Кіріспе
Американдық боксшы (1948–2005)
Джимми Янг (14 қараша 1948 – 20 ақпан 2005) – американдық ауыр салмақтағы кәсіби боксшы. Янг ерекше, қорғанысқа басымды стилімен және қарсы шабуылдарымен танымал болды. Ол 1970-ші жылдардың үздік боксшыларының бірі еді, әсіресе 1977 жылы Джордж Форманды жеңіп, 1976 жылы Мұхаммед Алиге қарсы төрешілер шешімімен ұтылған. Янг өз дәуірінің көптеген маңызды боксшыларымен жұдырық тірестірді, оның ішінде Рон Лайлды екі рет жеңіп, 1977 жылдың соңында титул үшін іріктеу жекпе-жегінде сол кездегі бірінші нөмірлі үміткер Кен Нортонға дауыс беру арқылы ғана жеңілді. Боксшы Бобби Уоттс оның туысы болды.
Ертедегі жекпе-жектер
Тәжірибесіз Янг өзінің 11-ші кәсіби жекпе-жегінде бәсекелес Эрни Шеверске қарсы шықты. Ол кезде 42–2 есебімен жеңілген Шеверс Янгқа бірінші нокаутпен жеңіліс сыйлады, бұл оның 4-ші жеңілісі болды. Янг соққы алмасуға тырысты, бірақ дивизиядағы ең қауісті соққышылардың бірінен, оның күшті алғашқы шабуылдарымен әйгітлі Шеверстен ерте ұсталды. Осы жеңілістен кейін Янг келесі үш жыл бойы жеңіліссіз өтті, оның ішінде бәсекелес Рон Лайлдан жеңіске жетіп, Эрни Шеверспен болған қайта кездесуде даулы тең түсті, көптеген бақылаушылар жекпе-жекті Янгтың пайдасына бағалады. Янгтың нәтижесін жақсартуға оның соңғы жекпе-жегінен бері қорғанысын жетілдіруі себеп болды. Янгтың Шеверске қарсы жеңіске жете алмағанына қарамастан, ол ауыр салмақтағы әлем чемпионы Мұхаммед Алимен титул үшін жекпе-жек өткізуге жеткілікті болды.
Жас Әлидің жекпе-жегі
Янг 1976 жылғы 30 сәуірде Мэриленд штатының Ландовер қаласындағы Капитал орталығында Мұхаммед Әлимен ауыр салмақтағы әлем чемпионы атағы үшін күрескен кезде кеңінен танымал болды, алайда бокс ортасы оның қабілетін бұрыннан-ақ байқаған еді. Әлидің салмағы 230 фунтқа жетті, бұл оның барлық жекпе-жектеріндегі ең жоғары көрсеткіш (Тревор Бербикке қарсы жекпе-жегінде 236.25 фунт салмақ тартқан), сондықтан ол жекпе-жек барысында баяу және қимылсыз болды. Жеті жас кіші және 21 фунт жеңіл болған Янг алыстан агрессивті күресу стратегиясын таңдады, Әлидің қарсы соққыларынан қашып, парировать етіп, көптеген жеңіл соққылар жасады, бірақ олардың қуаты аз болғанмен, ұпай жинауға көмектесті. Жақын аралықта Янг пассивті болып қалатын. Мүмкіндігінше кері шегінуден өзге, Янг Әлидің басына соққы беруіне және төрешінің «қоян соққысы» үшін сөгіс жасауына жол бермеу үшін басын жиі төмен иеді. Бірнеше рет Әли жақынға келгенде және Янг арқанға жабысқанда, Янг қасақана бас немесе денесінің бір бөлігін арқаннан сыртқа шығарып, төрешіні жекпе-жекті тоқтатып, екі боксшыны бөлуге мәжбүр етті. Бұл жаңа бокс тактикасы болып бағаланып, пікірлер екіге бөлінді: бірі – Әлидің ойынын бейтараптандырудың тәсілі, екіншісі – Әлидің үстемдігіне жеткен сайын тактикалық тоқтатуға себеп болатын, әділ емес әрекет. Жекпе-жек барысында бір сәтте төреші Янгтың арқаннан тыс қалғаны үшін есеп берді. Жеңілдік 15 раундқа созылды, нәтижесінде Әлидің пайдасына даулы, біржақты шешім қабылданды. Төреші Том Келли 72–65 есебімен жеңіс тіркеді, ал төрешілер Ларри Барретт пен Терри Мур 70–68 және 71–64 есебімен дауыс берді. Ринг жанындағы комментатор болған Кен Нортон (Әлидің қарсыласы) өз есебінде жекпе-жекті тең деп бағалады. Бұрынғы «Ring» журналының редакторы Лестер Бромберг бұл шешімді «қорқынышты» деп атады. «New York Daily News» газетінің тілшісі Дик Янг: «Әли үш батырға табынған төрешілердің арқасында жеңді. Менің ойымша, көптеген адамдар, соның ішінде шешім қабылдағандар, өздерінің супер жұлдызы күткендей жұмыс істемегенде, көздерімен көргеніне сенуден бас тартады», – деді. Жекпе-жектің телеарнада көрсетілуінен кейін көптеген көрермендер желіге қоңырау шалып, шешімге наразылық білдірді, ал Әлидің жаттықтырушысы Анджело Данди бұл Әлидің «ең нашар жекпе-жегі» болғанын мәлімдеді. Матчтан кейін спорт журналистері Әлидің спорттан кетуіне шақырды.
