Альфред ван Вогт: Ғылыми-фантастика жазушысының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Канадалық ғылыми фантастика авторы (1912–2000)

Canadian science fiction author (1912–2000)

Alfred Elton van Vogt (/v//æ//n// //v//oʊ//t/ VAN VOHT; April 26, 1912 – January 26, 2000) was a Canadian born American science fiction author. His fragmented, bizarre narrative style influenced later science fiction writers, notably Philip K. Dick. He was one of the most popular and influential practitioners of science fiction in the mid twentieth century, the genre's so called Golden Age, and one of the most complex. The Science Fiction Writers of America named him their 14th Grand Master in 1995 (presented 1996). For the first dozen or so years of his life, van Vogt's father, Henry Vogt, a lawyer, moved his family several times within central Canada, moving to Neville, Saskatchewan; Morden, Manitoba; and finally Winnipeg, Manitoba. Alfred Vogt found these moves difficult, later remarking:

blockquote|Childhood was a terrible period for me. I was like a ship without anchor being swept along through darkness in a storm. Again and again I sought shelter, only to be forced out of it by something new. His early published works were stories in the true confession style of magazines such as True Story. Most of these stories were published anonymously, with the first person narratives allegedly being written by people (often women) in extraordinary, emotional, and life changing circumstances. After a year in Ottawa, he moved back to Winnipeg, where he sold newspaper advertising space and continued to write. While continuing to pen melodramatic "true confessions" stories through 1937, he also began writing short radio dramas for local radio station CKY, as well as conducting interviews published in trade magazines. He added the middle name "Elton" at some point in the mid 1930s, and at least one confessional story (1937's "To Be His Keeper") was sold to the Toronto Star, who misspelled his name "Alfred Alton Bogt" in the byline. Shortly thereafter, he added the "van" to his surname, and from that point forward he used the name "A. E. van Vogt" both personally and professionally.

Альфред Элтон ван Вогт (/v//æ//n// //v//oʊ//t/ VAN VOHT; 26 сәуір 1912 – 26 қаңтар 2000) – Канадада туған американдық ғылыми фантастика авторы. Оның үзілісті, ерекше баяндау стилі кейінгі ғылыми фантастика жазушыларына, әсіресе Филип К. Дикке әсер етті. Ол ХХ ғасырдың ортасында, жанрдың «Алтын ғасыр» деп аталатын және ең күрделі жанрлардың бірі болған ғылыми фантастиканың ең танымал және ықпалды өкілдерінің бірі болды. Америка ғылыми фантастика жазушыларының қауымдастығы оны 1995 жылы 14-ші Ұлы шебер деп атады (1996 жылы марапаттады). Ван Вогттың әкесі, Генри Вогт, заңгер болған. Ол отбасымен Канаданың орталық бөлігінде бірнеше рет көшіп, Невилл (Саскачеван), Морден (Манитоба) және соңында Виннипег (Манитоба) қалаларына қоныс аударды. Альфред Вогт бұл көшулерді қиындықпен қабылдады, кейін былай деді: «Балалық шақ мен үшін қорқынышты кезең болды. Мен дауылда қараңғылықта желге шашыраған, тізгіні жоқ кемедей едім. Қайта-қайта баспана іздедім, бірақ әр жолы жаңа нәрсе мені одан қуды». Оның алғашқы жарияланған туындылары «Нағыз оқиға» сияқты журналдардағы шынайы мойындау стилінде болды. Бұл әңгімелердің көпшілігі анонимді түрде жарияланды, ал бірінші тұлғадағы баяндарда керемет, эмоционалды және өмірді өзгертетін жағдайлардағы адамдар (көбінесе әйелдер) жазғандай сезім тудырды. Оттавада бір жыл тұрғаннан кейін ол Виннипегке оралды, онда газеттерде жарнама орындарын сатты және жазуын жалғастырды. 1937 жылға дейін мелодрамалық «нағыз мойындаулар» әңгімелерін жазумен қатар, ол жергілікті CKY радиостанциясы үшін қысқа радиодрамалар жазып, сондай-ақ сауда журналдарында жарияланған сұхбаттар жүргізді. Ол 1930 жылдардың ортасында «Элтон» есімін қосты, ал кем дегенде бір мойындау әңгімесі («Оның қамқоршысы болу», 1937) Торонто Стар газетіне сатылды, онда оның есімі «Альфред Альтон Богт» деп қате жазылды. Содан кейін ол тегіне «ван» деген сөзді қосты және осы кезден бастап жеке және кәсіби өмірінде «А. Э. ван Вогт» есімін пайдаланды.

