Кіріспе

Бактериялар туысы

Автоматты taxobox
| image = Enterococcus histological pneumonia 01. png
| image caption = Enterococcus sp. өкпе тініндегі инфекция
| taxon = Enterococcus
| authority = (ex Thiercelin & Jouhaud 1903) Schleifer & Kilpper Bälz 1984
| subdivision ranks = Түрлер
| subdivision ref =
E. aquimarinus Адам ішегінде екі түрі кең таралған: E. faecalis (90–95%) және E. faecium (5–10%). E. casseliflavus, E. gallinarum және E. raffinosus сияқты басқа түрлерде сирек инфекциялар кездеседі. Энтерококктар спора түзгіш емес, бірақ кең ауқымды қоршаған орта жағдайларына төзімді: экстремалды температура (10–45 °C), pH (4.6–9.9) және жоғары натрий хлориді концентрациясы. Энтерококктардың қан агардағы гемолизі әртүрлі болады. Түрлер арасында және түрлердің штаммдары арасында айырмашылықтар бар. Вируленттілігі жоғары организмдерде альфа (ішінара) немесе бета (толық) гемолизі кездесуі мүмкін, ал энтерококктардың аз вирулентті үлгілерінде гамма (гемолиз жоқ) гемолизі жиі кездеседі.

Тарих

Enterococcus туысының мүшелері (грекше έντερο, éntero "ішек" және κοκκος, coccos "дән") 1984 жылға дейін D тобы стрептококктерге жатқызылған, бірақ геномдық ДНК талдауы оларды жеке туыс ретінде жіктеу қажеттігін көрсетті.

Эволюция

Бұл туыс нөлден бастап дамыған сияқты.

Патология

Энтерококктан туындайтын маңызды клиникалық инфекцияларға несеп жолдарының инфекциясы (Enterococcus faecalis қараңыз), бактериемия, бактериялық эндокардит, дивертикулит, менингит және спонтанды бактериялық перитонит жатады. Бұл бактериялардың сезімтал штаммдары ампициллин, пенициллин және ванкомицинмен емделуі мүмкін. Несеп жолдарының инфекцияларын, тіпті ванкомицинге төзімділік болған жағдайларда да, нитрофурантоинмен емдеуге болады.

Менингит

Энтерококкпен туындаған менингит – нейрохирургияның сирек кездесетін асқынуы. Ол көбінесе тамыр ішіне немесе жұлынға енгізілетін ванкомицинмен емдеуді талап етеді, алайда оның қолданылуы емделу нәтижесіне әсер ететіні күмәнді: кез келген неврологиялық құралдарды алып тастау – осы инфекцияларды емдеудің маңызды бөлігі. Жаңа эпидемиологиялық мәліметтер энтерококктардың созылмалы бактериялық простатиттегі маңызды инфекциялық фактор екенін көрсетті. Энтерококктар простата безінде биоқабықша құра алады, осылайша оларды жою қиынға соғады. Егер жарақат немесе хирургиялық араласу болмаса, энтерококкпен туындаған менингит ішек патологиясының (мысалы, стронгилоидиоз) болуын күдік туғызуы керек.

Бактерияға қарсы төзімділік

Медициналық тұрғыдан алғанда, бұл туыстың маңызды ерекшелігі – антибиотиктерге жоғары дәрежеде табиғи төзімділік. Кейбір энтерококктар β-лактам негізді антибиотиктерге (пенициллиндер, цефалоспориндер, карбапенемдер), сондай-ақ көптеген аминогликозидтерге табиғи түрде төзімді келеді. Бұрын АҚШ-та VRE-ні емдеу үшін квинупристин/далфопристин (Synercid) қолданылғанмен, осы қолданысқа қатысты FDA мақұлдауы кейіннен алынып тасталды. Synercid-тің VRE-ге қатысты қолданысын кері қайтару себебі E. faecalis-тің тиімсіздігіне негізделген, ал осы бактерия VRE жағдайларының басым бөлігіне жауапты. Тигециклиннің және рифампициннің де энтерококктарға қарсы белсенділігі бар екені көрсетілді. Bacillus haynesii CD223 және Advenella mimigardefordensis SM421 Enterococcus spp. өсуін тежеуге қабілетті.

Су сапасы

Су қоймаларындағы ластанудың қабылданған деңгейі өте төмен; мысалы, Гавайи штатында және АҚШ-тың көп бөлігінде жағалау сулары үшін шектеу – 100 мл суға 35 колония құрайтын бірліктің бес апталық геометриялық орташасы, одан асып кеткен жағдайда штат мұхитқа кірмеу туралы ескертулер жариялауы мүмкін. 2004 жылы энтерококктарды өлшеу, қоғамдық тұзды су жағажайларындағы су сапасының жаңа американдық федералдық стандарты ретінде фекальді колиформалардың орнын басты, ал тұщы су жағажайларында – Escherichia coli-мен бірге қолданылады. Бұл, қалалық кәріз суларында жиі кездесетін көптеген адам патогендерімен фекальді колиформаға қарағанда жақсы байланысқа ие деп саналады.