Кіріспе

Американдық деректі фильмдер режиссері (1947 жылы туған)

Росс МакЭлви – отбасы мен жеке өмірі туралы автобиографиялық фильмдерімен танымал американдық деректі фильмдер режиссері. Оның фильмдері көбінесе эпизодтық саяхаттармен байланысты болып, үлкен саяси немесе философиялық мәселелерге тоқсынады. Оның әзілге толы және көбінесе өзін-өзі сынға алатын фильмдері оның оңтүстікте тәрбиеленуінің мәдени ерекшеліктеріне сілтеме жасайды. 2007 жылы «Full Frame Documentary Film Festival» кинофестивалінде «Карьералық жетістік» сыйлығымен марапатталды.

Ерте өмір және білім

Росс МакЭлви Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында дәстүрлі оңтүстік отбасында өсті. Оның әкесі хирург болған және ол МакЭлвидің алғашқы фильмдерінде жиі пайда болады. Кейіннен МакЭлви Браун университетінде оқыды, онда ол романшы Джон Хоукспен бірге оқыды және 1971 жылы шығармашылық жазу мамандығы бойынша диплом алды. Браун университетінде оқып жүргенде ол Род-Айленд дизайн мектебіндегі фотосурет курстарына қосымша тіркелді. Бітіргеннен кейін МакЭлви Францияның Бретань аймағында бір жыл тұрды, онда ол той фотографының ассистенты болып жұмыс істеді. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол МТИ-нің жаңа түлектер кино бағдарламасына қабылданды және 1977 жылы магистратураны бітірді. МТИ-де ол деректі фильмдер жасаушылар Ричард Ликок пен Эд Пинкустың жетекшілігінде оқыды, олар "синема верите" қозғалысының негізін қалаушылары еді. Олардың тәлімдерімен ол жеке басынан баяндау әдісін жетілдірді. "Бұл фильм жасаудың жаңа тәсілі болды, түсіру тобын алып тастау. Техникалық тұрғыдан біраз нәрсені жоғалтасыз, бірақ бұл сізге субъектілерге жақындауға және оларды аз қорқытуға мүмкіндік береді. Бұл сізге фотожурналист сияқты дербестік пен икемділікпен түсіруге мүмкіндік береді".

Мансап

МакЭлвидің кино мансабы туған жері Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында басталды. Ол жазда жергілікті кешкі жаңалықтар студиясында оператор болып жұмыс істеді, сондай-ақ үй шаруасындағы әйелдерге көмектесетін шоулар мен "ішкі сенім" бағдарламаларына түсірді. Кейін ол D. A. Pennebaker мен Намибияда Джон Маршаллдың деректі фильмдерін түсіруге екінші оператор ретінде еркін жұмыс істеді. МакЭлви 1976 жылдан бастап өзінің деректі фильмдерін түсіріп, өндіруге кірісті. 1986 жылы МакЭлви Гарвард университетінде кино сабақтарын оқыта бастады; 2022 жылға қарай ол Визуалды және қоршаған ортаны зерттеу факультетінде кино өндірісінің тәжірибелік профессоры болды. МакЭлви он толық метражды деректі фильм және бірнеше қысқа фильм жасады. Оның көптеген фильмдері туған жерінде, Американың Оңтүстігінде түсірілді, соның ішінде "Шерманның жорығы" (1986), "Белгісіз мерзім", "Сағат алтыдағы жаңалықтар" және "Жарқын жапырақтар". Ол әйелі Мэрилин Левинмен бірге "Қабырғаға қатысты бірдеңе" фильмінде жұмыс істеді. 2011 жылы түсірген "Фотографиялық естелік" фильмі толыққанды цифрлық технологияны қолдану және ашық даму мен өндіріс үдерісімен жаңа мүмкіндіктер ашты.

Тану

"Шерманның науқаны" көптеген марапаттарға ие болды, оның ішінде "Санденс" кинофестивалінде "Ең үздік деректі фильм" сыйлығы да бар. Ұлттық кино сыншылар кеңесі оны 1986 жылғы бес үздік фильмнің бірі деп атады. "Time Indefinite" бірнеше фестивальда "Ең үздік фильм" сыйлығын жеңіп алды және АҚШ-тың барлық аймақтарында көрсетілді. МакЭлвидің фильмдері Канн, Берлин, Лондон, Венеция, Вена, Роттердам, Флоренция және Сидней кинофестивальдерінің бағдарламасына енді. Ретроспективалар Музей модерні, Чикаго өнер институты және Нью-Йорктегі Қозғалыс суреті мұражайында өтті. Сондай-ақ, Париж, Тегеран, Мәскеу, Сеул, Лиссабон және Кито қалаларында ретроспективалар ұйымдастырылды. МакЭлви Джон Саймон Гуггенхайм еске алу қорынан, Рокфеллер қорынан және Америка кино институтынан стипендиялар мен гранттар алды. Ол Ұлттық өнер кеңесінен екі рет кино түсіру саласындағы стипендияға ие болды. "Шерманның науқаны" 2000 жылы Конгресс кітапханасының Ұлттық кино тізіміне "тарихи маңызы бар американдық фильм" ретінде енгізіліп, сақтауға алынды. МакЭлвидің "Жарқын жапырақтар" фильмі 2003 жылғы Канн кинофестивалінің Режиссерлердің онкүндігінде көрсетілді және 2004 жылғы "Ең үздік деректі фильм" номинациясына Америка режиссерлер гильдиясы мен Америка жазушылар гильдиясы тарапынан ұсынылды. "Парагвай" фильмі 2008 жылы Венеция кинофестивалінде көрсетілді. МакЭлви 2011 жылы "Фотографиялық естелік" фильмінің премьерасын ұсыну үшін Венецияға оралды.