Лайлмен қайтадан жекпе-жек , содан кейін Джордж Форменмен
Янг 1976 жылдың қараша айында Лайлды ақылды қорғаныс және жылдам шабуыл стилін қолданып жеңді. Ол қарсыласын басып озды, бір төрешінің есеп картасы бойынша Янг 12 раундтың 11-інде жеңіске жетті. 1977 жылдың наурыз айында Янг Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласында Джордж Форменмен жұдырықтасты. Форман "Жұңғалдағы шайқаста" Мұхаммед Алиге ұтысқаннан бері бес жекпе-жекте жеңіске жеткен, соның ішінде Рон Лайл және Джо Фрейзер сияқты жетекші үміткерлерді жеңген еді. Янг – Формен жекпе-жегі алтыншы раундқа дейін тепе-тең жүрді. Алғашқы раундтарда Янг пен оның командасы Форменнің шынтақтарын қолдануына шағымданып, төреші одан ұпай шегерді. Кездесудің бірінші жартысында Янг өзінің ерекше бокс шеберлігі мен жақсы қорғанысын қауіптен сақтану үшін пайдаланды, ал жылдам соққыларын қарсы шабуылдарға қолданды. Алтыншы раундта ол өзін көбірек агрессивті көрсетіп, Форменге бірнеше анық соққылар берді. Жетінші раундтың он бір секундінен кейін Форман Янгты сол қолымен денесіне соққылап, бірден сол қолымен басына күшті соққы берді. Янг теңселіп, бұрылып, құлауға жақын болды, бірақ Форман артықшылығын пайдалануға тырысса да, раунд соңына дейін шыдады. Кездесуден кейін телеарнада сөйлеген сөзінде ол бұл жағдайды "әрекетсіздік" деп сипаттады. Нокауттан шамалы құтылғаннан кейін Янг қайтадан күш жинап, бірнеше жақсы соққылар жасады. Кездесу барысында Форменнің көзі ісіп, соққыларының күші әлсіреген. Қалған уақытта Форман алға жылжуын жалғастырып, рингті қысқартпаққа тырысып, күшті нокаут іздеді, бірақ шапшаң Янгтан соққылар алды. Соңғы раундта Янг Форменді нокаутқа жіберіп, 12 раундтық шешіммен бірауыздан жеңіске жетті. "The Ring" журналы Янг – Формен жекпе-жегін 1977 жылдың "Жыл шайқасы" деп атады. Янг Форменді 1977 жылы алғашқы зейнеткерлікке шыққанға дейін жеңген екі боксшының бірі ретінде Алиге қосылды.
Янг-Нортон арасындағы жекпе-жек
Екінші нөмірлі үміткер Янгтың келесі жекпе-жегі бірінші нөмірлі үміткер Кен Нортонға қарсы өткізілетін міндетті әлем чемпионатының іріктеу кезеңі болды. Янг Алиден жеңілгеннен бері қатарынан бес жекпе-жекті жеңіп алған. 1977 жылдың қараша айында Невада штатының Лас-Вегасындағы «Цезарь сарайында» өткен Нортонмен болған жекпе-жекте Янг даулы, екі жақты шешіммен жеңілді. Көптеген бақылаушылар Янгтың жеңімпаз деп жариялануы керек деп ойлады. Янг тапқыр боксшыл болды, Нортонды жақындату арқылы оң қолмен соққыға түсірді, бірақ Нортон өзі қауіпті түрде шабуылдап, әрқашан өзінің ең жақсы стилінде болды. Екеуі Нортонның екінші Али жекпе-жегіне дайындық кезінде спарринг жасаған. Нортон басына бірінші болып жіберілген соққылар сирек тиетінін байқағандықтан, ол екі қолмен күшті шабуыл жасап, қабырғаларды ұрып, содан кейін күшті бас соққыларын жіберді. Жекпе-жек 15 раундқа белгіленді. Бұл титул үшін өткізілмейтін жекпе-жек үшін ерекше болғанымен, бұл формат іріктеу кезеңі ретіндегі маңыздылығына байланысты қабылданды. Жекпе-жектің маңыздылығына байланысты, кейіннен WBC титулы үшін өткізілген жекпе-жек ретінде танылған бұл кездесуге әлем чемпионы Мұхаммед Әли де қатысты. Жекпе-жектің жеңімпазы ауыр салмақтағы чемпиондыққа таласуға тиіс болған, бірақ 1978 жылдың 15 ақпанында Мұхаммед Әлиден күтпеген жеңіспен чемпиондық атақты алған Леон Спинкс WBC титулы үшін Нортонмен жұдырықтасудың орнына Әлимен реванш өткізуді жөн көрді. Нәтижесінде Нортонға WBC чемпиондық белбеуі табысталды.
