Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актриса
American actress
Флоренс Ла Бади /l//ɑː//b//ɑː/,/d//iː/ (туған Флоренс Расс; 1888 жылдың 27 сәуірі – 1917 жылдың 13 қазаны) – үнсіз кино дәуірінің басындағы америкалық-канад актрисасы. Ол 1911-1917 жылдар аралығында аса танымал жұлдыз болды. Автокөлік апатынан алған жарақаттарынан 29 жасында қайтыс болған кезде оның мансабы өрге бойы жеткен еді.
Florence La Badie '/l//ɑː//b//ɑː/,/d//iː/ (born Florence Russ; April 27, 1888 – October 13, 1917) was an American Canadian actress in the early days of the silent film era. She was a major star between 1911 and 1917. Her career was at its height when she died at age 29 from injuries sustained in an automobile accident.
Ерте өмір
Флоренс Ла Бади 1888 жылдың 27 сәуірінде Флоренс Расс есіммен Нью-Йорк қаласында дүниеге келді. Ол Хорас Бланкард пен Мари Линч (Честер) Расс отбасының екінші баласы болды. 1890 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін және анасы жеткілікті күтім көрсете алмағандықтан, Флоренс үш жасында Джозеф Е. және Аманда Дж. Ла Бади Монреаль, Канада тұрғындарынан асыралып алынды. Оған олардың тегі берілді. Флоренстің асырап алған әкесі Джозеф Э. Ла Бади Монреальдегі белгілі адвокат еді. Оның әйелі, бұрынғы Аманда Виктор, Еуропада, мүмкін Парижде туған деген аңыз бар. Флоренстің асырап алған туысы Оддихон Лабади жақын жердегі Сент-Ламбертте мүлікке ие болды. Флоренс Нью-Йорк қаласындағы мектептерде және Монреальдегі Нотр-Дам монастырында білім алды.
Florence La Badie was born Florence Russ on April 27, 1888, the second child of Horace Blancard and Marie Lynch (Chester) Russ in New York City. After the death of her father in 1890 and her mother's inability to provide sufficient care, Florence, at age three, was adopted by Joseph E. and Amanda J. La Badie of Montreal, Canada. She was given their surname. Florence's adoptive father, Joseph E. La Badie, was a prominent attorney in Montreal. His wife, former Amanda Victor, is said to have been born in Europe, possibly Paris. Florence's adoptive uncle, Oddiehon LaBadie, maintained an estate in nearby St. Lambert. Florence was educated in New York City schools and at the Convent of Notre Dame in Montreal.
Актриса
Флоренс Ла Бади мектеп бітірген соң Нью-Йоркке көшіп келіп, ертедегі кино дәуірінің ең маңызды және танымал актрисаларының бірі болды. 1909 жылдан бастап ол «Биограф» үшін 30 фильмде, ал 1911 жылдан 1917 жылға дейін Нью-Йорк штатының Нью-Рошель қаласындағы «Танхаузер» студиясы үшін 166 нұсқасыз фильмде түсті.
Florence La Badie moved to New York after school and became one of the most important and popular actresses of the early motion picture era. Starting in 1909, she appeared in 30 films for Biograph, and 166 silent films from 1911 through 1917 for the Thanhouser studio in New Rochelle, New York.
Карьералық жетістік
Оқуын аяқтаған соң, Нью-Йоркте сән үлгісі ретінде жұмыс істеуге шақырылды. Сол жерде, 1908 жылдың басында ол сахналық қойылымда шағын рөл алды. Содан кейін ол келесі екі жыл бойы гастрольдік труппамен бірге сахнада өнер көрсетуге келісім берді және АҚШ-тың шығыс бөлігіндегі түрлі қалаларда ойнады. Осы кезеңде ол қанадалық әріптесі, жас актриса Мэри Пикфордпен танысты, ол оған «киноға түсіріп көруді» ұсынды. 1909 жылы Пикфорд Ла Бадиді Манхэттендегі Biograph студиясында фильм түсірілісін тамашалауға шақырды. Ла Бадиге кездейсоқ шағын рөл берілді, содан кейін ол сол жылдың соңында тағы бір фильмге қатысу үшін Biograph студиясына шақырылды. Ол әйгілі Д.У. Гриффитпен бірнеше фильмде ойнады, ал оның алғашқы ресми түскен фильмі 1909 жылғы «Саясатшының махаббат оқиғасы» фильмі болды, онда Мак Сеннет пен Кэтлин Уильямс басты рөлдерде ойнады. 1911 жылы Ла Бадидің мансабы Нью-Йорктегі Нью-Рошельде орналасқан Thanhouser Film Corporation компаниясының Эдвин Танхаузерінен жұмысқа алынуымен өркендеді. Өзінің әдемілігі мен тартымдылығымен Флоренс Ла Бади көп ұзамай Танхаузердің ең танымал актрисасына айналды, келесі екі жылда ондаған фильмде пайда болды. Осы кезеңдегі ең есте қаларлық фильмдері: «Дауыл» (1911); Роберт Луис Стивенсонның әңгімесі негізінде түсірілген «Доктор Джекилл және мистер Хайд» (1912); және Шекспирдің «Цимбелин» пьесасының алғашқы бейнелеуі (1914). Оның ең танымал туындысы 1914-1915 жылдардағы «Миллион долларлық құпия» сериалы болды. 1915 жылы ол «Reel Life» журналында жарияланды, онда ол «Танхаузер студиясының әдемі және талантты Флоренс Ла Бади, американдық экрандағы ең көрнекті актерлердің бірі» деп сипатталды. Алты жыл ішінде Ла Бадидің мансабы оны киноактриса ретінде танымал есімге жеткізді.
