Гвелф қаласының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Гюльф қаласы (/audio=En us Guelph. ogg/'/ɡ//w//ɛ//l//f/ GWELF; 2021 жылғы Канадалық санақ бойынша халық саны 143,740) Гальт әдетте Гюльфтің негізін қалаушысы деп есептеледі. Көп жылдар бойы Гюльф Канаданың қылмыстың ауырлық деңгейі бойынша тізімде төменгі сатыларда болды. Алайда, 2017 жылғы көрсеткіш 2016 жылғыдан 15%-ға өсті. Ұлы дағдарыс кезінде елдегі ең төменгі жұмыссыздық деңгейлерінің бірін көрсетті. 2018 жылдың соңында Гюльф Эрамоса және Пуслинч аймағының жұмыссыздық деңгейі 2,3% болды, ол 2019 жылдың қаңтарына қарай 1,9%-ға төмендеді, бұл Канаданың барлық қалалары арасындағы ең төменгі көрсеткіш. (Ол кездегі жалпыұлттық көрсеткіш 5,8% құрады.) Мұның көп бөлігі, Linamar сияқты, оның көптеген өндіріс орындарына байланысты болды.

Еуропалық қоныстанғанға дейін

Алғашқы адамдар 11 000 жыл бұрын қазіргі Гюльф аумағында қоныстанған. Колонизацияға дейін айналасындағы жергілікті тайпалар бұл аймақты «бейтарап» аймақ деп санаған және онда Нейтраль тайпасы тұрған. Гюльф университетінің мәліметінше, «бұл жерде алғашқы халықтың атауандарон тайпасы тұрған, олар жүздік үйлерде тұрып, бидай егіншілікпен айналысқан». Осы тайпаның көбі, шамамен 4000 адам, қазіргі Пуслинчтің Баденох ауданындағы Мористонға жақын жердегі ауылда тұрған. 1784 жылы британдық тәж Миссиссауга тайпасынан қазіргі Гюльфті қамтитын жерді шамамен 1180 фунт стерлингке сатып алған. Ол Гюльфті осы британдық компанияның бас кеңсесі ретінде таңдаған. Галт – белгілі шотланд ақыны және романисі, ол аймаққа қоныс аударушылар мен фермерлерді тарту үшін қаланы жобалаған. Оның жоспарында қала Еуропалық қала орталығына ұқсауы тиіс болған, алаңдары, кең басты көшелері және тар қосымша көшелері бар, нәтижесінде қазірге дейін сақталған әртүрлі блоктардың пішіндері пайда болған. Көше жоспары қала орталығынан тармақтанған радиалды және торлы жүйеде салынған, бұл техника сол дәуірдегі басқа жоспарланған қалаларда, мысалы, Нью-Йорк штатының Буффало қаласында да қолданылған. Бұл Англияның қасиеттісі Георгийдің күні болған. Гюльф атауы итальяндық Guelfo арқылы Баварияның Welf-тен шыққан. Бұл – Велф әулетіне сілтеме, және қаланың құрылған кезіндегі британ монархы Георг IV патшаны құрметтеу үшін таңдалған, оның Ганновер әулеті Велфтерден тараған. Сондықтан қала «Сарадарлық қала» деп аталды. Канада компаниясының директорлары қалаға Годерих деп атауды қалаған, өйткені виконт Годерих компанияны құруға көмектескен, бірақ Гюльф атауын мәжбүрлі түрде қабылдады. Галт қауымдастықта алғашқы қоныс аударушылар мен Канада компаниясы кеңсесін орналастыру үшін алғашқы ғимараттардың бірін, «Прайорды» (1827–1828 жж. салынған) салған. Кейіннен ғимарат Гуэлфты бұру теміржолының Канадалық Тынық мұхит теміржолының Приория станциясы болды, бірақ соңында бұрылып, алынып тасталды. Тарихи тақтада Жоғарғы Канаданың Хьюрон аймағын қоныстандыруда Джон Галттың Канада компаниясымен бірлескен рөлін еске салады, оны «Канада тарихындағы ең маңызды бір қоныстану әрекеті» деп атайды. (Галт Гюльф пен оның қалашықтары болатын 42 000 акрлық Халтон блогына, сондай-ақ Онтариодағы Годерихке дейін созылған бір миллион акрлық Хьюрон аймағына қоныс аударушылар табуға жауапты болды.) 1827 жылы алғашқы Гюльф фермерлер базары салынды; Базар үйі қала орталығында орналасқан. 1827 жылы құрылған Джеймс Ходжерт сыра зауытын Джон Слиман 1851 жылы мүлікті сатып алып, Silver Creek сыра зауытын ашқанға дейін басқарып отырды. (1843 жылы Гюльфта 700 адам тұрған, тоғыз сыра зауыты болған.) Бірінші сауда кеңесі де 1827 жылы экономикалық өсімді ынталандыру үшін құрылды; 1866 жылы ол сауда кеңесі деп аталды, ал 1919 жылы ол сауда палатасы болды. Шаруалардың астығын балқыту үшін Галтқа немесе Дундасқа алып бару қажеттілігін жою үшін Канада компаниясы алғашқы ұнтақ диірменін салдырды; Гелф диірмені 1832 жылы Уильям Алленге сатылды. Спид өзеніне құятын Марден сағасында; оның қирауы бүгінге дейін сақталған. Миклдер отбасы да бір жыл бұрын жақын маңдағы үйді салған. Екі нысан да қазіргі 6-шы тас жолдың жанында, сол кездегі Гюльф қалашығы болған аймақта орналасқан. 1829 жылы Канада компаниясы Гальтты нашар бухгалтерлік есеп жүргізуі және компания ережелерін бұзғаны үшін жұмыстан шығарды. 1831 жылы Гюльфте шамамен 800 тұрғын болды. Бірнеше жыл бойы ауылдың экономикасы нашарлап, кейбір тұрғындар көшіп кетті; 1832 жылы Англия мен Ирландиядан келген бай иммигранттар көмегі келді. 1846 жылғы «Смиттің Канадалық газетінде» қалада кескен тастан жасалған түрме мен сот ғимараты, апталық газет, бес шіркеу/шапов және 1240 адам тұратыны көрсетілген; олардың көпшілігі Англия мен Шотландиядан, ал бірнешеуі Ирландиядан келген. Көптеген саудагерлерден басқа, қоғамда 15 дүкен, жеті мейрамхана, кейбір өнеркәсіп, күн илеу зауыттары, сыра зауыттары, дәмдеуіш зауыттары және крахмал фабрикасы болды. Поштаға күнделікті хат келіп тұрды.