Кейінгі мансап
Тағы бір шайқаста жеңіліске ұшырағаннан кейін Янгтың көңілі құлдырады және одан бастап жайлап төмендеуге бет бұрды. 1978 жылдың маусым айында нашар физикалық жағдайы, үнемі күшейіп бара жатқан мәселе, Янгтың перспективті Осси Окасиоға ұпаймен жеңілуіне әкелді. 1979 жылы қаңтарда өткен қайта кездесуде Окасио тағы да жеңіске жетіп, әлем чемпионы Ларри Холмспен жұдырықтасуға мүмкіндік алды. Янг рейтингте жоқ Венделл Бейлимен өткен үш раундтық қатал шайқаста жеңіске жетіп, бұрынғы өнерлерін көрсетті. Бірақ басқа да маңызды жекпе-жектерде Янг нашар өнер көрсетті. Ол ауыр салмақтағы жаңа үміткер Джерри Куниге қарсы төрт раундтан кейін кесіктерден кейін жеңіліске ұшырады, онда ол басымдыққа ие болды. Сонымен қатар, ол тағы бір болашақ үміткер, болашақ ауыр салмақ чемпионы Майкл Доксқа ұпаймен жеңіліп қалды. 1979 жылы Докспен болған жекпе-жекте Янгтың жаттығулардың жетіспеуінен физикалық жағдайы нашар болды және салмағы 229 фунтқа жетті, бұл оның мансабындағы ең ауыр салмағы болды және оның идеалды салмағынан шамамен 15 фунтқа ауыр болды. Алайда Янг 1979 жылдың желтоқсан айында британдық чемпион Джон Л. Гарднермен болған жекпе-жегіне дейін салмағын азайта алды. Янг Гарднерді 10-шы раундта нокаутқа жіберіп, ұпаймен жеңіске жетті. Гарднерге қарсы жеңісі, сондай-ақ Марвин Стинсон мен Джефф Симске қарсы жеңістері оның соңғы маңызды жеңістері болды. 1981 жылдан бастап Янг қайта оралуға тырысып, бес жекпе-жекті қатарынан жеңіп, оның ішінде бұрын жеңіліске ұшырамаған Гордон Расеттен TKO жеңіске жетті. 1982 жылы Янгтың қайта оралуы қысқа болды, өйткені ол болашақ чемпион Грег Пейджке ұпаймен жеңіліп қалды. Ол жаңадан пайда болған үміткерлер үшін "сынақ нысанына" айналды, Тони Такер мен Тони Таббс сияқты болашақ чемпиондарға жеңіліп қалды. Ол 1988 жылға дейін қорытындысы әртүрлі күресін жалғастырды, содан кейін 39 жасында карьерасын аяқтады.
Кейінгі өмірі
Боксшылық мансабынан кейін Янг қаржылық, есірткіге тәуелділік және заңмен байланысты мәселелерге тап болды. Есірткі сақтағаны үшін сотта қаралып жатқан іс кезінде, оның Филадельфиядағы мемлекеттік адвокаты Янгтың рингте өткізген уақытынан кейін созылмалы ми травмасының белгілері байқалғанын мәлімдеді. Боксшылардың мерекелік шарасында "The Ring" журналы Янгқа отбасы мүшелерінің көмегі қажет болғанын хабарлады. Өмірінің соңғы жылдарында оның деменция пужилистикамен ауырғаны айтылды.
Өлім
Янг 2005 жылдың 20 ақпанында 56 жасында Филадельфиядағы Ханеман университетінің ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Филадельфиядағы Маунт-Пис зиратында жерленді.
