Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылдық болашақ оқиғалар туралы жарияланым
Annual publication of prospective events
Алманах (алманах және альманах деп те жазылады) – бір немесе бірнеше тақырып бойынша ағымдағы ақпараттардың жиынтығын тұрақты түрде жариялайтын тізім. Ол ауа райы болжамдарын, шаруалардың егін салу мерзімдерін, толқын кестелерін және басқа да кестелік деректерді қамтиды, олар көбінесе күнтізбеге сәйкес реттеледі. Алманахтарда Күн мен Айдың шығу және бату уақыттары, күн және ай тұтылуларының күндері, жоғары және төменгі толқындардың сағаттары, сондай-ақ діни мерекелер сияқты аспан денелері мен түрлі статистикалық мәліметтер кездеседі. Алманахтағы оқиғалар тізімі шаруалар, теңізшілер немесе астрономдар сияқты нақты оқырман тобына қарай бейімделуі мүмкін.
An almanac (also spelled almanack and almanach) is a regularly published listing of a set of current information about one or multiple subjects. It includes information like weather forecasts, farmers' planting dates, tide tables, and other tabular data often arranged according to the calendar. Celestial figures and various statistics are found in almanacs, such as the rising and setting times of the Sun and Moon, dates of eclipses, hours of high and low tides, and religious festivals. The set of events noted in an almanac may be tailored for a specific group of readers, such as farmers, sailors, or astronomers.
Атауы
Сөздің этимологиясы белгісіз. Бұл сөздің қазіргі мағынасына ұқсас ең алғашқы қолданылуы 1267 жылы латын тілінде кездеседі. Роджер Бэкон оны Айды қоса алғанда, аспан денелерінің қозғалысын егжей-тегжейлі көрсететін кестелер жиынтығын білдіру үшін пайдаланған. Алманах сөзі грек сөзінен шыққан деген болжам бар, ол күнтізбе деген мағынаны білдіреді. Алайда, бұл сөз ежелгі заманда бір рет ғана кездеседі, Евсевий Порфирийдің астрологиялық карталарды (алменихиака) қолданғаны туралы айтқан сөздерін келтіреді. Алғашқы альманахтар – ауыл шаруашылығы, астрономиялық немесе метеорологиялық деректерді қамтитын күнтізбелер болған. Бірақ Роджер Бэконның осы этимологиядан сөз алғандығына күмән тудырады: «Бұл сөздің (әрине, оның нақты түрі өте белгісіз) дыбысы мен қолданылуына қарамастан, оны тарихи тұрғыдан испандық-арабша манахымен немесе араб тіліне араласпаған ортағасырлық латынша альманахпен байланыстыру қиындықтары еңсерілмейтіндей». Бір этимологиялық есепте: «Сөздің түпкі тегі белгісіз. Оның алғашқы буыны, ал, және ортағасырлық ғылым мен технологияға қатыстылығы, араб тегіне күшті нұсқайды, бірақ сенімді кандидат табылған жоқ». Эрнест Уикли альманах туралы былай дейді: «Бірінші рет Роджер Бэконнан кездеседі. Испан-арабшадан, ал манахтан шыққан сияқты, бірақ бұл арабша сөз емес». Уолтер Уильям Скит араб тегінің құрылымы «қанағаттанарлық емес» деген қорытындыға келеді. Оксфорд ағылшын сөздігі де «араб тілінде бұл сөздің этимоны жоқ» дейді, бірақ жанама дәлелдер «испан тіліндегі арабша аль-манахқа нұсқайды». Арабша сөздің «аль-манах» деп жазылуының себебі – ол «альманах» және «альманах» түрінде кездесетіні (Роджер Бэкон екеуін де қолданған). Бұл сөздің ең алғашқы қолданылуы астрономиялық күнтізбелермен байланысты болды. Арабша المناخ al munākh сөзінің қазіргі араб тіліндегі мағынасы классикалық араб тіліндегі мағынасынан өзгеше. Бұл сөз бастапқыда «түйелердің отыратын жері [салт атқандар мен жүк түсірілетін орын]» дегенді білдірген. Қазіргі араб тілінде бұл сөз «климат» деген мағынаны білдіреді. Толедо кестелерінің және басқа да ортағасырлық араб астрономиялық еңбектерінің беделі, сөздің Батыста пайда болған кезде араб тілінде сөздің болмауы, оның Батыста ойлап табылғанын және жалған араб сөзі болуы мүмкін екенін көрсетеді. Сол кезде Батыста астрономиялық кестелерге арабша атау беру беделді болып саналды. Сол уақытта латын жазушысы Псевдо Гебер араб псевдонимімен жазған. (Соңғы алхимиялық сөз алькахест жалған араб сөзі болып саналады.)
