Кьеллер әуе алаңының тарихы: Норвегия әскери авиациясының бастауы

Кіріспе

Kjeller Airfield (Kjeller flyplass; ) – Норвегияның Акершюс округінің Лиллестрём қаласындағы Кьеллерде орналасқан әскери және жалпы авиациялық әуежай. Лиллестрёмнің шетінде орналасқан, ол Ослодан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан, демек, елордаға ең жақын әуежай болып табылады. Норвегия әскери әуе күштері үшін әуежай қажеттігі 1912 жылдың қыркүйегінде туды, алғашқы төрт ұшқыш оқытылып, алғашқы екі ұшақ – Maurice Farman Longhorn ұшақтары алынды. Екі ұшқыш 8 қыркүйекте Лиллестрём төңірегін аралап, әуежай салуға қолайлы жер іздеді және екі күндік барлаудан кейін Кьеллерді таңдады. Аймақ елордаға жақындығы және тегіс географиясы себепті таңдалды. Бірінші ұшақ, Ganger Rolf, 14 қыркүйекте атпен Кьеллерге жеткізіліп, 21 қыркүйекте алғаш рет ұшты. 13 қыркүйекте Strømmens Trævarefabrik компаниясына ангар құрылысы тапсырылды және құрылыс 27 қыркүйекте аяқталды. Екінші әуежайға алғашқы ұшу 3 қазанда жасалды, онда ұшақ Тронхеймге, Кьеллердегі командир Эйнар Сем Якобсен басқаруымен ұшты. Бастапқыда әскерилер М. Х. Бройтер мен Сыртқы істер министрі Нильс Клаус Иленге тиесілі Кьеллер шаруашылығында жерді жалға алды. Шаруашылықта телефон, сондай-ақ әуежай қызметкерлері үшін кеңселер мен тұрғын үйлер болды. Сондықтан әскер шаруашылыққа аспаздық қызметке адам жалдады. Ұшақтар жаттығу барысында жиі Скедсмоның әртүрлі далаларына қонды. Әуежай біртіндеп кеңейтіліп, ашылғаннан кейін бір жыл ішінде өлшенді. 18 тамыз күні 1913 жылы Кьеллерде екі бөлім құрылды: техникалық және тактикалық. Біріншісі бастапқы оқытумен және техникалық қызмет көрсетумен айналысты, ал екіншісі – жоғары деңгейдегі оқытумен және ұшу операцияларымен. Бұл екі бөлім 1917 жылы біріктірілгенге дейін сақталды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әуежай кеңейтілуге ұшырады. Екі жыл ішінде жалға алынған жер жеке меншікке айналды, соның ішінде әуежайдың өзі. Бұл мемлекет Согня өзенінің арғы жағындағы жерді сатып алу арқылы жүзеге асты. Осылайша әуежайдың екі бөлігі болды, екеуі де ұшу-қону жолақтары ретінде пайдаланылды. Бастапқысы Skoleplassen деп белгіленді, жаңасы Granasletta, кейіннен «сыртқы әуежай» деп аталды. Ол кезде Скедсмо мен Лиллестрём муниципалитеттерінің шекарасы әуежай арқылы өтті. Әуежайдың жеріндегі бос жандарды өсіру ұйымдастырылды. Әскер бұл жұмысты ұшақтарға жарамды және табыс әкелетіндей етіп жасауды күтті. 1914 жылы Ослодағы Сагенеде құрылған Hærens Flyvemaskinfabrikk зауыты 1916 жылдың мамыр айында Кьеллерге көшірілді, сонымен бірге әуежай су тасқынына ұшырады. Зауыт үшін төрт сарай салынды. 1917 жылға қарай ұзын ангар құрылысы аяқталды.