Мансап

1938 жылы ван Вогт ғылыми фантастика жазуға көшті, бұл жанрды оқығанды ұнататын. Ол 1938 жылғы тамыз айында газет стендінен алған «Таңғажайып ғылыми фантастика» журналынан шабыттанды. Джон У. Кэмпбеллдің «Кім келді?» (кейін «Басқа әлемнен келген нәрсе» және «Жаратылыс» болып өзгертілді) атты повесі ван Вогтты «Жануардың қақпасы» атты туындысын жазуға ықпал етті, оны сол журналға жіберді. Astounding журналын редакциялаған (және псевдониммен осы әңгімені жазған) Кэмпбелл ван Вогтке бас тарту хаты жіберді, бірақ оны қайтадан талпынуға шақырды. Ван Вогт «Қара жойғыш» атты тағы бір әңгіме жіберді, ол қабылданды. Онда ғарыш кемесінің экипажын қуалайтын қатыгез, ет жейтін шетелдік жаратылыс бейнеленген, бұл көптеген ғылыми фантастика фильмдеріне, соның ішінде «Шетелдік» (1979) фильміне шабыт берді. «Жануардың қақпасы» атты туындысының қайта қарастырылған нұсқасы 1940 жылы жарық көрді. 1939 жылы Виннипегте тұрғанда ван Вогт өзінің жерлесі Эдна Мейн Хуллға үйленді. Бұрын жеке хатшы болып жұмыс істеген Хулл ван Вогттың машинисі болды және 1940 жылдардың басында өзінің бірнеше ғылыми фантастика әңгімелерін жазды. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ван Вогттың жағдайы өзгерді. Көзінің нашар көруіне байланысты әскери қызметке жарамсыз болғандықтан, ол Канаданың Ұлттық қорғаныс министрлігінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Бұл Оттаваға қайта оралуға себеп болды, онда ол әйелімен келесі бір жарым жыл бойы тұрды. Осы уақыт аралығында оның жазушылық мансабы жалғасты. «Қызыл қызылдағы келіспеушілік» ван Вогттың екінші жарияланған әңгімесі болды, ол сонымен қатар мұқабалық әңгіме ретінде пайда болды. Ол Фрэнк Крамердің (Frank Kramerefn |name=kramer) жасаған иллюстрацияларымен бірге жарық көрді. ISFDB деректеріне сәйкес, жазушы ван Вогт (Ван Вогт пен Крамер Ғылыми фантастиканың алтын ғасыры деп саналатын Astounding журналының басылымында дебют жасады.) Осы дәуірдегі ең танымал туындыларының бірі – «Алыс Центавр» 1944 жылғы қаңтардағы Astounding журналында жарық көрді. Ван Вогттың алғашқы толыққанды романы және ең танымал туындыларының бірі – «Слан» (Arkham House, 1946), оны Кэмпбелл Astounding журналында (1940 жылдың қыркүйегінен желтоқсанына дейін) сериялық түрде жариялады. Осы кезеңде өнімді болған ван Вогт 1941 жылдан 1944 жылға дейінгі жылдары өзінің көптеген танымал әңгімелері мен романдарын жазды. «Птат кітабы» және «Қару жасаушылар» романдары осы кезеңде журналдарда сериялық түрде жарық көрді, кейін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кітап түрінде жарық көрді. Сонымен қатар, «Ишердің қару дүкендері», «Араласқандар» және «Руллға қарсы соғыс» романдарын құрастыру үшін жинақталған бірнеше (бірақ барлығы емес) әңгімелер осы уақытта жарық көрді.