Having completed her studies, she was offered work as a fashion model in New York City. Once there, in early 1908 she obtained a small part in a stage play. Following this, she signed to tour with a road company for the next two years and appeared on stage in various places in the eastern part of the United States. During this period she met a fellow Canadian, the young actress Mary Pickford, who suggested she "try pictures". In 1909 Pickford invited La Badie to watch the making of a motion picture at the Biograph studio in Manhattan. Given an impromptu bit part, La Badie was invited back to Biograph's studios to participate in another film later that year. She would go on to make several films under the renowned D. W. Griffith, with her first credited film being in the 1909 film The Politician's Love Story, starring Mack Sennett and Kathlyn Williams. In 1911, La Badie's career took a leap forward when she was hired by Edwin Thanhouser of the Thanhouser Film Corporation in New Rochelle, New York. With her sophistication and beauty, Florence La Badie soon became Thanhouser's most prominent actress, appearing in dozens of films over the next two years. Her most remembered films of that period were The Tempest (1911); Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1912), a film adaptation of the Robert Louis Stevenson story; and the first film of Shakespeare's Cymbeline (1914). Her most well known work was in the 1914 1915 serial, The Million Dollar Mystery. In 1915, she was featured in the magazine Reel Life, which described her as "the beautiful and talented Florence La Badie, of the Thanhouser Studios, considered one of the foremost of American screen players". Over a course of six years, La Badie's career had taken her to top billing as a film actress.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы Еуропада Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Канада бірден Ұлыбританияның одақтасы ретінде соғысқа қосылды. Монреальдегі Ла Бадидің бірнеше жас ер азаматы мен туыстары тез арада шетелге жөнелтілді. Оның Канадада көптеген жанкүйерлері болды және 1915 жылы Нью-Йорк газетінің бірінде жарияланған мәліметке сәйкес, Солтүстік Франциядағы майдан шебінде шайқасып жүрген жас солдат оған хат жазып, соғыстың қорқынышты жағдайларын ашық көрсететін ондаған фотосуреттерді жіберді. Бұл жағдайға терең қозғалған Ла Бади бейбітшілікті ынталы түрде қолдаушыға айналды, сол солдаттың фотосуреттерін слайд-шоу арқылы АҚШ-та көрсетіп, соғысқа барудың қорқынышты қатері туралы ескертті.
When World War I broke out in Europe in 1914, Canada immediately joined the war as an ally of the United Kingdom. Several of La Badie's young male friends and relatives from Montreal were quickly shipped overseas. She had many movie fans in Canada and, according to one New York newspaper, in 1915 a young soldier fighting in the trenches at the Front in Northern France wrote to her, sending dozens of photographs that graphically depicted the horrors of the war. Deeply affected, La Badie became a vigorous advocate for peace, traveling the United States with a stereopticon slide show of the soldier's photographs, warning about the terrible dangers of going to war.
Жеке өмір
Бір кезде Ла Бади Вал Хуш деген Кадиллак сатушысымен никелесуге келісім берген, бірақ олар бұзылып кетті. Кейін ол Танхаузердің "Зудора" сериалының сценарийін жазған жазушы Дэниел Карсон Гудманмен араласты.
For a time, La Badie was engaged to a Cadillac salesman named Val Hush but they broke up. She later became involved with Daniel Carson Goodman, a writer who worked on the scenario for Thanhouser's serial Zudora.