Kjeller Airfield (Kjeller flyplass; ) is a military and general aviation aerodrome located in Kjeller in Lillestrøm in Akershus county, Norway. Situated on the outskirts of Lillestrøm, it is east northeast of Oslo, making it the aerodrome closest to the capital. The need for an aerodrome for the Norwegian Army Air Service arose in September 1912, after the first four pilots had been trained and the two first aircraft, Maurice Farman Longhorns, were obtained. Two of the pilots went scouting around Lillestrøm on 8 September to find a suitable location for an airfield, and settled on Kjeller after two days of reconnaissance. The area was selected because of its vicinity to the capital and its flat geography. The first aircraft, Ganger Rolf, was hauled to Kjeller by horse on 14 September, where it was assembled and flew for the first time on 21 September. Construction of a hangar was subcontracted to Strømmens Trævarefabrik on 13 September, and the structure was completed on 27 September. The first flight to another aerodrome took place on 3 October, when a plane flew to Trondheim, piloted by Einar Sem Jacobsen, the commander at Kjeller. At first the airfield was no more than a plot The army rented space at Kjeller Farm, which was owned by M. H. Brøther and Minister of Foreign Affairs Nils Claus Ihlen. The farm had a telephone and provided office space and living spaces for the airfield staff. The army thus hired a cook for the establishment. Aircraft would often land at various fields in Skedsmo as part of the training. The airport was gradually expanded and within a year of the opening measured On 18 August 1913 two departments were established at Kjeller: a technical and a tactical. The former had the responsibility for introductory training and maintenance, while the latter had advanced training and flight operations. These two divisions remained until they were merged in 1917. With the break out of World War I in 1914 the airfield became subject to a major expansion. In two years the field was expanded from rented land to owned land, of which the airport itself. This took place by the state buying a lot on the other side of the creek of Sogna. Hence there were two areas of the aerodrome, which both served as runways. The original was known as Skoleplassen, the newer as Granasletta, later as the "outer airport". At the time the border between the then independent municipalities of Skedsmo and Lillestrøm ran through the airport. The airport was organized such that it was supposed to cultivate spare areas on its land. The army expected that this was done such that it gave earnings, while keeping it suitable for flights. Hærens Flyvemaskinfabrikk, which had been established in 1914 in Sagene in Oslo, moved to Kjeller in May 1916, at the same time the airport was flooded. Four sheds were constructed for the factory. By 1917 a long hangar had been completed.

Алғашқы жылдар

1916 жылдың 1 шілдесінен бастап бір жылдық әскери ұшқыштар даярлау мектебі құрылды және ангарлардың бірі казармаға айналдырылды. Төрт жүз адам өтініш білдіріп, жиырмасы бірінші курсқа іріктелді. Maurice Farman Shorthorns ұшақтарын пайдалана отырып, жеке бөлім ретінде ұйымдастырылды. 