Карл Вильгельм Динддорф: Немец тіл білімі және классикалық әдебиеттерді зерттеушісі

Кіріспе

Неміс классикалық филологы (1802–1883)

Карл Вильгельм Диндорф (Guilielmus Dindorfius; 2 қаңтар 1802 – 1 тамыз 1883) – неміс классикалық ғалымы. Ол Лейпцигте дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Бала кезінен-ақ классикалық зерттеулерге қызығушылық танытты. Ф. Инверницидің «Аристофан» басылымын ерте жасында оқып, бірнеше грамматиктер мен риториктердің еңбектерін редакциялағаннан кейін, 1828 жылы туған қаласында әдебиет тарихының ерекше профессоры болып тағайындалды. 1833 жылы бос орынға ие бола алмағанына көңілі толмады, сол жылы қызметінен кетіп, өзін толығымен зерттеу және әдеби жұмыстарға арнады. Оның назары бастапқыда 1827 жылы редакциялаған Афинейге және грек драматургтарына аударды, олардың барлығын жеке-жеке редакциялап, «Poetae scenici Graeci» (1830 және кейінгі басылымдар) жинағында біріктірді. Ол грек драмалық ақындарының метрикасы туралы еңбек жазды және Эсхил мен Софоклға арналған арнайы сөздіктерді жинады. Эльмслидің «Sophoclean scholia vetera» басылымына толықтыру ретінде қарастырылған Софоклдің схолияларының басылымын жасады. Нибурдың Византия жазушыларының корпусы үшін Прокопийді редакциялады, ал 1846–1851 жылдар аралығында Оксфордта Демосфеннің маңызды басылымын жарыққа шығарды. «Didot classics» үшін Лукиан мен Иосиф Флавийді редакциялады, ал Гомерлік зерттеулердегі еңбегі Гомердің төрт томдық схолияларының басылымымен ұсынылған. Оның соңғы маңызды редакциялық жұмысы – Кесариялық Евсевийге арналған еңбек (1867–1871). Оның көп уақытын Стефанның «Thesaurus» (Париж, 1831–1865) қайта басылымына жұмсады, бұл жұмыс негізінен өзі және оның інісі Людвигтің еңбегі болды, бұл еңбек зор еңбектің және пайдалылығының нәтижесі. Грек Константин Симонидтің оған жасаған алдауы оның беделіне нұқсан келтірді, ол грек тарихшысы Уранидің жасалма фрагментімен оны алдауға қол жеткізді. Кітап басылып, бірнеше данасы таратылған кезде, жалғандық ашылды, дәл уақытында Оксфорд университетінің қолдауымен жарияланбау үшін. Інісінің қайтысынан кейін көп ұзамай ол асығыс шешімдердің нәтижесінде барлық мүлкін және кітапханасын жоғалтты.

Karl Wilhelm Dindorf (Guilielmus Dindorfius; 2 January 1802 – 1 August 1883) was a German classical scholar. He was born and died at Leipzig. From his earliest years he showed a strong taste for classical studies, and after completing F. Invernizi's edition of Aristophanes at an early age, and editing several grammarians and rhetoricians, he was in 1828 appointed extraordinary professor of literary history in his native city. Disappointed at not obtaining the ordinary professorship when it became vacant in 1833, he resigned his post in the same year, and devoted himself entirely to study and literary work. His attention had at first been chiefly given to Athenaeus, whom he edited in 1827, and to the Greek dramatists, all of whom he edited separately and combined in his Poetae scenici Graeci (1830 and later editions). He also wrote a work on the metres of the Greek dramatic poets, and compiled special lexicons to Aeschylus and Sophocles. He produced an edition of Sophoclean Scholia which he intended as a supplement to Elmsley's edition of Sophoclean scholia vetera. He edited Procopius for Niebuhr's Corpus of the Byzantine writers, and between 1846 and 1851 brought out at Oxford an important edition of Demosthenes; he also edited Lucian and Josephus for the Didot classics, while his work on Homeric scholarship is represented by his four volume edition of the Homeric scholia. His last important editorial labour was his work on Eusebius of Caesarea (1867–1871). Much of his attention was occupied by the re publication of Stephanus's Thesaurus (Paris, 1831–1865), chiefly executed by him and his brother Ludwig, a work of prodigious labour and utility. His reputation suffered somewhat through the imposture practised upon him by the Greek Constantine Simonides, who succeeded in deceiving him by a fabricated fragment of the Greek historian Uranius. The book was printed, and a few copies had been circulated, when the forgery was discovered, just in time to prevent its being given to the world under the auspices of the University of Oxford. Shortly after the death of his brother, he lost all his property and his library by rash speculations.

Людвиг Диндорф

Оның ағасы Людвиг Август Диндорф (Ludovicus Dindorfius; Лейпциг, 3 қаңтар 1805 – 6 қыркүйек 1871, Лейпциг) ешқашан академиялық қызмет атқармаған және соншалықты усақ-түйекке дейін шегініп өмір сүргендіктен, оның бар екеніне көптеген адамдар күмән келтіріп, ол тек қана псевдоним екенін айтқан. Бірақ, ол "Тезаурус" басылымына салған маңызды үлесі оның өзінің жазғандарына қойған қолы арқылы куәландырылған. Ол сонымен қатар Полибий, Дион Кассий және басқа грек тарихшыларының құнды басылымдарын жариялаған.