Кіріспе

Американдық актриса (1898–1986)

Голливудтың Даңқ алқабында. Оның актерлік мансабы шамамен жеті онжылдыққа созылды – үнсіз фильмдерден дыбысты фильмдерге дейін, театр, радио және теледидарды қамтыды. «Бродвей мелодиясы» (1929) фильміндегі ойыны оған «Оскар» сыйлығының «Үздік әйел рөлі» номинациясын әкелді.

Ерте өмір

Лав Хуанита Хортон Мидленд, Техас штатында дүниеге келді, анасы сол кезде ресторандарда жұмыс істеп, басқарды. Ол Мидлендте сегізінші сыныпқа дейін оқыды, сосын отбасы Аризона, Нью-Мексико және одан кейін Калифорнияға көшті, сонда Голливудта қоныстанды.

1915-20: Жас инженера

1915 жылдың маусым айында Лос-Анджелес орта мектебінде оқып жүрген кезде Хортон актер Том Микспен кездесу үшін фильм түсіру алаңына барды, ол оған «киноға енгіңіз» десе, оны іздеп табуға кеңес берген еді. Алайда, Микс қол жетімді болмағандықтан, оған пионерлік фильм режиссері Д.У. Гриффитпен кездесуге кеңес берілді, ол оны жеке келісімшартқа алды. "Бесси, себебі кез келген бала оны айта алады. Ал Love, себебі біз оны барлығының жақсы көруін қалаймыз!" – деді Гриффит оған өзінің "Тәуелсіздік" (1916) фильмінде шағын рөл берді. "Тәуелсіздік" оның түсірілген алғашқы туындысы болғанымен, ол оның шыққан тоғызыншы фильмі болды. Одан кейін ол "Ұшатын торпеда" (1916) фильмінде екінші рет түсті. Кейін ол Уильям С. Хартпен бірге "Арий" және Дуглас Фэрбенкспен бірге "Жақсы жаман адам", "Реджи араласады" және "Секіріп жүзетін балықтың құпиясы" (барлығы 1916) фильмдерінде ойнады. Осы рөлдер мен қосалқы рөлдер тізімі оның алғашқы басты рөліне, "Алты қыздың қарындасы" (1916) фильміне әкелді. Олардың барлығын Дэвид Смит түсірді. Оның өнерлері көбінесе жағымды пікірлер алды, бірақ оның фильмдері көбінесе кішкентай кинотеатрларда көрсетілді, бұл оның мансабының дамуына кедері келтірді.

1921-1928: драмалық актриса

Витаграфпен жасаған келісімшарты аяқталғаннан кейін Лав еркін агентке айналды. Ол өзінің мансабын басқаруға белсенді қатысты және оны «Picture Play Magazine» журналының бұрынғы редакторы Джеральд С. Даффи өкілдік етті. Лав студиямен келісімшартта болған кездегідей, кішкентай қыздар емес, басқа рөлдерді іздеді. Ол «Күлгін қарындаш» (1922) және «Бүршік таңы» (1923) фильмдерінде азиялық әйелдерді, «Адамдық қирату» (1923) фильмінде есірткіге тәуелді ананы, «Жюридегі әйел» (1924) фильмінде кісі өлтіруде айыпталған әйелді, «Билеушілер» (1924) фильмінде подвальдтағы қызды және «Голливудтағы түнгі өмір» (1922), «Жандар сатылымда» (1923) және «Кино әлеміндегі Мэри» (1923) фильмдерінде өзінің нақты өмірінен алынған кейіпкерлерді сомдады. Фильм жұлдызы болғандықтан, ол студия басшыларын кештерде көңіл көтеруі керек болды, сондықтан ән айтуға, билеуге және укулелені ойнауға үйренді. Ол осы дағдыларын біртіндеп жетілдіріп, кейіннен экранда және сахнада көрсетті. «Майн-стриттегі король» (1925) фильміндегі өнері үшін Лав Чарльстон биін алғаш рет фильмде билегені үшін мақталады, бұл би АҚШ-та танымал болды. Оның техникасы оқулықтарда, соның ішінде Эдвард Стайхеннің фотосуреттер сериясында сипатталған. Ол келесі жылы «The Song and Dance Man» қойылымында осы биді орындады. 1925 жылы ол Сэр Артур Конан Дойлдың осы аттас романы негізінде түсірілген «Жоғалған әлем» ғылыми-фантастикалық фильмінде басты рөлді ойнады. 1927 жылы ол сәтті өткен «Парадтағы киімдер» фильміне қатысты және түсірілім алаңындағы тәжірибесінен қатты әсер алып, жарияланбаған «Әскери Мэри» романын жазды. Бір жылдан кейін ол жас Франк Капраның режиссерлік еткен «The Matinee Idol» романтикалық комедиясында ойнады. Осы жетістіктерге қарамастан, Лавтың мансабы төмендеп бара жатты. Ол ән айту және билеу сабақтарына төлеуге жететіндей қарапайым өмір сүрді.