The etymology of the word is unclear. The earliest documented use of the word in something like its current sense is in Latin in 1267. Roger Bacon used it to mean a set of tables detailing movements of heavenly bodies including the Moon. It has been suggested that the word almanac derives from a Greek word meaning calendar. However, that word appears only once in antiquity, by Eusebius who quotes Porphyry as to the Coptic Egyptian use of astrological charts (almenichiaká). The earliest almanacs were calendars that included agricultural, astronomical, or meteorological data. But it is highly unlikely Roger Bacon received the word from this etymology: "Notwithstanding the suggestive sound and use of this word (of which however the real form is very uncertain), the difficulties of connecting it historically either with the Spanish Arabic manākh, or with Medieval Latin almanach without Arabic intermediation, seem insurmountable." One etymology report says "The ultimate source of the word is obscure. Its first syllable, al , and its general relevance to medieval science and technology, strongly suggest an Arabic origin, but no convincing candidate has been found". Ernest Weekley similarly states of almanac: "First seen in Roger Bacon. Apparently from Spanish Arabic, al manakh, but this is not an Arabic word The word remains a puzzle." Walter William Skeat concludes that the construction of an Arabic origin is "not satisfactory". The Oxford English Dictionary similarly says "the word has no etymon in Arabic" but indirect circumstantial evidence "points to a Spanish Arabic al manākh". The reason why the proposed Arabic word is speculatively spelled al manākh is that the spelling occurred as "almanach", as well as almanac (and Roger Bacon used both spellings). The earliest use of the word was in the context of astronomy calendars. The Arabic word المناخ al munākh has different meanings in contemporary Arabic than in classical Arabic usage. The word originally meant "the place where camels kneel [so riders and baggage can disembark]". In contemporary Arabic, the word means "climate". The prestige of the Tables of Toledo and other medieval Arabic astronomy works at the time of the word's emergence in the West, together with the absence of the word in Arabic, suggest it may have been invented in the West and is pseudo Arabic. At that time in the West, it would have been prestigious to attach an Arabic appellation to a set of astronomical tables. Also around that time, prompted by that motive, the Latin writer Pseudo Geber wrote under an Arabic pseudonym. (The later alchemical word alkahest is known to be pseudo Arabic.)
