Кіріспе
1966 жылы Ямайкада пайда болған музыка жанры – рокстеди. Ска жанрынан кейін пайда болып, регги жанрының алға басушысы болған рокстеди, Ямайкада шамамен екі жыл бойы басым музыка стилі болды. Оны реггиді қалыптастыруға көмектескен көптеген әртістер орындады, олардың ішінде «Техникалар», «Парагон», «Гептон» және «Гейладс» сияқты гармониялық топтар, сондай-ақ Алтон Эллис, Делрой Уилсон, Боб Энди, Кен Бут және Филис Диллон сияқты жанды әншілер, Джеки Митту, Линн Тайтт және Томми МакКук сияқты музыканттар бар. «Рокстеди» термині Альтон Эллистің «Рокстеди» әнінде айтылған, жаңа музыкаға сай келетін танымал (баяу) би стилінен шыққан. Ска жанры сияқты, кейбір рокстеди әндері Ямайкадан тыс жерлерде танымал болды, бұл регги музыкасының бүгінгі халықаралық деңгейдегі орнына қолдау көрсетті.
the music genre
Rocksteady is a music genre that originated in Jamaica around 1966. A successor of ska and a precursor to reggae, rocksteady was the dominant style of music in Jamaica for nearly two years, performed by many of the artists who helped establish reggae, including harmony groups such as the Techniques, the Paragons, the Heptones and the Gaylads; soulful singers such as Alton Ellis, Delroy Wilson, Bob Andy, Ken Boothe and Phyllis Dillon; musicians such as Jackie Mittoo, Lynn Taitt and Tommy McCook. The term rocksteady comes from a popular (slower) dance style mentioned in the Alton Ellis song "Rocksteady", that matched the new sound. Some rocksteady songs became hits outside Jamaica, as with ska, helping to secure the international base reggae music has today.
Сипаттамалары
1966-1968 жылдар аралығында рокстеди термині мен дыбысын дамытқан ямайкалық музыканттар мен продюсерлер джаз және R&B музыкасында өсті, ска орындады және басқа жанрлардың, әсіресе ритм-энд-блюз, менто, калипсо, АҚШ соул музыкасы, сондай-ақ Кариб теңізі мен Африка музыкасының ықпалында болды. Рокстеди дамуымен темп скаға қарағанда баяулады. Гитара мен фортепианода ойнаушылар негізгі екінші соққы үлгісіне кездейсоқ акценттер қоса бастады. Рокстедиде болған баяулау бас гитарашыларға ска бас гитарасынан гөрі толық, қараңғы, еркін, баяу дыбыстарды зерттеуге мүмкіндік берді. Баяу темп пен кіші топтардың мөлшері жалпы бас партиясына көбірек назар аударуға алып келді, ол ақырында ямайкалық музыканың ерекше белгісіне айналды. Рокстедиде бас гитара көбінесе бас партиясын екі еселеп орындайды, бұл Ли "Scratch" Перридің "Run for Cover" әніндегідей, Линн Тайтт жасаған өшірілген тарту стилімен жасалады.
Тарих
Rocksteady музыкасының танымал стилі қысқа ғұмырлы болды. Жанрдың өркендеу кезеңі шамамен 1966 жылдың жазынан 1968 жылдың көктеміне дейін екі жылға созылды. Дегенмен, Bob Marley вокалы мен Soul Brothers ырғақтары бар Wailers тобының "Stir It Up" және "Bend Down Low" сияқты мәңгілік хиттері осы дәуірде дүниеге келді, олар регги әншілерінің мансабын бастады. Сонымен қатар, онжылдықтың ортасынан соңына қарай, сканың танымалдылығы төмендеп, 1962 жылы тәуелсіздікке қол жеткізумен байланысты оптимизм сарқылып, Ямайканың ауылдық аймақтарынан келген жастар Кингстонның Ривертон Сити, Гринвич Таун және Тренчтаун сияқты қалалық геттоларына ағылып келді. Олардың көптегені ерекше салқындық пен стильді көрсететін бұзақыларға айналды. Осы тәртіпсіз жастар "қақақ балалар" деп аталды. Алтон Эллис кейде "Rocksteady" хиті үшін рокстедидің әкесі деп есептеледі; Тейтт 2002 жылғы сұхбатында оны растап былай деді: "Мен 'Глэддиге темпті баяулатуды айттым, содан Take It Easy және rocksteady пайда болды. Rocksteady – бұл шынымен баяу ска". Rocksteady-нің үстемдігі осы кездегі барлық жазба компаниялары музыканы осы жанрда шығаруына әкелді; Studio One, Bunny Lee және Prince Buster Рейдпен бірге ең бастылары болды. Жазба продюсері Дьюк Рид Алтон Эллистің "Girl I've Got a Date" әнін Treasure Isle лейблінде, сондай-ақ Techniques, Silvertones, Jamaicans және Paragons тобының жазбаларын шығарды. Ридтің осы топтармен жұмысы рокстедидің вокалдық дыбысын қалыптастыруға көмектесті. Кейбіреулер Treasure Isle-дың ең жақсы кезеңі осы жылдар екенін айтады. Белгілі жеке орындаушылардың қатарында Делрой Уилсон, Кен Бут және Филис Диллон ("Rocksteady королевасы" деп танылған) бар. Rocksteady-ді құруда маңызды рөл атқарған музыканттардың ішінде клавишашы Джеки Митту, барабаншылар Джо Айзекс және Уинстон Греннан, бассист Джеки Джексон және саксофонист Томми МакКук болды. Ska тобы Skatalites тараған кезде (64/65 – мәліметтер әртүрлі) МакКук Treasure Isle лейблінде жұмыс істеуге кетті, ал Джеки Митту Studio One лейблінде жұмыс істеді – осы екі суретші/әрекеттеушілер осы екі лейблдің үстемдікке ие болуына және Rocksteady дыбысын қалыптастыруға үлкен үлес қосты. Қысқа ғұмырлы болғанына қарамастан, rocksteady-нің әсері зор. Көптеген регги әртістері rocksteady-ден (немесе ска-дан) бастады – көбінесе регги әншілері rocksteady топтарынан өркендеді, мысалы, Junior Byles Versatiles тобынан келді, John Holt Paragons тобында болды, Pat Kelly және Slim Smith екеуі де Techniques тобымен ән шырқады ("You Don't Care" әнінде Pat Kelly жетекші вокалда орындады), Ronnie Davis Tennors тобында, ал Winston Jarrett Righteous Flames тобында болды. The Wailing Wailers де Impressions үлгісіндегі вокалдық үйлесімділік триосы болды, олар ска-дан, rocksteady арқылы регги тобына айналды, олардың құрамында тек бір басты вокалист болды. Деррик Харриотт: "Кез келген ямайкалық музыканттен сұрасаңыз, олар rocksteady жылдары Ямайка музыкасының ең жақсы жылдары болғанын айтады" деп мәлімдеді.
Реггиге айналу
1960 жылдардың аяғында рокстидтің реггиге айналуына бірнеше фактор себеп болды. Негізгі музыкалық аранжировщиктер Джеки Митту мен Линн Тайтттің Канадаға эмиграциялауы және Ямайка студиясының технологиялық жаңартылуы жазбалардың дыбысы мен стиліне едәуір әсер етті. Бас партиялары күрделене түсіп, аранжировкаларды басып озды, ал фортепианоның орнына электрлік орган қолданыла бастады. Басқа да өзгерістерге мүйізді аспаптардың фонограммадағы ролінің азаюы, қысқарақ, перкуссиялық ритм-гитараның енгізілуі, африкалық стильдегі қол соққысының қосылуы және дәл, күрделі және агрессивті барабан стилі кірді. Сонымен қатар, осы шамада (1969–70) вокалсыз немесе жетекші аспапсыз дуб немесе B-жақ "версиясын" пайдалану Ямайкада кең таралды; бастапқыда бұл рокстид тректерін пайдалануды қамтыды, ең әйгілісі U Roy-дың Treasure Isle ырғақтарымен диджейлік көрсетілімдері (жас Осборн Руддок жасаған, кейін King Tubby болып танылды, "Wake the Town" әнінен бастап). Шындығында, осы ынтымақтастық рокстидке өмірден кейінгі өмір сыйлады, өйткені U Roy-дың рокстид негізіндегі әндері хит-парадтарда көтерілді (1970–71), тіпті регги жаңа дыбыс ретінде қалыптаса бастады. 1960 жылдардың аяғында Растафари қозғалысы Ямайкада танымал бола бастады, ал рокстидтің танымалдылығы төмендеді. Көптеген регги әндері романтикаға емес, қара нәсілділердің санасына, саясатқа және наразылыққа көбірек назар аударды. 1972 жылы шыққан "The Harder They Come" фильмі және ямайкалық супержұлдыз Боб Марлидің өркендеуі реггиді рокстид ешқашан жете алмаған халықаралық деңгейге көтерді. Рокстид Ямайканың танымал музыкасының қысқа ғана кезеңі болғанымен, ол регги, дуб және денсхоллға тигізген әсері зор. Көптеген бас партиялары, бастапқыда рокстид әндері үшін жасалған, қазіргі ямайкалық музыкада қолданыла береді. Мысалы, Slim Smith-тің "Never Let Go" және Studio One лейблінен шыққан "Real Rock" әндерінің ырғақтары (кейде "жауап ырғағы" деп аталады); Slim Smith орындаған және Bunny Lee продюсерлік еткен "My Conversation", Techniques тобы орындаған "Queen Majesty" және Conquerors тобының "Lonely Street" әндері, екеуі де Treasure Isle лейблі үшін жазылған.