Жарияланымдар
Джимми Янг, ауыр салмақтағы талапкер (1979), Э. Долан мен Р. Литлдің биогафиясы.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (No) НәтижеЖазуТәжірибелесуші түріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер57Жеңіс35–18–3 Карл ПортерTKO2 (6)22 қыркүйек 1990 56Жеңіс34–18–3 Фрэнк ЛюксUD10 (10)13 тамыз 1988 55Жеңіліс33–18–3 Тим АндерсонSD104 маусым 1988 54Жеңіс33–17–3 Рик КелларUD109 сәуір 1988 53NC32–17–3 Майк ДжеймсонNC2 (10)9 тамыз 1987 52Жеңіліс32–17–3 Эдди РичардсонSD107 қаңтар 1987 51Жеңіліс32–16–3 Чак ГарднерUD815 қазан 1986 50Жеңіс32–15–3 Рокки СекорскиMD1012 наурыз 1986 49Жеңіс31–15–3 Рокки СекорскиUD1020 қаңтар 1986 48Тең30–15–3 Тони ФулилангиMD101 қараша 1985 47Жеңіліс30–15–2 Тони ТакерUD1022 қыркүйек 1984 46Жеңіліс30–14–2 Тони ТаббсUD1010 сәуір 1983 45Жеңіліс30–13–2 Филипп БраунPTS1029 тамыз 1982 44Жеңіліс30–12–2 Пэт КуиллоPTS1013 шілде 1982 43Жеңіліс30–11–2 Грег ПейджUD122 мамыр 1982 42Жеңіс30–10–2 Томми ТомасUD106 қараша 1981 41Жеңіс29–10–2 Том ФишерPTS1026 қыркүйек 1981 40Жеңіс28–10–2 Джефф СимсSD1010 шілде 1981 39Жеңіс27–10–2 Марвин СтинсонUD1030 маусым 1981 38Жеңіс26–10–2 Гордон РасеттTKO10 (10)10 сәуір 1981 37Жеңіліс25–10–2 Джерри КуниRTD4 (10)25 мамыр 1980 36Жеңіс25–9–2 Дон ХалпинTKO2 (10)8 наурыз 1980 35Жеңіс24–9–2 Джон Л. ГарднерPTS104 желтоқсан 1979 34Жеңіліс23–9–2 Майкл ДокесUD1028 қыркүйек 1979 33Жеңіс23–8–2 Венделл БейлиTKO3 (10)22 маусым 1979 32Жеңіліс22–8–2 Осси ОкасиоUD1027 қаңтар 1979 31Жеңіліс22–7–2 Осси ОкасиоSD109 маусым 1978 30Жеңіліс22–6–2 Кен НортонSD155 қараша 1977 29Жеңіс22–5–2 Джоди БаллардUD1014 қыркүйек 1977 28Жеңіс21–5–2 Джордж ФорманUD1217 наурыз 1977 27Жеңіс20–5–2 Рон ЛайлUD1216 қараша 1976 26Жеңіс19–5–2 Майк БосвеллTKO4 (10)12 қыркүйек 1976 25Жеңіс18–5–2 Лу РоганTKO2 (10)2 қыркүйек 1976 24Жеңіліс17–5–2 Мухаммед АлиUD1530 сәуір 1976 23Жеңіс17–4–2 Хосе РоманPTS1020 ақпан 1976 22Жеңіс16–4–2 Ал ДжонсTKO2 (10)12 қараша 1975 21Жеңіс15–4–2 Бобби ЛлойдKO5 (10)26 тамыз 1975 20Жеңіс14–4–2 Рон ЛайлUD1011 ақпан 1975 19Тең13–4–2 Эрние ШаверсPTS1026 қараша 1974 18Жеңіс13–4–1 Хосе Луис ГарсияPTS106 шілде 1974 17Жеңіс12–4–1 Лес СтивенсPTS1022 сәуір 1974 16Жеңіс11–4–1 Джон ДжорданUD64 наурыз 1974 15Жеңіс10–4–1 Ричард ДаннTKO8 (10)18 ақпан 1974 14Тең9–4–1 Билли ЭйрдPTS823 қазан 1973 13Жеңіс9–4 Майк БосвеллPTS614 тамыз 1973 12Жеңіс8–4 Оби ИнглишPTS623 сәуір 1973 11Жеңіліс7–4 Эрние ШаверсTKO3 (10)19 ақпан 1973 10Жеңіліс7–3 Рэнди НойманнPTS1010 наурыз 1972 9Жеңіс7–2 Джаспер ЭвансPTS612 ақпан 1972 8Жеңіс6–2 Лу ХиксPTS826 қазан 1971 7Жеңіс5–2 Энди ГейгерKO1 (6)27 қыркүйек 1971 6Жеңіліс4–2 Рой УильямсPTS422 ақпан 1971 5Жеңіс4–1 Ховард ДарлингтонPTS624 қараша 1970 4Жеңіс3–1 Джимми ГилморPTS422 маусым 1970 3Жеңіліс2–1 Клей ХоджесUD63 сәуір 1970 2Жеңіс2–0 Джонни ГаусPTS69 желтоқсан 1969 1Жеңіс1–0 Джим ДжонсTKO1 (4)28 қазан 1969