Кіріспе

Химик, профессор және ауа шарымен саяхатшы Жан Феликс Пиккард (28 қаңтар 1884 жылы Базельде, Швейцарияда дүниеге келген, 28 қаңтар 1963 жылы Миннеаполисте, Миннесота штатында қайтыс болған) – швейцариялық туған американдық химик, инженер, профессор және жоғары биіктіктегі ауа шарымен саяхатшы. Ол бірнеше ауа шарларын біріктіріп жоғары биіктікке көтеруді ойлап тапты және әйелі Жаннетпен бірге пластик ауа шарын жасады. Пиккардтың өнертабыстары мен бірлесіп жасаған өнертабыстары ауа шарларында, ұшақтарда және ғарыш кемелерінде қолданылады.

Отбасы

Пикард пен Жаннет Ридлон Чикаго университетінде танысты, онда ол сабақ берді, ал Жаннет магистр дәрежесін алды. Олар үйленіп, Джон, Пол және Дональд деген үш ұлдары болды, сонымен қатар асырап алған балалары да болды.

Стратосфералық ұшу

Пикард өзінің әйелі Жаннетпен «Өндіріс ғасырының» үшінші және соңғы сапарында екінші пилот болды. Әлемдегі ең үлкен шар 1933 жылы Дүниежүзілік көрмеде оның үшін ұшуы үшін жасалған, бірақ оны лицензиясы бар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқыштары ұшырды. Осы ұшудан кейін кабина есіктері ашылғаннан кейін түсу кезінде сұйық оттегі буға айналмағандықтан, ол сұйық оттегіні буландыруға арналған құрыл жасады. Пикард осы ұшуда және кейіннен Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштерінің B-24 Liberator немесе B-26 Marauder ұшақтарында қолданылған мұздан таза терезені ойлап тапты. Ол шарды ұшыру кезінде және жабық кабина ішінде сыртқы балласты қашықтан босату үшін детонаторлар мен ТНТ қолданды. Бұл әуе кемелерінде пиротехниканы қашықтан басқарылатын механизмдер үшін алғаш рет пайдалану болды, сол кезде бұл бәсекелес және революциялық идея еді. Кейіннен оның шәкірті Роберт Р. Гилрут, NASA-ның адамдармен ғарышқа ұшатын кемелер орталығының директоры болды және оларды ғарыш кемелерінде қолданды. 1952 жылғы 21 шілдеде «Канберра Таймс» газетінің алдыңғы бетінде Пикардтың 1954 жылға дейін егер біреу 250 000 доллар инвестиция салса, адамдардың балонмен Марсқа ұша алатыны туралы қате мақала жарияланды. Пикард Марстан келген жарықты спектроскоп арқылы зерттеп, жоғары биіктікте оттегі мен судың бар екенін анықтауға тырысатынын, осылайша өлшемдерінің максималды дәлдігіне қол жеткізе алатынын мәлімдеді.

Пластикалық шаштар

1935 және 1936 жылдары салмақты азайту арқылы шардың биікке көтерілу мүмкіндігін арттыру мақсатында, бельгиялық Макс Косинс, неміс Эрих Регенер және Томас Х. Джонсон мен Жан Пикард (кейіннен Пенсильвания штатының Свартмор қаласындағы Франклин институтының Бартол ғылыми-зерттеу қорында) тәуелсіз түрде пластик шарлар құрылысын бастады. Джонсон Жан Пикардқа целлофанды ұсынды. Пикард әйелімен бірлесіп пластик шарды ойлап тапты, оның жобасын жасады және 1936 жылдың 24 маусымында студенттері жасаған целлофаннан шарды ұшырды. Шарда адам болған жоқ, ені 8 метр, ал конустық бөліктерінің ұзындығы 10 метр, ал олар 2,54 см енді 3M Scotch мөлдір таспасымен біріктірілген. Жан Барнхилл, Гарольд Ларсон және Ллойд Шумахер "апельсин қабығы" тәрізді біріктірілетін бөліктерді кесті. Гарольд Хэтлстад радио жабдығын, ал Роберт Силлиман температура мен қысым туралы деректерді жіберуге арналған телеметрді құрастырды. Роберт Хатч пен Силлиман университет қару-жарақ қоймасының шатырындағы станциядан радио байланысын, радионың батареясы жеткіліксіз жылу оқшаулау салдарынан қатып қалғанға дейін сақтап тұрды. Шар 50,000 фут биіктікте ұшып, он сағат ішінде Арканзас штатының Хантсвилл қаласына жақын 600 мильден астам қашықтыққа ұшып кетті.

Клестерлі шамалар

Миннесота университетінің Джон Акерманмен бірлесіп әзірленген және 1937 жылы Миннесота штатының Рочестер қаласында Жан Пиккард пилоттаған алғашқы көпжасушалы шар «Плеяда» деп аталды және 98 латекс резеңке шардан жасалды. Кейіннен Time журналында жарияланған Dewey and Almy Chemical Co. компаниясының Robert Gray-ге жазған хатында Пиккард өзінің төмен түсуін бақылау үшін аңшылық пышақ пен револьвермен шарларды қалай бұзғанын сипаттады. ТНТ заряды күткендей шоқтықты босатты, бірақ бірінші «Плеяданы» жойған отты экселсиорды төмен жіберді. Ол Грейге экселсиордың орнына тас жүнін пайдалану болашақта мұндай апаттардың алдын алатынын ұсынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шарларды зерттеу көбінесе тоқтатылды. 1946 жылдың ақпан айында Жан Пиккард Отто Винзенмен бірге АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жұқа пластиктен жасалған кластерлі шарларды пайдаланып, адамды ұшқышты ұшыруды ұсынды. Маусым айында Әскери-теңіз зерттеулер басқармасы «Гелиос» жобасын мақұлдады және сол жылы General Mills және Миннесота университеті атмосфераны зерттеу үшін 100 полиэтилен шардан тұратын кластерді жасау туралы келісімшартқа келді. «Гелиос» аспаптармен бірге 100 000 фут биіктікке 10 сағатқа жету үшін жобаланды. Жан Пиккард 1947 жылы «Project Helios» жобасын алмастырған «Skyhook» полиэтилен шарларын жасауға Винзенге көмектесті. «Skyhook» шарлары Әскери-теңіз күштері атмосфераны зерттеу үшін, ал АҚШ Әуе күштері адамды ұшқыштармен ұшу үшін пайдаланды. Кейін Жан Пиккард балласт қаптарын босатуға арналған электрониканы жасады. Джин Родденберри «Жұлдызды жол» кейіпкеріне Жан Люк Пикардты Жан немесе оның егіз інісі Огюсттің есімімен атады, ал кейіпкер ағайындылардың бірінің ұрпағы екені айтылады. Швейцариялық зерттеуші және эколог Бертран Пикард өзінің атасы Жан Пиккардтың есімімен аталғанын мәлімдеді.