1929-30: Музыкалық комедия жұлдызы

Лав музыкалық ревюмен он алты апта бойы гастрольде болды, бұл физикалық тұрғыдан соншалықты қиын болды ki, ол бір қабырғасын сындырып алды. Күніне үш рет ән шырқап, билеп, вадевиль сахнасында жинаған тәжірибесі оны дыбысты фильмдермен таныстыруға дайындады. Ол 1928 жылдың басында "The Swell Head" атты сәтті музыкалық қысқаметражды фильмде ойнады және сол жылдың соңында MGM компаниясымен келісімшарт жасасты. Ол бірнеше басқа ерте мюзиклдерде де ойнады, соның ішінде 1929 жылғы "The Hollywood Revue of 1929" және 1930 жылғы "Chasing Rainbows", "Good News" және "They Learned About Women". Осы мюзиклдердегі жетістіктері оған "экранның алғашқы музыкалық комедия жұлдызы" деген атақ әкелді.

1931-1943 жж. жартылай зейнетке шыққан

Алайда, музыкалық фильмдердің сәні келіп, оның мансабы тағы да құлдырады. Лав өзінің мансабы туралы: «Менің ойымша, мен біттім. Олар енді мені қаламайтын сияқты» деген пікір білдірген. Ол жеке өміріне көшті және 1929 жылдың желтоқсан айында үйленді. Ол фильмдерден жартылай зейнеткерлікке шығып, «Бродвей мелодиясы», «Голливуд ревюі» және «Көңілді саяхат» фильмдерінен үзінділерді қамтитын музыкалық қойылымдармен гастрольде болды. Гастрольде жүргенде ол қызының күтіп жатқанын білді, ол 1932 жылы дүниеге келді. Лав қызын тәрбиелеу үшін сахнадағы жұмысын тоқтатты. 1935 жылы Лав Англияға көшіп, 1936 жылы ажырасу рәсімін өткізу үшін қысқа мерзімге АҚШ-қа оралды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияда актриса ретінде жұмыс табу қиын болғандықтан, Лав «San Demetrio London» (1943) фильмінің сценарийін бақылаушысы болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Америка Қызыл Кресінде де жұмыс істеді.

1944-83: Актриса

Соғыс аяқталар алдында Лав қайтадан актерлік өнерді бастады, бұл жолы негізінен театр мен BBC радиосында олардың драмалық репертуарлық компаниясының мүшесі ретінде; ол британдық фильмдерде, көбінесе американдық турист рөлінде шағын рөлдер ойнады. Сахналық жұмыстарының ішінде «Бейшаралықтағы махаббат» (1944) және «Кеше туылған» (1947) қойылымдары бар. Ол «Қайта оралу» атты жартылай автобиографиялық пьесаны жазып, өзі орындады, ол 1958 жылы Шотландияның Перт қаласында көрсетілді. Фильмдердегі жұмыстарына Хамфри Богартпен бірге түскен «Жалаңаяқ контесса» (1954), «Илинг студиясының» «Қашқа жоқ» (1958) және «Уақыт жоқ» (1958) фильмдері кірді. Ол Кеннет Морьдің басты рөлде ойнаған «Жасыл шатырлы жаз» (1961) фильмінде, Джеймс Бонд триллері «Оның мәртебесінің құпия қызметі» (1969) және Джон Шлезингердің «Қанды жексенбі» (1971) фильмінде эпизодтық рөлдерді ойнады. Ванесса Редгрейвтің «Исадора» (1968) фильміндегі басты кейіпкердің анасын ойнағаннан басқа, Лав актрисаға диалект бойынша да сабақ берді. Телевизияда Лав 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдарда британдық телешоулардың ондаған эпизодтарында пайда болды. 1963 жылдың қазан айында ол «Бұл сіздің өміріңіз» бағдарламасының кейіпкері болды, осы бағдарламаның жүргізушісі Эмонн Эндрюс оны Лондондағы «Ешқашан кеш емес» қойылымынан кейін сахна есігінде күтпеген жерден таң қалдырды. Қонақтардың арасында «Лондондық альбом» фильмінің режиссері Деррик Де Марни және актер Перси Мармонт болды.

