Пирс Энтони: Ғылыми-фантастика және қиял әлемінің авторы
Piers Anthony
Пирс Энтони – америкалық ғылыми-фантастика және фэнтези жазушысы, «Ксант» сериясымен танымал. Әр әріптен басталатын кітаптар авторы. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пирс Энтони Дилингхэм Джейкоб (Piers Anthony Dillingham Jacob; 1934 жылғы 6 тамызда туған) – американдық ғылыми фантастика және фэнтези жанрларындағы жазушы, Пирс Энтони деген атпен жариялайды. Ол ең белгілісі – фантастикалық Ксант әлемінде өтетін, ұзаққа созылған романдар сериясымен. Оның көптеген кітаптары «Нью-Йорк Таймс» бестселлер тізіміне ілігіп, алфавит әрпімен басталатын кітапты шығару – өзінің ең үлкен жетістіктерінің бірі екенін айтады, «Антонологиядан» бастап «Зомби ғашығына» дейін.
English American writer (born 1934)
Piers Anthony Dillingham Jacob (born 6 August 1934) is an American author in the science fiction and fantasy genres, publishing under the name Piers Anthony. He is best known for his long running novel series set in the fictional realm of Xanth. Many of his books have appeared on The New York Times Best Seller list, and he claims one of his greatest achievements has been to publish a book beginning with every letter of the alphabet, from Anthonology to Zombie Lover.
Ерте өмір
Энтонидің ата-анасы Альфред пен Норма Джейкоб, Оксфорд университетінде оқыған квакерлік пацифистер болды. Олар 1936 жылы оқуларын тоқтатты да, Испания азамат соғысы кезінде квакерлер атынан гуманитарлық көмек көрсету үшін жұмыс істеді, Барселонада балаларға арналған тағамдық асхана құрды. Пирс пен оның қарындасы Англияда анасының ата-анасы мен күтімшіге қалдырылды. Альфред Джейкоб британдық азамат болғанымен, Филадельфияның жанында АҚШ-та дүниеге келген. 1940 жылы Испаниядан қуылғаннан кейін және Ұлыбританиядағы жағдай нашарлағаннан кейін, отбасы Америка Құрама Штаттарына кемемен аттанды. 1941 жылы отбасы Вермонт штатының Винхолл қаласының жанындағы «жерге оралу» утопиялық қоғамда қоныстанды, онда жас Пирс радикал жазушы Скотт Нирингпен танысты, ол көршісі болды. Екеуі де академиялық оқуларын жалғастырды, және Альфред ақырында роман тілдерінің профессоры болды, Филадельфия аймағындағы бірнеше колледждерде сабақ берді. Пирс бірнеше мектепке ауысып, ақырында Вермонттағы Годдард колледжіне түсті, оны 1956 жылы бітірді. 2012 жылдың 27 шілдесінде "This American Life" бағдарламасында Энтони ата-анасының ажырасқанын, оны қорқытқанын және мектепте нашар оқығанын айтты. Энтони өзінің орта мектебін «өте әсем жеке мектеп» деп сипаттады және оған қаржы жәрдем көрсетуден бас тартады. Ол өзінің «қоғамның төменгі қабатының» бір бөлігі болғанын, ешкім оған назар аудармағанын және оған қамқорлық жасамағанын еске алады. Ол: «Мен осындай қарапайым адамдардың, төменгі таптың мүшесі болғанды ұнатпадым» деді.
Anthony's parents, Alfred and Norma Jacob, were Quaker pacifists studying at Oxford University who interrupted their studies in 1936 to undertake relief work on behalf of the Quakers during the Spanish Civil War, establishing a food kitchen for children in Barcelona. Piers and his sister were left in England in the care of their maternal grandparents and a nanny. Alfred Jacob, although a British citizen, had been born in America near Philadelphia, and in 1940, after being forced out of Spain and with the situation in Britain deteriorating, the family sailed to the United States. In 1941 the family settled in a rustic "back to the land" utopian community near Winhall, Vermont, where a young Piers made the acquaintance of radical author Scott Nearing, a neighbor. Both parents resumed their academic studies, and Alfred eventually became a professor of Romance languages, teaching at a number of colleges in the Philadelphia area. Piers was moved around to a number of schools, eventually enrolling in Goddard College in Vermont where he graduated in 1956. On This American Life on 27 July 2012, Anthony revealed that his parents had divorced, he was bullied, and he had poor grades in school. Anthony referred to his high school as a "very fancy private school", and refuses to donate money to it. He recalls being part of "the lower crust", and that no one paid attention to, or cared about him. He said, "I didn't like being a member of the underclass, of the peons like that".