By 1938, van Vogt decided to switch to writing science fiction, a genre he enjoyed reading. He was inspired by the August 1938 issue of Astounding Science Fiction, which he picked up at a newsstand. John W. Campbell's novelette "Who Goes There?" (later adapted into The Thing from Another World and The Thing) inspired van Vogt to write "Vault of the Beast", which he submitted to that same magazine. Campbell, who edited Astounding (and had written the story under a pseudonym), sent van Vogt a rejection letter in which Campbell encouraged van Vogt to try again. Van Vogt sent another story, entitled "Black Destroyer", which was accepted. It featured a fierce, carnivorous alien stalking the crew of a spaceship, and served as the inspiration for multiple science fiction movies, including Alien (1979). A revised version of "Vault of the Beast" was published in 1940. While still living in Winnipeg, in 1939 van Vogt married Edna Mayne Hull, a fellow Manitoban. Hull, who had previously worked as a private secretary, went on to act as van Vogt's typist, and was credited with writing several SF stories of her own throughout the early 1940s. The outbreak of World War II in September 1939 caused a change in van Vogt's circumstances. Ineligible for military service due to his poor eyesight, he accepted a clerking job with the Canadian Department of National Defence. This necessitated a move back to Ottawa, where he and his wife stayed for the next year and a half. Meanwhile, his writing career continued. "Discord in Scarlet" was van Vogt's second story to be published, also appearing as the cover story. It was accompanied by interior illustrations created by Frank Kramerefn |name=kramer |According to ISFDB, writer van Vogt (Van Vogt and Kramer thus debuted in the issue of Astounding that is sometimes identified as the start of the Golden Age of Science Fiction.) Among his most famous works of this era, "Far Centaurus" appeared in the January 1944 edition of Astounding. Van Vogt's first completed novel, and one of his most famous, is Slan (Arkham House, 1946), which Campbell serialized in Astounding (September to December 1940). Prolific throughout this period, van Vogt wrote many of his more famous short stories and novels in the years from 1941 through 1944. The novels The Book of Ptath and The Weapon Makers both appeared in magazines in serial form during this period; they were later published in book form after World War II. As well, several (though not all) of the stories that were compiled to make up the novels The Weapon Shops of Isher, The Mixed Men and The War Against the Rull were published during this time.

Калифорния және соғыстан кейінгі жазу (19441950)

1944 жылдың қарашасында ван Вогт пен Халл Голливудқа көшіп барды; ван Вогт өмірінің соңына дейін Калифорнияда тұрды. Ол бірнеше жылдан бері қоғамдық өмірінде "А. Э. ван Вогт" деген атты пайдаланып келген, ал 1945 жылы американдық азаматтық алу процесінің бір бөлігі ретінде, ол заңды атын Альфред Вогттан Альфред Элтон ван Вогтка ресми түрде өзгертті. Калифорниядағы ғылыми-фантастикалық қауымдастықтағы достары оны "Ван" деп білді.