1919 жылдан бастап Kjeller өндірісіндегі FF 5 ұшақтары пайдалануға берілді. Мектеп ұшқыштарды даярлаумен қатар, механиктерді оқытуға да жауапты болды. Көп жылдар бойы мектеп ақпан-наурыз айларында әуежайдан тыс жерде төрт апталық ірі жаттығулар өткізді. Søndenfjeldske әуе бөлімі 1917 жылы ресми түрде құрылды, бірақ 1919 жылға дейін толыққанды жұмыс істемеді, ол кезде жиырма Farman F.40 және Royal Aircraft Factory B.E.2 ұшақтары жиналды. Мектеп 1922 жылдан бастап Kjeller өндірісіндегі FF 9 оқу-жаттығу ұшақтарын пайдалана бастады. Әуе бөлімі 1920 жылдың жазында екі орындық BE 2 ұшақтарымен Хамар және Фредрикстадқа сынақ рейстер жасады. Отыз бес жолаушы тасымалданды, сегіз жүз төрт рейс орындалды және бес апат тіркелді. Әуе бөлімінің негізгі жаттығуы жыл сайын шілде және тамыз айларында өтті. 1921 жылы Bristol F.2B истребительдері, 1924 жылы Hannover Cl. V және 1928 жылы Fokker C. V ұшақтары алынды. Казарма 1926 және 1930 жылдары кеңейтілді. 1933 жылдан бастап Kjellerдегі гарнизонға қаржы қарастырылып, тұрақты штат пен толыққанды жұмыс істейтін шеберхана құрылды. Әуежай 1916, 1927, 1931 және 1934 жылдары ауыр су тасқынына ұшырады. Су тасқынының қайталануына байланысты әскер даланы кептіруге шешім қабылдады. Sogna ағысы әуежайдың екі бөлігінің арасынан өтті, сондықтан екеуінің арасында байланыс орнату қажет болды. Sogna ағысы құбырға орналастырылып, Нительваға бара жатқанда әуежайды айналып өтуіне мүмкіндік берді. Құрылыс 1929 жылы басталды, бірақ қаржы тапшылығынан аяқталуы 1934 жылға дейін кешікті. 1932 жылдан бастап мектеп De Havilland Moth және Tiger Moth ұшақтарының лицензиялық түрлерін енгізді. Әуежай иесі де су тасқынынан алаңдап, Ослодан келген қоқыспен ұшу-қону жолағын көтеруді шешті. 5000 тонна қоқыспен сынақ жүргізілді және армия оны сәтті деп бағалап, Ослоның барлық қоқысын әуежайға тасымалдау үшін магистральдан Kjellerге дейін қосымша тармақ салуды ұсынды. Алайда, жергілікті тұрғындар иіс жайлы шағымданып, жобаны тоқтатты. Lufthansa 1936 жылдың жазында Кьелерге әуе рейсін бастады, бұл олардың дирижаблі жөндеуден өткен кездегі уақытша шешім болды. Олар он жеті жолаушысы бар Junkers Ju 52 ұшағын Лондон, Копенгаген, Гамбург және Амстердамға жіберді. Бұл рейстер Лондонға саяхатшылардың арасында өте танымал болды, өйткені олар Копенгагенде ауысудың қажеті болмады, және маршрутта күн сайынғы рейстердің әрқайсысына әдетте оннан он екіге дейін жолаушы тасымалданды. Құрлықтағы тасымалды Ослодан жиырма бес минуттық сапармен автобустар жүзеге асырды. Бұл Гресхолмен әуежайына барған пароммен шамалас уақыт еді. Тұрақты рейстер 1938 жылдың 1 маусымында басталды және 10 қазанға дейін жалғасты. Келесі жылы маршрут жаңа ашылған Осло әуежайына, Форнебуға көшірілді. Lufthansa 1938 жылдың 13 тамызында Focke Wulf Fw 200 ұшағымен де сынақ рейсі жасады.

From 1 July 1916 a one year military pilot training school was established and one of the hangars was converted to a barracks. Four hundred people applied and twenty were selected for the first class. using Maurice Farman Shorthorns, and organized as its own department. From 1919 the Kjeller built FF 5 were taken into use. In addition to pilots, the school was responsible for training mechanics. Most years the school would carry out a major four week exercise in February–March at a different location than the airport. The Søndenfjeldske Air Wing was formally established in 1917, but did not become operative until 1919, when it had accumulated a combined twenty Farman F.40 and Royal Aircraft Factory B. E.2. The school started using the Kjeller built FF 9 trainer planes from 1922. The air wing carried out trial scheduled flights to Hamar and Fredrikstad during the summer of 1920, using the two seat BE 2s. Eighty four trips were flown, carrying thirty five passengers and with five accidents. The air wings main exercise took place in July and August every year. It received Bristol F.2B Fighters in 1921, Hannover Cl. V