First Nations peoples inhabited present day Guelph as early as 11,000 years ago. Before colonization, the area was considered by the surrounding Indigenous communities to be a "neutral" zone and was inhabited by the Neutral Nation. According to the University of Guelph, "the area was home to a First Nations community called the Attawandaron who lived in longhouses surrounded by fields of corn". The majority of this nation, about 4,000 people, lived in a village near what is now the Badenoch area of Puslinch, near Morriston. In 1784, the British Crown purchased a tract of land, that included present day Guelph, from the Mississauga people for approximately £1,180. He selected Guelph as the headquarters of this British development firm. Galt was a popular Scottish poet and novelist who also designed the town to attract settlers and farmers to the surrounding countryside. His design intended the town to resemble a European city centre, complete with squares, broad main streets and narrow side streets, resulting in a variety of block sizes and shapes which are still in place today. The street plan was laid out in a radial street and grid system that branches out from downtown, a technique which was also employed in other planned towns of this era, such as Buffalo, New York. That was St. George's Day, the feast day of the patron saint of England. The name Guelph comes, via the Italian Guelfo, from the Bavarian Welf. It is a reference to the House of Welf, and was chosen to honour King George IV—the reigning British monarch at the time of the city's founding—whose family, the Hanoverians, descended from the Welfs. It is for this reason that the city has the nickname The Royal City. The directors of the Canada Company had actually wanted the city to be named Goderich, because Viscount Goderich had helped form the company, but reluctantly accepted the name Guelph. Galt constructed what was one of the first buildings in the community to house early settlers and the Canada Company office; "The Priory" (built 1827–1828). The building eventually became the Canadian Pacific Railway Priory station on the Guelph Junction Railway before it was eventually torn down and removed. A historical plaque commemorates John Galt's role with the Canada Company in populating Upper Canada's Huron Tract, calling it "the most important single attempt at settlement in Canadian history". (Galt was responsible for finding settlers for the 42,000 acre Halton Block that would become Guelph and its townships but also for the one million acre Huron Tract that stretched to Goderich, Ontario.) Also in 1827, the first Guelph Farmers' Market was built; the Market House was located in the downtown area. Founded in 1827, James Hodgert's brewery was managed by John Sleeman until he bought a property and opened the Silver Creek Brewery in 1851. (In 1843, there were nine breweries serving the 700 people living in Guelph.) The first Board of Commerce also started in 1827, to stimulate economic growth; in 1866, it would be renamed the Board of Trade, and in 1919, it became the Chamber of Commerce. In order to eliminate the need for farmers to take their grain to Galt or Dundas for grinding, the Canada Company built the first grist mill; the Guelph Mill was sold to William Allen in 1832. on the Marden Creek which runs into the Speed River; its ruin survives today. The Mickle family also built a home nearby, a year earlier. Both properties were off what is now Highway 6, an area that was Guelph Township at the time. In 1829, the Canada Company fired Galt because of poor bookkeeping and not obeying company policies. In 1831, Guelph had approximately 800 residents. For several years, the economy of the village suffered and some residents moved away; relief came in the form of wealthy immigrants from England and Ireland who arrived in 1832. The Smith's Canadian Gazetteer of 1846 indicates that the town had a jail and court house made of cut stone, a weekly newspaper, five churches/chapels and a population of 1,240; most were from England and Scotland with a few from Ireland. In addition to many tradesmen, the community had 15 stores, seven taverns, and some industry, tanneries, breweries, distilleries and a starch factory. The Post Office was receiving mail daily.

1855 жылдан 1878 жылға дейін

Гюльф 1855 жылы қала ретінде тіркелді және алғашқы сайланған мэр Джон Смит болды. 1856 жылы ауыл қала мәртебесіне ие болды. Екі жылдан кейін халық саны 4500-ге жетті, ал 1853 жылы 2000 адамды құрады. Бірінші қалалық әкімшілік ғимараты, қазір Ескі қалалық әкімшілік (Гюльф) деп аталады, 1856 жылы Гюльф тасынан салынды; ғимаратта базар, кеңселер және мәжіліс залы болды. 1870, 1875 және 1961 жылдары жаңарту жұмыстары жүргізілді. Жаңа Гюльф қалалық әкімшілік ғимараты 2009 жылы ескі ғимараттың жанында ашылды, ол 1984 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Ұлттық құжатта тарихи ғимарат «Итальяндық Ренессанс қайта жаңғыру стилінде» екені айтылған. 1800 жылдары Гюльфте екі ірі, табысты диірмен көп жылдар бойы жұмыс істеді. Біріншісі – 1830 жылы Спид өзенінің жағасында салынған Аллан диірмені. 1850 жылдары келесі иелері – Аллан отбасы оны кеңейтіп, дистилляция цехын қосты. Бұл кәсіпорын 1876 жылы өрт салдарынан қирады және диірмен ретінде жұмысын тоқтатты; кейін оның орнында өндіріс компаниялары орналасты. 2019 жылы қазіргі Джон Слиман осы жерде Спринг Милл дистилляция зауытын қайта ашты, ол кондоминиумдық пәтерлер кешенін де қамтиды. Тағы бір ірі диірмен, «Голди диірмені» де Спид өзенінің жағасында орналасқан. Оны 1866 жылы Джеймс Голди салдырды, ол бұрынғы «Веллингтон диірмені» мен кейін «Халық диірмені» деп аталған диірменнің орнын басты. 2009 жылы қираған мүлік Канаданың тарихи орындарының тізіміне енгізілді. Голди Веллингтон-Оңтүстік сайлау округінен консерваторлардың үміткері болды, ал оның ұлы Томас Голди 1891 жылдан 1892 жылға дейін Гюльф қаласының мэрі болды. Голди диірменінің тас құрылысы 1953 жылы өртенді, ал бір бөлігі 1969 жылы алынып тасталды; қалған бөлігі бүгінге дейін Кардиган көшесі мен Лондон шоссесінің қиылысындағы Голди диірмені саябағында тұр. Гранд Риверді сақтау басқармасына тиесілі қираған мүлік 2019-2021 жылдары судың астына кетуіне байланысты туындаған мәселені шешу үшін нығайтылды. Гюльф жалпы ауруханасының кеңесі 1861 жылы құрылды, төрағасы Джеймс Масси болды. Ғимарат 1875 жылы 9869 долларға аяқталды және 1875 жылдың 16 тамызында 12 төсек, кішкентай инфекциялық палата және дәріханамен ашылды. 2014 жылдың 8 желтоқсанынан бері Норфолк көшесіндегі готикалық жаңғыру стиліндегі Рим-католик шіркеуі, біздің Анамыздың Таза жүрегі Базиликасы деп аталады. Ол 1876 және 1888 жылдар аралығында салынды. 1869 жылға қарай қаланың өндіріс компанияларына Grand Trunk Railway және Great Western Railway қызмет көрсетті. Веллингтон, Грей және Брюс темір жолының бірінші бөлігі 1870 жылы Гюльф пен Элора арасында ашылды; бұл желі ақырында Саутгемптон, Онтариоға дейін созылды, Палмерстон, Харристон, Листовел және Уингхэм сияқты қалалардағы станциялармен. Компания өте табысты болмады және жоспарланғандай Оуэн Саундқа жетпеді, ішінара Канаданың Солтүстік темір жолынан, сондай-ақ Торонто, Грей және Брюс темір жолынан күшті бәсекеге тап болды. 1870 жылдардың ортасында Веллингтон, Грей және Брюс темір жолы қаржылық қиындықтарға тап болды; ол ақырында Grand Trunk жүйесінің, ал кейіннен Канаданың Ұлттық темір жолының бөлігіне айналды. 1871 жылдың қаңтарына қарай қала тұрғындарының бір бөлегі Гюльф газ компаниясы арқылы құбырлар арқылы газға қол жеткізе алды, бастапқыда шамамен 100 үйге. Электр қуаты 1900 жылдардың басына дейін Гюльф жарық және жылу комиссиясынан қол жетімді болмады.