Өлім
1917 жылдың тамызында Ла Бади кинодағы сәттілігінің биігіне жетті. 1909 жылдан бері ол 185 фильмде ойнаған, бұл сол кезеңде Мэри Пикфордтың түсірген 217 фильмінен 32 фильмге кем. Оның "Ақ киімдегі әйел" фильмі 1917 жылдың шілдесінде көрсетілді. Оның ең соңғы екі фильмі – Эдвард Эверетт Хейлдің "Елсіз адам" романының бейімделуі бойынша түсірілген "Елсіз адам" және "Соғыс және әйел" фильмдері 1917 жылдың 9 қыркүйегінде шығуы жоспарланған. 1914 жылы Чарльз Хайттың автомобиль апатынан қаза табуынан кейін "Танхаузер" корпорациясы қиындыққа тап болса да, Ла Бадидің мансабы гүлденіп, олар үшін құтқарушы болды. Айдан астам бұрын ол "Танхаузер" компаниясын тастап кететінін жариялаған. Ол бірнеше кинокомпаниялар оны бірден келісімшартқа алуға дайын екенін айтты. 1917 жылдың 28 тамызында Нью-Йорк штатының Оссининг қаласының жанында, күйеуі Дэниел Карсон Гудманмен бірге келе жатқанда, Ла Бадидің тежегіштері бұзылып, көлік төбеден құлап, төменде аударылып кетті. Ол көліктен шығып кетіп, қатысты жарақат алды, оның ішінде жамбас сүйегінің күрделі сынуы болды, ал Гудман тек аяғы сынған. Ауруханаға жатқызылған ол алты аптадан астам уақыт бойы өмірге жабысып, жақсарып бара жатқандай көрінді, бірақ 13 қазанда сепсистен кенеттен қайтыс болды. Ла Бади мансабының шыңында қайтыс болған алғашқы танымал әйел киножұлдызы болды, және кино көрермендер оның өліміне қайғырды. Көлемді жерлеу рәсімінен кейін ол Бруклиндегі (Нью-Йорк) Грин-Вуд зиратында белгісіз қабірге жерленді. Ла Бадидің өліміне бірнеше күн бұрын соттағы куәлігінде Мари С. Рас оның биологиялық анасы екенін мойындады. Некрологтарда Ла Бадидің анасы Аманда Ла Бади тірі қалғаны, бірақ оның асырап алынғаны туралы ештеңе айтылмады. Ұшқыштың мүлкі Джозеф Ла Бадидің отбасына бөлінді. 2014 жылы Эдвин Танхаузердің немересі Нед Танхаузер Ла Бади үшін қабір тасын орнату үшін ақша жинады, ол сол жылдың 27 сәуірінде, оның 126 жылдық туған күніне сәйкес орнатылды.
In August 1917, La Badie was at the height of her motion picture success. She had appeared in 185 films since 1909, 32 fewer than Mary Pickford's 217 films during the same period. Her film The Woman in White had just been released in July 1917. Her most recent two films, The Man Without a Country, a film adaptation of Edward Everett Hale's The Man Without a Country, and War and the Woman, were scheduled to be released, both on September 9, 1917. Although the Thanhouser Corporation had been struggling since the 1914 death of Charles J. Hite in an automobile accident, La Badie's career was thriving and had been their saving grace. Less than a month earlier, she had announced that she was leaving Thanhouser. She said that several other film corporations were willing to pick her up on contract immediately. On August 28, 1917, while driving near Ossining, New York, in the company of her fiancé, Daniel Carson Goodman, La Badie found her brakes failed and the vehicle plunged down a hill, overturning at the bottom. She was thrown from the vehicle and suffered serious injuries, including a compound fracture of the pelvis, while Goodman escaped with only a broken leg. Hospitalized, she clung to life for more than six weeks and seemed to be improving, but suddenly died on October 13, from sepsis. La Badie was the first major female film star to die while her career was at its peak, and the movie going public mourned her death. After a large funeral, she was interred in an unmarked grave in the Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York. In a deposition in a legal proceeding days before La Badie's death, Marie C. Russ swore in a deposition to have been her biological mother. Obituary notices stated La Badie was survived by her mother, Amanda La Badie, with no mention of her having been adopted. The property of the pilot's estate was divided between Mr. and Mrs. Joseph La Badie. In 2014, Ned Thanhouser, the grandson of Edwin Thanhouser, raised money for a headstone for La Badie, which was installed on April 27 of that year, on what would have been her 126th birthday.