in 1924 and Fokker C. V in 1928. The barracks was expanded in 1926 and again in 1930. Funding for a garrison at Kjeller was secured from 1933, allowing a permanent staff and the establishment of a full time workshop. The airfield was struck by heavy flooding in 1916, 1927, 1931 and 1934. Because of the recurring floods, the army decided to conduct drainage of the field. Because the creek Sogna flowed between the two sections of the airport, it was desired to build a connection between the two. Sogna was placed in a pipeline, allowing it to bypass the aerodrome on its way to Nitelva. Construction started in 1929, but lack of funding delayed completion until 1934. From 1932 the school introduced license built variants of the De Havilland Moth and Tiger Moth. The airfield owner was also concerned with floods and decided to elevate the runway by by filling it up with garbage from Oslo. A trial was run with 5,000 tonnes and described as a success by the army, proposing that a spur from the Trunk Line be built to Kjeller for all of Oslo's of garbage be disposed at the airfield. However local residents complained about the stench and effectively halted the project. Lufthansa started a service to Kjeller during the summer of 1936 as a tentative solution while their seaplane was being overhauled. They put a seventeen passenger Junkers Ju 52 into the service to London, Copenhagen, Hamburg and Amsterdam. The service was especially popular with travelers to London, as they did not have to transfer at Copenhagen, and the route saw a typical ten to twelve passengers for each of the daily departures. Ground transport was carried out by motor coach, which took twenty five minutes from Oslo. This was about the same as the ferry used to Gressholmen Airport. Regular services started on 1 June 1938 and lasted until 10 October. The following year the route was transferred to the newly opened Oslo Airport, Fornebu. Lufthansa also carried out a trial flight with a Focke Wulf Fw 200 on 13 August 1938.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1940 жылғы 8 сәуірде Норвегияны неміс оккупациясын бастаған «Weserübung» операциясының алдындағы күні әуе базасының командирі Харальд Норманн ескерту алды. Ұшақтар эвакуацияланып, жасырылды. Ол кезде әуе алаңы қармен жабылғандықтан, ұшақтар шаңғы қолдануға мәжбүр болды. Сола әуе станциясына үлкен көлемде техникалық жабдық жеткізілген, оны қайтаруға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды. 9 сәуір күні таңғы сағат 2-де ұшақтарға күн шыққанда Стейнсфьорденге ұшуға бұйрық берілді. Бірінші ұшақ сағат 05:15-те ұшты. Луфтваффе шабуылы сағат 7:55-те басталғанда жеті ұшақ эвакуацияланып, Норвегия кампаниясы кезінде пайдаланылды. 4-ші камалетші отрядының «Хайнкель Хе 111» ұшағы әуе алаңын бомбалап, бір адам қаза тапты. Батальон бастапқы нысана болғандықтан, ұшақ зауытындағы адамдар эвакуациялануға үлкерді. Бомбалаушылар 97 рет ұшаққа қарсы оқ атты, бірақ ешбір ұшақты атып түсіре алмады, бірақ расталмаған зақымдар туралы хабарлар келді. Шабуылдың үш сағатынан кейін әуе алаңы қирады. Қорғаныс министрі Биргер Люнберг сағат 14:07-де Ослоның, соның ішінде Кьеллер әуе алаңының жоғалғанын жариялады және барлық бөлімшелерге атысты тоқтатуға бұйрық берді. Алайда, сағат 15:15-те автоматтан атылған оқтар неміс Ju 52 көлігіне тиді. Гардермоен әуе станциясы мен Трандумдағы күштерді күшейту үшін Нительва арқылы неміс шабуылын тоқтату маңызды болды. Сондықтан әуежайдан келген жүз адам министрдің бұйрығына қарсы өзен бойында қорғанысқа тұруға бұйрық берілді. Бұл тапсырма қиын болды, себебі