Неке және ерте мансап
Энтони болашақ әйелі Кэрол Марблмен екеуі колледжде оқып жүргенде танысты. Олар 1956 жылы үйленді, сол жылы ол Годдард колледжін бітірді және түрлі жұмыстар істеді. 1957 жылы Энтони АҚШ армиясына қосылуға шешім қабылдады, себебі оның әйелі жүкті болған еді, оларға медициналық көмек және тұрақты табыс қажет болды. Екі жылдық әскери қызметі барысында ол 1958 жылы АҚШ азаматына айналды және батальонының газетінде редактор және суретші болып жұмыс істеді. Әскери қызметтен кейін ол Флорида штатының Санкт-Петербург қаласындағы Адмирал Фаррагут академиясында қысқаша оқытушылықпен айналысты, бірақ толық уақытты жазушы болуға тырысуға бел буды. Энтони мен оның әйелі келісімге келді: егер ол бір жыл ішінде бір туындысын сата алса, әйелі оны қаржылай қолдауын жалғастырады. Ал егер сол жылдың ішінде ештеңе сата алмаса, онда ол жазушы болу арманынан түгелдей бас тартады. Жыл соңында ол бір қысқа әңгімесін жариялатуға қол жеткізді. Ол өзінің жазушылық жолының мүмкін болуына әйелін кінәлі деп санайды және жаңадан бастаған жазушыларға олардың жазу қызметінен басқа табыс көзі болуы керек екенін, осылайша мансаптарының алғашқы жылдарын еңсеруге болатынын кеңес береді.
Anthony met his future wife, Carol Marble, while both were attending college. They were married in 1956, the same year he graduated from Goddard College, and he worked in a series of odd jobs. In 1957, Anthony decided to join the United States Army, as his wife was now pregnant, and they needed both medical coverage and a steady source of income. During his two year enlistment, he became a naturalized U. S. citizen in 1958 and became an editor and cartoonist for his battalion's newspaper. After completing military service, he briefly taught school at Admiral Farragut Academy in St. Petersburg, Florida before deciding to try to become a full time writer. Anthony and his wife made a deal: if he could sell a piece of writing within one year, she would continue to work to support him. But if he could not sell anything in that year, then he would forever give up his dream of being a writer. At the end of the year, he managed to get a short story published. He credits his wife as the person who made his writing career possible, and he advises aspiring writers that they need to have a source of income other than their writing in order to get through the early years of a writing career.
Жазу
Көптеген жағдайларда Энтони бір баспадан екінші баспаға ауысып (көбінесе танымал серияларды өзімен бірге алып жүреді), себебі редакторлар оның туындыларына артық араласып жатыр деп санайды. Ол баспагерлерді есеп берудегі заңбұзушылықтар үшін сотқа берді және сот шешімі оның пайдасына болды. Энтони болашақ жазушыларға көмектесу мақсатында Интернет-баспагерлерге қатысты сауалнама жүргізеді. Осы қызметі үшін ол 2003 жылы электрондық баспа қауымдастығына көрсеткен қызметі үшін "ЭПИК досы" сыйлығын жеңіп алды. Оның веб-сайты "Преддитерлер мен редакторлар" авторгаидынан "Жазушыларға көрсетілген қызметі үшін" арнайы сыйлықты алды. Оның танымал "Ксант" романдары фильмге бейімделді. Ол Legend Entertainment компаниясының "Ксант серіктері" DOS видео ойынына әсер етті. Осы сериядан Mayfair Games компаниясы "Ксант" тақта ойынын шығарды. Энтонидің романдары көбінесе бір тараулық "Автордың сөзімен" аяқталады, онда ол өзі, өмірі және романды жазу процесімен байланысты тәжірибелері туралы айтады. Ол оқырмандармен хат алмасу және романға әсер еткен нақты әлемдегі мәселелерді жиі талқылайды. 2000 жылдан бері Энтони романдарын Linux жүйесінде жазады. Энтонидің "Ксант" сериясы 2011 жылы NPR оқырмандарының дауыс беруімен анықталған ең жақсы ғылыми-фантастика және фантастика кітаптары тізімінде 99-орынды иеленді.
