Ослодағы шаңғы трамплині: Хольменколлен тарихы

Кіріспе

Хольменколлбаккен – Норвегияның Осло қаласындағы Хольменколленде орналасқан ірі шаңғыдан секіру трамплині. Оның дөңгелінің өлшемі HS134, құрылыс нүктесі K 120, ал сыйымдылығы 70 000 көрерменге дейін. Хольменколлен 1892 жылдан бері Хольменколлен шаңғы фестивалін қабылдап келеді, ал 1980 жылдан бастап FIS шаңғыдан секіру әлем кубогінің, 1983 жылдан бастап FIS Скандинавиялық қос тізгін әлем кубогінің бөлігі болып табылады. Бұдан бөлек, ол 1952 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарын және 1930, 1966, 1982 және 2011 жылдарғы FIS Скандинавиялық шаңғыдан жарыс чемпионатын қабылдады. Трамплин 19 рет қайта салынған; маңызды жаңартуларға 1910 жылы тас секіру алаңы, 1914 жылы жұмыс істеп тұрған конструкция және 1928 жылы жаңа конструкция кіреді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл орын әскери нысан ретінде пайдаланылды, бірақ 1940 жылдардың соңында жаңартылды. 1966 және 1982 жылдарғы Әлем чемпионаттары алдында, сондай-ақ 1991 жылы одан әрі кеңейтілді. 2008 және 2010 жылдар аралығында бүкіл құрылым бұзылып, қайта салынды. Трамплиннің рекорды Роберт Йоханссонға тиесілі – 144,0 метр. Трамплин Хольменколлен ұлттық аренасының бір бөлігі болып табылады, онда кросс-кантри және биатлон алаңдарынан басқа, Мидтстубаккен трамплині де бар.

Бастапқы төбе

Ослодағы алғашқы ірі шаңғы жарысы Husebyrennet болды, ол 1879 жылдан 1891 жылға дейін Ульерндегі Husebybakken-де өтті. 1887 жылы Холменколленге жол ашылды, бірақ ол сол кезде тек демалыс үшін пайдаланылды, себебі аймақта тұрғын үйлер болған жоқ. И. К. Л. Холм аймақты демалыс орталығына айналдыру мүмкіндігін көріп, 1886 жылы Peisestuen, 1891 жылы Holmenkollen Sportsstue, 1894 жылы Holmenkollen Sanatorium og Turisthotell және 1900 жылы Voksenkollen Sanatorium құрды. 1890 жылы Husebyrennet қардың жетіспеуіне байланысты тоқтатылып, оның орнына турнир Frognerseteren-дегі Ullbakken-де өтті. Алыс қашықтықтан болғандықтан турнир жексенбі күні өткізілді, бұл кейбір сынға ұшырады, ал өтемақы ретінде кіру ақысын алмау туралы шешім қабылданды. Келесі жылы соңғы жарыс Husebybakken-де өтті. 1891 жылғы маусымнан кейін Husebybakken жерінің иесімен жалға алу шарты қайтадан келісілуі керек болды. Бірнеше рет жарыс өткізілетін жерлерде қар жетіспеді, сондықтан Фриц Хитфельдт пен Ханс Краг Бессерудмирада жаңа төбе салуды ұсынды. Жарты жылдық жоспарлаудан кейін, 1891 жылдың соңында Шаңғы спортын дамыту қауымдастығының бас ассамблеясы бұл қадамды мақұлдады. Құрылыс қарапайым болды: бірнеше ағаш кесілді және қар жауған кезде секіру орнына тармақтар қойылды. Бірінші жарыс 1892 жылдың 30 қаңтарында өтті, оған он бес-жиырма мың адам қатысып, секірушілер 15-тен 21,5 метрге дейін ұшты. Бастапқы төбеде ұшып көтерілгеннен кейін кішкентай дөңгелек болды, ол құлау сезімін туғызып, қонуды қиындатты. Сондықтан төбенің профилін сәл өзгертіп, оны қауіпсіз етуге және көбірек секірушілердің дұрыс қонуына мүмкіндік беруге шешім қабылданды. Ол кезде стандартты профильдер болмағандықтан, Шаңғы спортын дамыту қауымдастығы жақсырақ профиль жасау үшін болжамдар жасауға мәжбүр болды. Жаңа профиль 1894 жылдан бастап қолданысқа енгізілді және 2000 Норвегия кронасы тұрды. Алғашқы он жыл бойы ұшу-қону жолағы әр жыл сайын қайта құрылды, сондықтан оның орны өзгеріп отырды. 1904 жылы ұшу-қону жолағы тастармен қайта тұрғызылып, төбеде нақты орналасқан жерге орнатылды. 1907 жылғы маусымға дейін қону беткейі 25 метрлік белгіден төменге қарай сәл құлайтындай етіп салынды, бұл оңай қонуға мүмкіндік берді. 1910 жылы ұшу-қону жолағы жылжытылып, биік тас құрылым ретінде салынды. Алайда, ол сәтті болмады және бірнеше жылдан кейін тасталды. 1910 жылдары АҚШ-та жүгіруге арналған мұражайлық конструкциялармен секірулер салу кең таралды, ал норвегиялық баспасөз бұл құрылыстарды қорқынышты деп сипаттады. 1914 жылғы маусымға дейін биік болат конструкция салынды. Кейіннен төбе бірнеше рет кеңейтілді, оның ішінде оны тіктеп, кеңейтіп, қону беткейін жермен жауып, профильді жақсарту үшін шөп себу жұмыстары жүргізілді.

The first major skiing competition in Oslo was Husebyrennet, which was held in Husebybakken in Ullern from 1879 until 1891. In 1887, the road to Holmenkollen was opened, although it was at the time only used for recreation, as there was no housing in the area. I. C. L. Holm saw the potential to develop the area into a recreational centre, and established Peisestuen in 1886, Holmenkollen Sportsstue in 1891, Holmenkollen Sanatorium og Turisthotell in 1894, and Voksenkollen Sanatorium in 1900. In 1890, Husebyrennet had to be canceled due to lack of snow, and instead the tournament was held at Ullbakken at Frognerseteren. Because of the distance, the tournament was held on a Sunday; this caused some criticism, and to compensate it was decided not to collect entrance fees. The following year, the final event was held in Husebybakken. Following the 1891 season, the lease with the land owner for Husebybakken needed to be renegotiated. Several times the venues had had too little snow and Fritz Huitfeldt and Hans Krag proposed building a new hill at Besserudmyra. After half a year of planning, the general assembly of the Association for the Promotion of Skiing approved the move in late 1891. Construction was simple: a few trees had to be chopped down and when the snow came, branches were laid where the jump was to be. The first competition was held on 30 January 1892, and was spectated by between fifteen and twenty thousand people, who saw jumpers reach 15 to 21.5 meters. The original hill had a knoll just after the take off, which gave the psychological feeling of falling and made landing more difficult. It was therefore decided to change the profile slightly to make the hill safer and allow more jumpers to land properly. No standard profiles existed at the time, so the Association for the Promotion of Skiing had to do guesswork to create a better profile. The new profile was taken into use from 1894 and had cost NOK 2000. For the first decade, the take off was rebuilt for every year, and its position would therefore vary. In 1904, the take off was rebuilt with rocks, giving it a specific location on the hill. Prior to the 1907 season, landing slope was built down slightly into the terrain down from the 25 meter mark, as it would give easier landing. The take off was moved in 1910 and built as a tall stone structure. However, it was never a success, and was abandoned within a few years. During the 1910s it had become common in the United States to build jumps with a scaffold superstructure for the in run, and this had been described as an abomination in the Norwegian press. Prior to the 1914 season, a tall steel superstructure was built. The hill was subsequently expanded slightly a few times afterwards, including blasting it steeper, chopping it wider, and covering the landing slope with earth and sowing grass to improve the profile.

Олимпиадалық төбе

1927 жылы жарыс өткен күнінің ертесінде, шірудің және қатты қардың әсерінен жоғарғы құрылым құлады. Бұл Норвегияда эшафолдтар мен трибуналар арқылы қоғамдық бақылауды енгізуге себеп болды. Сол кезде Холменколлбаккен халықаралық деңгейде қалып қойды, ал сол кездегі әлемдік рекорд 60 метрден асып кеткен еді. Сондықтан жаңа жоғарғы құрылымның биік болуы және артқа жылжуы туралы шешім қабылданды. 1931 жылы көл толығымен құрғатылды, бұл ұшу жолын ұзартуға мүмкіндік берді. Алаң халықаралық жарыстар үшін тым кішкентай болып бара жатқаны туралы келісімге келді. 1940 жылы FIS Скандинавиялық шаңғы чемпионаты Ослоға тапсырылғаннан кейін, шаңғы спортын дамыту қауымдастығы үлкен ұшу алаңын салуға шешім қабылдады. Құрылыс 1938 жылы басталды және биік ұшу мұнарасынан тұрды. Ұшуға түсу орны артқа және жоғары жылжытылды. Жаңа құрылым 1940 жылы ашылды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғысқа байланысты чемпионат тоқтатылды. Кейіннен Германия Норвегияны басып алған кезде бес жыл бойы пайдаланылмады. Неміс әскерлері төбені зениттік артиллерия орнату үшін пайдаланды және ұшу жолы жасыл түспен боялды. 1945 жылы алаң жаңа жаңартуларға ие болды, жаңа трибуналар мен кеңейтілген профильмен. Жаңа трибуна, төрешілер мұнарасы, делегаттар, корольдік отбасы және радио хабарларын тарату үшін жабдықталған ғимараттар салынды. Төбені кеңейту қажет болды, осы мақсатта қону беткейі жасанды құрылым ретінде көтерілді. Көтерілген бөлігінің астында үш қабатты ғимарат салынды, екі төменгі қабатында шаңғы мұражайы, жоғарғы қабатында мейрамхана орналасқан. Осло 1968 жылғы Қысқы Олимпиадаға үміткер болған, бірақ өтініш қабылданбады. Ослоның 1966 жылғы FIS Скандинавиялық шаңғы чемпионатында өнер көрсетуге өтініш білдіргеннен кейін, Халықаралық шаңғы федерациясының талаптарына сай болу үшін қосымша жаңартулар қажет екені анықталды. Ұшуды ұзарту үшін ұшуға түсу орны артқа жылжытылды, ал көл тереңдетілді, жақтарына жаңа бетон трибуналар салынды. Мұнараның биіктігін арттырумен бірге, бұл бастау мен ұшу жолы арасындағы биіктік айырмасын қамтамасыз етті, қажетті ұзындықты жасады. Чемпионаттарда алғаш рет компьютерлік жүйе ұпайларды есептеу үшін қолданылды, бірақ байланыс үшін Олимпиада кезінде қолданылған сымдық телефондар қолданылды. Қоғамдық хабарландыру және есептеу тақтасы жүйелері қолмен басқарылды. 1970 жылдары көлде сахна салынды, онда концерттер, спектакльдер және басқа да ойын-сауық шаралары өткізілді. Осло қалалық кеңесі 1970 жылдары 1980 жылғы Қысқы Олимпиадаға қатысуды қарастырды, бірақ бұл тиімді инвестиция емес деп шешілді. Жаңартулар алаңның көп бөлігіне электрониканы енгізуге мүмкіндік берді. Төбенің жанында тұрған адамдармен қашықтықты қолмен өлшеудің бұрынғы жүйесі жойылды және оның орнына бейнеге негізделген Robotron жүйесі енгізілді. Басқа жаңа құрылғылар электрондық нәтижелер мен есептеу тақтасы жүйесі, жаңа уақытты және жылдамдықты есептеу жүйесі және ұпайларды есептеудің жаңа орталық жүйесі болды. Robotron жүйесі сенімсіз деп танылды және 1986 жылы қолданудан шығарылды. Жазғы концерттерге арналған алюминий сахнасы да салынды. 1992 жылдан бастап төбеде жарықтандыру орнатылды, бұл кешкі іс-шараларды жоспарлауға мүмкіндік берді, ал ұйымдастырушылар күндізгі жағдай қолайлы болмаған жағдайда іс-шараларды кешке ауыстыра алды. Қалалық кеңес 2009 жылғы әлем чемпионатына арналған Холменколленді, оның ішінде Холменколлбаккенді жаңарту үшін 52,8 миллион NOK бөлді. 2004 жылғы 4 маусымда Халықаралық шаңғы федерациясы (FIS) Либерекке (Чехия) қарсы Ослоның дауысын жеңіліске ұшыратты. Норвегиялық шаңғы федерациясы кейіннен 2011 жылғы әлем чемпионатына өтініш беретінін мәлімдеді. Шаңғы спортын дамыту қауымдастығы Викерсундтағы (Викерсундбаккен) қазіргі шаңғы ұшқыштық төбені кеңейтудің орнына Рёдклеивада жаңа төбені салуды қалады. Холменколлбаккен 2011 жылғы әлем чемпионатында үлкен төбе ретінде соңғы рет пайдаланылатын болады, содан кейін ол қалыпты төбеге айналады. 2005 жылдың мамыр айында Норвегиялық шаңғы федерациясының жалпы жиналысы 2011 жылғы әлем чемпионаты алдында Рёдклеивада жаңа шаңғы ұшқыштық және қалыпты төбе салуға дауыс берді. 2008 жылы Викерсундбаккенге 2012 жылғы FIS шаңғымен ұшу әлем чемпионаты тапсырылғаннан кейін, сол жылы Норвегия шаңғы федерациясының жалпы жиналысы Рёдклеивада шаңғымен ұшу төбесін салу жоспарларын тоқтату туралы шешім қабылдады. 2005 жылғы 22 қыркүйекте FIS Осло әлем чемпионатын және Кубок турнирлерін өткізуі үшін жаңа Холменколлбаккенді салу қажет екенін мәлімдеді. FIS Германияның Оберстдорф қаласындағы Schattenbergschanze және Австрияның Инсбрук қаласындағы Bergiselschanze сияқты жаңартулар жасалғанын айтты. 2005 жылғы желтоқсанда Норвегияның мәдени мұраны сақтау дирекциясы мұнараны сүруге рұқсат берді, бірақ оны ұқсас архитектуралық сапасы бар жаңа ұшу мұнарасымен алмастыру шартымен. Олар қызықтырудың өзі сақталуға лайық екенін, емес құрылыстың өзі екенін мәлімдеді. Қалалық кеңес чемпионатқа қатысуға және жаңа төбе салуға қатысты соңғы шешімді 2006 жылғы 1 наурызда қабылдады. Жаңа төбе құны сол кезде 310 миллион NOK-қа бағаланды, ал мемлекет оның 70 миллион NOK-ын қаржыландыруға дайын болды. Осло 2006 жылдың мамырында 2011 жылғы әлем чемпионатын өткізу құқығын алды. Әкімшілік жаңа төбені қайта құру үшін архитектуралық конкурсты жариялады; Жюлиен Де Смедт пен Флориан Коше ұсынған жоба 104 қатысушының ішінде таңдалды. Сол кезде жаңа ұлттық аренаның құны 653 миллион NOK-қа бағаланды. 2009 жылғы Кубок турнирі Холменколлден емес, Викерсундбаккенде өткізілді, себебі қайта құру жұмыстары жүргізілді. 2008 жылға қарай құн 1,2 миллиард NOK-қа өсті, ал келесі жылы ол 1,8 миллиард NOK-қа жетті. Бизнес және мәдениет комиссары Анетте Виг Брин, Прогресс партиясынан, шығындардың артуына байланысты лауазымынан кетті. Әкімшілік тапсырыс берген кеңесшінің есебі бюджетке сәйкес болу үшін үнемдеуге жасалған қысым баяу прогреске әкелді, бұл өз кезегінде шығындардың өсуіне әкелді деген қорытынды жасады. Алғашқы секіруді Норвегияның жетекші әйел жүмпері Анетте Саген 2010 жылғы 3 наурызда жасауы жоспарланған. Алайда ұйымдастырушылар Бьёрн Эйнар Ромёренге жаңа алаңты кешке сынап көруге рұқсат берді. Жаңа алаңдағы алғашқы секіруде Ромёрен 110,0 метрге секірді. Ұйымдастырушылар Сагеннің ертесіне жасаған секіруі, 106,5 метрге жеткені, ресми алғашқы секіру ретінде қарастырылатынын мәлімдеді. Ромёрен кейіннен келесі Кубок турында дисквалификацияланды. 2018 жылғы 1 қаңтарда Холменколл алғаш рет альпійлік шаңғы спортын қабылдады, ерлер мен әйелдер арасындағы Кубок параллель слалом жарыстары шамдар астында шаңғы секіру аренасының ішіндегі 19 қақпалы уақытша трассада өткізілді, бұрын Мюнхенде өткізілген ұқсас іс-шараның орнына қойылды. Жарыстар келесі маусымда да, Жаңа жыл күні қайтадан өтті.