елордадан адамдарды эвакуациялайтын жеке көліктер көп болды. Әуежай мен зауыттың ресми түрде тапсырылуы 10 сәуірде сағат 08:30-да өтті. Азаматтық қызметкерлерге ғимаратты тазалауды тапсырғанға дейін бірнеше апта демалыс берілді. Әскери қызметкерлер соңынан өздерінің туған қалаларына жіберілді. Бірінші неміс ұшағы, Ju 52, 10 сәуірде сағат 12:30-да Кьеллерге қонды. Ол үш жарым сағаттан кейін шаңғы орнатып, ұшып кетті. Оккупация кезінде әуе алаңы Луфтваффе құрамындағы әртүрлі әскери басқаруда болды. Бастапқыда алаң қармен жабылғандықтан, авиация үшін жарамсыз болды. Алайда, ол көбінесе ұшқыштарға тұру орны ретінде пайдаланылды, өйткені Форнебудағы бөлмелер толы болды. Тек байланыс ұшақтары тобы ғана орналасты, олар бастапқыда Verbindungsstaffel 4, кейін Verbindungsstaffel Norwegen деп аталды. Бұл Ju 52, Fieseler Fi 156 Storch және Siebel Si 204D сияқты әртүрлі ұшақтардан тұрады және 10 мамырдан бастап орналастырылды. Қар ерігеннен кейін неміс әскерлері ағаштан жасалған ұшу-қону жолағын салуды бастады. Алдымен жер тегістеліп, қалың шағыл төселіп, ағашпен қапталды. Сондай-ақ, әуежайды су басудан қорғау үшін бөгет салынып, жұмыс жүргізілді. Аэродромды пайдаланған негізгі күш – Норвегия үшін алдыңғы механикалық орталық ретінде қызмет етуі керек еді. Бұл шешім негізінен ұшақ зауытының бар екендігіне байланысты болды. Жаңа зал салынып, ескі залдар жаңартылып, төрт залға ие болды. Сонымен қатар бояу цехы мен үлкен қойма салынды. Құралдар, радио және электр жабдықтары үшін жаңа шеберханалар салу қажет болды. 1940 жылдың жазынан бастап зауыт Junkers Flugzeug und Motorenwerke компаниясының бөлімшесіне айналды. Ол негізінен норвегиялық жұмыс күшіне сүйенді, бірақ неміс ұшақтарының жетілген құрылысынан кейін кең ауқымды қайта оқыту қажет болды. Юнкерс соңында шығып кетті және оның орнына Бринкер Айзенверк келді. Операция 1944 жылға дейін жалғасты. Сонымен қатар, екі жеке мотор жөндеу шеберханасы құрылды, біреуі Daimler Benz, екіншісі Bayerische Motorenwerke (BMW) компаниясы басқарды. Екі ғимарат та бетоннан салынды. Әр түрлі компаниялардағы жұмыс көбінесе пассивті қарсылыққа ұшырады, мысалы, баяу жұмыс істеу, жұмысты қайта жасау талаптары және кейде саботаж. Кьеллердегі алғашқы бомбалау 1943 жылдың 16 қарашасына жоспарланған, бірақ бұлтты ауа райына байланысты тоқтатылды. Екі күннен кейін АҚШ Әуе күштері Kjeller-ге шабуыл жасады, 102 B 24 Liberators-ті 838 жарылғыш бомба жеткізу үшін пайдаланды. Азаматтық жұмысшылар генерал Николаус фон Фалькенхорсттың бақылауымен неміс әскери жаттығуы жүріп жатқандықтан жұмыстан тыс болды. Бұл авиацияға қарсы қаруды бос оқпен толтыруға себеп болды және бомбалар жауғанша ешкім нақты шабуыл болғанын күдіктенбеді. Орыс әскери тұтқындары жарылмаған снарядтарды тазалау үшін пайдаланылды. Daimler Benz шеберханасы мен залдардың бірі, сондай-ақ шамамен он екі ұшақ және қалған ғимараттар едәуір зақымдалды. Неміс есептерінде аз шығын болды делінген, ал шведтік есептерде шамамен 200 адам қаза тапқандығы айтылады. Луфтваффе жауабы ретінде, алты Liberator Скагеррак теңізі үстінде атып түсірілді, ал төртеуі Швецияға қашып кетті. Шабуыл техникалық жөндеуді тоқтатты: Daimler Benz Сандефьордқа, ал BMW Ослодағы Алнабруға көшті. Бринкер Айзенверк қалды және жақын арада жұмысты қайта бастады. 1944 жылдың 20 сәуірінде No. 5 тобының 51 Avro Lancaster бомбалаушы ұшақтарымен тағы бір шабуыл жасалды. Он екі норвегиялық қаза тапты және шабуыл Кьеллерде соғыс аяқталғанға дейін барлық техникалық жөндеу жұмыстарын тоқтатты. Әуе алаңы 1945 жылдың 9 мамырында, соғыс аяқталғаннан кейін Норвегияға қайтарылды.

