себеп болды. Наканиси кейін газет сұхбаттарында Уноның ересек гейшаларға мақтандылықпен және тұсаукесерлікпен қарағанын, оның төрт айлық қызметі үшін айына 300 000 иен (сол кезде шамамен 2100 АҚШ доллары) төлемегенін және гейша әдебінде дәстүрлі болған қоштасу сыйы (қаржылай сыйлық) бермегенін мәлімдеді. 1989 жылдың шілдесінде жарияланған «Вашингтон Пост» газетінің мақаласы осы оқиғаға халықаралық назар аударды, кейбір гейшалар Наканишиді ақпарат беруші деп айыптап, кәсіптің құпиялылығын бұзды және саяси және экономикалық мәселелерге қоғамдық сферада араласты. Кейін Наканиси мамандығын тастап, қайтадан үйленді және бір рет ажырасып, Шига префектурасындағы Шингон буддалық мектебінің ғибадатханасына барып, гейша қауымымен байланысы жоқ түрлі хатшылық жұмыстар атқарды. Оқиғаның ауырлығына байланысты Наканишидің өз ұлы осы уақытта одан бас тартты. Басқа да жанжалдарды болдырмау үшін Сосуке Уно 1989 жылдың 10 тамызында 68 күн қызмет еткеннен кейін премьер-министр лауазымынан кетті, бірақ 1996 жылы толық зейнеткерлікке шыққанға дейін түрлі мемлекеттік лауазымдарда елге қызмет етуін жалғастырды. 1994 жылдың 29 сәуірінде ол мемлекет басшысы емес адамға берілетін ең жоғары награда – Паулония гүлдерімен «Көктем Күні» орденінің Ұлы лентасымен марапатталды.

Өлім

72 жасында Уно Морияма қаласында тыныш зейнеткерлікке шықты. Ол 1998 жылдың 19 мамырында жеке үйінде дүние салды. Әйелі Чиё Унодан екі қызы қалды. Ол Хайку өлеңдерінің екі жинағын, сондай-ақ Сібірдегі тұтқындық туралы кітабын, сурет салу, поэзия және музыка салаларындағы еңбектерін жариялады. Бір жыл өткен соң, 1999 жылы оның гейшамен байланысы "Гейшаның құпия өмірі" атты теледокументалдық фильмінде жарық көрді.