Гемологиялар мен парапегматикалар
Алманахтар саналатын ертерек мәтіндер Таяу Шығыста табылды, б.з.б. екінші мыңжылдықтың ортасына дейін сақталған. Олар көбінесе грекше "күн" деген мағына беретін "hēmerā" сөзінен туындаған гемерология деп аталады. Олардың ішінде "Вавилондық альманах" деп белгілісі бар, ол әрбір күнге арналған жақсы және жаман күндердің тізімін, сондай-ақ оларды қалай өткізуге кеңес береді. Оқырманның әртүрлі топтарына бағытталған бірнеше түрлері мен нұсқалары табылды. Ежелгі Египетте күніне үш рет жазылған жақсы және жаман сәттердің тізімі де кездеседі. Мұндай болжамдардың көпшілігі аспан денелерінің қозғалысымен байланысты болды. Ежелгі Египеттегі маңызды оқиға – Нил өзенінің тасуы жазғы күн тоғысымен бірге болуы күтілді, бірақ 365 күндік азаматтық күнтізбе болғандықтан, ғасырлар бойы бұл күннің орны өзгеріп отырды. Жаңа жыл 1441 жыл сайын жазғы күн тоғысымен сәйкес келеді, бұл сотик кезеңі деп аталады. Оның болжау үшін Сириус жұлдызының алғашқы гелиакты көтерілуі пайдаланылды, және бұл практика – бір жұлдызды байқау және оны қандай да бір оқиғамен байланыстыру кеңінен тарады. Грек альманахи, парапегма деп белгілі, ойылған тесіктерге салынатын жылжымалы штырғылар арқылы айдың күндері көрсетілген тасқа жазылған түрде сақталған, содан аты да келген. Жазба түрдегі мәтіндер де болды, ал Диоген Лаэртійдің айтуынша, "Парапегма" Демокриттің кітабының атауы еді. Александриялық астроном Птолемей (2-ғасыр) "Тұрақты жұлдыздардың фазалары және ауа райының өзгеруінің жинағы" деп аудалатын "Phaseis" атты трактат жазды. Оның негізгі бөлігі – парапегма, яғни маусымдық ауа райының өзгеру күндерінің тізімі, күннің шығуы мен батуы кезінде жұлдыздардың немесе шоқжұлдыздардың алғашқы және соңғы пайда болуы, сондай-ақ күн тоғысы сияқты күнмен байланысты оқиғалар, барлығы күн жыл санауымен ұйымдастырылған. Астрономиялық есептеулердің негізінде ауа райының құбылыстары болжалды, бұл өткендегі әртүрлі билік өкілдерінің байқауларынан жасалған жинақ ретінде құрастырылған. Парапегма ғасырлар бойы жасалып келді. Птолемей астрономиялық құбылыстардың маусымдық ауа райының өзгеруіне себеп болатынына сенді, ал осы оқиғалардың нақты сәйкес келмеуіне себеп басқа аспан денелерінің физикалық әсері екендігін түсіндірді. Сондықтан ол үшін ауа райын болжау астрологияның жеке саласы болды. Сақталған римдік "menologia rustica" жыл бойындағы күн ақпаратын және ауыл шаруашылығы жұмыстарын, айлардың қамқоршы құдайларын және маңызды мерекелерді біріктірген кестелерді қамтиды. Империялық кезеңде әр айдың басында оның басты астрологиялық белгілерінің суреттері бейнеленген, бұл римдік геопоникалық трактаттармен үйлеседі, олар көбінесе азаматтық күнтізбеге сүйенудің орнына сол кезеңдегі жұлдыздарға байланысты әртүрлі іс-әрекеттерге қатысты жағдайлар туралы нұсқаулар берді.
The earlier texts considered to be almanacs have been found in the Near East, dating back to the middle of the second millennium BC. They have been called generally hemerologies, from the Greek hēmerā, meaning "day". Among them is the so called Babylonian Almanac, which lists favorable and unfavorable days with advice on what to do on each of them. Successive variants and versions aimed at different readership have been found. Egyptian lists of good and bad moments, three times each day, have also been found. Many of these prognostics were connected with celestial events. The flooding of the Nile valley, a most important event in ancient Egypt, was expected to occur at the summer solstice, but as the civil calendar had exactly 365 days, over the centuries, the date was drifting in the calendar. The new year coincides with the summer solstice once in 1441 years, which is known as the sothic period. The first heliacal rising of Sirius was used for its prediction and this practice, the observation of some star and its connecting to some event apparently spread. The Greek almanac, known as parapegma, has existed in the form of an inscribed stone on which the days of the month were indicated by movable pegs inserted into bored holes, hence the name. There were also written texts and according to Diogenes Laërtius, Parapegma was the title of a book by Democritus. Ptolemy, the Alexandrian astronomer (2nd century) wrote a treatise, Phaseis—"phases of fixed stars and collection of weather changes" is the translation of its full title—the core of which is a parapegma, a list of dates of seasonally regular weather changes, first appearances and last appearances of stars or constellations at sunrise or sunset, and solar events such as solstices, all organized according to the solar year. With the astronomical computations were expected weather phenomena, composed as a digest of observations made by various authorities of the past. Parapegmata had been composed for centuries. Ptolemy believed that astronomical phenomena caused the changes in seasonal weather; his explanation of why there was not an exact correlation of these events was that the physical influences of other heavenly bodies also came into play. Hence for him, weather prediction was a special division of astrology. Surviving Roman menologia rustica combined schedules of solar information and agricultural activities throughout the year with the months' tutelary deities and major festivals. By the imperial period, each month was headed with illustrations of its chief astrological signs, matching Roman geoponical tracts that often combined guidance for the proper conditions for different activities with the stars present during that period rather than using the civil calendar.
