Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1814 жылы Алтыншы коалиция соғысын аяқтаған Париж келісімі, Париждің басқа келісімдері.
1814 peace treaty which ended the War of the Sixth Coalition
other treaties of Paris
1814 жылғы 30 мамырда қол қойылған Париж келісімі Франция мен Алтыншы коалиция арасындағы соғысты аяқтады, бұл Наполеон соғыстарының бір бөлігі болды. Бұл келісім 23 сәуірде Шарль Артуа графы мен одақтастар арасында жасалған қару тоқтату шартынан кейін қол қойылды. Келісім Бурбон әулеті тұсында Францияның шекараларын белгіледі және басқа елдерге аумақтарды қайтарды. Оны кейде Париждің бірінші бейбіт келісімі деп атайды, себебі 1815 жылы тағы бір келісім жасалды.
The Treaty of Paris, signed on 30 May 1814, ended the war between France and the Sixth Coalition, part of the Napoleonic Wars, following an armistice signed on 23 April between Charles, Count of Artois, and the allies. The treaty set the borders for France under the House of Bourbon and restored territories to other nations. It is sometimes called the First Peace of Paris, as another one followed in 1815.
Францияның жаңа шекаралары
Достастар Наполеон Бонапарттың жеңілісінен кейін Францияны 1792 жылғы шекарасына дейін қысқартуға және оның көрші елдерінің тәуелсіздігін қайта орнатуға келісті.
The allies had agreed to reduce France to her 1792 borders and restore the independence of her neighbors after Napoleon Bonaparte's defeat.
Вена конгресінің жоспары
Жаушылықты тоқтатудан басқа, келісім-шарт соңғы шешімнің дүркінді жобасын ұсынды, ол 32-бапқа сәйкес келесі екі ай ішінде Наполеон соғыстарының барлық қатысушыларын қамтитын конгресте аяқталуға тиіс еді. Осы ереже 1814 жылдың қыркүйегі мен 1815 жылдың маусымы аралығында өткен Вена конгресіне әкеп соқты. Одақтастар өз мақсатының күштерді әділ бөлу негізінде ұзаққа созылатын бейбітшілік орнату екенін жариялады және Франция монархияға қалпына келгендіктен, оған қатал талаптар қоюдың қажеті жоқ деп санайтын. Бұл келісім-шарт Швейцарияның тәуелсіздігін ресми түрде мойындады (VI-бап).
In addition to the cessation of hostilities, the treaty provided a rough draft of a final settlement, which according to article 32 was to be concluded within the next two months at a congress involving all belligerents of the Napoleonic Wars. This provision resulted in the Congress of Vienna, held between September 1814 and June 1815. The Allies declared that their aim was to establish a lasting peace based on a just distribution of forces among the powers, and considered it not necessary to impose harsh conditions on France as she had been restored to a monarchy. This treaty formally recognized the independence of Switzerland (Art. VI).
Бурбондар әулеті
Келісім Франциядағы Бурбон монархиясын, Людовик XVIII тұлғасында мойындады, себебі келісім Франция королі Людовик XVIII мен Коалицияның ірі державаларының басшылары арасында жасалған (келісімнің кіріспесі).
The treaty recognised the Bourbon monarchy in France, in the person of Louis XVIII, because the treaty was between Louis XVIII the king of France and the heads of states of the Coalition great powers (Preamble to the treaty).
Құл саудасы және құлдық
Шарттың мақсаты Францияда француз құл саудасын жою болды, бірақ құлдықты бес жыл ішінде (Қосымша 1-бап) жоюды көздемеді. Францияның өкілдік етуші аумақтары осы мақсатқа кірмейтін.
The treaty aimed to abolish the French slave trade in France but not slavery over a five year period (Additional Art. I). The territories of France were not included in this aim.
Салдары
Бірнеше держава, келісімнің бейбіт ниеттеріне қарамастан, француз билігінің қайтадан нығаюынан әлі де қорқып жатты. Француз империясынан босаған Нидерланд, Оранж әулетінің Вильгельм I-ін өз ханзадасы етіп тағайындауды сұрады; ол 1813 жылдың соңында келісті. Бұл 1815 жылы Вена конгресінде және сонымен бірге Наполеонның жүз күнінде болған оқиғаларға жасалған алғашқы қадам болды. 1815 жылдың наурыз айында Нидерландтың Біріккен Корольдігі құрылды, ол Австрия империясы басқарған төменгі елдердің бұрынғы аумағын Нидерландқа қосты және Вильгельм I оның патшасы болды. Оның ұлы Вильгельм Уотерлоо шайқасына қатысты, ол шайқас Нидерландтың Біріккен Корольдігі аумағында болды. Голландиялықтар Вильгельм I-ге өтініш жасағанмен, Наполеон соғыстарының ірі державалары 1814 жылғы 21 маусымда қол қойылған Лондонның сегіз бабында Франциямен шекарада Вильгельмді патша етіп, күшті мемлекетті қолдау туралы құпия келісім жасады. Осылайша, Голландияның әрекеті Ұлыбритания мен осы келісімге қол қойған басқа да мемлекеттердің қолдауына ие болды. Көптеген неміс мемлекеттері Наполеонмен біріктірілді және 1814 жылғы Париж келісімінен кейін сол мәртебені сақтап қалды. Пруссия Нидерландтың Вильгельм I-мен келісім арқылы Франциямен шекараға жақын Батыс Германиядағы аумақтарды алды. Италияда бірнеше түрлі саяси бірлестіктер мойындалды. Наполеонның билікке қысқа ғана уақытқа оралуы мен жеңілісінен кейін келесі жылы жаңа Париж келісіміне қол қойылды.
Several powers, despite the peaceful intentions of the treaty, still feared a reassertion of French power. The Netherlands, now freed from the French empire, asked William I of the House of Orange to be their prince; he accepted in late 1813. This was a first step to what occurred in 1815 during the Congress of Vienna and simultaneously, Napoleon's Hundred Days. In March 1815, the United Kingdom of the Netherlands was formed, which added the former territory of the low countries that had been ruled by the Austrian Empire to the Netherlands, and had William I as its king. His son William joined the fighting at Waterloo, whose battle site was located in the United Kingdom of the Netherlands. Though the Dutch initiated their request to William I, the great powers of the Napoleonic wars had made a secret pact to support a strong nation on that border with France with William as its king, in the Eight Articles of London, signed on 21 June 1814. Thus the action by the Dutch had the strong support of Britain and the other signatories of that pact. Many German states had been consolidated by Napoleon, and retained that status after the Treaty of Paris of 1814. Prussia gained territory in western Germany, near the border with France, in a swap with William I of the Netherlands. In Italy, several different political entities were recognized. Following Napoleon's brief return to power and defeat, a new Treaty of Paris was signed the following year.