«Екі әйел» (1960) – Витторио Де Сиканың соғыс драмасы. Альберо Моравия романы негізінде түсірілген, София Лореннің актерлық шеберлігімен ерекшеленеді. Рим және Лациодағы соғыс трагедиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылы түсірілген Витторио Де Сиканың фильмі, 1960 жылғы итальяндық фильм.
1960 film by Vittorio De Sica
the 1960 Italian film
"Екі әйел" (La tʃoˈtʃaːra, шамамен аудармасы – "Шочиариялық әйел") – Витторио Де Сиканың режиссерлік жұмысы, сценарийін Чезаре Заваттинимен бірге жазған, Альберто Моравияның 1957 жылғы аттас романы негізінде түсірілген 1960 жылғы соғыс драмасы. Фильмде София Лорен, Жан-Пол Белмондо, Элеонора Браун және Раф Валон түскен. Бұл фильмде анасының жас қызын соғыстың қасіретінен сақтауға тырысуы туралы айтылады. Оқиға ойдан туған, бірақ 1944 жылы Римде және Лационың ауылдық аймақтарында болған нақты оқиғаларға, атап айтқанда Мароккинате кезеңіне негізделген. Лореннің актерлік шеберлігі жоғары бағаланып, оған басқа наградалармен қатар, "Ең үздік әйел актер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығы берілді.
Two Women ( la tʃoˈtʃaːra, rough literal translation "The Woman from Ciociaria") is a 1960 war drama film directed by Vittorio De Sica from a screenplay he co wrote with Cesare Zavattini, based on the 1957 novel of the same name by Alberto Moravia. The film stars Sophia Loren, Jean Paul Belmondo, Eleonora Brown and Raf Vallone. It tells the story of a woman trying to protect her young daughter from the horrors of war. The story is fictional, but based on actual events of 1944 in Rome and rural Lazio, during the Marocchinate. Loren's performance received critical acclaim, earning her an Academy Award for Best Actress, among other accolades.
Сюжет
Чезира (Лорен) - екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Римде он екі жасар қызын Розеттаны (Браун) тәрбиелеп отырған жесір дүкенші. Римге бомба түсірілгеннен кейін ана мен қыз Цесираның туған жері Циочиарияға, орталық Италияның ауылдық, таулы провинциясына қашады. Келесі күні түнде Чезира көршілес жерінде көмір сатушы Джованнимен (Валлоне) ұйықтайды. Олар Ciociaria-ға жеткеннен кейін, Чезира коммунистерге жанашыр жергілікті жас зиялы Микельдің (Белмондо) назарын аударған. Розетта Микельді әке ретінде көріп, онымен тығыз қарым-қатынас жасайды. Кейіннен Микельді неміс сарбаздары тұтқынға алады, олар оны таулы аймақ арқылы жол көрсетуші ретінде әрекет етуге мәжбүрлейді. 1944 жылдың маусым айында одақтастар Римді басып алғаннан кейін, Чезира мен Розетта сол қалаға қайтуға шешім қабылдайды. Жолда екеуін шіркеу ішінде Италияға басып кірген одақтас әскерлерге қосылған марокколық Goumiers жасағы зорлайды. Розетта күйзеліске ұшырап, анасынан алыстап, енді кінәсіз бала емес. Екі көрші ауылдан баспана тапқанда, Розетта түнде жоғалып кетеді, Сесира үрейге ұшырайды. Ол Розетта Микельді іздеуге кеткен деп ойлайды, бірақ кейін Микельді немістер өлтіргенін біледі. Розетта үлкен жігітпен бірге болғаннан кейін қайта оралады, ол оған жас болса да, жібек шұлық берді. Чезира ашуланып, ашуланып, Розеттаны мінез-құлқы үшін шапалақпен ұрады, бірақ Розетта жауап бермейді, эмоционалды жағынан алыстайды. Чезира Розеттаға Микельдің өлімі туралы хабарлағанда, Розетта зорлаудан бұрын болған кішкентай қыздай жылай бастайды. Фильмнің соңында Чезира баланы жұбатады.