Эфемеридтер, зидтер және кестелер
Алманахтың шығу тегі ежелгі Вавилон астрономиясымен байланысты болуы мүмкін, онда Ай мен планеталық құбылыстарды болжау үшін планеталық кезеңдердің кестелері жасалған. Осыған ұқсас трактаттар, Зейж деп аталатын, кейіннен ортағасырлық ислам астрономиясында жазылды. Қазіргі заманғы альманах Вавилон, Птолемей және Зейж кестелерінен мына жағынан ерекшеленеді: "альманахтардағы жазбалар аспан денелерінің орналасуын тікелей көрсетеді және қосымша есептеулерді қажет етпейді", ал Птолемейдің "Альмагестісіне" негіделген "көмекші астрономиялық кестелерге" қарағанда бұл керісінше. Қазіргі мағынадағы ең ерте альманах – 1088 жылы Абу Исхак Ибрахим әл-Заркали (латынша Арзахель) Толедода, Аль-Андалуста жазған Альманах. Бұл еңбек 1088 жылдан 1092 жылға дейінгі төрт жылға күн, Ай және планеталардың күнделікті нақты орналасуын, сондай-ақ көптеген басқа да кестелерді қамтиды. Оның латын тіліне аудармасы мен бейімделуі 12 ғасырда Толедо кестелері, ал 13 ғасырда Альфонсин кестелері түрінде пайда болды.
The origins of the almanac can be connected to ancient Babylonian astronomy, when tables of planetary periods were produced in order to predict lunar and planetary phenomena. Similar treatises called Zij were later composed in medieval Islamic astronomy. The modern almanac differs from Babylonian, Ptolemaic and Zij tables in the sense that "the entries found in the almanacs give directly the positions of the celestial bodies and need no further computation", in contrast to the more common "auxiliary astronomical tables" based on Ptolemy's Almagest. The earliest known almanac in this modern sense is the Almanac of Azarqueil written in 1088 by Abū Ishāq Ibrāhīm al Zarqālī (Latinized as Arzachel) in Toledo, al Andalus. The work provided the true daily positions of the sun, moon and planets for four years from 1088 to 1092, as well as many other related tables. A Latin translation and adaptation of the work appeared as the Tables of Toledo in the 12th century and the Alfonsine tables in the 13th century.