On multiple occasions Anthony has moved from one publisher to another (taking a popular series with him) when he says he felt the editors were unduly tampering with his work. He has sued publishers for accounting malfeasance and won judgments in his favor. Anthony maintains an Internet Publishers Survey in the interest of helping aspiring writers. For this service, he won the 2003 "Friend of EPIC" award for service to the electronic publishing community. His website won the Special Recognition for Service to Writers award from Preditors and Editors, an author's guide to publishers and writing services. His popular novel series Xanth has been optioned for movies. It inspired the DOS video game Companions of Xanth, by Legend Entertainment. The same series also spawned the board game Xanth by Mayfair Games. Anthony's novels usually end with a chapter long Author's Note, in which he talks about himself, his life, and his experiences as they related to the process of writing the novel. He often discusses correspondence with readers and any real world issues that influenced the novel. Since about 2000, Anthony has written his novels in a Linux environment. Anthony's Xanth series was ranked No. 99 in a 2011 NPR readers' poll of best science fiction and fantasy books.
Басқа медиада
"Бұл американдық өмір" радио бағдарламасының 470-ші сериясының бірінші актісі Пирс Энтонимен болған балалық мазасыздық туралы. Акт жазушы Логан Хиллдің 12 жасында Энтони романдарын оқып, онымен айналысқан. Он жыл бойы ол Энтонидің ең үлкен жанкүйері болған деп ойлады, бірақ 22 жасында ол "Эндиді" тойда кездестіріп, олардың жазушыға деген қызығушылығын байқады. Энди оқиға үшін сұхбат алады және жасөспірім кезінде ол Буффалодағы (Нью-Йорк) мектеп пен үйдегі өмірін жеңу үшін қашып шығу романдарын қолданғанын түсіндіреді. 1987 жылы 15 жасында Флоридаға қашып барып, Пирс Энтонимен бірге тұруға тырысады. Бұл оқиғаға Энтонидің өз ойлары да қосылған.
Act One of episode 470 of the radio program This American Life is an account of boyhood obsessions with Piers Anthony. The act is written and narrated by writer Logan Hill who, as a 12 year old, was consumed with reading Anthony's novels. For a decade he felt he must have been Anthony's number one fan, until, when he was 22, he met "Andy" at a wedding and discovered their mutual interest in the writer. Andy is interviewed for the story and explains that, as a teenager, he had used escapist novels in order to cope with his alienating school and home life in Buffalo, New York. In 1987, at age 15, he decided to run away to Florida in order to try to live with Piers Anthony. The story includes Anthony's reflections on these events.
Ал Жер туралы не деуге болады?
Энтонидің әдеби мансабының басында "Бірақ Жер туралы не бар?" романының (1976) алғашқы жариялануына байланысты дау туындады. Редактор Роджер Элвуд осы романды өзінің жаңа ғылыми-фантастикалық "Лазерлік кітаптар" желісі үшін тапсырыс берді. Энтонидің сөзіне сүйенсек, ол "Бірақ Жер туралы не бар?" романын аяқтады, ал Элвуд оны қабылдап, сатып алды. Содан кейін Элвуд Энтониге бірнеше ұсақ өзгерістер енгізуді қалағанын айтты және Энтонидің уақытын кетірмеу үшін, ол редактор (және автор) Роберт Коулсонды қолжазбаны өзгерістермен қайта теруге жалдады. Энтони Коулсонды досы деп сипаттады және бастапқыда оның қатысуына оң көзқарас білдірді. Бірақ Элвуд Коулсонға толық серіктес болу керектігін, Энтонидің мәтінін басқа редакторлардың ұсыныстарымен үйлесімді түзетулер жасауға еркін екенін мәлімдеді. Элвуд Коулсонға болашақ авторлық гонорардың 50/50 бөлігін уәде етті. Энтонидің айтуынша, жарияланған роман оның түпнұсқасынан мүлдем өзгеше болды, кейіпкерлер мен диалогтар өзгертілді, сондай-ақ жаңа сахналар қосылып, кейбіреулері алынып тасталды. Энтони бұл өзгерістер романды нашарлатқанын сезді. "Лазерлік кітаптар" баспасы "Бірақ Жер туралы не бар?" романын Энтони мен Коулсонның бірлескен еңбегі ретінде жариялады. Басылу құқығы заңдық шаралармен қорғалып, Энтониге қайтарылды. 1989 жылы Энтони өзінің түпнұсқа "Бірақ Жер туралы не бар?" романын "Tor Books" баспасы арқылы түсіндірмелі басылым түрінде қайта жариялады. Бұл басылымда романның өзгеру тарихын баяндайтын кіріспе мен қорытынды, сондай-ақ Энтонидің сюжет пен кейіпкерлерге енгізілген өзгерістердің мысалдары мен оның қолжазбасына редакторлар жасаған түсініктемелерді сипаттайтын шамамен 60 беттік жазбалары бар.