The day after the race in 1927, the superstructure collapsed, caused by rot in combination with a heavy snowfall. This caused the introduction of public control with scaffolding and bleachers in Norway. By then, Holmenkollbakken was lagging behind internationally, and the world record at the time had exceeded 60 meters. It was therefore decided that a new superstructure would be tall and moved further back. In 1931, the lake was fully drained, which allowed the out run to be longer. There was agreement that the venue was becoming too small for international competitions. Following the FIS Nordic World Ski Championships 1940 being awarded to Oslo, the Association for the Promotion of Skiing decided to build a larger in run. Construction started in 1938 and consisted of a tall in run tower. The take off was moved further back and higher. The new structure was inaugurated in 1940, although the World Championships were canceled due to the Second World War. The venue was subsequently left unused for five years during the German occupation of Norway. German forces used the hill as a site for anti aircraft artillery and the in run was painted green. In 1945, the venue received a new upgrade, this time with new grandstands and a larger profile. A new grandstand was built, a jury tower was constructed, as was facilities for the delegates, the royal family and radio broadcasting. The hill had to be expanded, and to allow this, the landing slope needed to be lifted by being built as an artificial structure. Below the lifted part of the hill was built a three story building, with the ski museum in the lower two floors and a restaurant in the top floor. Oslo had a failed bid for the 1968 Winter Olympics. Following Oslo's decision to bid for the FIS Nordic World Ski Championships 1966, it became evident that more upgrades would be needed to meet the International Ski Federation's requirements. To allow for longer jumps, the take off needed to be moved back, and the lake dug deeper, with new concrete stands being built into the sides. Combined with the tower being built taller, this gave a height difference between the start and the off run, allowing for the desired lengths. The championships were the first to use computer to calculate the scores, but communication still used wired telephones, as had been used during the Olympics. The public announcement and scoreboard systems remained manual. During the 1970s, a stage was built in the lake, which allowed concerts, plays and other entertainment events to take place. Oslo City Council considered bidding for the 1980 Winter Olympics during the 1970s, but it was found that it would not be a suitable investment. The upgrades saw the introduction of electronics into most parts of the venue. The old system of manual distance measurement by people standing beside the hill was abolished, and replaced by the video based system Robotron. Other new installations was an electronic result and scoreboard system, a new time keeping and speed system, and a new central system to calculate scores. The Robotron system was found to be unreliable, and was taken out of use in 1986. An aluminum stage was also built across the off run, which could be used for concerts during the summer. From 1992, the hill received floodlighting, allowing events to be scheduled into the evening, and the organizers able to move events to the evening, if wind conditions were not good during the day. The city council decided to grant NOK 52.8 million to upgrade Holmenkollen, including Holmenkollbakken, for the 2009 World Championships. Oslo lost the vote in the International Ski Federation (FIS) against Liberec, Czech Republic, on 4 June 2004. The Norwegian Ski Federation subsequently stated that they would apply for the 2011 World Championships. The Association for the Promotion of Skiing stated that they wanted a new hill in Rødkleiva instead of expanding the existing ski flying hill in Vikersund, Vikersundbakken. Holmenkollbakken would then be used for the last time as a large hill during the 2011 World Championships, and would then converted to a normal hill. In May 2005, the general assembly of the Norwegian Ski Federation voted to build a new ski flying and normal hill in Rødkleiva ahead of the 2011 World Championships. Following Vikersundbakken being awarded the FIS Ski Flying World Championships 2012 in 2008, the general assembly of the Norwegian Ski Federation that year decided to terminate the plans for a ski flying hill in Rødkleiva. On 22 September 2005, FIS stated that an all new Holmenkollbakken would have to be built if Oslo was to host the World Championships and World Cup tournaments. FIS stated that similar reconstructions had been done with Schattenbergschanze in Oberstdorf, Germany, and Bergiselschanze in Innsbruck, Austria. In December 2005, the Norwegian Directorate for Cultural Heritage gave permission for the tower to be demolished, on the condition it was replaced by a new in run with a similar architectural quality and retain its function as a landmark. They stated that it was the activity itself that is worthy of preservation, not the structure itself. The city council made the final decision to apply for the World Championships and build a new hill on 1 March 2006. A new hill was at the time estimated to cost NOK 310 million, and the state was willing to finance NOK 70 million of those. Oslo was awarded the 2011 World Championships in May 2006. The municipality issued an architectural design competition to rebuild the hill; Julien De Smedt and Florian Kosche's proposal was selected among 104 entrants. At the time, it was estimated that the new national arena would cost NOK 653 million. The World Cup tournament in 2009 was held at Vikersundbakken instead of Holmenkollen because of the reconstruction. By 2008, the cost had accelerated to NOK 1.2 billion, and by the following year it had reached NOK 1.8 billion. City Commissioner For Business and Culture, Anette Wiig Bryn of the Progress Party, had to leave her position because of the cost overruns. A consultant report ordered by the municipality concluded that the pressure to find cost savings to stay within the budget, which was underestimated to start with, resulted in slower progress, which again resulted in higher costs. It was originally decided that the first jump would be taken by Anette Sagen, Norway's leading female jumper, on 3 March 2010. However, the organizers decided that Bjørn Einar Romøren would be allowed to test jump the venue the evening before. In the first ever jump in the new venue, Romøren jumped 110.0 meters. The organizers stated that Sagen's jump the following day, which reached 106.5 meters, was to be considered the official first jump. Romøren was subsequently suspended from the following World Cup round. On 1 January, 2018, Holmenkollen hosted alpine skiing for the first time when World Cup parallel slalom events for men and women were held under the lights on a temporary 19 gate course constructed inside the ski jumping arena, replacing a similar event previously held in Munich. The races returned the next season, also on New Year's Day.