Guelph was incorporated as a town in 1855 and the first mayor elected was John Smith. In 1856, the village became a town. Two years later, the population was estimated at 4,500, up from 2,000 in 1853. The first city hall, now called the Old City Hall (Guelph), was built in 1856 of Guelph stone; the building contained a market house, offices and an assembly hall. Modifications were made in 1870, 1875 and 1961. The new Guelph City Hall opened in 2009 beside the older building, which was declared a National Historic Site in 1984. The national document refers to the historic building as being "in the Italian Renaissance Revival style". Two very successful major mills operated in Guelph for many years in the 1800s. The first was Allan's Mill, first established in 1830 on the Speed River and significantly expanded to include a distillery by the next owners, the Allan family, in the 1850s. This business was extensively damaged by fire in 1876 and ceased operation as a mill; the site was later used by manufacturing companies. (In 2019, the current John Sleeman reinstated the Spring Mill Distillery on the site which also includes a condominium apartment complex.) The more recent business, a sawmill known as the Goldie Mill, was also on the Speed; this building was constructed in 1866 by James Goldie, replacing an earlier mill known as the Wellington Mill and later as the People's Mill. The property, a ruin, was listed on the Canadian Register as a historic place in 2009. Goldie was a perennial Conservative candidate for the riding of Wellington South, and his son Thomas Goldie was mayor of Guelph from 1891 to 1892. The limestone Goldie mill structure was damaged by fire in 1953 and a part of it was removed in 1969; the remaining part still stands today, in Goldie Mill Park at Cardigan Street and London Road East. The ruins, owned by the Grand River Conservation Authority, were stabilized in 2019–2021 to solve a problem created by sinkholes. The board of the Guelph General Hospital was incorporated in 1861, with James Massie as the chairman. The building was completed in 1875, at the cost of $9,869, and opened on August 16, 1875, with 12 beds, a small infectious room and a dispensary. The Gothic Revival style Roman Catholic church on Norfolk St., called the Basilica of Our Lady Immaculate since December 8, 2014, was built between 1876 and 1888. By 1869, the community's manufacturing companies were served by both the Grand Trunk Railway and the Great Western Railway. The first section of the Wellington, Grey & Bruce Railway, between Guelph and Elora, opened in 1870; the line would eventually run as far as Southampton, Ontario, with stations in communities such as Palmerston, Harriston, Listowel and Wingham. The company was not very successful, and never did reach Owen Sound as planned, partly because of stiff competition from the Northern Railway of Canada as well as the Toronto, Grey and Bruce Railway. By the mid 1870s, the Wellington, Grey & Bruce Railway was in financial trouble; it eventually became part of the Grand Trunk system, and later, the Canadian National Railway. By January 1871, some residents of the town had access to gas, provided by the Guelph Gas Company via pipes, initially to about 100 homes. Electricity would not become commonly available until the early 1900s, from the Guelph Light and Heat Commission.

1878 жылдан кейін

Гюльф 1879 жылы Онтарио заң шығарушы органының арнайы заңымен қала ретінде тіркелді. Осы кезде Гюльф Веллингтон округінен саяси жағынан бөлініп, Веллингтон округі кеңесіндегі өкілдігі тоқтатылды. Бөліскен кезде халық саны шамамен 10 000 адамды құрады. «Корольдік қала» деген атауды алғаш рет мэр Джордж Ховард қолданды. Шын мәнінде, «патшалық» сапармен келгендер – Лорн маркизі Джон Кэмпбелл және оның әйелі, королева Викторияның қызы Аргилл герцогинясы Луиза ханшайым болды. 2014 жылдың соңынан бастап біздің Lady Immaculate Basilica деп белгілі болған Lady Immaculate шіркеуінің құрылысы басталды, бірақ ол 1883 жылға дейін аяқталмады. (Екі мұнарасы 1926 жылға дейін салынбады.) Бірнеше жылдан кейін Джордж Слиман аға Гюльф темір жолы компаниясының тарихында маңызды орын алған электрлік радиалды темір жолын құрды. 1895 жылға дейін бес миль ғана рельс төселді, бірақ 1902 жылы желі ұзартылды; радиалды темір жол ақырында Торонтоға жетті, себебі ол Ontario Hydro Electric Railways Guelph District (Ontario Hydro меншігінде) еді. Жолаушыларды тасымалдаумен қатар, вагондар Онтарио ауыл шаруашылығы колледжін жылыту үшін көмір тасыды. 1886 жылға қарай қалада телефондар кеңінен таралды. Сәуір айтындағы жаңалықтарда жағдай былай сипатталды: «Телефондар жеке үйлерге жылдам енгізілуде, олар үлкен қолайлылықты көрсетеді. Әйелдер азық-түлікке тапсырыс береді, медициналық кеңес алады, күйеулерін клубтан үйге шақырады және достарымен телефон арқылы әңгімелеседі». 1903 жылы қала Guelph Light & Power Company-ны сатып алды, ал төрт жылдан кейін Жарық және жылу комиссарлары кеңесі құрылды. Гюльф провинциялық ұйымды құруға көмектескен 13 муниципалитеттердің бірі болды, ол Ontario Hydro болды. Канада Коммунистік партиясы 1921 жылы Гюльфтегі Меткалф көшесіндегі шаруа қожалығының артындағы сарайда заңсыз ұйым ретінде құрылды. Гюльф Солтүстік Америкадағы алғашқы кабельді теледидар жүйесінің туған жері болды. Фредерик Т. Меткалф MacLean Hunter Television (қазір Rogers Communications компаниясының бөлігі) құрды және олардың алғашқы хабарламасы 1953 жылы Елизавета патшайымның тәж кию рәсімі болды. Гюльф полициясы Канададағы алғашқы муниципалдық мотоциклдік патрульге ие болды. Бас комиссар Тед Лэмб Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданған әскери мотоциклін әкелді. Мотоциклдер жаяу жүруден жылдам және тиімді болды. Қалада 1964 жылы құрылған Гюльф университеті және Sleeman Breweries Ltd орналасқан. Онтарио ауыл шаруашылығы колледжі (OAC), Гюльф университетінің ең көне бөлігі, 1874 жылы Торонто университетінің еншілес ауыл шаруашылығы колледжі ретінде құрылды. Maclean's журналының мәліметінше, 1964 жылы құрылған қазіргі Гюльф университеті «үш негізгі колледжден өсті: Онтарио ауыл шаруашылығы колледжі (1874), Онтарио ветеринариялық колледжі (1862) және Макдональд институты (1903)». 1840 жылдары құрылған Гюльф колледждік кәсіптік институты (GCVI) провинцияның ең көне жоғары мектептерінің бірі болып табылады. 79 Карден көшесіндегі бұрынғы Канада Ұлттық теміржолы (VIA Rail/GO Transit) станциясы 1992 жылы тізімге енгізілді. 2017 жылы Саентология Канада өз Канадалық штаб-пәтерін Гюльфке көшіретінін хабарлады. Кейбір тұрғындар бұл жоспарға қарсылық көрсетті. Бұл нысан сол жылдың күзінде Бейкер көшесінің 40 нөмірінде ашылды. Гюльф қаласының орталық бөлігін қайта дамыту жоспары 2007 жылдан бері Кеңесте талқыланып келеді және 2018 жылы Бейкер ауданының қайта дамыту жобасы ретінде аяқталды. Мақсаты – Бейкер көшесінің тұрақтарын және Уиндэм көшесінің солтүстік жағындағы үйлерді аралас пайдаланумен құрылысқа айналдырып, қала құрылысын жандандыру. Тұрғын және коммерциялық ғимараттар да кіретін болады. Жобаның соңғы құны 315 миллионнан 369 миллион долларға дейін бағаланды. Аяқталғаннан кейін бұл аумақта жаңа кітапхана, сауда, мекемелер мен кеңселер, сондай-ақ жер асты тұрақтары болады. Жобаның жеке серіктесі – Оттавадағы Windmill Development Group; сонымен қатар, Conestoga колледжі және YMCA-мен қосымша серіктестік туралы да сөз болды. Нақты құрылыс 2023 жылға дейін басталмайды деп күтілуде. Осы күнге дейін қажетті жерлерді сатып алуға 7,5 миллион долларға дейін жұмсалады. 2018 жылдың қазан айында Онтарио Энергетикалық кеңесі Guelph Hydro және Alectra Utilities Corporation бірігуін мақұлдады. Бірігу 2019 жылдың қаңтарында аяқталғаннан кейін қала Alectra-да 4,63 пайыз үлеске және 18,5 миллион доллар біржолғы дивиденд алды; кейін жыл сайын дивидендтер түседі. Қала компанияның басқармасында бір тұрақты орынға ие.

