Сергей Бондарчук: Совет актері мен режиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Sergei Bondarchuk
Сергей Бондарчук: кеңес және ресейлік актер, режиссер. «Соғыс және бейбітшілік» фильмімен әйгітэлді, «Алтын глобус» және «Оскар» жүлделерін жеңіп алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сергей Фёдорович Бондарчук (25 қыркүйек 1920 – 20 қазан 1994) – совет және орыс актері және кинорежиссері, 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдардағы ресей киносының көрнекті тұлғаларының бірі. Ол тарихи драмаларымен, соның ішінде Лев Толстойдың романы бойынша түсірілген төрт бөлімді, халықаралық деңгейде танымал "Соғыс және бейбітшілік" (1965–67) фильмімен және Наполеон соғысының эпикалық туындысы "Ватерлоо" (1970) фильмімен әйгілі. Бондарчуктың еңбектері оған көптеген халықаралық наградалар әкелді. "Соғыс және бейбітшілік" фильмінде режиссерлік жұмысын жасаған және Пьер Безуховтың рөлін ойнаған Бондарчук 1968 жылы "Алтын глобус" сыйлығын "Шет елдік фильм" номинациясында және 1968 жылы "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Ол Социалистік Еңбек Ері және КСРО Халық әртісі атағына ие болды.
Soviet and Russian actor and filmmaker (1920–1994)
Sergei Fyodorovich Bondarchuk (25 September 192020 October 1994) was a Soviet and Russian actor and filmmaker, who was one of the leading figures of Russian cinema in the 1950s, 1960s and 1970s. He is known for his sweeping period dramas, including War and Peace (1965–67), his internationally acclaimed four part film adaptation of Leo Tolstoy's novel, and for Waterloo (1970) a Napoleonic War epic. Bondarchuk's work won him numerous international accolades. War and Peace won Bondarchuk, who both directed and acted in the leading role of Pierre Bezukhov, the Golden Globe Award for Best Foreign Language Film (1968), and the Academy Award for Best Foreign Language Film in 1968. He was made both a Hero of Socialist Labour and a People's Artist of the USSR.
Ерте өмір және білім
Сергей Федорович Бондарчук 1920 жылғы 25 қыркүйекте Билозерка ауылында (қазіргі Херсон ауданы, Херсон облысы, Украина) православиелік христиан шаруалары Федор Петрович пен Татьяна Васильевнаның (қызметтес аты Токаренко) отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің әкесі, Пётр Константинович Бондарчук – болгар, ал әжесі Матрёна Федоровна Сирвуля – серб. Ол туған кезде әкесі Қызыл Армияда қызмет ететін. Анасы терең діншіл болғандықтан, ұлына Сергий Радонежскийдің құрметіне есім қойып, Херсон қаласының жанындағы Благовещение монастырында крещение рәсімінен өткізді. Бондарчук балалық шағын Ейск және Таганрог қалаларында өткізді, 1938 жылы Таганрогтың 4-ші мектебін бітірді. Актер ретінде алғашқы өнері 1937 жылы Таганрог театры сахнасында болды. Ростов өнер колледжінде оқуын жалғастырды (1938–1942 жж.). Оқуын аяқтағаннан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыста нацистік Германияға қарсы Қызыл Армияға әскерге шақырылды. Бондарчук Кавказ шайқасының алғашқы кезеңіне қатысып, содан кейін Дон майданына қайта ұйымдастырылды. 1942 жылғы 19 қазаннан 8 желтоқсанға дейін Сталинградта шайқасты, "Уран" операциясына қатысты. Ол шайқастағы батылдығы үшін марапатталды және 1946 жылы құрметпен демобилизацияланды.
Sergei Fyodorovich Bondarchuk was born in the village of Bilozerka (now in Kherson Raion, Kherson Oblast, Ukraine) on September 25, 1920, in the family of Orthodox Christian peasants Fyodor Petrovich and Tatyana Vasilievna (nee Tokarenko). His paternal grandfather, Pyotr Konstantinovich Bondarchuk, was ethnically Bulgarian, the grandmother, Matryona Fyodorovna Sirvulya, was Serbian. At the time of childbirth, his father was serving in the Red Army. His mother, being a deeply religious person, named her son in honor of Sergius of Radonezh and baptized him in the Annunciation Monastery near Kherson. Bondarchuk spent his childhood in the cities of Yeysk and Taganrog, graduating from the Taganrog School Number 4 in 1938. His first performance as an actor was onstage of the Taganrog Theatre in 1937. He continued studies at the Rostov College of Arts (1938–1942). After his studies, he was conscripted into the Red Army during World War II against Nazi Germany. Bondarchuk took part in the initial stage of the Battle of the Caucasus, then was reorganized into the Don Front. From October 19 to December 8, 1942, he fought at Stalingrad, took part in Operation Uranus. He was decorated for his courage in battles and was discharged with honors in 1946.