Әдіс және тақырыптар

Ван Вогт өзінің жазу әдісін жүйелендірді, шамамен 800 сөзден тұратын эпизодтарды пайдаланды, онда жаңа қиындық қосылған немесе бір нәрсе шешілген болатын. Оның көптеген әңгімелері уақытқа байланысты парадоксқа негізделген, бұл оның сүйікті тақырыбы еді. Ол жазу техникасының көп бөлігін үш кітаптан алғанын айтты: Томас Уззэллдің «Тұжырымдамалық техникасы», Джон Галлишоудың «Әңгіме жазудың жалғыз екі жолы» және Галлишоудың «Көркем әдебиетшінің жиырма мәселесі». Ван Вогт сонымен қатар барлық білімді қамтитын жүйелер идеясына (қазіргі заманғы метажүйелерге ұқсас) үнемі қызығушылық танытты. Оның алғашқы әңгімесіндегі кейіпкерлер шетелдік жаратылыстың мінез-құлқын талдау үшін «Нексиализм» деп аталатын жүйені қолданды. Осы кезеңде ол Альфред Корзибскийдің жалпы семантикасына ерекше қызығушылық танытты. Кейіннен ол осы тақырыптарды біріктіретін «А әлемі» романын жазды, ол 1945 жылы «Астаундинг» журналында жарияланды. А (көбінесе Null A деп аударылады) немесе аристотельдік емес логика – интуитивті, индуктивті ойлау қабілеті және оны қолдану практикасы (тұманды логикамен салыстырыңыз), рефлексивті немесе шартты, дедуктивті ойлаудан гөрі. Романда сырттай қарағанда Ұтопияда өмір сүретін адамның басынан өткен оқиғалар баяндалады, онда жоғары интеллект иелері билеуші класс құрайды, бірақ бәрі көрінетіндей емес. «А ойыншылары» (кейіннен «Null A патшалары» деп қайта аталды) атты жалғасы 1948–49 жылдары жарияланды. Сонымен қатар, өзінің көркем әдебиетінде Ван Вогт үнемі абсолюттік монархияны үкімет нысаны ретінде қолдады. Бұл, мысалы, «Қару-жарақ дүкені» сериясында, «Аралас адамдар» сериясында және «Мұрагер» (1945) сияқты жеке әңгімелерде байқалады, онда басты кейіпкер «мейірімді диктатор» деп сипатталған. Осы симпатиялар Ван Вогттың өмірінде және одан кейін көптеген сын-талқылаулардың нысаны болды. Ван Вогт «Сықырлы ауылды» 1950 жылдың шілде айында «Басқа әлемдер туралы ғылыми әңгімелер» журналында жариялады. Ол 20-дан астам жинаққа немесе антологияға енгізіліп, көптеген аудармаларда пайда болды.

Дианетика және жөндеулер (1950-1961 жж.)

1950 жылы ван Вогт қысқа мерзімге Калифорниядағы Л. Рон Хаббардтың Дианетика ұйымының басшысы болып тағайындалды. Ван Вогт Хаббардпен 1945 жылы танысып, оның теорияларына қызығушылық танытқан, олар кейін жарияланды. Дианетика – Хаббардтың Саентология шіркеуіне дейінгі діни емес алғышарт болды; ван Вогт Саентологиямен байланыс жасаған жоқ, себебі ол оның мистикалық сипатын қабылдамады. Калифорниядағы Дианетика ұйымы тоғыз айдан кейін жабылды, бірақ ван Вогттың кредиторлармен жасасқан келісімдерінің арқасында банкротқа ұшырамады. Одан кейін ван Вогт пен оның әйелі жеке Дианетика орталығын ашты, оны жазған шығармаларынан түскен қаражаттың бір бөлігімен қаржылады, 1961 жылға дейін "істен шыққанға" дейін. 1951 жылдан 1961 жылға дейін ван Вогттың назары Дианетикаға шоғырланды, және оның теріскей машинасынан ешқандай жаңа әңгіме идеялары тумады.