Guelph was incorporated as a city in 1879 with a Special Act of the Ontario legislature. At this time, Guelph became politically separated from Wellington County and was no longer represented on the Wellington County Council. At separation, the population was about 10,000. During the inauguration, Mayor George Howard first used the term "Royal City". The only "royals" to actually visit were John Campbell, the Marquis of Lorne, and his wife was Princess Louise, Duchess of Argyll, one of Queen Victoria's daughters. Construction of the Church of Our Lady Immaculate, known as the Basilica of Our Lady Immaculate since late 2014, was already underway but would not be completed until 1883. (The twin towers were not added until 1926.) A few years later, George Sleeman Sr. founded an electric radial railway, the Guelph Railway Company, an important part of the history of Guelph Transit. Only five miles of track had been laid by 1895, but the line was extended in 1902; the radial railway eventually reached Toronto, as the Ontario Hydro Electric Railways Guelph District (owned by Ontario Hydro). In addition to carrying passengers, the cars carted coal to heat the Ontario Agricultural College. By 1886, telephones were quite common in the city. An April news article described the situation as follows. "Telephones are rapidly being introduced into private homes, where they prove a great convenience. Ladies order their groceries, consult their medical advisers, call their husbands home from the club and gossip with their friends by telephone." In 1903 the City purchased the Guelph Light & Power Company, and four years later created the Board of Light and Heat Commissioners. Guelph was one of 13 municipalities that helped to create the provincial entity that became Ontario Hydro. The Communist Party of Canada began as an illegal organization in a barn behind a farmhouse on Metcalfe Street in Guelph on 1921. Guelph was the home of North America's first cable TV system. Fredrick T. Metcalf created MacLean Hunter Television (now part of Rogers Communications) and their first broadcast was Queen Elizabeth's Coronation in 1953. Guelph's police force had Canada's first municipal motorcycle patrol. Chief Ted Lamb brought back an army motorcycle he used during the First World War. Motorcycles were faster and more efficient than walking. The city is home to the University of Guelph, established in 1964, and Sleeman Breweries Ltd. The Ontario Agricultural College (OAC), the oldest part of the University of Guelph, began in 1874 as an associate agricultural college of the University of Toronto. According to Maclean's, the current University of Guelph, founded in 1964, "grew out of three founding colleges: the Ontario Agricultural College (1874), the Ontario Veterinary College (1862) and the Macdonald Institute (1903)". Guelph Collegiate Vocational Institute (GCVI), established in the 1840s, is one of the province's oldest high schools. The Former Canadian National Railways (VIA Rail/GO Transit) Station at 79 Carden Street was listed in 1992. In 2017, Scientology Canada announced it would move its Canadian headquarters to Guelph. Some residents protested the plan. The facility was opened in the autumn of the year at 40 Baker Street. A redevelopment plan for Downtown Guelph had been discussed by Council since 2007 and was finalized as the 2018 Baker District redevelopment project. The intent is to transform the Baker St. parking lot and properties fronting Wyndham Street's north end into a mixed use development, with urban intensification. Both residential and commercial buildings will be included. The final cost was estimated at between $315 million and $369 million. When finished, this area will include a new library, commercial, institutional and office space as well as an underground parking lot. The private enterprise partner for the project is Ottawa based Windmill Development Group; there was also discussion about an additional partnership with Conestoga College and the YMCA. Actual construction was not expected to start until 2023. Before that date, up to $7.5 million will be spent to acquire the rest of the land that will be required. In October 2018, the Ontario Energy Board approved the merger of Guelph Hydro and Alectra Utilities Corporation. After the merger was completed in January 2019, the city received a 4.63 per cent stake in Alectra and a one time dividend of $18.5 million; afterwards, annual dividends would be received. The city has one permanent seat on the company's Board.

Топография және су ағыстары

Гюльф қаласының орталығы көптеген салалары бар Спид және Эрамоса өзендерінің тоғысқан жерінде орналасқан. Спид өзені солтүстіктен, ал Эрамоса өзені шығыстан келген. Екі өзен қала орталығынан төмен қарай қосылып, оңтүстік-батысқа қарай ағып, онда Гранд өзенімен (Онтарио) бірігеді. Көптеген арналар мен кішкентай өзендер де бар, олар тығыз орманды шатқалдарды құрап, саябақтар мен демалыс жолдары үшін өте қолайлы жағдай жасайды. Қала бірнеше барабан тәрізді төбелер мен жер астындағы су жолдарының үстіне салынған, олардың ең танымалсы – Альбион қонақ үйінің астынан ағатын жер асты арнасы, ол бір кезде сыра қайнатуға қолданылған су көзі болған. Гюльф – ауыз суын дерлік толығымен жер асты суларынан қамтамасыз ететін Канаданың ең ірі қаласы, оның суы екі негізгі су жинағыштан алынады.