Ортағасырлық мысалдар
Алманахтар ойлап табылғаннан кейін, адамдар жұлдыздар мен толқындардың қозғалысын болжау мен, болжаудың мистикалық мағынасында болашақты болжаудың арасында көп айырмашылықты көре алмады. Сондықтан ертедегі альманахтарда жалпы жұлдызшалармен қатар табиғи ақпарат та болды. Мысалы, 1387 және 1405 жылдар аралығында Англияда жасалған Western MS.8932 (Wellcome Collection, London) – медицина қызметкерлері денсаулыққа қатысты астрологиялық ақпаратты пайдалану үшін қолданған астрологиялық кестелер мен диаграммалары бар күнтізбе. 1150 жылы Соломон Джарх осындай альманахты жасады, ол алғашқы заманауи үлгілердің бірі саналады. 12 ғасырдағы альманахтардың көшірмелері Британ мұражайында, сондай-ақ Оксфорд және Кембридж университеттерінде сақтаулы. 1300 жылы Петрус де Дакия альманах (Савильян кітапханасы, Оксфорд) құрды, ал сол жылы Роджер Бэкон, OFM, өзінің альманахын жариялады. 1327 жылы Уолтер де Эльвенден альманах жасады, ал кейін 1380 жылы Оксфордтан Джон Сомерс жасады. 1386 жылы Оксфордтағы Николас де Линн альманах шығарды. 1457 жылы Гутенберг (атақты Библиядан сегіз жыл бұрын) Майнц қаласында алғашқы басылған альманахты жариялады. Реджо Монтанус 1472 жылы альманах шығарды (Нюрнберг, 1472), ол бірнеше ғасыр бойы басылып тұрды. 1497 жылы француз тілінен аударған Шепардтың күнтізбесі (Ричард Пинсон) ағылшын тілінде басылған алғашқы альманах болды.
After almanacs were devised, people still saw little difference between predicting the movements of the stars and tides, and predicting the future in the divination sense. Early almanacs therefore contained general horoscopes, as well as natural information. An example is the folded almanac Western MS.8932 (Wellcome Collection, London), produced in England between 1387 and 1405, is a calendar with astrological tables and diagrams used by medical practitioners to harness astrological information relating to health. In 1150 Solomon Jarchus created such an almanac considered to be among the first modern examples. Copies of 12th century almanacs are found in the British Museum, and in the Universities of Oxford and Cambridge. In 1300, Petrus de Dacia created an almanac (Savilian Library, Oxford) the same year Roger Bacon, OFM, produced his own. In 1327 Walter de Elvendene created an almanac and later on John Somers of Oxford, in 1380. In 1386 Nicholas de Lynne, Oxford produced an almanac. In 1457 the first printed almanac was published at Mainz, by Gutenberg (eight years before the famous Bible). Regio Montanus produced an almanac in 1472 (Nuremberg, 1472), which continued in print for several centuries. In 1497 the Sheapheard's Kalendar, translated from French (Richard Pynson) became the first almanac to be printed in English.
Англия
XVI ғасырдың екінші жартысында Англияда Энтони Аскхэм, Томас Бакминстер, Джон Дейд және Габриэль Френде сияқты авторлар жыл сайынғы альманахтар шығара бастады. XVII ғасырда ағылшын альманахтары ең көп сатылатын кітаптардың бірі болды, олар тек Киелі кітаптан ғана артық сатылды; ғасырдың ортасына қарай жыл сайын 400 000 альманах шығарылды (толық тізімін Ағылшын қысқа атаулар каталогынан табуға болады). 1775 жылы баспагерлер компаниясының реттелуіне дейін Англияда альманахтарды басып шығаруға монополия құрылып, ол табысты болды. Ричард Аллестри (1621/22–1681 жылғы Итон колледжінің проректоры Ричард Аллестримен шатастырылмауы керек) 1617 жылдан 1643 жылға дейін жыл сайын жарық көрген ағылшын альманахтарының бірін жазды, бірақ оның альманахы ең ерте немесе ең ұзақ шыққан альманах емес. Осы типтегі басылымдарды пародизациялаған туындылар 1500 жылдардың соңында пайда болды. Келесі ғасырда "Кедей Ричард, Күйген Аралдың Шығары" деген псевдониммен жазған автор "Кедей Робиннің Альманахы" атты осындай пародиялар сериясын жариялай бастады. Серияның 1664 жылғы санында былай делінген: "Осы айда Кентте немесе христиан әлемінде ер адамның, әйелдің немесе баланың қайтысы туралы хабар естиміз деп күтуге болады."
