Кіріспе
Джон Китстің тастап кеткен эпостық поэмасы "Hyperion, a Fragment" – 19 ғасырдағы ағылшын романтик ақыны Джон Китстің аяқталмаған эпостық поэмасы. Ол "Ламия, Изабелла, Сент-Агнес түні және басқа да өлеңдер" (1820) жинағында жарық көрді. Поэма Титаномахияға негізделген, және Олимпиада құдайларына жеңілгеннен кейін Титандардың сезімталдық пен үмітсіздікке толы халдерін бейнелейді. Китс бұл өлеңді 1818 жылдың соңынан бастап 1819 жылдың көктеміне дейін жазды. Өлең үшінші кітабының ортасында, шамамен 900 жолы аяқталғаннан кейін күрт тоқтап қалады. Ақын оны "Мильтонға тән қайталаулардың көп болуы" себебімен тастап кеткен. Сонымен қатар, ол 1818 жылдың 1 желтоқсанында туберкулезден қайтыс болған кіші інісі Томға күтім жасап, оны емдеп жатқан болатын. Китс бұл идеяларды өлімінен кейін жарық көрген аяқталмаған "Гиперионның құлауы: Арман" (1856) поэмасында қайта қолға алды. Ол бұл эпосты шындық пен түсінікті іздеу желісімен байланыстырып, жаңаша құруға тырысты. Бұл өлеңдер Китстің өлімнің жойқындығы мен мәңгілік құндылықтар арасындағы қақтығысты қабылдауға жасаған соңғы тынысы болды.
Hyperion, a Fragment is an abandoned epic poem by 19th century English Romantic poet John Keats. It was published in Lamia, Isabella, The Eve of St. Agnes, and Other Poems (1820). It is based on the Titanomachia, and tells of the despair of the Titans after their fall to the Olympians. Keats wrote the poem from late 1818 until the spring of 1819. The poem stops abruptly in the middle of the third book, with close to 900 lines having been completed. He gave it up as having "too many Miltonic inversions." He was also nursing his younger brother Tom, who died on 1 December 1818 of tuberculosis. Keats picked up the ideas again in his unfinished poem The Fall of Hyperion: A Dream (1856) published after his death. He attempted to recast the epic by framing it with a personal quest to find truth and understanding. These poems were Keats' final attempt to reconcile his perceived conflict between mortal decay and absolute value.
Стиль
Гиперионның тілі Милтонның тіліне өте ұқсас, өлең ырғағы мен стилі жағынан. Дегенмен, оның кейіпкерлері мүлдем өзгеше. Аполлон «Жоғалған жұмақтың» «Ұлы» және «Қайта келген жұмақтың» «Иса» бейнесіне ұқсаса да, ол Шайтанға қарсы тұрғандай Гиперионға тікелей қарсы келмейді. Сонымен қатар, рөлдер ауысып кетеді, және Аполлон таққа «талапкер» ретінде қарастырылады, ол оны «шындыққа» жақын және осылайша «сұлу» болғандықтан жеңіп алады.
Қабылдау
Өлең мен оны қамтыған жинақ жарық көргеннен кейін жағымды қарсы алды. 2022 жылға дейін ол Романтизм поэзиясының ең маңызды туындыларының бірі деп есептеледі.