Мекемелер

Тау – Холменколлен ұлттық аренасының бір бөлігі, ол сонымен қатар шаңғы спорты және биатлоннан тұратын біріктірілген стадионды, сондай-ақ қалыпты тау – Мидтстубаккенді қамтиды. Гранåсенмен (Тронхеймде) және Лисгардсбаккенмен (Лиллехаммерде) бірге Холменколлен шаңғыдан секіру және скандинавиялық шаңғы спорты үшін үш қалыпты және үлкен таудан тұратын ұлттық аренаның бірі болып табылады. Тау – Норвегиядағы ең танымал туристік орын, оны жыл сайын шамамен бір миллион адам бағалайды. Холменколлбаккенде шаңғы спортының тарихын көрсететін Холменколлен шаңғы мұражайы орналасқан. Мұражайда таудан секіруді көруге мүмкіндік беретін симулятор бар. Таудың рекордын 2011 жылы Андерс Якобсен, ал әйелдер арасында 2006 жылы Анет Саген жасады. 1992 жылғы жаңартудан кейін Олимпиадалық таудың K нүктесі болды, ал оның ең жоғарғы нүктесі теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Мұнара биіктігінде болды; ұшу жолының басы мұнараның артында орналасқан және жерден жоғары, ал ұшу жолы ұзын болды. Қону беткейінің ең тік бөлігі 37 градусқа жетеді, ал ұшу жолының ұзындығы болды. Ұшу жолының басы мен қону жолы арасындағы вертикальдық айырмашылықты құрады.

The hill is part of Holmenkollen National Arena, which also consists of a combined cross country skiing and biathlon stadium, the normal hill Midtstubakken. Along with Granåsen in Trondheim and Lysgårdsbakken in Lillehammer, Holmenkollen is one of three normal and large hill national arenas for ski jumping and Nordic skiing. The hill is the most popular tourist attraction in Norway, and has roughly one million visitors each year. Holmenkollbakken is co located with Holmenkollen Ski Museum, which presents the history of skiing. It has a simulator which allows the public to visualize a ski jump in the hill. The hill record is , set by Anders Jacobsen in 2011, and the women's record is set by Anette Sagen in 2006. After the 1992 upgrades, the Olympic hill had a K spot of and the top of the in run was above mean sea level. The tower was tall; the top of the in run was located behind the tower and was above ground, and the in run was in length. The landing slope was 37 degrees at the steepest and in length. The vertical height difference between the top of the in run and the off run was
The new hill has a hill size of and K spot of The steepest part of the landings slope is 35.7 degrees, which is from the take off. The angle at the hill size point is 30.8 degrees, while the width of the landing slope is The in run, built of steel, is long, which is 36 degrees at the steepest. The take off is in height, and the height distance from take off to the K point is The grandstands are made of steel and concrete, and include VIP facilities. It is the only hill in the world with a permanent wind screen built as part of the designed construction, and the only steel jump in the world. The hill is above sea level; the venue is owned by Oslo Municipality and operated by the Association for the Promotion of Skiing. Transport is based on that no spectators will use private cars to the venue. Instead, all spectators must use the Holmenkollen Line of the Oslo Metro. Holmenkollen Station is located within walking distance of the large hill and cross country stadium. Holmenkollen Station is the only one on the line with platforms long enough for six cars, which allows a capacity of 9,000 people per hour.

Жаңа таудың өлшемі және K нүктесі бар. Қону беткейінің ең тік бөлігі 35,7 градусқа жетеді, бұл ұшып секіру алаңынан басталады. Төбе өлшемі нүктесіндегі бұрыш 30,8 градус, ал қону беткейінің ені құрайды. Ұшу жолы, болаттан жасалған, ұзын, ең тік бөлігі 36 градусқа жетеді. Секіру алаңының биіктігі болды, ал секіру алаңынан K нүктесіне дейінгі қашықтық құрайды. Трибуналар болат пен бетоннан жасалған, сондай-ақ VIP аймақтарын қамтиды. Бұл – әлемдегі жалғыз тау, оның құрылысында тұрақты желден қорғайтын экран орнатылған, және әлемдегі жалғыз болаттан жасалған секіру алаңы. Тау теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Аренаға Осло қаласы иелік етеді және Шаңғы спортын дамыту қауымдастығы басқарады. Көрермендер жеке көлікпен келмейді деп есептеледі. Олардың барлығы Осло метросының Холменколлен желісін пайдалануы керек. Холменколлен станциясы үлкен таудан және шаңғы спорты стадионынан жаяу арақашықтықта орналасқан. Холменколлен станциясы – желідегі алты вагонға арналған платформасы бар жалғыз станция, сағатына 9000 адамды қабылдауға мүмкіндік береді.