Түзетулер

Алайда, 1950 жылдары ван Вогт бұрын жарық көрген көптеген әңгімелерін романға біріктірді, кейде повестьтің жалғасуын қамтамасыз ету үшін жаңа материал қосты. Ван Вогт мұндай кітаптарды «жөндеулер» деп атады, бұл термин ғылыми фантастика сын тұрғысынан қарастыруда қолданысқа енді. Егер бастапқы әңгімелер өте байланысты болса, бұл көбінесе сәтті болды, бірақ ван Вогттың кейбір жөндеулерінде бір-бірімен байланысы жоқ әңгімелер жиынтығы болды, бұл әдетте сюжеттің дәйділігін азайтатын. Оның ең белгілі (және жоғары бағаланған) романдарының бірі – «The Voyage of the Space Beagle» (1950) төрт қысқа әңгімеден құралған, оның ішінде «Discord in Scarlet» әңгімесі де бар; ол 1955 жылға дейін кем дегенде бес еуропа тілінде жарық көрді. (Сонымен қатар, 1956 жылы «Гипнотизм туралы нұсқаулық» атты ғылыми еңбегі жарық көрді, бірақ ол бұрын жазылған болуы мүмкін.) Халл мен ван Вогт он жылдан астам уақыт бойы Дианетика орталығын басқарғаннан кейін, 1961 жылы оны жапты. Дегенмен, ван Вогт ұйыммен байланысын сақтап, 1980 жылдарға дейін Калифорниялық Дианетикалық аудиторлар қауымдастығының президенті болды. Содан кейін ван Вогт ғылыми фантастикаға қайта оралды. 1963 жылдан 1980 жылдардың ортасына дейін ван Вогт үнемі жаңа материалдар жариялады, бірақ жөндеулер мен қайта өңделген материалдар да жиі кездесті. Оның кейінгі романдарына «Жануар» (кейде «Ай жыраны» деп те аталады) (1963), «Жұмбақ кеме» (1965), «Болашаққа ізденіс» (1970) және «Суперминд» (1977) сияқты жөндеулер кірді. Ол бұрын жарық көрген әңгімелерін кеңейтіп роман жазды; мұндай шығармалардың қатарында «The Darkness on Diamondia» (1972) және «Future Glitter» (сонымен қатар «Tyranopolis» деп те белгілі; 1973) бар. Роман түрінде жазылған, журналдарда бөлім-бөлім жарияланбаған немесе жөндеулер емес, ван Вогттың шығармаларында мұндай роман өте сирек кездесетін, бірақ 1970 жылдардан бастап жиі пайда бола бастады. Ван Вогттың түпнұсқа романдары: «Келешектің балалары» (1970), «Мәңгілік шайқас» (1971) және «Анархистік алып» (1977). Оның классикалық туындыларының көптеген жалғасы уәделенді, бірақ тек біреуі жарық көрді: «Null A Three» (1984; бастапқыда француз тілінде жарияланды). Кейбір кешірек кітаптар бастапқыда Еуропада жарық көрді, ал кем дегенде бір роман тек шетел тілдерінде жарық көрді және түпнұсқа ағылшын тілінде жарияланбады.

However, during the 1950s, van Vogt retrospectively patched together many of his previously published stories into novels, sometimes creating new interstitial material to help bridge gaps in the narrative. Van Vogt referred to the resulting books as "fix ups", a term that entered the vocabulary of science fiction criticism. When the original stories were closely related this was often successful, although some van Vogt fix ups featured disparate stories thrown together that bore little relation to each other, generally making for a less coherent plot. One of his best known (and well regarded) novels, The Voyage of the Space Beagle (1950) was a fix up of four short stories including "Discord in Scarlet"; it was published in at least five European languages by 1955. (Also, one non fiction work, The Hypnotism Handbook, appeared in 1956, though it had apparently been written much earlier.) After more than a decade of running their Dianetics center, Hull and van Vogt closed it in 1961. Nevertheless, van Vogt maintained his association with the organization and was still president of the Californian Association of Dianetic Auditors into the 1980s. and van Vogt thereafter returned to science fiction. From 1963 through the mid 1980s, van Vogt once again published new material on a regular basis, though fix ups and reworked material also appeared relatively often. His later novels included fix ups such as The Beast (also known as Moonbeast) (1963), Rogue Ship (1965), Quest for the Future (1970) and Supermind (1977). He also wrote novels by expanding previously published short stories; works of this type include The Darkness on Diamondia (1972) and Future Glitter (also known as Tyranopolis; 1973). Novels that were written simply as novels, and not serialized magazine pieces or fix ups, had been very rare in van Vogt's oeuvre, but began to appear regularly beginning in the 1970s. Van Vogt's original novels included Children of Tomorrow (1970), The Battle of Forever (1971) and The Anarchistic Colossus (1977). Over the years, many sequels to his classic works were promised, but only one appeared: Null A Three (1984; originally published in French). Several later books were initially published in Europe, and at least one novel only ever appeared in foreign language editions and was never published in its original English.

Соңғы жылдар

1979 жылы «Алиен» фильмі көрсетілген кезде, оның сюжетінің 1939 жылы «Астоундинг» журналында жарияланған, содан кейін 1950 жылы «Космикалық Биглдің саяхаты» кітабында енген «Қара жойғыш» және «Скарлеттегі келіспеушілік» туындыларымен ұқсас екені анықталды. Ван Вогт өндіріс компаниясын плагиат жасады деп сотқа берді және 20th Century Fox компаниясынан соттан тыс келісім шарты бойынша 50 000 доллар алды. Денсаулығы нашарлаған Ван Вогт 1986 жылы өзінің соңғы әңгімесін жариялады.