On the day before Operation Weserübung, which started the German occupation of Norway on 8 April 1940, warning was received by the air base commander, Harald Normann. The aircraft were evacuated and camouflaged. At the time the airfield was covered in snow, forcing the aircraft to use skis. A large shipment of technical equipment had just been shipped to Sola Air Station, which was unsuccessfully attempted recalled. At two o'clock in the morning of 9 April the aircraft were commanded to fly to Steinsfjorden at sunrise. The first departed at 05:15. By the time the Luftwaffe attack had set in at 7:55, seven aircraft had been evacuated and were used throughout the Norwegian Campaign. One person was killed when the Heinkel He 111 aircraft from Kampfgeschwader 4 bombed the aerodrome to shatters. Because the battalion was the initial target, people at the aircraft factory had time to evacuate. The bombers came in at altitudes below , occasionally as low as The anti aircraft guns fired 97 shots, but were unable to shoot down any aircraft, although unconfirmed hits were reported. After three hours of attack the airfield lay in ruins. Minister of Defense Birger Ljungberg announced at 14:07 that Oslo, including Kjeller Airfield, was regarded as lost and all units were ordered to cease fire. However, machine gun fire hit a German Ju 52 transport aircraft at 15:15. To support the scrambling of men at Gardermoen Air Station and Trandum, it was important to delay a German offensive across Nitelva. Thus one hundred men from the airport were, against the orders of the minister, commanded to put up a defense along the river. The assignment was difficult as there was a large amount of private vehicles evacuating individuals from the capital. The official surrender of the airport and factory took place on 10 April at 08:30. Civilian employees were given a few weeks off before they were ordered to clean up the facilities. Military employees were eventually sent to their hometowns. The first German aircraft, a Ju 52, landed at Kjeller on 10 April at 12:30. After mounting skis it was able to depart three and a half hours later. During the occupation the aerodrome was under various military administration within the Luftwaffe. Initially the field was covered in snow and thus not suitable for aviation. However, it was often used for accommodation for pilots, as the quarters at Fornebu was packed. The only aircraft stationed were a group of communication aircraft, at first designated Verbindungsstaffel 4, later Verbindungsstaffel Norwegen. This consisted of various aircraft, such as the Ju 52, the Fieseler Fi 156 Storch and Siebel Si 204D and were stationed from 10 May. After the snow disappeared the German forces started construction of a wooden runway. First the ground was leveled, then a thick layer of gravel was placed and then a wooden cover. The work also included a dam to protect the airport from flooding. The main Axis used the aerodrome was to serve as a forward mechanical center for Norway. The decision was largely based on the presence of the aircraft factory. A new hall was built, which along with upgrades to the existing gave four halls. In addition a paint shop and large warehouse were built. New workshops had to be built for instruments, radio and electrical equipment. From the summer of 1940 the factory became a division of Junkers Flugzeug und Motorenwerke. It relied largely on the existing Norwegian workforce, but was forced to extensive retraining because of the advanced construction of the German aircraft. Junkers eventually withdrew and was replaced by Brinker Eisenwerk. The operation kept going until 1944. There was also established two separate motor repair shops, one operated by Daimler Benz and one operated by Bayerische Motorenwerke (BMW). Both received new concrete halls. The work at the various companies was often met with passive resistance, such as through slow work, demands for work to be redone and occasionally sabotage. The first