Cesira (Loren) is a widowed shopkeeper, raising her devoutly religious twelve year old daughter, Rosetta (Brown), in Rome during World War II. Following the bombing of Rome, mother and daughter flee to Cesira's native Ciociaria, a rural, mountainous province of central Italy. The night before they go, Cesira sleeps with Giovanni (Vallone), a coal dealer in her neighbourhood, who agrees to look after her store in her absence. After they arrive at Ciociaria, Cesira attracts the attention of Michele (Belmondo), a young local intellectual with communist sympathies. Rosetta sees Michele as a father figure and develops a strong bond with him. Michele is later taken prisoner by German soldiers, who force him to act as a guide through the mountainous terrain. After the Allies capture Rome, in June 1944, Cesira and Rosetta decide to head back to that city. On the way, the two are gang raped inside a church by a group of Moroccan Goumiers – soldiers attached to the invading Allied Armies in Italy. Rosetta is traumatized, becoming detached and distant from her mother and no longer an innocent child. When the two manage to find shelter at a neighbouring village, Rosetta disappears during the night, sending Cesira into a panic. She thinks Rosetta has gone to look for Michele, but later finds out that Michele was killed by the Germans. Rosetta returns, having been out with an older boy, who has given her silk stockings, despite her youth. Cesira is outraged and upset, slapping and spanking Rosetta for her behavior, but Rosetta remains unresponsive, emotionally distant. When Cesira informs Rosetta of Michele's death, Rosetta begins to cry like the little girl she had been prior to the rape. The film ends with Cesira comforting the child.
Өндіріс
Фильм Альберто Моравияның 1957 жылы жазылған «La ciociara» («Сиочиариядан келген әйел») романы негізінде түсірілген. Ол Моравияның Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі өмірінен алынған оқиғаларға құрылған. Карло Понти мен Марчелло Жирози фильм құқықтарын 100 000 АҚШ долларына сатып алды. София Лорен басты рөлді ойнауға міндетті болды және фильмді Paramount қаржыландыруы мүмкін деген әңгімелер тарады, себебі Лорен бұл студиямен бірнеше фильмде ойнаған еді. Алғашқыда Анна Магнани басты рөлге қабылданса, Лорен оның қызын сомдауға тиіс болған. Джордж Кукор Понтимен жасасқан келісім бойынша екі фильмге режиссерлік жасауға келісіп, екінші фильм «Розовый колготки» фильміндегі Хеллер (1960) болды. Фильм Понти мен Paramount арасындағы алты фильмдік келісімнің бір бөлігі ретінде түсірілуі жоспарланған. Бірақ Кукор мен Paramount жобадан бас тартты. Оның орнына Витторио Де Сика режиссерлікке тартылды. Магнани Лореннің анасын сомдаудан бас тартты, соның салдарынан Лорен Магнанидің рөлін ойнады, тіпті ол кезде 25 жаста болса да. Де Сиканың сөзіне сүйенсек, Лореннің Магнанидің рөлін ойнауы және қыз рөліне жас актриса таңдалуы – оның шешімі болған. «Егер біз Моравияның түпнұсқалық сюжетінен ауытқысақ, соғыстың адамдарға келтірген зұлым әсерін одан да күшті көрсетуге мүмкіндігіміз болар еді. Тарихи шындық – зорланғандардың көп бөлігі жас қыздар еді». 2017 жылғы сұхбатында Браун Лореннің фильмдегі зорлау көрінісінің жағымсыз жақтарынан оны қорғағанын айтты. Сондай-ақ, режиссер Де Сиканың Белмондо кейіпкерінің қазасы туралы хабарды естігенде, Браунның ата-анасының апатта қаза тапқанын айтып, оны көңілсіздікке түсіргенін еске алды. Магнани: «Моравия мені қалаған, бірақ Понти алды, ал Моравия қарсылық көрсетпеді. Содан кейін ол София Лоренге ұсынылған барлық рөлдерден бас тартты», – деді. «Бұл кітап – мен оқыған ең әдемі кітаптардың бірі», – деді Лорен. «Мен 25 жасымда үлкен әйел рөлін ойнауға баруға тұрарлық тәуекел деп ойладым, себебі оқиғаның өзі өте әдемі еді». Лорен кейіннен өзінің ойнаған рөліне соғыс жылдарындағы анасының естеліктері шабыттандырғанын айтты. Ол сондай-ақ «Жұрттың құмарлығы» (1958) фильміндегі актерлік тәжірибесінің өзіне көп көмектескенін жеткізді. «Мен Софияның «Оскар» сыйлығын жеңетініне сенімдімін, мен бұл фильмді балаша қадағаладым», – деді Левин кейін. Ол фильмді академия қазылар алқасының мүшелері тұратын барлық қалаларда көрсетіп, оны белсенді түрде насихаттады. «Бұл шетелдік фильмдерді дұрыс насихаттаса, көп көрермендерді тартуға болатынын көрсетті», – деді Левин. 1962 жылы фильм Солтүстік Америкада 3 миллион долларлық табыс әкелді.