Ерлер

1896 жылы скандинавтық комбинацияның шаңғымен жүгіру бөлігі тоқтатылып, шаңғымен секіру қорытынды нәтиже ретінде есептелді. Шаңғымен секіру жарыстарының тізімі:
КүніЖарысЖеңімпазЕкіншіОрналасқан 24 ақпан 1896 ж. HSF–NCO (Скандинавтық комбинация) Сигурд Свендсен Фриманн Даль Роберт Персон28 ақпан 1930 ж. NWSC (FIS Скандинавиялық әлемдік шаңғы чемпионаты) Гуннар Андерсен Рейдар Андерсен Сигмунд Рууд5 наурыз 1933 ж. HSF Арне Б. Кристиансен Рейдар Андерсен Сверре Рууд4 наурыз 1934 ж. HSF Биргер Рууд Роар Хеллум Ханс Клеппен3 наурыз 1935 ж. HSF Ханс Бек Свен Эрикссон Бьярне Брюнтесен1 наурыз 1936 ж. HSF Рейдар Андерсен Сигурд Солид Арнхольдт Конгсгор28 ақпан 1937 ж. HSF Рейдар Андерсен Свен Селанжер Биргер Рууд6 наурыз 1938 ж. HSF Рейдар Андерсен Арнхольдт Конгсгор Хилмар Михра5 наурыз 1939 ж. HSF Свен Селанжер Кааре Вальберг Хилмар Михра3 наурыз 1940 ж. HSF Хилмар Михра Рейдар Андерсен Йенс Остби1941–1945 ж. HSF жарыс өтпеді; Екінші дүниежүзілік соғыс 3 наурыз 1946 ж. HSF Асбьёрн Рууд Торлейф Шьельдеруп Ингвар Михра2 наурыз 1947 ж. HSF Георг Тране Генри Андаль Асбьёрн Рууд7 наурыз 1948 ж. HSF Арне Хоэль Торлейф Шьельдеруп Петтер Хугстед6 наурыз 1949 ж. HSF Торбьёрн Фалькангер Матти Пиетикяйнен Йенс Остби5 наурыз 1950 ж. HSF Торбьёрн Фалькангер Ханс Бьёрнстад Петтер Хугстед25 ақпан 1951 ж. HSF Арне Хоэль Георг Тране Зепп Брадль24 ақпан 1952 ж. OWG (Қысқы Олимпиада ойындары) Арнфинн Бергманн Торбьёрн Фалькангер Карл Хольмстрём9 наурыз 1952 ж. HSF Арнфинн Бергманн Кристиан Мон Арне Хоэль Хальвор Нэс1 наурыз 1953 ж. HSF Отто Аустад Торбьёрн Фалькангер Сверре Стальвик 7 наурыз 1954 ж. HSF күшті жел4 сәуір 1954 ж. ELE (Элита) Арне Хоэль Хальвор Нэс Кристиан Мон6 наурыз 1955 ж. HSF Аулис Каллакорпи Эйно Кирйонен Торбьёрн Фалькангер 26 ақпан 1956 ж. HSF Антти Хювяринен Арне Хоэль Аулис Каллакорпи Вернер Лессер3 наурыз 1957 ж. HSF Хельмут Рекнагель Эйно Кирйонен Юхани Кяркинен16 наурыз 1958 ж. HSF Николай Каменский Хельмут Рекнагель Рудольф Быков Отто Леодольтер8 наурыз 1959 ж. HSF Арне Хоэль Инге Линдквист Николай Каменский 20 наурыз 1960 ж. HSF Хельмут Рекнагель Торальф Энген Макс Болкарт12 наурыз 1961 ж. HSF Николай Шамов Хеммо Сильвеннойнен Николай Каменский18 наурыз 1962 ж. HSF Торальф Энген Вилли Эггер Вейкко Канкконен 17 наурыз 1963 ж. HSF Торбьёрн Иггесет Джон Бальфанц Кьелл Сьёберг15 наурыз 1964 ж. HSF Вейкко Канкконен Торальф Энген Бьёрн Виркола14 наурыз 1965 ж. HSF Дитер Нойендорф Ларс Грини Торальф Энген27 ақпан 1966 ж. NWSC Бьёрн Виркола Такаши Фудзисава Кьелл Сьёберг5 наурыз 1967 ж. HSF Бьёрн Виркола Бент Томтум Макс Гольсер17 наурыз 1968 ж. HSF Владимир Белоусов Бьёрн Виркола Людвик Зайц16 наурыз 1969 ж. HSF Топи Маттила Гьерт Андерсен Иржи Рашка15 наурыз 1970 ж. HSF Владимир Белоусов Гарий Напалков Рудольф Хёнль14 наурыз 1971 ж. HSF Ингольф Морк Юкио Касая Вальтер Штайнер12 наурыз 1972 ж. HSF Ингольф Морк Ханс Шмид Акицугу Конно18 наурыз 1973 ж. HSF Ханс Шмид Ханс Георг Ашенбах Леош Шкода10 наурыз 1974 ж. HSF Вальтер Штайнер Юкио Касая Финн Хальворсен9 наурыз 1975 ж. HSF Тони Иннауэр Одд Хаммернес Альфред Гроше14 наурыз 1976 ж. HSF Карл Шнабль Тони Иннауэр Йохан Сэтре13 наурыз 1977 ж. HSF Алексей Боровитин Томас Майзингер Вальтер Штайнер12 наурыз 1978 ж. HSF Харальд Душек Йохан Сэтре Петер Лейтнер11 наурыз 1979 ж. HSF Пер Бергеруд Йохан Сэтре Валерий Савин16 наурыз 1980 ж. WC Армин Коглер Яри Пуйкконен Хуберт Нойпер15 наурыз 1981 ж. WC Роджер Рууд Хорст Булау Йохан Сэтре26 ақпан 1982 ж. NWSC / WC–T (Командалық жарыс) 28 ақпан 1982 ж. NWSC–I (Жеке жарыс) Матти Нюканен Олав Ханссон Армин Коглер13 наурыз 1983 ж. WC Стейнар Братен Хорст Булау Армин Коглер11 наурыз 1984 ж. WC Владимир Подзимек Павел Плоц Оле Кристиан Эйдхаммер10 наурыз 1985 ж. WC Матти Нюканен Франц Виегеле Жерар Баланше16 наурыз 1986 ж. WC Эрнст Веттори Матти Нюканен Андреас Фельдер22 наурыз 1987 ж. WC Андреас Фельдер Ари Пекка Никкола Миран Тепеш20 наурыз 1988 ж. WC Эрик Йонсен Оле Гуннар Фиджестёл Гюнтер Штраннер5 наурыз 1989 ж. WC Йенс Вайсфлог Йон Инге Кьорум Кент Йоханссен18 наурыз 1990 ж. HSF Йенс Вайсфлог Андреас Фельдер Павел Плоц17 наурыз 1991 ж. WC Эрнст Веттори Штефан Хорнгахер Стаффан Тэлльберг15 наурыз 1992 ж. WC Тони Ниеминен Иржи Парма Мартин Хёлварт14 наурыз 1993 ж. WC Эспен Бредесен Дидье Моллар Ярослав Сакала13 наурыз 1994 ж. WC күшті жел12 наурыз 1995 ж. WC Андреас Голдбергер Таканобу Окабе Йенс Вайсфлог15 наурыз 1996 ж. WC–T 17 наурыз 1996 ж. WC Адам Малыш Янне Ахонен Масахико Харада16 наурыз 1997 ж. WC Казуёши Фунаки Хироя Сайто Бруно Рейтулер15 наурыз 1998 ж. WC Примож Петерка Бруно Рейтулер Масахико Харада14 наурыз 1999 ж. WC Нориаки Касаи Мартин Шмитт Казуёши Фунаки12 наурыз 2000 ж. WC Свен Ханнавальд Вилле Кантее Янне Ахонен11 наурыз 2001 ж. WC Адам Малыш Штефан Хорнгахер Мартин Шмитт17 наурыз 2002 ж. WC Симон Амманн Свен Ханнавальд Адам Малыш8 наурыз 2003 ж. WC–T 9 наурыз 2003 ж. WC Адам Малыш Роар Льокелсёй Флориан Лигль 14 наурыз 2004 ж. WC Роар Льокелсёй Симон Амманн Бьёрн Эйнар Ромёрен13 наурыз 2005 ж. WC Матти Хаутамяки Бьёрн Эйнар Ромёрен Михаэль Уррманн12 наурыз 2006 ж. WC Адам Малыш Томас Моргенштерн Андреас Кофлер17 наурыз 2007 ж. WC Адам Малыш Андреас Кюттель Андерс Бардаль18 наурыз 2007 ж. WC Симон Амманн Мартин Кох Матти Хаутамяки9 наурыз 2008 ж. WC Грегор Шлиренцауэр Том Хилде Бьёрн Эйнар Ромёрен2009 ж. WC жөндеу жұмыстары; Викерсундта ауыстырылды14 наурыз 2010 ж. WC Симон Амманн Адам Малыш Андреас Кофлер(түн) 3 наурыз 2011 ж. NWSC–I Грегор Шлиренцауэр Томас Моргенштерн Симон Амманн5 наурыз 2011 ж. NWSC–T 11 наурыз 2012 ж. WC Мартин Кох Северин Фройнд Роберт Краниец17 наурыз 2013 ж. WC Грегор Шлиренцауэр Пиотр Жила Роберт Краниец9 наурыз 2014 ж. WC Северин Фройнд Андерс Бардаль Камил Стох(түн) 14 наурыз 2015 ж. WC Северин Фройнд Петер Превц Руне Велта15 наурыз 2015 ж. WC Северин Фройнд Нориаки Касаи Петер Превц Камил Стох(түн) 6 ақпан 2016 ж. WC–T 7 ақпан 2016 ж. WC күшті тұман; Викерсундтағы шаңғымен ұшу іс-шарасына ауыстырылды10 наурыз 2017 ж. WC/RA(Q)–prol. (Raw Air прологы (біліктіліктер)) Андреас Веллингер Петер Превц Ричард Фрейтаг11 наурыз 2017 ж. WC/RAT 12 наурыз 2017 ж. WC/RA–I Стефан Крафт Андреас Веллингер Маркус Айзенбихлер9 наурыз 2018 ж. WC/RA(Q)–prol. Камил Стох Роберт Йоханссон Ричард Фрейтаг10 наурыз 2018 ж. WC/RAT 11 наурыз 2018 ж. WC/RA–I Даниэль Андре Танде Стефан Крафт Майкл Хейбок