bombing of Kjeller by the Allies was planned for 16 November 1943, but canceled because of the cloudy weather. Two days later the Eighth Air Force of the United States Air Force carried out an attack on Kjeller, using 102 B 24 Liberators to deliver 838 high explosive bombs. The civilian workforce was away from work as there was a German military exercise being carried out, under supervision of General Nikolaus von Falkenhorst. This caused the anti aircraft guns to be loaded with blanks and that no one suspected that it was a real attack until the bombs started raining. Russian prisoners of war were used to clear the undetonated shells. Both Daimler Benz's workshop and one of the halls were destroyed, as were an estimated twelve aircraft and the rest of the buildings suffered significant damages. German reports concluded with few casualties, while Swedish reports estimate ca. 200. In the Luftwaffe retaliation, six Liberators were shot down over Skagerrak and four escaped to Sweden. The raid crippled the maintenance: Daimler Benz moved to Sandefjord, while BMW moved to Alnabru in Oslo. Brinker Eisenwerk remained and soon resumed operations. A new raid was therefore carried out on 20 April 1944 by No. 5 Group of the Royal Air Force, using 51 Avro Lancaster bombers. Twelve Norwegian were killed and the raid effectively stopped all maintenance activity at Kjeller until the end of the war. The aerodrome was surrendered to Norway on 9 May 1945, after the end of the war.

Қайта құру

Әуе базасы соғыстың соңында 2500 адамға сыйымдылық танытты, бірақ бомбалау және одан кейінгі жөндеу жұмыстарының болмауы оны қираған күйде қалдырды. Ұшақ зауытының жабдықтарының көп бөлігі демонтаждалды. Сондықтан ол толығымен техникалық қызмет көрсету орталығына айналдырылды, ол жаңадан құрылған Норвегия Корольдік Әуе күштері (RNoAF) үшін негізгі шеберхана ретінде жұмыс істеді. Оны ұшақтарды жөндеу үшін қонуға мүмкіндік беретіндей, тек қана ұшуға жарамды күйде ұстау қажет болды. Шеберхананың алғашқы маңызды міндеті – он жеті Fieseler Storch ұшағын қайта жаңарту болды. Әуе күштері 1945 жылғы қазан айында Кьеллерде механикалық мектебін, сондай-ақ Әуе күштерінің байланыс және радар мектебін құрды. Орынның шектеулі болуына байланысты техникалық мектеп 1946 жылғы ақпан айында Кьевик әуе станциясына, ал соңғысы Лютваннға көшірілді. Ағаштан жасалған ұшу-қону жолағына күтім жасауға көп шығын кетті және жолақтың барлық бөлігін күнделікті бос тақтайшаларға тексеру қажет болды. 1948 жылға қарай оның жағдайы нашарлағандықтан, әуе күштері оны тұрақты жабынмен ауыстыруды шешті. Бұл De Havilland Vampire ұшағының қонуына мүмкіндік берді және техникалық қызмет көрсету бөлімі реактивті ұшақтарға қызмет көрсетуді бастады. 1950 жылғы бір семестр бойы Кьеллер әуе күштері үшін жаңадан келген сарбаздар мен бастапқы ұшқыштарды даярлайтын мектеп ретінде пайдаланылды. Жүзден астам адам қабылданды және оқыту оларды АҚШ-та толық білім алуға жіберудің негізі болды. Жаңа F 84 Thunderjet және F 86 Sabre ұшақтарының тапсырысымен Кьеллер әуе базасына истребительдерді қону үшін әлдеқайда ұзын ұшу-қону жолағы қажет болды. 1951 жылы НАТО стандартына сәйкес ұшу-қону жолағын кеңейту ұсынылды. Әуе күштерін құру аясында 1952 жылы материалдық бөлім құрылды. Бастапқыда Кьеллер депосы деп аталған ол, 1 қазаннан бастап Әуе күштерінің логистикалық басқаруына айналды. Сонымен қатар, ұшақ зауыты ресми түрде тоқтатылып, Техникалық қызмет көрсету тобына біріктірілді. Алайда, ұзын ұшу-қону жолағы болмағандықтан, Логистикалық басқару Флесланд әуе станциясына немесе Вэрнес әуе станциясына көшірілуі мүмкін болды. Әскерилер ұшу-қону жолағының ұзындығын біртіндеп қысқартуға келісті, ал Лиллестрём муниципалитеті 1958 жылғы 2 мамырда жаңа ұшу-қону жолағын салу жоспарларын бекітті. Бұл негізгі жолды сақтап қалуға мүмкіндік берсе де, реактивті ұшақтардың ұшып-қону және қону кезінде оны жабу қажет болар еді. Құрылыс 25 тамызда басталды және қолданыстағы ұшу-қону жолағы бетонның үстіне ұсақталған тас қабаты төсеу арқылы жаңартылды.