By the second half of the 16th century, yearly almanacs were being produced in England by authors such as Anthony Askham, Thomas Buckminster, John Dade and Gabriel Frende. In the 17th century, English almanacs were bestsellers, second only to the Bible; by the middle of the century, 400,000 almanacs were being produced annually (a complete listing can be found in the English Short Title Catalogue). Until its deregulation in 1775, the Stationers' Company maintained a lucrative monopoly over almanac publication in England. Richard Allestree (not to be confused with Richard Allestree (1621/22–1681), provost of Eton College) wrote one of the more popular English almanacs, producing yearly volumes from 1617 to 1643, but his is by no means the earliest or the longest running almanac. Works that satirized this type of publication appeared in the late 1500s. During the next century, a writer using the pseudonym of "Poor Richard, Knight of the Burnt Island" began to publish a series of such parodies that were entitled Poor Robin's Almanack. The 1664 issue of the series stated: "This month we may expect to hear of the Death of some Man, Woman, or Child, either in Kent or Christendom."
Британдық Америка және АҚШ
Британдық Американың он үш колониясында басылған алғашқы альманах – Уильям Пирстің 1639 жылы жарық көрген «Жаңа Англия үшін есептелген альманах» болды. Бұл альманах Стивен Дейдің 1649 жылға дейін Массачусетс штатының Кембридж қаласында жыл сайын басып шығарған осындай басылымдардың біріншісі еді. Массачусетс штатындағы Кембридж/Бостон аймағы колонияларда жыл сайын альманах басып шығарудың алғашқы орталығына айналды, ал он сегізінші ғасырдың бірінші жартысында бұл іс Филадельфияда жалғасты. Массачусетс штатының Дедхэм қаласындағы Натаниел Эймс 1725 жылы және 1732 жылдан кейін жыл сайын өзінің танымал «Астрономиялық күнделік және альманах» кітабын шығарды. Джеймс Франклин 1728 жылдан 1735 жылға дейін «Пор Робин» есімімен жазылған «Род-Айленд альманахы» кітабын жариялады. Джеймстің інісі Бенджамин Франклин 1732 жылдан 1758 жылға дейін Филадельфияда өзінің жылдық «Кедей Ричард альманахы» кітабын шығарды. Самуэль Стернс 1771 жылдан 1784 жылға дейін жыл сайын шығарылатын «Солтүстік Америка альманахы» мен 1783 жылы алғашқы американдық теңіз альманахы «Навигатордың күнтізбесі» немесе «Теңізшінің альманахы» кітабын шығарды. Мэриленд штатындағы Элликотттың жоғарғы диірмендеріндегі Эндрю Элликотт «АҚШ альманахы» атты альманахтар сериясын жазды, оның ең ерте нұсқасы 1782 жылғы күнді көрсетеді. Элликотт Миллс қаласының жанында тұратын бос африкалық америкалық Бенджамин Баннекер 1792 жылдан 1797 жылға дейінгі жылдарға арналған альманахтар сериясын жасады.
The first almanac printed in the Thirteen Colonies of British America was William Pierce's 1639 An Almanac Calculated for New England. The almanac was the first in a series of such publications that Stephen Daye, or Day, printed each year until 1649 in Cambridge, Massachusetts. The Cambridge/Boston area in Massachusetts soon became the first center in the colonies for the annual publication of almanacs, to be followed by Philadelphia during the first half of the eighteenth century. Nathaniel Ames of Dedham, Massachusetts, issued his popular Astronomical Diary and Almanack in 1725 and annually after c. 1732. James Franklin published The Rhode Island Almanack by "Poor Robin" for each year from 1728 to 1735. James' brother, Benjamin Franklin, published his annual Poor Richard's Almanack in Philadelphia from 1732 to 1758. Samuel Stearns of Paxton, Massachusetts, issued the North American Almanack, published annually from 1771 to 1784, as well as the first American nautical almanac, The Navigator's Kalendar, or Nautical Almanack, for 1783. Andrew Ellicott of Ellicott's Upper Mills, Maryland, authored a series of almanacs, The United States Almanack, the earliest known copy of which bears the date of 1782. Benjamin Banneker, a free African American living near Ellicott's Mills, composed a series of almanacs for the years of 1792 to 1797.