In 1896 the cross country part of Nordic combined was cancelled and ski jumping counted as final result. Ski jumping events listed only:
DateCompetitionWinnerSecondThird 24 February 1896 HSF–NCO (Nordic Combined) Sigurd Svendsen Frimann Dahl Robert Pehrson28 February 1930 NWSC (FIS Nordic World Ski Championships) Gunnar Andersen Reidar Andersen Sigmund Ruud5 March 1933 HSF Arne B. Christiansen Reidar Andersen Sverre Ruud4 March 1934 HSF Birger Ruud Roar Hellum Hans Kleppen3 March 1935 HSF Hans Beck Sven Eriksson Bjarne Bryntesen1 March 1936 HSF Reidar Andersen Sigurd Solid Arnholdt Kongsgård28 February 1937 HSF Reidar Andersen Sven Selånger Birger Ruud6 March 1938 HSF Reidar Andersen Arnholdt Kongsgård Hilmar Myhra5 March 1939 HSF Sven Selånger Kaare Wahlberg Hilmar Myhra3 March 1940 HSF Hilmar Myhra Reidar Andersen Jens Østby1941–1945 HSF no competition; World War II 3 March 1946 HSF Asbjørn Ruud Thorleif Schjelderup Yngvar Myhra2 March 1947 HSF Georg Thrane Henry Amdal Asbjørn Ruud7 March 1948 HSF Arne Hoel Thorleif Schjelderup Petter Hugsted6 March 1949 HSF Torbjørn Falkanger Matti Pietikäinen Jens Østby5 March 1950 HSF Torbjørn Falkanger Hans Bjørnstad Petter Hugsted25 February 1951 HSF Arne Hoel Georg Thrane Sepp Bradl24 February 1952 OWG (Winter Olympic Games) Arnfinn Bergmann Torbjørn Falkanger Karl Holmström9 March 1952 HSF Arnfinn Bergmann Christian Mohn Arne Hoel Halvor Næs1 March 1953 HSF Otto Austad Torbjørn Falkanger Sverre Stallvik 7 March 1954 HSF strong wind4 April 1954 ELE (Elite) Arne Hoel Halvor Næs Christian Mohn6 March 1955 HSF Aulis Kallakorpi Eino Kirjonen Torbjørn Falkanger 26 February 1956 HSF Antti Hyvärinen Arne Hoel Aulis Kallakorpi Werner Lesser3 March 1957 HSF Helmut Recknagel Eino Kirjonen Juhani Kärkinen16 March 1958 HSF Nikolay Kamenskiy Helmut Recknagel Rudolf Bykov Otto Leodolter8 March 1959 HSF Arne Hoel Inge Lindqvist Nikolay Kamenskiy 20 March 1960 HSF Helmut Recknagel Toralf Engan Max Bolkart12 March 1961 HSF Nikolaj Sjamov Hemmo Silvennoinen Nikolay Kamenskiy18 March 1962 HSF Toralf Engan Willi Egger Veikko Kankkonen 17 March 1963 HSF Torbjørn Yggeseth John Balfanz Kjell Sjöberg15 March 1964 HSF Veikko Kankkonen Toralf Engan Bjørn Wirkola14 March 1965 HSF Dieter Neuendorf Lars Grini Toralf Engan27 February 1966 NWSC Bjørn Wirkola Takashi Fujisawa Kjell Sjöberg5 March 1967 HSF Bjørn Wirkola Bent Tomtum Max Golser17 March 1968 HSF Vladimir Belousov Bjørn Wirkola Ludvik Zajc16 March 1969 HSF Topi Mattila Gjert Andersen Jiří Raška15 March 1970 HSF Vladimir Belousov Garij Napalkov Rudolf Höhnl14 March 1971 HSF Ingolf Mork Yukio Kasaya Walter Steiner12 March 1972 HSF Ingolf Mork Hans Schmid Akitsugu Konno18 March 1973 HSF Hans Schmid Hans Georg Aschenbach Leoš Škoda10 March 1974 HSF Walter Steiner Yukio Kasaya Finn Halvorsen9 March 1975 HSF Toni Innauer Odd Hammernes Alfred Grosche14 March 1976 HSF Karl Schnabl Toni Innauer Johan Sætre13 March 1977 HSF Aleksej Borovitin Thomas Meisinger Walter Steiner12 March 1978 HSF Harald Duschek Johan Sætre Peter Leitner11 March 1979 HSF Per Bergerud Johan Sætre Valerij Savin16 March 1980 WC Armin Kogler Jari Puikkonen Hubert Neuper15 March 1981 WC Roger Ruud Horst Bulau Johan Sætre26 February 1982 NWSC / WC–T (Team event) 28 February 1982 NWSC–I (Individual) Matti Nykänen Olav Hansson Armin Kogler13 March 1983 WC Steinar Bråten Horst Bulau Armin Kogler11 March 1984 WC Vladimír Podzimek Pavel Ploc Ole Christian Eidhammer10 March 1985 WC Matti Nykänen Franz Wiegele Gérard Balanche16 March 1986 WC Ernst Vettori Matti Nykänen Andreas Felder22 March 1987 WC Andreas Felder Ari Pekka Nikkola Miran Tepeš20 March 1988 WC Erik Johnsen Ole Gunnar Fidjestøl Günther Stranner5 March 1989 WC Jens Weißflog Jon Inge Kjørum Kent Johanssen18 March 1990 HSF Jens Weißflog Andreas Felder Pavel Ploc17 March 1991 WC Ernst Vettori Stefan Horngacher Staffan Tällberg15 March 1992 WC Toni Nieminen Jiří Parma Martin Höllwarth14 March 1993 WC Espen Bredesen Didier Mollard Jaroslav Sakala13 March 1994 WC strong wind12 March 1995 WC Andreas Goldberger Takanobu Okabe Jens Weißflog15 March 1996 WC–T 17 March 1996 WC Adam Małysz Janne Ahonen Masahiko Harada16 March 1997 WC Kazuyoshi Funaki Hiroya Saitō Bruno Reuteler15 March 1998 WC Primož Peterka Bruno Reuteler Masahiko Harada14 March 1999 WC Noriaki Kasai Martin Schmitt Kazuyoshi Funaki12 March 2000 WC Sven Hannawald Ville Kantee Janne Ahonen11 March 2001 WC Adam Małysz Stefan Horngacher Martin Schmitt17 March 2002 WC Simon Ammann Sven Hannawald Adam Małysz8 March 2003 WC–T 9 March 2003 WC Adam Małysz Roar Ljøkelsøy Florian Liegl 14 March 2004 WC Roar Ljøkelsøy Simon Ammann Bjørn Einar Romøren13 March 2005 WC Matti Hautamäki Bjørn Einar Romøren Michael Uhrmann12 March 2006 WC Adam Małysz Thomas Morgenstern Andreas Kofler17 March 2007 WC Adam Małysz Andreas Küttel Anders Bardal18 March 2007 WC Simon Ammann Martin Koch Matti Hautamäki9 March 2008 WC Gregor Schlierenzauer Tom Hilde Bjørn Einar Romøren2009 WC under renovation; substituted with Vikersund14 March 2010 WC Simon Ammann Adam Małysz Andreas Kofler(night) 3 March 2011 NWSC–I Gregor Schlierenzauer Thomas Morgenstern Simon Ammann5 March 2011 NWSC–T 11 March 2012 WC Martin Koch Severin Freund Robert Kranjec17 March 2013 WC Gregor Schlierenzauer Piotr Żyła Robert Kranjec9 March 2014 WC Severin Freund Anders Bardal Kamil Stoch(night) 14 March 2015 WC Severin Freund Peter Prevc Rune Velta15 March 2015 WC Severin Freund Noriaki Kasai Peter Prevc Kamil Stoch(night) 6 February 2016 WC–T 7 February 2016 WC heavy fog; replaced by ski flying event in Vikersund10 March 2017 WC/RA(Q)–prol. (Raw Air prologue (qualifications)) Andreas Wellinger Peter Prevc Richard Freitag11 March 2017 WC/RA–T 12 March 2017 WC/RA–I Stefan Kraft Andreas Wellinger Markus Eisenbichler9 March 2018 WC/RA(Q)–prol. Kamil Stoch Robert Johansson Richard Freitag10 March 2018 WC/RA–T 11 March 2018 WC/RA–I Daniel André Tande Stefan Kraft Michael Hayböck