Жеке өмір

Ван Вогттің бірінші әйелі Эдна Мейн Халл 1975 жылы қайтыс болды. Ван Вогт 1979 жылы Лидия Берегинскаяға үйленді; олар өмірінің соңына дейін бірге болды.

Өлім

2000 жылдың 26 қаңтарында А. Э. ван Вогт Лос-Анджелесте Альцгеймер ауруынан қайтыс болды. Одан кейін екінші әйелі сақталды.

Тану

1946 жылы ван Вогт және оның бірінші әйелі Эдна Мейн Халл төртінші Дүниежүзілік ғылыми-фантастика конвенциясында құрметті қонақтар болды. 1980 жылы ван Вогт "Каспер сыйлығын" (Канадалық Prix Aurora Awards жүлдесінің алғашқысы) өмір бойы жеткен жетістіктері үшін алды. Көптеген адамдардың пікірінше, кешіктірудің басты себебі – SFWA-ның негізін қалаушы Деймон Найттың алаңдаушылығын көрсететін "нашар SFWA саясаты" болды. Найт ван Вогттың стилін және саясатын жек көріп, 1950 жылдары оның әдеби беделін түгелдей жойды. Харлан Эллисон 1999 жылы «Futures Past: The Best Short Fiction of A. E. van Vogt» кітабына жазған кіріспесінде бұл туралы нақтырақ айтты: Сонымен қатар, «Слан» романы 1973 жылы француз тілінде Жаң Розенталь аударған «À la poursuite des Slans» деген атпен «Editions J'ai Lu: Romans Texte Integral» кітап сериясының бір бөлігі ретінде жарық көрді. Бұл басылымда Ван Вогттың француз тілінде осы серияда жарияланған келесі туындылары да тізімделген: «Le Monde des Å», «La faune de l'espace», «Les joueurs du Å», «L'empire de l'atome», «Le sorcier de Linn», «Les armureries d'Isher», «Les fabricants d'armes» және «Le livre de Ptath». Ван Вогттың соңғы романы, 1985 жылы жарық көрген «Киберді жаулау» тек француз тілінде («À la conquête de Kiber») шықты.