Экономика

Гюльф қаласының әртараптанған экономикасы 2011 жылы Гюльфке елдегі ең төменгі жұмыссыздық деңгейін – 4,2 пайызға жеткізуге көмектесті. Сол кезде BMO экономисі Гюльфті жұмыс іздеушілер үшін Канададағы үздік қала деп бағалады. Келесі айларда жұмыссыздық деңгейі тұрақты түрде өсті және 2017 жылдың қазан айына дейін 5,9%-ға жетті, бұл Китченер-Ватерлоодағы 5,1%-дан жоғары болды. 2018 жылдың маусым айында көрсеткіш 4,5%-ға төмендеді. 2018 жылдың желтоқсанына қарай StatsCan жұмыссыздық деңгейін 2,3%-ға көрсетті, бұл қарашадағы 4%-дан төмен және сол кезде Канададағы ең төменгі көрсеткіш еді. Гюльф "аймағының" (Гюльф қаласы және Онтарио штатындағы Гюльф/Эрамоса және Пуслинч елді мекендерін қоса алғанда) жалпы экономикасы соңғы бес жылда жылына орташа 3,5% өсті, ал Канада Конференциялық кеңесінің 2019 жылғы тамыздағы есебіне сәйкес, 2019 және 2020 жылдары 2,1% өсу күтілуде. Гюльфтің нақты жалпы ішкі өнімі (ЖІӨ) 2018 жылы 3,6%-ға өсті, бұл Канададағы орташа өлшемді қалалар арасындағы ең жоғары көрсеткіш. "Экономикалық өсім 2019 жылы баяулауы мүмкін болғанымен, Гюльф Канаданың экономикалық өсу көшбасшыларының бірі ретінде өз орнын сақтайды", – делінген баяндамада.

Өндірістік және білім беру салалары

Өндіріс – қала экономикасының басты секторы, ал ең маңызды саласы автокөлік құралдарының бөлшектерін өндіру. 2018 жылы бұл сала 99 миллион доллар көлемінде болды. Бұл жаңадан 1500 жұмыс орнын ашып, канадалық операциялардағы 8000 жұмыс орнын сақтап қалады. 2010 жылы Гюльф қаласы жүргізген зерттеулерге сәйкес, металл өнімдерін өндіру өнеркәсіп салаларының 26,1%-ын құрады, одан кейін машина жасау – 12,8%-ын және басқа да өндіріс түрлері – 10,4%-ын құрады. Қала сонымен қатар ең ірі жұмыс беруші болып табылатын озық өндірістің маңыздылығын атап көрсетеді. Осы сияқты шамамен 360 кәсіорнында 14 755-ке жуық адам жұмыс істейді (Гюльфтің еңбек ресурстарының шамамен 25%-ы). Бұл санатқа жоғары дәлдікті өндіріс, автокөлік бөлшектерін құрастыру, пластик құю машиналарын жасау және автоматтандыру құрылғыларын өндіру кіреді. Бұл озық өндірістің жергілікті экономиканың күшті драйвері болуына мүмкіндік береді.

Басқа секторлар

Гюльф қаласының мәлімдемесінше, агроөнім және биотехнология нарығы үшін өте тартымды. Ол Онтариодағы ең ірі кластер және Канададағы ең үздік екі топтың бірі ретінде танылды. Бұл сектор Гюльф Веллингтонда 90-нан астам компанияны қамтиды, оларда шамамен 6500 адам жұмыс істейді. Қала кино және телеарналар түсірілімін қолдайды. Мұнда бірнеше туындылар түсірілді, олардың ішінде «Agnes of God» (1985), «American Gods» (2017 жылы шықты), Джеймс Франко қатысқан «11.22.63» (2016), «Total Recall» (2012), «Dream House» (2011), «The Heretics» (2017), «Dead Rush» (2016) және «Murdoch Mysteries» (2013 және 2015) эпизодтары бар.

Гвельф инновациялық ауданы

Дамуды арттыру жоспарының бір бөлігі ретінде қалалық кеңес 2017 жылдың соңында провинциялық үкіметке тиесілі Йорк жолының оңтүстігіндегі жерді, соның ішінде бұрынғы Веллингтон қамауда ұстау орталығының бір бөлігін сатып алуға дауыс берді. Сатып алудан кейін қала бір немесе бірнеше әзірлеушілерді іздейтін болады. 2018 жылдың соңында қала экономикалық себептерге байланысты қосымша жерді сатып алмау туралы шешім қабылдады. 2019 жылы Онтарио үкіметінің қалған 362 акр жері провинция тарапынан сатуға қойылды.

Тіл

2021 жылы ең көп таралған ана тілі – ағылшын тілі болды; халықтың 74,5% осы тілде сөйлейді, одан кейін қытай тілдері (2,3%), панджаби (1,5%), итальян (1,3%), вьетнам (1,2%), тагалог (1,2%), испан (1,2%) және француз (1,1%) тілдері келеді. Тұрғындардың 2,7%-ы ағылшын тілімен қатар ресми емес тілді де өз ана тілі деп атады.

Дін

2021 жылы Гвельф тұрғындарының 49,7% христиан дінін ұстанды, бұл көрсеткіш 2011 жылы 61,8% болған. Тұрғындардың 23,9% католик, 13,7% протестант, 7,3% атаусыз христиан дінінің өкілдері, ал 2,0% христиан православиесін ұстанады. Қалған христиан діндері мен христиандыққа байланысты дәстүрлер 2,8% құрайды. Халықтың 38,7% дінге жатпайды, бұл көрсеткіш 2011 жылы 30,3% болған. Қалған барлық діндер мен рухани дәстүрлер халықтың 13,6% құрайды. Христиан дінінен басқа ең ірі діндер: ислам (4,5%), индуизм (2,7%), сикхизм (1,5%) және буддизм (1,5%).

Қылмыс

2016 жылы қылмыстың ауырлығы бойынша ұлттық орташа көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 70,96 болды, ал Гвельфте бұл көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 55-ке тең, яғни әлдеқайда төмен болды. Maclean's журналында жарияланған зерттеуге сәйкес, бұл есепте Гвельф статистикалық деректердің ортасында орналасқан. Ең нашар көрсеткішті қауым – Солтүстік Баттлфорд (Саскачеван), онда көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 353 құрады, ал жақын орналасқан Китченер-Уотерлуде – 61. Сонымен қатар, мынадай нақты деректер келтірілді:

Зорлық қылмыстарының ауырлығы көрсеткіші: 100 000 адамға шаққанда 49, ұлттық көрсеткішпен салыстырғанда 75,25. Адам өлтіру көрсеткіші: 2016 жылы қалада 100 000 адамға шаққанда 0,76 адам өлтірілді, ал ұлттық орташа көрсеткіш 1,68 құрады. Ден қою көрсеткіші: Гвельфте 181,87, ал ұлттық орташа көрсеткіш 370. Жыныстық шабуыл көрсеткіші: Бұл көрсеткіш өте жоғары – 100 000 адамға шаққанда 64,22, ұлттық көрсеткіш 56,6. Ұрлық көрсеткіші: Гвельфте 100 000 адамға шаққанда 21,91 ұрлық тіркелді, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (60,9) әлдеқайда төмен. Алаяқтық: Бұл көрсеткіш 1996 жылдан бері айтарлықтай өсті; 2016 жылы 100 000 адамға шаққанда 260,67 құрады, ал ұлттық көрсеткіш 299,05. Есірткі құқық бұзушылықтары: Қалалық көрсеткіштер барлық санатта ұлттық орташа көрсеткіштен төмен. Жастар қылмыстық соттылығы туралы заң бұзушылықтары: Гвельфте 100 000 адамға шаққанда 8,31 құрады, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (16,74) әлдеқайда төмен. 2017 жылғы көрсеткіш 15% өсіп, 100 000 адамға шаққанда 64-ке жетті, бірақ ол әлі де ұлттық көрсеткіштен төмен. Өсімнің көп бөлігі мүліктік қылмыстар мен жыныстық шабуылдар есебінен болды. Соңғы қылмыстар туралы хабарлау 42,7% артты. Полиция бастығы Джефф ДеРайтердің пікірінше, бұл жыныстық шабуылдардың нақты санының өскенін көрсете бермейді. Ол журналистерге: «Біз жыныстық шабуылдар туралы хабарлаудың артып жатырғанын көріп отырмыз, бұл жақсы жаңалық, өйткені біз әрқашан жыныстық шабуылдар туралы хабарлау жеткіліксіз болғанына сендік» деді. 2019 жылдың қаңтарынан бастап полиция бастығы қызметін бұрынғы RCMP инспекторы Гордон Коби атқарады, ол 35 жыл Гвельф полиция қызметінде қызмет еткеннен кейін зейнеткерлікке шыққан Джефф ДеРайтерді алмастырды. ДеРайтер 2015 жылдан бері бас полицей болды, ол Брайан Ларкиннің орнын басты, ол Уотерлоо аймақтық полиция қызметінің басшысы болды.

Тұтқындауға арналған нысандар

Веллингтон округінің түрмесі (кейінгі готикалық стилі) және 74-ші Вулвич көшесіндегі губернатордың резиденциясы (грузин стилі) 1911 жылы салынған; олар қала тарапынан «тарихи және сәулеттік құндылығы» үшін белгіленді және 1983 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие болды. Қазіргі таңда мүлік Онтарио әділет соты болып табылады. Гюльф 1911 жылдан 2001 жылға дейін ірі түзеу мекемесіне ие болды, бастапқыда Онтарио реформаториясы, кейін Веллингтон уақытша ұстау орталығы және 1972 жылдан кейін Гюльф түзеу орталығы деп аталды. 1915 жылы Торонтоның Орталық түрмесі жабылғанда, алғашқы тұтқындар Гюльф реформаториясына ауыстырылды. Алайда, 1910 жылға қарай Эрамоса өзенінің жанындағы түрме фермасына тұтқындар қабылдана бастады. Фермадағы тұтқындар бетон көпір, КСР-ге дейін созылатын тармақ және ағаштан жасалған көпір салды. Ферманың ресми ашылуы 1911 жылдың 25 қыркүйегінде өтті. 1912 жылға қарай, нысан аумағындағы әртүрлі ғимараттарда 300 адам орналасты, ал 1914 жылға қарай түзеу жұмыстары толыққанды жүзеге асырылды. 1911-1915 жылдар аралығында тұтқындар әкімшілік ғимаратты, камералар блогын, тоғандар мен арналарды, құрғақ тас қабырғаларды, баспалдақтарды, қақпаларды, көпірлерді және террасалы бақтарды салды. 1916 жылға қарай, бұл Онтариодағы ең ірі түзеу мекемесіне айналды, онда 660 адам орналасты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1917 жылдан бастап, мүлік Гюльф әскери сауықтыру ауруханасы ретінде 900-ден астам ардагерлерге көмек көрсетті. Тұтқындар 1921 жылдың қаңтарында қайта оралды. Ферма аумағында астық қоймалары, жүн тігу шеберханасы, мал сою орны, тігінші, кір жуу, нан пісіру, металл өңдеу, шүбірге жасау және басқа да жабдықтар болды. Түрмедегі мал сою орны кейін жеке компанияға сатылды, ол Better Beef деп аталды (2005 жылы Cargill Canada сатып алды), бұл ірі ет өңдеу зауыты. 2001 жылы Түрмелер министрлігі мекеменің барлық бөлімдерін жапты. Кейіннен мүлікте бірнеше фильмдер түсірілді және жедел жәрдем қызметкерлеріне оқу орталығы ретінде пайдаланылды. 2017 жылдың желтоқсанында қалалық кеңес мүлікті құрылыс салушыларға сату үшін сатып алуға дауыс берді, соның ішінде Turf Grass зерттеу ғимараты және түрме фермасы орналасқан Йорк округінің жері де бар. 2019 жылдың маусым айында 328,6 акр жер, оның ішінде 100 акр табиғи аймақ, әлі де провинцияға тиесілі болды және сатылымға шығарылды. Гюльф қаласы жоспарланған Гюльф инновациялық ауданы үшін жерді сатып алмады, себебі бастапқыда олар қаржылық тәуекелге байланысты алаңдады. 2017 жылы қала жасаған шамамен бағалау бойынша, уақытша ұстау орталығының құны шамамен 60 миллион долларға бағаланды. Сатуға қойылған мүлікке Веллингтон уақытша ұстау орталығының жері және жақын маңдағы Turfgrass институты кірді, бірақ бұрынғы жазалау ордасының айналасындағы ғимараттар мен жерлер кірмеді.

The Wellington County Jail (in Late Gothic Revival Style) and the Governor's Residence (in Georgian style) at 74 Woolwich Street were built in 1911; they were designated by the city for "historic and architectural value" and as a National Historic Site in 1983. The property is now an Ontario Court of Justice. Guelph was home to a major correctional institution from 1911 until 2001, originally the Ontario Reformatory with subsequent names including Wellington Detention Centre and, after 1972, Guelph Correctional Centre. The first inmates had been transferred to the Guelph reformatory from Toronto's Central Prison when it closed in 1915. By 1910, however, a prison farm beside the Eramosa River had begun receiving prisoners. The farm inmates constructed a concrete bridge, a spur line to the CPR and a wooden trestle bridge. The official opening of the farm was 25 September 1911. By 1912, the various buildings on the site housed 300; the correctional operations on the site were fully operational by 1914. Between 1911 and 1915, prisoners had built the Administration building, the cell blocks, ponds and waterways, dry stone walls, stairs, gates, bridges and terraced gardens. By 1916, this was the largest correctional facility in Ontario, housing 660. During World War I, the property served as the Guelph Military Convalescent Hospital a convalescent hospital for over 900 veterans, from 1917. The prisoners returned in January 1921. The farm area eventually included barns, a woolen mill, abattoir, tailor shop, laundry, bakery, metal shop, broom shop and other facilities. The prison abattoir was eventually sold off and became the privately owned company, later known as Better Beef (purchased by Cargill Canada in 2005), a massive meat processing plant. In 2001, the Ministry of Correctional Services closed the entire facility; the remaining inmates were transferred to larger jails. Afterwards, the property was used for some film shoots and for training emergency personnel. In December 2017, City Council voted to buy for subsequent sale to developers, including the area that was then the Turf Grass research building and the jail farm, the so called York District Land. In June 2019, 328.6 acres of the land, including 100 acres of natural area, still owned by the province, went on sale. The City of Guelph had not bought the site for the planned Guelph Innovation District, as it had initially considered doing, because of the potential financial risk. A rough estimate in 2017 by the city had suggested that the value of the Detention Centre site was roughly $60 million. The property for sale included the Wellington Detention Centre lands and the nearby Turfgrass Institute but not the buildings or land immediately around the former penal institution.