Early in Anthony's literary career, there was a dispute surrounding the original publication (1976) of But What of Earth?. Editor Roger Elwood commissioned the novel for his nascent science fiction line Laser Books. According to Anthony, he completed But What of Earth?, and Elwood accepted and purchased it. Elwood then told Anthony that he wished to make several minor changes, and in order not to waste Anthony's time, he had hired copy editor (and author) Robert Coulson to retype the manuscript with the changes. Anthony described Coulson as a friend and was initially open to his contribution. However, Elwood told Coulson he was to be a full collaborator, free to make revisions to Anthony's text in line with suggestions made by other copy editors. Elwood promised Coulson a 50–50 split with Anthony on all future royalties. According to Anthony, the published novel was very different from his version, with changes to characters and dialog, and with scenes added and removed. Anthony felt the changes worsened the novel. Laser's ultimate publication of But What of Earth? listed Anthony and Coulson together as collaborators. Publication rights were reverted to Anthony under threat of legal action. In 1989, Anthony (re)published his original But What of Earth? in an annotated edition through Tor Books. This edition contains an introduction and conclusion setting out the story of the novel's permutations and roughly 60 pages of notes by Anthony giving examples of changes to plot and characters, and describing some of the comments made by copy editors on his manuscript.
Сын
Кейбір сыншылар Энтонидің әйел кейіпкерлерін бейнелеуін стереотиптік және мизогинисттік деп сипаттады, әсіресе Ксант сериясының алғашқы бөліктерінде, және Энтонидің жұмысында кәмелетке толмағандардың жыныстық қатынасы мен эротизм тақырыбына қатысты мәселелерді қарастырды. Энтони сұхбаттасуларда бұл сын-пікірлер оның жұмысын дәл бейнелемейді деп дәлелдеді және ол ер оқырмандарға қарағанда әйел оқырмандардан көбірек фанат хаттарын алады деп мәлімдейді.
Some critics have described Anthony's portrayal of women characters as stereotypical and misogynist, particularly in the early parts of the Xanth series, and have taken issue with themes of underage sexuality and eroticism within Anthony's work. Anthony has argued in interviews that these critiques do not accurately reflect his work, and states that he gets more fan mail from female readers than male readers.
Жеке өмір
Ол бірінші әйелі Кэрол Энн Марбл Джейкобпен екі қызы, Пенелопа "Пенни" Кэролин және Шерил болды. Пеннидің бір баласы болды және ол 2009 жылы тері қатерлі ісігінің салдарынан қайтыс болды. Кэрол Энн 2019 жылдың 3 қазанында үйде қайтыс болды, себебі 15 жыл бойы созылған созылмалы қабыну демиелинизациялық полинейропатиясы (CIDP) салдарынан жүрекке байланысты асқынулар болды деп есептеледі. 2020 жылдың 22 сәуірінде МэриЛи Боянсқа үйленді. Энтони 2023 жылдың наурызына дейін Флоридадағы ағаш шаруашылығында тұрды. 2023 жылдың наурыз айында Флоридадағы мүлігін сатып, Калифорнияға зейнетке шықты. Энтони вегетариан.
He and his first wife, Carol Ann Marble Jacob, had two daughters, Penelope "Penny" Carolyn and Cheryl. Penny had one child, and died in 2009, due to complications from skin cancer. Carol Ann died at home on 3 October 2019 due to what is believed to have been heart related complications due to a 15 year long battle with chronic inflammatory demyelinating polyneuropathy (CIDP). On 22 April 2020, he married MaryLee Boyance Anthony lived on his tree farm in Florida until March 2023. In March 2023, he sold his property in Florida and retired to California. Anthony is a vegetarian.
Діндік наным-сенімдер
Өзінің діни сенімдері туралы Энтони өзінің жеке веб-сайтындағы 2004 жылдың қазан айындағы жазбасында былай деп жазды: "Мен агностикпін, яғни мен оны дәлелденбеген деп есептеймін, бірақ теист емес, атеист позициясына жақынмын". 2017 жылы ол: "Мен Құдай мен өлімнен кейінгі өмірдің жоқтығына көз жеткіздім".
Regarding his religious beliefs, Anthony wrote in the October 2004 entry of his personal website, "I'm agnostic, which means I regard the case as unproven, but I'm much closer to the atheist position than to the theist one." In 2017 he stated, "I am more certain about God and the Afterlife: they don't exist."