Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уизли /wɪzli/ – Англияның Суррей графтығында Кобхем мен Уокинг арасында, Гилдфорд ауданындағы ауыл және азаматтық приход. Бұл Корольдік бау-бақша қоғамының Уизли бағының орны. Вей өзені ауылдан өтеді, ал Окхэм мен Уизли Коммонс приходтың үлкен бөлігін құрайды – бұл жоғары қышқылдылыққа ие сирек кездесетін топырақ түріндегі ерекше жаратылыс ортасы. Мұнда стандартты ауа райын бақылайтын станция орналасқан, ол елдегі рекордтық ең жоғары температураларды тіркеген.
Wisley /w//ɪ//z//l//i/ is a village and civil parish in Surrey, England between Cobham and Woking, in the Borough of Guildford. It is the home of the Royal Horticultural Society's Wisley Garden. The River Wey runs through the village and Ockham and Wisley Commons form a large proportion of the parish on a high acid heathland, which is a rare soil type providing for its own types of habitat. It has a standard weather monitoring station, which has recorded some national record high temperatures.
География
Уизли өзінің атын жақын маңдағы А3 Портсмут тас жолының (ауылдың көп бөлігімен өтетін) және Лондон айналма M25 автожолының 10-шы түйіскен жеріне береді. Ауыл Кобхем мен Уокингтің арасында, Гилдфорд ауданында орналасқан. Бұл Корольдік бау-бақша қоғамының Уизли бағының орны. Вей өзені ауылдың батыс бөлігінен өтеді, бірақ оның бір бөлігі Пирфорд ауданының екі жағалауында да орналасқан. Окхэм мен Уизли ормандары еншілік жердің үлкен бөлігін құрайды, бұл жоғары қышқылдылығы бар сирек кездесетін топырақ түрі, ол өзіне тән тіршілік ортасын қалыптастырады.
Wisley gives its name to the nearby road intersection of the A3 Portsmouth Road (which runs across much land of the village) and the London Orbital M25 motorway, Junction 10. The village is equidistant between Cobham and Woking, in the Borough of Guildford. It is the home of the Royal Horticultural Society's Wisley Garden. The River Wey forms part of the western part of the village, but is partly on both banks within Pyrford. Ockham and Wisley Commons form a large proportion of the parish on a high acid heathland, which is a rare soil type providing for its own types of habitat.
Этимология
Визелейдің (11 ғасыр) және Вайзелейдің (13 ғасыр) әртүрлі жазылу түрлері Вестминстер мен Ламбет сарайларындағы сот актілері мен осыған ұқсас құжаттардың төменгі бөлігінде кездеседі. "Wiz" фонемасы көбінесе адам есімін білдіреді, ал "lea" сөзі ағылшын тілінде "шалғын" деген мағынаны береді (Ескі француз тілінен емес, Ескі ағылшын тілінен шыққан, бірақ оған ұқсас француз тілінде де сәйкес сөз бар).
Variant spellings of Wiselei (11th century) and Wyseleye (13th century) feature in the feet of fines and similar rolls at Westminster and Lambeth Palaces. The phoneme 'wiz' is typically a person's name and lea is another English word meaning meadow (not from Old French but from Old English, however with a similar Old French equivalent).
"Домсдей кітабы"
1086 жылғы "Домсдей кітабында" Уизли Визелей деген атпен тіркелген. Ол Осуолд (Освальд) [Воттон] иелігінде болды, оның негізгі орталығы Воттон болған. Оның Домсдей кітабындағы мүліктік-экономикалық көрсеткіштері: 11½ тері; бір шіркеу, құны 10 шиллингке бағаланған бір диірмен, үш жыртыс, құны 5 пеннилік бір балық аулау орыны, жайылым және алты шошқаға бағаланған орман. Ол феодалдық жүйе бойынша жыл сайын өз үстемдеріне 3 фунт стерлинг төлеген. Байфлиттен Уизли арқылы Пирфордтағы Сент-Николас шіркеуіне дейін сақталған ортағасырлық жол бар.
Wisley appears in the Domesday Book of 1086 as Wiselei. It was held by Osuuold (Oswold) [of Wotton], whose main seat was Wotton. Its domesday assets were: 11/2 hides; one church, one mill worth 10 shillings, three ploughs, one fishery worth 5d, of meadow, woodland worth six hogs. It rendered £3 in the feudal system to its overlords per year. There is a maintained medieval track running from Byfleet through Wisley to St Nicholas' Church, Pyrford.
