Кіріспе

Фридрих Вильгельм Шнайдевин (6 маусым 1810 – 11 қаңтар 1856) – неміс классикалық ғалымы.

Өмірбаян

Ол 1810 жылдың 6 маусымында Хельмштедт қаласында дүниеге келген. 1833 жылы Брауншвейг гимназиясында мұғалім болып жұмыс істеді. 1837 жылы Геттинген университетінде доцент, ал 1842 жылы классикалық тілдер мен әдебиет кафедрасының толық профессоры болып тағайындалды. Ол 1856 жылдың 11 қаңтарында Геттингенде қайтыс болды.

Шығармалары

Шнайдвиннің Софокл және грек лирикалық ақындарына арналған еңбектері мәңгілік құндылыққа ие. Оның ең маңызды жарияланымдары: Ibyci Rhegini carminum reliquiae (1833), Г. Германның қатаң сынауына ұшыраған. Simonidis Cei carminum reliquiae (1835); Симонид Кеостың басылымы. Delectus poesis Graecorum elegiacae, iambicae, melicae (1838-39), онда лирикалық ақындардың фрагменттері алғаш рет қолайлы нысанда жарияланды. Corpus Paroemiographorum Graecorum: Зенобий, Диогениан, Плутарх және Грегорий Кипрлік (1839–51, Э. фон Лейчпен бірлесіп), Геттингенде, Vandenhoeck et Ruprecht баспасында, 1-том, 2-том. Софокл (1849–1854, оның қайтысынан кейін А. Наук қайта қарады). Ол сондай-ақ Эвксенипп және Ликофрон атынан Гиперейдтің сөздерінің фрагменттерін (Черчилль Бэбингтон 1847 жылы Египеттегі Фива қаласында табылған папирустан) және белгісіз автордың риторикалық фигуралар туралы латын поэмасын (Incerti auctoris de figuris vel schematibus versus heroici, 1841) редакциялады, оны Жюль Кишерат Париж кітапханасынан қолжазба түрінде тапқан. Шнайдвин сонымен қатар классикалық білімге арналған және К. О. Мюллердің естелігіне арналған Philologus (1846) журналын құрған.