Кіріспе

Вокалдық бүгілген цисталары (сонымен қатар дауыстық жіп цисталары деп те аталады) – мембраналық дауыстық бүгілгендердегі қатерсіз ісіктер. Бұл цисталар жабық, қапшық сияқты құрылымдар болып келеді және әдетте сары немесе ақ түсті болады. Олар дауыстық жіптердің ортаңғы жиегінің ортасында бір жақты пайда болады. Дауыстық бүгілген цисталарының алдын алу үшін дұрыс дауыс гигиенасын сақтау ұсынылады. Цисталардың бастапқы емделуі зиянды дауыстық әрекеттерді азайтуға бағытталған дауыс терапиясын қамтиды. Егер дауыс терапиясынан кейін симптомдар сақталса, пациенттерге цистаны жою үшін хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. Хирургиядан кейін әдетте дауысты қалпына келтіру және дауыс функциясын жақсарту үшін дауыс демалысы және қосымша дауыс терапиясы тағайындалады. Цисталарды дауыстық жіпке стероидты инъекция жасау арқылы да емдеуге болады.

Дауыстық динамика

Дауыс шектерінің кисталары дауыс шектерінің қасиеттерін өзгертеді. Дауыс шекерінде киста болғанда, дауыс шекерінің жабыны қатаңдайды және массасы көбейеді. Олар дыбыстық жарақаттың нәтижесі болуы мүмкін.

Диагностика

Көбінесе дауыстық бүйірдің кистасын толық диагностикалау үшін төрт компонент қатысады: медициналық және дауыстық тарих, бас және мойынды тексеру, дауыстың қабылдануы және дауыстық қабаттардың бейнелеуі. Бейнелеу ең көп қолданылатыны – ларингоскопиялық видеостробоскопия. Бұл процедура сөйлеу кезінде дауыстық қабаттардың дірілі, дауыстың қарқындылығы және жиілігі туралы ақпарат береді. (Толығырақ ақпарат алу үшін «Дауыстық бүйір кистасының түрлері» бөлімін қараңыз.) Егер дауыстық бүйір кистасы туа пайда болған деп есептелсе, науқастың даусының қарлы болуымен ерте пайда болған тарихы болуы керек. Дауыстық бүйір кисталары хирургиялық араласумен қатар дауыс терапиясымен бірге қолданылғанда тиімдірек болады. Дауыс терапиясының әдістерін жеке қолдану дауыстық қабаттардағы кистаның көлемін азайтуға және жоюға әлі дәлелденбеген. Зиянды дауыстық мінез-құлықтарды түзетуге бағытталған дауыс терапиясы бірінші емдеу опциясы ретінде ұсынылады. Симптомдар маңызды болса, емдеу әдетте кистаны жою үшін микрохирургиялық операцияны қамтиды. Туа пайда болған өзекше кисталары (бездік өзекшелердің бітелуінен туындаған) марсупиализация арқылы емделуі мүмкін. Операциядан кейін науқастарға 2-ден 14 күнге дейін дауыстық тынығу ұсынылады. Жақсы жазылғаннан кейін науқас салыстырмалы дауыстық тынығуға көшірілуі мүмкін, әдетте сағатына 5-10 минуттық тыныс алумен. Дауыстық кисталарының салдарынан айтарлықтай шектеулерді сезінбеген кәсіби дауыс қолданушылар операциядан бас тартуға құқылы. Дауыстық қабаттарға инъекция тиреоидиялық мембрана, қалқанша безінің шеміршегі немесе крикотиреоид мембранасы арқылы ауыз қуысынан немесе тері арқылы жасалуы мүмкін. VFSI-ден кейін науқастарға 1-ден 7 күнге дейін дауыстық тынығу ұсынылады. VFSI операцияны кейінге қалдыру үшін немесе операциямен байланысты тәуекелдер тым жоғары деп есептелген жағдайда емдеу әдісі ретінде де қолданылуы мүмкін.

Болжам

Диагноз қойылғаннан кейін дауыс гигиенасын жақсарту үшін дауыс терапиясы қолданылуы керек. Дауыс жолдарының кисталары тек дауысты демалдыру немесе дауыс терапиясы арқылы жақсармайды. Субэпителиалды кисталары бар пациенттерде дауыс қабілеттерінің қалпына келуі, дауыс байланыстырылған кисталары бар пациенттерге қарағанда жақсырақ болады. Әдетте, пациенттер операциядан кейін 7-30 күн ішінде сөйлеуге, ал 30-90 күн ішінде ән айтуға қайта бастай алады. Операциядан кейін пациенттердің 20%-на дейін дауыс жолдарында жараланған тіндер, полиптер немесе тамыр өзгерістері пайда болуы мүмкін. Ауыр жағдайларда, осы салдарлар қосымша операция талап етуі мүмкін. Пациент операцияның дауысына тигізетін әсері және ықтимал асқынулары туралы, әсіресе егер дауыс кәсіби қызметінде жиі қолданылса, хабардар болуы керек. Мұндай жағдайларда операциядан кейінгі терапия талқылауға алынуы тиіс.