Қожалықтық түсіп
Домсдей кітабы құрастырылған кезде Уоттонның лорды Освольд Уизлидің иелігін ұстады. Кейіннен Уоттон иелерінің феодалдық иелігіне айналды. 1200 жылдардың басында иелік Роджер де Сомериден Роберт де Бривске өтті, ол оны 1243 жылы Вальтер ле Базель мен оның әйелі Денизге жалға берді. 1275 жылы Роберт қайтыс болғаннан кейін, ол оның ұлы Джонға өтті, ол оны қызы Беатриске Роберт Бернелге үйленер алдында берді. 1200 жылдардың соңында Роберт Фиц Пэйн Джонның Сомерсеттегі бір бөлігіне ие болды және 1328 жылы Роберт Бернел бастаған сот ісінде жеңіске жетіп, Вислиге де құқық алды. Фиц Пэйн еркек мұрагерсіз қайтыс болды; 1355 жылы әйелі Эла қайтыс болғаннан кейін, ол оның туысы Робертке, Коднордың 2-ші бароны Ричард де Грейдің екінші ұлына өтті. Роберт Фиц Пэйн тегін қабылдады және 1392 жылы қайтыс болды, содан кейін иелік оның қызы Изабельге, 3-ші барон Пойннингстің әйелі Ричард Пойннингске өтті. Ол келесі жылы қайтыс болды, ал ол оның ұлы және мұрагері Роберт Пойннингске, 4-ші барон Пойннингске өтті. 1434 жылы ол әжесі Элеонораның Нортумберлендтің 3-ші графы Генри Персиге үйленуіне орай иелікті қоныстандырды. Элеонора 1483 жылы қайтыс болды, ал оның мұрагері, оның ұлы Генри Перси, Нортумберлендтің 4-ші графы, 1489 жылы қаза тапты. Өмірінің соңында Нортумберленд пен сэр Гай де Брайанның (Роберт Фиц Пэйннің қайын атасы) басқа мұрагерлері арасында дау туды. Олардың бірі Томас Батлер, Ормондтың 7-ші графы болды, ол 1503 жылы қайтыс болған Джон Ковертке бергендей, мұрагерлер арасындағы келісімде Вислиді алды. Джонның өлімінен кейін Висли оның ағайындысы Ричард Ковертке өтті, ол 1594 жылы ұлы Энтонимен бірге иелікті ханзада Джон Уолли мен оның әйелі, сэр Уильям Мордың қызы Елизаветаға берді. 1596 жылы Уоллидің ұлы Фрэнсис иелікке ие болды, бірақ 1609 жылы заңды ұрпақсыз қайтыс болды. Висли Елизаветаның немере інісі сэр Артур Мэнварингке өтті. Мүмкін, немере қызының қамқорлығы бойынша сотқа төлеу үшін, Мэнваринг 1641 жылы иелікті сэр Роберт Паркхерстке сатты. Сэр Роберт 1651 жылы қайтыс болды, ал Висли 1674 жылы қайтыс болған ұлы Робертке өтті. 1677 жылы оның ұлы, тағы бір Роберт, Вислиді және басқа Суррей иеліктерін, соның ішінде Пирфордты, Дензил Онслоуға сатты. Онслоу 1721 жылы қайтыс болды; жесірі Джейн 1729 жылы қайтыс болғаннан кейін, Висли оның үлкен немере інісі Томас Онслоуға, 2-ші барон Онслоуға өтті. Иелік тегімен бірге Джордж Онслоу, 1-ші граф Онслоуға өтті, ол оны 6-шы барон Питер Кингпен Сендтегі Папвортқа алмастырды. Содан кейін ол сол тегімен (кейіннен Ловлейс графтары) өтті. Ұшу-қону жолағының ұзындығы 2039 метрді құрады. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Бруклендс қаласындағы Викерс ұшақ фабрикасының ұшу сынақ алаңы ретінде салынған, ол 1944 жылы ашылды және суық соғыс кезінде әскери ұшақтарды әзірлеу үшін ұзақ уақыт пайдаланылғаннан кейін, ол 1972 жылы жабылды. Ұшу-қону жолақтары, рульдер мен үлкен аумақтар сақталған болса да, ғимараттардың көпшілігі, соның ішінде ескі ағаштан жасалған коттеджден қайта құрылған бірегей бақылау мұнарасы 1980 жылы бұзылды. Шығыс жағындағы Окхэм маяғы аймақтың үстінен ұшатын ұшақтарға навигациялық көмек ретінде қызмет етеді.