The film was based on a 1957 novel by Alberto Moravia, La ciociara (The Woman From Ciociaria). It was inspired by Moravia's experiences during World War II. Carlo Ponti bought the film rights along with Marcello Girosi for a reported US$100,000. Sophia Loren was always meant to star and there was some talk that the film might be financed by Paramount, with whom Loren had made a number of movies. Anna Magnani was going to play the lead and Loren was going to be her daughter. George Cukor was going to direct as part of a two picture deal with Ponti, the other one being Heller in Pink Tights (1960). The film was going to be shot as part of a six picture deal between Ponti and Paramount. Cukor and Paramount dropped out. Vittorio De Sica became attached as director. Magnani pulled out, supposedly because she did not want to play Loren's mother, leading to Loren taking Magnani's role, even though the former was only 25 at the time. However, De Sica says it was his decision for Loren to play Magnani's role and cast a younger performer as the daughter "for great poignancy. If, in doing this, we moved away from original line of Moravia, we had better opportunity to stress, to underline, the monstrous impact of war on people. The historical truth is that the great majority of those raped were young girls." In a 2017 interview, Brown stated that Loren protected her from some of the underlying implications of the rape scene in the film, and also stated that director De Sica brought her to tears for the climactic final scene of hearing that Belmondo's character has died, by saying that a telegram had arrived saying that Brown's parents had died in an accident. Magnani said she was going to do it, "Moravia wanted me, but Ponti got it, and Moravia did not fight. After that, they went through all the roles I'd turned down for Sophia Loren to play." "The book was one of the most beautiful I've ever read", said Loren. "I thought it was worth taking the risk at 25 to play an older woman because the story was so beautiful." Loren later said her performance was inspired by her memories of her mother during the war. She also said she was greatly helped by her experience acting in Desire Under the Elms (1958). "I bet Sophia she'd win the Oscar and I nursed that film like a baby", Levine later said. He showed the film in every city that a member of the academy jury lived and promoted it assiduously. "That showed foreign films could get big audiences if promoted with flair", said Levine. In 1962, it grossed $3 million rentals in North America.
Қайта жасау
1988 жылы "La Ciociara" теледидар үшін қайта түсірілді. Оның сценарийін Диана Гулд, Лидия Равера, Дино Ризи және Бернардино Заппони жазды. Режиссерлігін Ризи жүзеге асырды, басты рөлдерде Лорен, Роберт Лоджия, Леонардо Феррантини, Дарио Жирарди және Сидней Пенни ойнады. Лука Росси музыкасын Марко Тутино жазған "La Ciociara" операсының премьерасы Сан-Франциско операсында, ал еуропалық премьерасы Кальяридегі Лирико театрында болды.
La Ciociara was remade for television in 1988. It was adapted by Diana Gould, Lidia Ravera, Dino Risi, and Bernardino Zapponi. It was directed by Risi, and starred Loren, Robert Loggia, Leonardo Ferrantini, Dario Ghirardi, and Sydney Penny. The opera La Ciociara written by Luca Rossi, with music composed by Marco Tutino, received its premiere at San Francisco Opera, and a European premiere at Teatro Lirico, Cagliari.