Холменколлен шаңғы фестивалі – Холменколленде өтетін жыл сайынғы скандинавиялық шаңғы іс-шарасы. 1932 жылға дейін секіру скандинавтық комбинацияның бөлігі болды, ал жарыстарға норвегиялықтар толыққанды үстемдік етті. Шаңғы фестивалі алғаш рет 1926 жылы жексенбіде өткізілді. 1933 жылдан бастап шаңғымен секіруден таза жарыстар өткізілді, бұл шетелдік секіруші мамандарға ең үздік орындарға қол жеткізуді жеңілдетті. Бастапқыда стильдік ұпайлар құпия болды, бұл тіпті жарыстардағы төрешілердің әділдігі туралы көптеген пікірталастарға әкелді. Бұл 1951 жылы өзгертілді, стильдік ұпайлар PA жүйесі арқылы жариялана бастады. Холменколлен шаңғы фестивалі 1924 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарына дейін де-факто әлем чемпионаты болып саналды. Норвегиялық шаңғы федерациясы әлем чемпионаты мен қысқы Олимпиада ойындарын құруға қарсы болды, өйткені олар шаңғы фестивалінің беделін төмендетуі мүмкін деп ойлады. 1930 жылы Осло FIS Скандинавиялық әлемдік шаңғы чемпионатының өткізілу құқығын алды; Швецияның Эрик Райландеттен басқа, ол бесінші орынды иеленді, Норвегиялықтар алғашқы он орынды иеленді. Холменколлен 1952 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарында скандинавиялық шаңғы спортының өткізілген орны болды. Холменколлбаккенде екі жарыс өтті: шаңғымен секіру және Скандинавиялық комбинацияның секіру бөлімі. 24 ақпанда өткен шаңғымен секіру жарысына қатысқандардың нақты саны белгісіз, бірақ шамамен 120-150 мың адам болды, ал ресми есеп бойынша 143 мың адам қатысты. Бұл жарысты норвегиялық Торбьёрн Фалькангер мен швед Карл Хольмстрёмнан бұрын Арнфинн Бергманн жеңіп алды. Келесі әлем чемпионаты 1966 жылы өтті. Сол кезде қалыпты және үлкен трамплин жарыстары енгізілді, ал қалыпты трамплин жарысы Мидтстубаккенде өткізілетін болды, өйткені олар кейін 1982 және 2011 жылдары да өткізілді. 1966 жылы үлкен трамплин жарысын норвегиялық Бьёрн Виркола жеңсе, 1982 жылы фин Matti Nykänen жеңді. 1979-1980 жылдар маусымынан бастап FIS шаңғымен секіруден әлем кубогын енгізді. FIS Скандинавиялық комбинация әлем чемпионаты алғаш рет 1983-1984 жылдар маусымында өткізілді. 1990 жылы шаңғымен секірушілер мен Халықаралық шаңғы федерациясы арасында қақтығыс туды. Шаңғы фестивалі күні секірушілер жалпы 150 000 NOK сыйлық қорын көбейтуді талап етті немесе секіруден бас тартумен қорқытты. Ақшаның қайырымдылық мақсаттарына жұмсалатыны, мысалы, Румынияда шаңғымен секіруді қайта жаңғыртуға жұмсалатыны айтылды. Ұйымдастырушылар бұл талапты қабылдамады, олар секірушілерді әуесқойлар емес, кәсіби ретінде қарастыратындықтан, дисквалификациялауға тура келетінін мәлімдеді. 1997 жылдан бастап Холменколлендегі әлем кубогы секірулері Нордикалық турнирдің бір бөлігі болды, оған Төрт трамплин турниріне сүйене отырып, төрт Норвегиялық, швед және фин секірулері кірді. Жазғы уақытта ескі трамплинде көл бар, бұл амфитеатрды концерттер, спектакльдер мен ойын-сауық үшін пайдалануға мүмкіндік берді. Ол кезде бұл орынды көбінесе Sommerkollen деп атаған. 1963 жылдан бастап оңтүстік трибунаның төменгі жағына уақытша кішкентай жүгіру жолы салынды, бұл шаңғышылар мен сүңгуірлерге секіріп, суға түсуге мүмкіндік берді. 1963-1983 жылдар аралығында жарыс тоғыз рет өткізілді. 1983 жылдан бастап "Ta sjansen" телеарнасы жыл сайын Норвегияның телерадиокомпаниясы арқылы көрсетіліп, Sommerkollen-нің ең танымал шоуына айналды. Бұл екі негізгі оқиғамен бейресми жарыс болды: біріншісі үйде жасалған қолөнер алдымен қысқа қашықтықта сүңгіп, содан кейін су бетінде сүңгіп, ең қысқа уақытта орнатылған қоңырауды соғады. Екіншісі велосипед жарысында велосипедші жүретін кемежайда жүзіп, жолды аяқтауы керек еді.