Лав Джон Осборнның «Суэцтің батысында» (1971) пьесасында, «Желмен кеткендер» (1972) музыкалық қойылымында «Питтипат тәте» рөлінде және «Вампирлер» (1974) фильмінде «Америкалық әйел» рөлінде ойнады. Сондай-ақ ол 1978 жылы «Эдвард және миссис Симпсон» телесериалында Мод Кунард рөлін ойнады. Оның кинодағы жұмысы 1970-ші жылдарда «Ритц» (1976), «Жексенбі, қанды жексенбі» (1971) және «Галливердің саяхаттары» (1981) сияқты фильмдермен жалғасты, ал 1980-ші жылдарда «Рагтайм» (1981), «Кызылдар» (1981), «Леди Чаттерлидің сүйіктісі» (1981) және оның соңғы фильмі «Аштық» (1983) фильмдерінде рөлдер ойнады.

Жеке өмір

Лав 1929 жылғы 27 желтоқсанда Калифорния штатының Оңтүстік Пасадена қаласындағы Сент-Джеймс епископ шіркеуінде сол кездегі брокер Уильям Хоксқа үйленді. Бланш Свит оның құрметті әйелі болды, бірақ ол Говард Грирдің жібек шармейн көйлегін таңдады. Салтанатты шараға Сесил Битон, Рональд Колман, Сесил Б. Демилл, Хедда Хоппер, Лора Ла Планте, Гарольд Ллойд, Анита Лоос, Рамон Новарро және Уильям Пауэлл сияқты танымал адамдар қатысты, ал оны 25 мың адамның қалың жұрты қоршады. Той мен қабылдауды баспасөз және Бетон өз күнделіктерінде қалдырды, онда ол Лавтың "қорқынышпен үркіген құсқа ұқсағанын", бірақ "махаббатқа толы сәуле шашқан" десті. 1932 жылы олардың жалғыз қызы Патриция дүниеге келді. Төрт жылдан кейін жұбайлар ажырасып кетті. Лав 1935 жылы, ажырасқаннан бір жыл бұрын, қызымен бірге Англияға көшіп кетті. Англиядағы өмірі оны американдық жанкүйерлерінің назарынан тыс қалдырды, соның салдарынан американдық баспасөз оны бірнеше рет қайтыс десті. Лав 1960 жылдардың соңында Ұлыбритания азаматы атанды. 1986 жылғы 26 сәуірде Лондондағы Нортвудта табиғи себептерден қайтыс болды.

Кино

Дэмиен Шазельдің 2022 жылғы «Бабилон» фильмінде, «Оскар» сыйлығына ие болған Марго Робби астына ештеңе кимейтін комбинезон киеді, бұл Махаббаттың танымал суретіне жасалған құрметті білдіреді.

Портреттер

«Сүйіспеншіліктің портреттері» қоғамдық және жеке коллекцияларда сақталады, оның ішінде Вашингтондағы Смитсоновтың Ұлттық портрет галереясы және Лондондағы Ұлттық портрет галереясы да бар. Картинист Алекс Гард Манхэттеннің Театр ауданындағы танымал «Сарди» рестораны үшін Сүйіспеншіліктің карикатурасын жасады. Қазір ол Нью-Йорк қалалық кітапханасының Сахналық өнер бөлімінің Билли Роуз театры қорының құрамында. Варгастың жас қыз ретінде Сүйіспеншілікті бейнелеген суреті 1978 жылғы желтоқсанда шыққан «Playboy» журналында жарияланды, ол кезде Сүйіспеншілік 80 жаста болған. Сыртқа әдемі, қарапайым бейнесіне қарамастан, Сүйіспеншіліктің жалаңаш суреттерін Джеймс Эбб және Кларенс Синклер Булл, ал Эдвин Бауэр Гессер түсірген, ол бұрын Жан Харлоуды да осылай суретке түсірген еді. Бұл суреттер аталған суретшілердің туындыларының көрмелерінде көрсетілді.

Сұхбаттар мен мұрағаттар

Лав кинотарихшыларымен мерзімді түрде сұхбаттасып, "Голливуд ұлылары" (1978) және "Голливуд: американдық үнсіз фильмнің мерекесі" (1980) атты теледокументалдық фильмдер сериясында пайда болды, екеуі де Голливудтағы ерте киноөндірісі туралы. Ол сонымен қатар жеке коллекциясынан мұражайларға материалдарды ұсынды. 1962 жылы ол өзінің тәжірибесі туралы мақалалар жазуды The Christian Science Monitor газетінде бастады. 1977 жылы ол "Голливудтан махаббатпен" деген тақырыптағы автобиографиясын жариялады.