Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс филологы және философиялық жазушы (1824–1881)
German philologist and philosophical writer (1824–1881)
Якоб Бернейс (11 қыркүйек 1824 – 26 мамыр 1881) – неміс филологы және философиялық жазушы.
Jacob Bernays (11 September 182426 May 1881) was a German philologist and philosophical writer.
Өмір
Якоб Бернейс Гамбургте еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Исаак Бернейс (1792–1849) – жоғары мәдениетті адам және жергілікті тілде уағыз айтқан алғашқы ортодоксалды неміс раввині; оның інісі Майкл Бернейс де көрнекті ғалым болған. 1844 және 1848 жылдар аралығында Бернейс Бонн университетінде Фридрих Готлиб Велкер, Кристиан Август Брандис және Фридрих Вильгельм Рицхльдің сүйікті шәкірті ретінде классикалық филологияны оқыды. 1853 жылы ол жаңадан құрылған Бреслаудегі еврей теологиялық семинариясында классикалық филология кафедрасын қабылдады, онда Теодор Моммсенмен тығыз достық қарым-қатынас орнатты. 1866 жылы Рицхль Бонннан Лейпцигке кеткенде, Бернейс бұрынғы университетіне қайта оралып, ерекше профессор және бас кітапханашы қызметін атқарды. Ол 1881 жылғы 26 мамырда қайтыс болғанға дейін Боннда тұрды. Өлгеннен кейін ол өзінің еврей кітапханасын Бреслаудағы еврей теологиялық семинариясына сыйлады.
Jacob Bernays was born in Hamburg to Jewish parents. His father, Isaac Bernays (1792–1849) was a man of wide culture and the first orthodox German rabbi to preach in the vernacular; his brother, Michael Bernays, was also a distinguished scholar. Between 1844 and 1848, Bernays studied classical philology at the University of Bonn under Friedrich Gottlieb Welcker, Christian August Brandis, and Friedrich Wilhelm Ritschl, of whom Bernays became a favourite pupil. In 1853, he accepted the chair of classical philology at the newly founded Jewish Theological Seminary of Breslau, where he formed a close friendship with Theodor Mommsen. In 1866, when Ritschl left Bonn for Leipzig, Bernays returned to his old university as extraordinary professor and chief librarian. He remained in Bonn until his death on 26 May 1881. Upon his death, he bequeathed his Hebrew library to the Jewish Theological Seminary of Breslau.
Шәкіртақы
Берней "Аристотельдің трагедияның әсері туралы жоғалған еңбегінің негіздері" ("Grundzüge der verlorenen Abhandlung des Aristoteles über Wirkung der Tragödie") атты кітабымен ең көп танылды. Оның катарсис туралы медициналық түсіндіруі Фридрих Ницше мен Зигмунд Фрейдке зор әсер етті. Берней Аристотельдің "Протрептикус" шығармасы Цицеронды "Гортензий" жазуға шабыттандырғанын алғаш айтқан ғалым болды. Ол сондай-ақ "Гортензийді" "Протрептикусты" қайта құру үшін негіз ретінде пайдалануға болатынын ұсынды.
Bernays was most famous for his book Grundzüge der verlorenen Abhandlung des Aristoteles über Wirkung der Tragödie. His medical interpretation of catharsis greatly influenced Friedrich Nietzsche and Sigmund Freud. Bernays was the first scholar to suggest that Aristotle's Protrepticus inspired Cicero to write the Hortensius. He further suggested that the Hortensius should be used as the base by which the Protrepticus could be reconstructed.