Білім

Қалада төрт мектеп кеңесі жұмыс істейді. Үстіңгі Гранд округінің мектеп кеңесі (UGDSB) Веллингтон округінің барлық ауданын, сондай-ақ іргелес Дюфферен округін басқарады, ал Веллингтон католик округінің мектеп кеңесі (WCDSB) Веллингтон округіндегі католик білімін басқарады, оның ішінде Гвельф қаласын да қамтиды. Conseil scolaire de district catholique Centre Sud кеңесі француз тілінде білім алған ата-аналары бар оқушыларға француз тілінде бастауыш және орта білім береді, олар École Saint René Goupil мектебінде оқыған. Conseil scolaire Viamonde кеңесінде де ұқсас талаптар бар және École élémentaire L'Odyssée мектебі жұмыс істейді. Conseil scolaire catholique MonAvenir кеңесі École élémentaire catholique Saint René Goupil мектебін басқарады. Гвельфте көптеген жеке мектептер бар: Cornerstone Canadian Reformed Christian School, Resurrection Christian Academy, Guelph Community Christian School, Guelph Montessori School, Trillium Waldorf School, Wellington Hall Academy, Wellington Montessori School және Echo Montessori. Халықаралық бакалавриат бағдарламасы Guelph C. V. I және Bishop Macdonell C. H. S мектептерінде қолжетімді. Sacred Heart C. S. мектебі IB Бастауыш жылдар бағдарламасын ұсынады.

Қоғамдық кітапханалар жүйесі

Фермерлер және механика институты басқаратын жеке кітапхана 1832 жылдан бері болғанмен, Гвельф қаласында қоғамдық кітапхана 1882 жылға дейін ашылмады, осы жылы Тегін кітапханалар заңы муниципалитеттерге кітапханалар ұйымдастыруға мүмкіндік берді. Қалалық әкімшілік ғимаратының жанындағы ғимаратты пайдаланғаннан кейін, 1905 жылы Эндрю Карнеги қаржылаған жаңа ғимаратқа көшті. Неоклассикалық (Beaux Art) стильдегі бұл құрылыс 1902 жылы В. Фрай Колвилл салып жобалады. Фермерлер және механика институты кітапханасының кітап қоры жаңа кітапханаға берілді. Гвельф қалалық кітапханасының қазіргі негізгі ғимараты 1965 жылы Норфолк көшесінде ашылды. 85 000-нан астам мүшесі бар Гвельф қалалық кітапхана жүйесінің мақсаты – Гвельф қаласының тарихына қатысты қоғамдық материалдарды сақтап, тізімдеу. Арнайы бағдарлама әзірленбегенімен, кітапхана Гвельф қаласынан мұрағат құндылығы бар қалалық құжаттарды қабылдап алады. Кітапхананың жаңа орны 2018 жылдан бері Бейкер ауданы деп аталатын қала орталығындағы жаңадан құрылған ауданда талқыланып келеді.

Мұражайлар

Гюльф қаласы Гюльф мұражайларын басқарады, оның ішінде Гюльф азаматтық мұражайы бар. Бұл мұражай экспонаттар, интерактивті галерея және арнайы іс-шаралар арқылы қала тарихын көрсетеді және шамамен 30 000 артефакт сақтайды. 1983 жылы қала бұл нысанды басқаруға алғаннан бері, Азаматтық мұражай МакКрей үйін де басқарып келеді – бұл полковник-лейтенант Джон МакКрейдің (1872–1918) туған жері, ол «Фландрия далаларында» атты өлеңнің авторы. Мұражай Гвельф орталық станциясында орналасқан 6167 нөміріндегі 1940 жылғы паровозды қалпына келтіру және орналастыру жұмыстарын да ұйымдастырды. 2020 жылдың қараша айында бұл паровоз Джон Галт паркіне көшірілді, себебі станцияны болашақта пойыз қызметін кеңейту үшін кеңейту қажет болды.

Медициналық мекемелер

Қазіргі уақытта қалада бір аурухана бар, ол – Гуэлф Генерал, және ауруханадағы стандартталған өлім-жітім көрсеткіші бойынша Канададағы ең қауіпсіз ауруханалардың бірі болып саналады; көрсеткіш неғұрлым төмен болса, соғұрлым жақсы. 2017 жылы Гуэлфтегі аурухананың көрсеткіші 78 болды, бұл 91 құрайтын ұлттық орташа көрсеткіштен айтарлықтай жақсы. Салыстыру үшін, Кембридж Мемориалдық ауруханасы 95 балл жинады. Сент-Жозеф денсаулық орталығы бұрын аурухана болған, бірақ қазір 240 төсектік ұзақ мерзімді күтім үйі, онда 91 төсектік күрделі жалғастыру, оңалту және паллиативтік күтімге арналған арнайы бөлімше бар. Бұл мекемеде сонымен қатар түрлі амбулаториялық қызметтер де көрсетіледі. Тағы бір маңызды мекеме – Хоумвуд денсаулық орталығы, психикалық денсаулық және тәуелділік мәселелерімен айналысады. Бұл мекеме 1883 жылы Гуэлф қаласындағы Хоумвуд ретрит қауымдастығы тарапынан «Ақыл-есінен айырылғандарға арналған жеке баспана және мас адамдарға арналған баспана» ретінде 19 акр жерге орналастырылды, оның ішінде Дональд Гатридің үйі де болды. Алғашқы науқастар сол жылдың желтоқсан айында қабылданды. Homewood 312 төсектік психикалық және мінез-құлық денсаулығы орталығына дейін өсті және R. B. Schlegel Holdings Inc. компаниясымен серіктестік құрып, Oakwood Retirement Communities Inc. ұзақ мерзімді күтім мекемесін құрды.

Автобус

Гвельф Транзит қала ішіндегі жергілікті көлік қызметтерін ұсынады. 2007 жылдың 20 маусымында Гвельф Транзит Next Bus деп аталатын интернет-жүйені іске қосты. GO Transit арқылы қалааралық байланыстар Гвельф орталық станциясы мен Гвельф университетінде жүзеге асырылады.