Oswold, lord of Wotton held the manor of Wisley when Domesday Book was compiled. The manor was subinfeudated by the later lords of Wotton. In the early 1200s, the manor passed from Roger de Somerey to Robert de Briwes, who leased it in 1243 to Walter le Basle and his wife Denise during Walter's life. On Robert's death in 1275, it passed to his son John, who settled it on his daughter Beatrice shortly before she married Robert Burnel. Around the end of the 1200s, Robert Fitz Payne came into possession of some of John's lands in Somerset, and apparently acquired title to Wisley as well, prevailing in a lawsuit initiated by Robert Burnel in 1328. Fitz Payne died without male heirs; at the death of his wife Ela, in 1355, it passed to her cousin Robert, the second son of Richard de Grey, 2nd Baron Grey of Codnor. Robert assumed the Fitz Payne surname and died in 1392, when the manor passed to his daughter Isabel, wife of Richard Poynings, 3rd Baron Poynings. She died the following year, and it passed to her son and heir Robert Poynings, 4th Baron Poynings. In 1434, he settled the manor on his granddaughter Eleanor on the occasion of her marriage to Henry Percy, 3rd Earl of Northumberland. Eleanor died in 1483, and her successor, her son Henry Percy, 4th Earl of Northumberland, was killed in 1489. Towards the end of his life, a dispute arose among Northumberland and the other heirs of Sir Guy de Bryan (Robert Fitz Payne's father in law). One of these was Thomas Butler, 7th Earl of Ormond, who apparently received Wisley in the settlement between heirs, as he granted it to John Covert, who died in 1503. Upon John's death without heirs male of the body, Wisley passed to his cousin Richard Covert, who in 1594 joined with his son Anthony in conveying the manor to the courtier Sir John Wolley and Elizabeth his wife, daughter of Sir William More. Wolley's son Francis inherited the manor in 1596, but died without legitimate issue in 1609. Wisley passed to Elizabeth's nephew Sir Arthur Mainwaring. Perhaps to pay for a lawsuit over guardianship of his niece, Mainwaring sold the manor to Sir Robert Parkhurst in 1641. Sir Robert died in 1651, and Wisley passed to his son Robert, who died in 1674. In 1677, his son, yet another Robert, sold Wisley and other Surrey estates bought from Mainwaring, including Pyrford, to Denzil Onslow. Onslow died in 1721; upon the death of his widow Jane, in 1729, Wisley passed to his great nephew Thomas Onslow, 2nd Baron Onslow. The manor descended with the peerage to George Onslow, 1st Earl of Onslow, who exchanged it with Peter King, 6th Baron King for Papworth in Send. It thereafter descended with that peerage (later the Earls of Lovelace). had a 6,691 feet (2039 m) runway. Built towards the end of World War II as a flight test airfield for the Vickers aircraft factory at nearby Brooklands, it opened in 1944 and after extended use for the development of military aircraft during the Cold War, it finally closed in 1972. Although the runway, taxiways and large areas of hardstanding survive, most of the buildings—including the unique control tower converted from an old timber framed cottage—were demolished around 1980. The Ockham Beacon at the east end serves as a navigation aid for aircraft flying over the area.
Уизли шіркеуі
Уизли приход шіркеуі 12 ғасырдың ортасында нормандықтармен салынған және шіркеуге кейінірек қосылған ештеңе жоқ. Тіпті шіркеудің киеленуінің тарихы да жоғалып кеткен. Бұл 1911 жылдың 22 шілдесінде Суррейдегі Эпсомда тіркелген 36,0°C рекордын бұзды. Дегенмен, 2015 жылдың 1 шілдесінде Хитроу әуежайында 36,7°C көрсеткішімен бұл рекорд жаңартылды. Уизлидегі ең ыстық күн 2022 жылдың 18 шілдесінде тіркелді, температураға .
Wisley parish church was built by the Normans in the mid 12th century and the church has no later additions. Even the dedication of the church is lost. This broke the record of 36.0 °C recorded in Epsom, Surrey on 22 July 1911. However, on 1 July 2015, this record was beaten, with 36.7C at Heathrow Airport. The hottest day ever recorded in Wisley was July 18, 2022 when the temperature reached .