Кино мансабы
1948 жылы Бондарчук Сергей Герасимовтың "Жас гвардия" фильмінде киноға дебют жасады. 1952 жылы "Тарас Шевченко" фильміндегі басты рөлі үшін Сталин сыйлығымен марапатталды. Сол жылы 32 жасында ол КСРО халық әртісі атағын алған ең жас совет актері болды. 1955 жылы болашақ әйелі Ирина Скобцевамен бірге "Отелло" фильмінде түсті. 1959 жылы Михаил Шолоховтың осы аттас повесі бойынша "Адам тағдыры" фильмімен режиссерлік дебют жасады. Фильм шыққан кезде халықаралық деңгейде үлкен құрметке ие болды. 1975 жылы "Олар өз Отаны үшін соғысты" фильмін түсірді, ол 1975 жылғы Канн кинофестивалінің қатысушысы болды. 1982 жылы Джон Ридтің "Дүниеді дүркілдеткен он күн" (бұл фильмнің тағы бір атауы) романы негізінде "Қызыл қоңыраулар" фильмі жарық көрді. 1986 жылы түсірген "Борис Годунов" фильмі де сол жылы Канн фестивалінде көрсетілді. Бондарчуктың соңғы көркем фильмі, сонымен қатар ағылшын тіліндегі екінші туындысы – Руперт Эверетттің қатысуымен Шолоховтың "Тыныш Дон" ромасының эпикалық телеверсиясы болды. Ол 1992-1993 жылдары түсірілді, бірақ 2006 жылдың қараша айында ғана "Бірінші арнада" көрсетілді. Себебі, италиялық студиямен келісімшарттағы қолайсыз тармақтарға байланысты дау туды, нәтижесінде фильмнің түсірілімдері банк сақтау жабынында қалды. Оның қайтысынан кейін фильм бірнеше жыл бойы жабық күйде болды, содан кейін ол табылып, 2006 жылы жарық көрді. 1995 жылы Бондарчук 19-шы Мәскеу халықаралық кинофестивалінде кино өнеріне қосқан үлесі үшін құрмет грамотасымен марапатталды.
In 1948, Bondarchuk made his film debut in The Young Guard directed by Sergei Gerasimov. In 1952, he was awarded the Stalin Prize for the leading role in the film Taras Shevchenko; that same year, at the age of 32, he became the youngest Soviet actor ever to receive the top dignity of People's Artist of the USSR. In 1955, he starred with his future wife Irina Skobtseva in Othello. In 1959, he made his directorial debut with Fate of a Man, based on Mikhail Sholokhov's short story of the same name. The film was internationally acclaimed upon its release. In 1975, he directed They Fought for Their Country, which was entered into the 1975 Cannes Film Festival. In 1982 came Red Bells, based on John Reed's Ten Days That Shook the World (which serves as the film's alternative title). His 1986 film Boris Godunov was also screened at Cannes that year. Bondarchuk's last feature film, and his second in English, was an epic TV version of Sholokhov's And Quiet Flows the Don, starring Rupert Everett. It was filmed in 1992–1993 but premiered on Channel One only in November 2006, as there were disputes concerning the Italian studio that was co producing over unfavorable clauses in his contract, which left the tapes locked in a bank vault. After his death, the film remained locked for several years until it was recovered and released in 2006. In 1995, he was posthumously awarded an honorable diploma for contribution to cinema at the 19th Moscow International Film Festival.
Жеке өмір
Алдымен ол үлкен қызы Наталья Бондарчуктың (1950 жылы туған) анасы Инна Макароваға үйленді. Наталья Андрей Тарковскийдің 1972 жылы түсірілген «Солярис» фильміндегі рөлімен есте қалады. Ол екінші әйелі Ирина Скобцевамен «Отелло» спектаклінде бірге ойнағанда танысты, және олар 1959 жылы үйленді. Олардың екі баласы болды: актриса Елена Бондарчук (1962–2009) және ұлы Федор (1967 жылы туған), (ол оның «Борис Годунов» фильмінде түсті), танымал ресейлік актер және режиссер, ол «9-шы рота» (2005) кассалық табысымен ең көп танылды.
He first married Inna Makarova, mother to his oldest daughter, Natalya Bondarchuk (born 1950). Natalya is remembered for her role in Andrei Tarkovsky's 1972 film Solaris. He met his second wife Irina Skobtseva when both were appearing in Othello, and they married in 1959. They had two children, actress Yelena Bondarchuk (1962–2009) and a son Fyodor (born 1967), (who starred with him in Boris Godunov), a popular Russian film actor and director best known for his box office hit The 9th Company (2005).
Өлім
Бондарчук 1994 жылғы 20 қазанда Мәскеуде 74 жасында миокард инфарктісінен қайтыс болды. Өлімі алдында иеромонах Тихон (Шевкунов) оған ізгілік тілек айтып, қасиетті тағам берді. Ол Мәскеудегі Новодевичье бейіштесіне жерленген. 2007 жылғы маусымда оның әйелі Ирина Скобцева Бондарчук туған Ейск қаласында оның қоладан жасалған мүсінін ашты.
Bondarchuk died on October 20, 1994, at the age of 74 in Moscow from myocardial infarction. Before his death, he was confessed and given communion by Hieromonk Tikhon (Shevkunov). He is buried in the Novodevichy Cemetery, Moscow. In June 2007, his wife Irina Skobtseva unveiled a bronze statue of Bondarchuk in his native Yeysk.