Роман және новеллалар

Келесі кестеде ван Вогттың романдары хронологиялық тәртіппен немесе атау бойынша немесе серия бойынша әліппелік тәртіппен орналасуы мүмкін. Басты күндер кітап түріндегі алғашқы басылымдарды көрсетеді. Жыл Атауы Сериясы Ескертпелер Балама атаулары
1946 Slan Алғашқы рет Astounding Science Fiction журналында, қыркүйек – желтоқсан 1940 ж. серияландырылды.
1947 The Weapon Makers Isher Astounding Science Fiction журналында, ақпан – сәуір 1943 ж. серияландырылған романдардың айтарлықтай қайта қаралуы. 1952 ж. қайта қаралды. Мәңгілікке қарсы бір адам (1964)
1947 The Book of Ptath Бастапқыда 1943 жылдың қазан айында Unknown журналында (толық) жарияланды. Екі жүз миллион (1964). Ptath (1976)
1948 The World of Ā Null A Astounding Science Fiction журналында, тамыз – қазан 1945 ж. серияландырылған романының қайта қаралуы және қысқартылған нұсқасы. 1970 ж. қайта қаралды. The World of Null A (1953 жылдан бастап барлық басылымдар)
1950 The House That Stood Still The Mating Cry (1960, қайта қаралуы). The Undercover Aliens (1976)
1950 The Voyage of the Space Beagle Төрт қысқа әңгімеден құрастырылған, бастапқыда 1939 – 1950 ж. жарияланған. Mission: Interplanetary (1952)
1951 The Weapon Shops of Isher Isher 1941-1949 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған.
1952 The Mixed Men 1943-1945 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған. Екінші әңгімеге маңызды өзгерістер енгізілді және оның біріншісімен арасына 18 000 сөзден тұратын жаңа бөлім, сондай-ақ жаңа тарау ұзындығындағы эпилог қосылды. Mission to the Stars (1955)
1953 The Universe Maker "The Shadow Men" (1950) атты қысқа әңгіменің қайта жазылған және кеңейтілген нұсқасы.
1954 The Pawns of Null A Null A Бастапқыда Astounding Science Fiction журналында, қазан 1948 – қаңтар 1949 ж. (The Players of Ā деген атпен) серияландырылды. The Players of Null A (1966)
1957 The Mind Cage "The Great Judge" (1948) атты қысқа әңгіменің кеңінен қайта жазылған және кеңейтілген нұсқасы.
1957 Empire of the Atom Clane 1946-1947 ж. жарияланған бес қысқа әңгімеден құрастырылған.
1959 Siege of the Unseen Зұлымдықтың үш көзі (1973). Бастапқыда Astounding Science Fiction журналында, қазан – қараша 1946 ж. (The Chronicler деген атпен) серияландырылды.
1959 The War Against the Rull 1940 – 1950 ж. жарияланған алты қысқа әңгімеден құрастырылған.
1960 Earth's Last Fortress Новелла. Бастапқыда (толық, "Recruiting Station" ретінде) Astounding Science Fiction журналында, 1942 жылдың наурыз айында жарияланды. Ван Вогттың жинағындағы "Masters Of Time" (1950) жинағында жинақталған.
1962 The Wizard of Linn Clane Бастапқыда Astounding Science Fiction журналында, сәуір – маусым 1950 ж. жарияланды.
1962 The Violent Man Сф емес, саяси триллер.
1963 The Beast 1943-1944 ж. жарияланған үш әңгімеден құралған, маңызды өзгерістер енгізілген. Moonbeast (1969)
1965 Rogue Ship 1947-1963 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған.
1966 The Winged Man (E. Mayne Hullмен бірге) Бастапқыда Astounding Science Fiction журналында, мамыр – маусым 1944 ж. серияландырылды (және тек E. Mayne Hull автор ретінде көрсетілген). Ван Вогт кітап үшін (35 000 сөзден 60 000 сөзге дейін) кеңейтті.
1967 The Changeling Новелла, бастапқыда Astounding Science Fiction журналында, 1944 жылдың сәуірінде жарияланды. Бұрын "Masters Of Time" (1950) жинағында жинақталған.
1969 The Silkie 1964-1967 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған.
1970 Children of Tomorrow
1970 Quest for the Future 1943-1946 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған.
1971 The Battle of Forever
1972 The Darkness on Diamondia
1973 Future Glitter Tyranopolis (1977)
1974 The Man with a Thousand Names
1974 The Secret Galactics Earth Factor X (1976)
1977 Supermind 1942-1968 ж. жарияланған үш қысқа әңгімеден құрастырылған. 1965 жылғы "Research Alpha" әңгімесі, осы романның 23-36 тарауларын құрастыру үшін минималды түрде қайта қаралды, алғашқы басылымында ван Вогт пен Джеймс Х. Шмицке автор ретінде көрсетілген.
1977 The Anarchistic Colossus
1979 Renaissance
1979 Cosmic Encounter
1983 Computerworld Computer Eye (1985)
1984 Null A Three Null A
1985 To Conquer Kiber Ағылшын тілінде жарияланбаған. Француз тілінде "A la conquête de Kiber" және румын тілінде "Cucerirea Kiberului" деп жарияланды.