Қазіргі заманғы қолданысы
Қазіргі кезде жарық көрген альманахтар, мысалы, Уитакердің альманахы, олардың ауқымы мен мазмұны тарихи әріптестерінен асып түсті. Қазіргі заманғы альманахтар бүкіл әлемді қамтитын статистикалық және сипаттамалық деректерді жан-жақты ұсынады. Мазмұнында сондай-ақ, өзекті мәселелер мен соңғы тарихи оқиғалардың шолуы да бар. Қазіргі уақытта жарық көрген басқа альманахтар (шамамен 2006 жылғы мәліметтер бойынша) TIME Almanac with Information Please, World Almanac and Book of Facts, The Farmer's Almanac, The Old Farmer's Almanac және The Almanac for Farmers & City Folk кіретін болса, Инвернес альманахы – альманах/әдеби журнал ретінде 2015-2016 жылдары Калифорния штатының Вест-Марин қаласында жарық көрді. 2007 жылы Harrowsmith Country Life Magazine толығымен канадалық мазмұнға негізделген, Канадада жазылған канадалық альманахты жариялады. Greenhorns коммерциялық емес аграрлық ұйымы қазіргі уақытта жас фермерлерге көмектесу үшін The New Farmer's Almanac жариялап тұрады. Алманахтарда қамтылған негізгі тақырыптар (олардың мазмұны көрсетілімінде көрінеді) география, үкімет, демография, ауыл шаруашылығы, экономика және бизнес, денсаулық сақтау және медицина, дін, бұқаралық ақпарат құралдары, көлік, ғылым және технология, спорт, сондай-ақ марапаттар мен сыйлықтарды қамтиды. Басқа мысалдарға Колумбия кітаптары мен ақпараттық қызметтері басып шығарған Америка саясатының альманахы, Британ саясатының альманахы, Вапсипиникон альманахы және 1861 жылдан бері Каталонияда каталан тілінде жарық көріп келе жатқан Календари делс Пагесос альманахтары жатады. GPS альманахы, әрбір GPS спутнигі арқылы берілетін деректердің бір бөлігі ретінде, шоқжұлдыздағы барлық спутниктердің шамамен орбитасы мен жағдайы туралы ақпаратты, ионосфера моделін және GPS арқылы алынған уақытты Координацияланған әмбебап уақытқа (UTC) байланыстыратын ақпаратты қамтиды. Осылайша, GPS альманахы ежелгі Вавилон альманахы сияқты, аспан денелерін табуға бағытталған мақсатты көздейді.
Currently published almanacs such as Whitaker's Almanack have expanded their scope and contents beyond that of their historical counterparts. Modern almanacs include a comprehensive presentation of statistical and descriptive data covering the entire world. Contents also include discussions of topical developments and a summary of recent historical events. Other currently published almanacs (ca. 2006) include TIME Almanac with Information Please, World Almanac and Book of Facts, The Farmer's Almanac and The Old Farmer's Almanac and The Almanac for Farmers & City Folk. The Inverness Almanac, an almanac/literary journal, was published in West Marin, California, from 2015 to 2016. In 2007, Harrowsmith Country Life Magazine launched a Canadian Almanac, written in Canada, with all Canadian content. The nonprofit agrarian organization the Greenhorns currently publishes The New Farmer's Almanac as a resource for young farmers. Major topics covered by almanacs (reflected by their tables of contents) include: geography, government, demographics, agriculture, economics and business, health and medicine, religion, mass media, transportation, science and technology, sport, and awards/prizes. Other examples include The Almanac of American Politics published by Columbia Books & Information Services, The Almanac of British Politics, the Wapsipinicon Almanac, and the Calendari dels Pagesos, a Catalan language almanac published in Catalonia since 1861. The GPS almanac, as part of the data transmitted by each GPS satellite, contains coarse orbit and status information for all satellites in the constellation, an ionospheric model, and information to relate GPS derived time to Coordinated Universal Time (UTC). Hence the GPS almanac provides a similar goal as the ancient Babylonian almanac, to find celestial bodies.