Темір жол

Гюльф Канададағы өз федералдық бекітілімі бар темір жолына ие болған алғашқы муниципалитет болды – Гюльф қосылыс темір жолы. Бұл байланыс әлі күнге дейін муниципалитеттің меншігінде. 1911 жылы салынған Гюльф орталық стансасы (қазір де қолданыста), 1856 жылы Гюльфке келген Grand Trunk Railway компаниясымен салынған; кейін жылдар өткен соң, оны Канаданың Ұлттық темір жолы басқарды. Бұл 20-ғасыр басындағы канадалық темір жол стансасы дизайнының классикалық үлгісі және Мұра темір жол стансаларын қорғау туралы заңға сәйкес мұра нысаны ретінде тағайындалған. Италиялық мұнарасы бар романдық жаңарту стиліндегі ғимарат 2006 жылдан бері Канада тізіліміне енгізілді және 1992 жылдың қараша айында Канаданың тарихи орындарының бірі ретінде ресми түрде танылды. 2016-2017 жылдардағы жөндеу жобасы мұралық ерекшеліктерді сақтау және қалпына келтіру үшін жөндеу жұмыстарын қоса алғанда, түрлі пайдалар әкелді. 1800-ші жылдардағы алғашқы CPR стансасы – Гюльфтегі алғашқы үйден айналдырылған Приори Хаус стансасы болды. Ол қазіргі Приори алаңының қарсы бетінде орналасқан және ақырында бөлшектелді. 6-шы тас жол Хамильтон және Оуэн Саунд қалаларына дейін созылады. Бұл тас жол қала ішінде көбінесе Ханлон экспрес-жолы деп аталады.

Қалалық

Қала әкімдік кеңес жүйесімен басқарылатын бір деңгейлі муниципалитет болып табылады. Муниципалдық үкімет құрылымы 2001 жылғы Онтарио муниципалитет заңымен белгіленеді. Қазіргі таңда 12 кеңесші және бір әкім бар, олардың әрқайсысы алты округтен екі кеңесшіні білдіреді. Әкім мен қалалық кеңес мүшелері мерзім шектеусіз төрт жылдық мерзімге сайланады, келесі сайлау 2022 жылдың қазанында жоспарланған. 2006 жылғы сайлауға дейін әкім мен қалалық кеңесшілер үш жылдық мерзімге сайланды. 2018 жылы қазіргі әкім Кэм Гатри дауыстардың 66,6 пайызымен қайта сайланды.

Федералды

Гюльф сонымен қатар сол аттас федералды сайлау округін қамтиды. Парламент депутаты – Канада Либералдық партиясының өкілі Ллойд Лонгфилд.

Онлайн-ақпарат құралдары

Гвельф бүгін.com – Гюльф қаласының онлайн жаңалықтар көзі, соңғы жаңалықтар, ауа райы туралы ақпарат, ойын-сауық, спорт және бизнес жаңалықтары, некрологтар және тағы да басқалары.

Баспа құралдары

Гюльфта басылған ең алғашқы газет – Гюльф Геральді болды, оны Чарльз МакДоннелл 1842 жылы іске қосқаннан кейін тоғыз ай бойы жарық көрді. "Веллингтондық" газеті де 1843 жылы қысқа ғана уақытқа созылды. Келесі басылым 1845 жылы "Адвертизер" болды. 1847 жылы жаңа "Гюльф Геральді" апталық газет ретінде құрылды. Бұл екі басылым да жабылды, бірақ қала 149 жыл бойы күнделікті газетпен қамтамасыз етілді, осылайша 2016 жылдың қаңтар айында "Гюльф Меркурий" газеті төмендеген жазылымдар мен кірістерге байланысты қызметін тоқтатты. Ол кезде газет Metroland Media Group компаниясына тиесілі болды, сонымен қатар "Гюльф Трибьюн" газетіне де иелік етті, ол аптасына екі рет шығатын, жаңалықтармен шектеулі басылым еді. Кейін "Гюльф Трибьюн" газеті жергілікті жаңалықтарды жариялауды күшейтті, "Гюльф және аудандық үйлер" бөлімін қабылдады және 2016 жылдың сәуірінде "Меркурий" газетінің веб-сайтын басқаруды өз мойнына алды. Осымен бірге, газет жаңа атаумен – "Гюльф Меркурий Трибьюн" деп қайта аталды.

Ойын-сауық

Sleeman Centre – Гвельф қаласындағы спорт және ойын-сауық орталығы. Үлкен, заманауи ғимарат концерттер, спорттық және отбасылық шаралар, сауда көрмелері мен конференциялар сияқты түрлі іс-шараларды өткізуге мүмкіндік береді, сонымен қатар ол жергілікті хоккей командасы – Гвельф Штормның үйі. Одан басқа, қалада Гвельф кішкентай театры, Гвельф концерт театры және Ривер Рун орталығы бар. Гвельф университетінің театр студиялары да кейде өз қойылымдарын көпшілік назарына ұсынады.

Музыка

Белл орган фабрикасынан опера әншісі Эдвард Джонсонға дейін, Гюльф музыка саласына үлес қосып келеді. Бүгінде Гюльфте қарқынды дамыған инди-рок сахнасы бар, ол Канаданың ең белгілі инди-топтарының көптегенін дүниеге әкелді, олардың көпшілігі жыл сайынғы Казу фестивалінде танымал. Гюльф сонымен қатар Hillside фестиваліне де үй иесі, бұл жазда Гюльф көлінің жанында өтетін өте танымал музыка фестивалі, сондай-ақ Гюльф джаз фестивалі де осында өтеді. Гюльфте Гюльф симфониялық оркестрі мен екі жыл сайынғы классикалық музыка фестивалі бар. Гюльфтың Киванис музыка фестивалі Гюльф және айналасындағы аймақтардың студенттерін көрсетеді, ал Гюльф Музыка фестивалі жергілікті кәсіби классикалық музыканттардың өнерлерін ұсынады.

Спорттық командалар

Клубтық лига спорттық орны Құрылған чемпионаттар Гелф Шторм Онтарио хоккей лигасы Хоккей Слиман орталығы 1991 4 Гелф Роялз Контакт аралық бейсбол лигасы Бейсбол Дэвид Э. Гастингс стадионы Экзибишн паркінде 1919 8 Гелф Грифонс Канадалық университеттер аралық спорт университеті В. Ф. Митчелл орталығы және түлектер стадионы 1874 1 Гелф Юнайтед Ф. К. Лига1 Онтарио футбол федерациясы жүз жылдық кубогы 2021 1 Гелф Грифонс ФК Онтарио футбол лигасы, Китченер және округтік футбол лигасы, Оңтүстік-Батыс аймақтық футбол лигасы Футбол жүз жылдық парк және Гелф көлі спорт алаңдары шамамен 1985 3 Гелф Реджлз Онтарио лакросс қауымдастығы Лакросс Виктория жолы демалыс орталығы 1992 1 Гелф Грифонс Онтарио футбол лигасы Футбол түлектер стадионы 1997 0 Гранд Ривер Гаргойлз Онтарио Австралиялық футбол лигасы Австралиялық футбол Маргарет Грин паркі 2001 0 Корольдік қала роллер дербиі Әйелдердің флэт трек дерби қауымдастығы Роллер дерби Гелфтегі ареналар (Виктория жолы демалыс орталығы, Экзибишн паркі, Батыс жақ демалыс орталығы) 2010 0 Спид Ривер жеңіл атлетика клубы Жеңіл атлетика Канадасы Жеңіл атлетика түлектер стадионы 1997 10 Гелф Рагби Ф. К. Ниагара рагби одағы, Онтарио әйелдер лигасы, Рагби Онтарио (жастар лигасы) Рагби-юнион Иствию қауымдастық паркі және Экзибишн паркі 2012 3 Гелф Крикет клубы Біріккен достық крикет лигасы Крикет Маргарет Грин паркі 2016 0