+ The following table can be sorted to show van Vogt's novels in chronological order,or arranged alphabetically by title, or by series. Primary dates list first publication in book form. Year Title Series Notes Alternate titles1946SlanOriginally serialized in Astounding Science Fiction, September – December 1940.1947The Weapon Makers IsherSignificantly revised version of a novel serialized in Astounding Science Fiction, February – April 1943 It was revised again in 1952. One Against Eternity (1964)1947The Book of PtathOriginally appeared (complete) in Unknown, October 1943. Two Hundred Million A. D. (1964) Ptath (1976)1948The World of Ā Null ARevised and shortened version of a novel originally serialized in Astounding Science Fiction, August – October 1945. It was revised again in 1970. The World of Null A (all editions from 1953 forward)1950The House That Stood Still The Mating Cry (1960, revised) The Undercover Aliens (1976)1950The Voyage of the Space Beagle Fix up of four short stories, originally published 1939 – 1950. Mission: Interplanetary (1952)1951The Weapon Shops of Isher IsherFix up of three short stories, originally published from 1941 to 1949.1952The Mixed MenFix up of three short stories, originally published 1943 to 1945. Significant modifications to the second story and a new 18,000 word section inserted between it and the first one, plus a new chapter length epilogue. Mission to the Stars (1955)1953The Universe MakerExtensively rewritten and expanded version of the short story "The Shadow Men" (1950).1954The Pawns of Null ANull AOriginally serialized (as The Players of Ā) in Astounding Science Fiction, October 1948–January 1949. The Players of Null A (1966)1957The Mind CageExtensively rewritten and expanded version of the short story "The Great Judge" (1948].1957Empire of the AtomClaneFix up of five short stories, originally published 1946 to 1947.1959Siege of the UnseenOriginally serialized (as The Chronicler) in Astounding Science Fiction, October – November 1946. The Three Eyes of Evil (1973)1959The War Against the RullFix up of six short stories, originally published 1940 – 1950.1960Earth's Last FortressNovella. Originally appeared (complete, as "Recruiting Station") in Astounding Science Fiction, March 1942. Collected as "Masters Of Time" in the van Vogt collection Masters Of Time (1950). 1962The Wizard of LinnClaneOriginally serialized in Astounding Science Fiction, April–June 1950. 1962The Violent ManNon sf political thriller. 1963The BeastSubstantially revised fix up of three short stories, originally published from 1943 to 1944. Moonbeast (1969)1965Rogue ShipFix up of three short stories, originally published 1947 to 1963. 1966The Winged Man (with E. Mayne Hull)Originally serialized (and credited solely to E. Mayne Hull) in Astounding Science Fiction, May–June 1944. Greatly expanded (from 35,000 to 60,000 words) by van Vogt for book publication.1967The ChangelingNovella, originally appeared (complete) in Astounding Science Fiction, April 1944. Previously collected in the van Vogt collection Masters Of Time (1950). 1969The SilkieFix up of three short stories originally published 1964 to 1967.1970Children of Tomorrow1970Quest for the FutureFix up of three short stories originally published 1943 to 1946.1971The Battle of Forever1972The Darkness on Diamondia1973Future GlitterTyranopolis (1977)1974The Man with a Thousand Names1974The Secret GalacticsEarth Factor X (1976)1977SupermindFix up of three short stories, originally published 1942 to 1968. The 1965 story "Research Alpha", minimally revised to form chapters 23 36 of this novel, was credited on its original publication to van Vogt and James H. Schmitz.1977The Anarchistic Colossus1979Renaissance1979Cosmic Encounter1983ComputerworldComputer Eye (1985)1984Null A ThreeNull A1985To Conquer KiberUnpublished in English. It was published in French as A la conquête de Kiber and in Romanian as Cucerirea Kiberului

Кітап түрінде шығарылған ерекше шығармалар

Сатуға арналған планеталар - Э. Мейн Халл (1954). 1942-1946 жылдары жарық көрген Халлдың бес әңгімесінен құрастырылған туынды. Кейбір кейінгі басылымдарда (1965 жылдан бастап) екі автордың есімі көрсетілген. "Сиқырлы ауыл" (1979). 1950 жылы жарық көрген 25 беттік қысқа әңгіме жинағы. Кевин Дж. Андерсонның "Слан Хантері" (2007). Ван Вогттың аяқталмаған қолжазбасына негізделген "Слан" романының жалғасы. Джон К. Райттың "Null A Continuum" (2008). "Null A" сериясының ресми түрде жалғасы, "Null A 3" оқиғаларын назарға алмайды.