The air base had a capacity for 2,500 men at the end of the war, although the bombing and lack of subsequent repair had left the field in a dilapidated state. The aircraft factory had been dismantled for most of its equipment. It was therefore converted to a pure maintenance facility which was to serve as the main workshop for the newly established Royal Norwegian Air Force (RNoAF). It was hence only to be kept airworthy to such a degree that aircraft could land for maintenance. The workshop's first major task was the renovation of seventeen Fieseler Storchs. The air force established its mechanical school at Kjeller in October 1945 as did the Air Force Communications and Radar School. As the space was limited the technical school was moved to Kjevik Air Station and the latter to Lutvann in February 1946. The wooden runway caused massive maintenance costs and required the entire strip to be inspected daily for loose planks. By 1948 it was is so poor condition that the air force decided to replace it with a permanent surface. This allowed a De Havilland Vampire to land and the maintenance division could start servicing jet aircraft. For a semester in 1950, Kjeller was used as a recruit and early pilot school for the air force. More than one hundred people were admitted and the training was the basis for sending them for full education in the United States. With the order of new F 84 Thunderjets and F 86 Sabres, Kjeller Air Base would need significantly longer runway to take down the fighter jets. In 1951 a runway extension to was proposed, which was NATO standard. As part of the establishment of the air force, a material division was established in 1952. Initially known as Kjeller Depot, it became the Air Force Logistics Command from 1 October. At the same time the aircraft factory officially ceased to exist and was merged to the Maintenance Group. However, without a longer runway, the Logistics Command was considered moved to Flesland Air Station or Værnes Air Station. The military accepted gradual decreases to the runway length, first to and then Lillestrøm Municipal Council approved plans for a runway on 2 May 1958. Although this would spare the main road, it would still have to be closed during take off and landing of jets. Construction started on 25 August and saw an upgrade to the existing runway through a layer of crushed stone being laid on top of the concrete.

Бірлескен операциялар

1959 жылы өзінің атын Nedre Romerike Flyklubb деп өзгерткен аэроклуб 1964 жылдан бастап Кьелерден жұмыс істеуге рұқсат алды. 1960 жылдары Норвегия армиясының Project Nike жобасына тікелей қолдау көрсету бөлімі Кьеллер әуе базасында орналасты. 1975 жылдың 2 сәуірінен 29 сәуіріне дейін ұшып-қону жолағы Сторгатенге дейін ұзартылып, қысқару аймағы құрылды.

Апаттар мен оқиғалар

Бірінші қазалы апат 1917 жылы 1 мамырда болды, Farman F.40 ұшағы скандинавиялық биіктік рекордқа жету әрекеті кезінде құлады. Апаттың себебі - ұшақтың құйрық бөлігіндегі нашар сапалы болаттан жасалған құбыр болды. Келесі апат 23 тамызда Танген қаласының жанында болды. 1919 жылы 1 сәуірде 17 жастағы әйел жолаушы қаза тапты, Avro 504 ұшағы апатқа ұшырап, ұшқыш дерлік зардаланбастан құтылды. Қазаға әкелетін апаттар жиі болды, және Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде әуежайда немесе оның маңында болған апаттарда он тоғыз әскери ұшқыш қаза тапты.