The Holmenkollen Ski Festival is an annual Nordic skiing event which takes places at Holmenkollen. Until 1932, jumping was part of Nordic combined, and the events were completely dominated by Norwegians. The Ski Festival was first held on a Sunday in 1926. Starting in 1933, there was a pure ski jumping competition, which made it easier for foreign jumping specialists to compete for the top positions. Originally, the style scores were secret, creating public discussions about the fairness of judges in even races. This was changed in 1951, when the style scores started being announced over the PA system. The Holmenkollen Ski Festival has been regarded as the de facto World Championships prior to the 1924 Winter Olympics. The Norwegian Ski Federation had been an opponent of establishing World Championships and Winter Olympics because they felt it would take away the prestige of the Ski Festival. Oslo was awarded the FIS Nordic World Ski Championships 1930; with exception of Sweden's Erik Rylandet who finished fifth, Norway had the top ten positions. Holmenkollen was the venue of the Nordic skiing during the 1952 Winter Olympics. Two events were held at Holmenkollbakken: ski jumping and the jumping part of Nordic combined. The exact number of people attending the ski jumping event on 24 February is not known, but it somewhere between 120,000 and 150,000, with the official report stating 143,000. The event was won by Arnfinn Bergmann ahead of Torbjørn Falkanger, both from Norway, and Karl Holmström of Sweden. The next World Championship was held in 1966. By then both normal and large hill competitions had been introduced, and the normal hill competition would be held at Midtstubakken, as they would later also be done in 1982 and 2011. The 1966 large hill competition was won by Norway's Bjørn Wirkola, while the 1982 event was won by Matti Nykänen of Finland. From the 1979–80 season, FIS introduced the Ski Jumping World Cup. The FIS Nordic Combined World Cup was first held in the 1983–84 season. By 1990, a conflict had arisen between the ski jumpers and the International Ski Federation. On the day of the Ski Festival, the jumpers collectively demanded NOK 150,000 in increased prize money, or threatened to not jump. It was stated that the money would be used for charity, such as resurrecting Romanian ski jumping. The demand was rejected by the organizers, who stated that they would have to disqualify the jumpers, as they would be regarded as professionals, rather than amateurs. Since 1997, the World Cup jumps in Holmenkollen have been part of the Nordic Tournament, which includes four successive jumps in four Norwegian, Swedish and Finnish ski jumps, inspired by the Four Hills Tournament. During summer, the old hill had a lake, which made it possible to use the amphitheater for concerts, plays and entertainment. The venue was then often referred to as Sommerkollen. From 1963, a temporary, small in run was built down the southern grandstand, which allowed skiers and divers to make a jump and land in the water. Between 1963 and 1983, a competition was held nine times. Starting in 1983 was Ta sjansen, which was televised annually by the Norwegian Broadcasting Corporation and became Sommerkollen's most popular show. It was an informal competition with two main events: one where a home made craft was to first slide down a short in run and then slide along the water surface to hit a mounted bell in the shortest possible time. The other was a cycling competition where the cyclist had to complete a track on a wobbly floating wharf.