Кіріспе
Католик шіркеуінің басшысы 418-422 жылдар аралығында Рим папасы Бонифаций I (Бонифатий I) – 418 жылдың 28 желтоқсанынан 422 жылдың 4 қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін Рим епискобы болды. Оның сайлануы Евлалийдің жақтастарымен дау тудырды, бірақ император Гонорий бұл дауды шешті. Бонифаций шіркеу тәртібін сақтауға белсенділік танытты және Арльдің үстемдігіне бағынбауға Нарбонна мен Венаның метрополиттік орындықтарына белгілі бір жеңілдіктер берді. Ол Гиппонийлік Августинмен замандас болды, ол өзінің кейбір еңбектерін Бонифацийге арнады.
Pope Boniface I (Bonifatius I) was the bishop of Rome from 28 December 418 to his death on 4 September 422. His election was disputed by the supporters of Eulalius until the dispute was settled by Emperor Honorius. Boniface was active in maintaining church discipline, and he restored certain privileges to the metropolitical sees of Narbonne and Vienne, exempting them from any subjection to the primacy of Arles. He was a contemporary of Augustine of Hippo, who dedicated to him some of his works.
Ерте өмір
Оның сайлауға дейінгі өмірі туралы көп мәлімет жоқ. "Liber Pontificalis" оны римдік және пресвитер Иокундтың ұлы деп көрсетеді. Оның Папа Дамасус I (366–384) тарапынан қасиеттілікке ие болғаны және шамамен 405 жылы Константинопольде Иннокентий I-нің өкілі ретінде қызмет еткені айтылады.
Сайлау
Папа Зосимнің жерлеу күні, Сан-Лоренцо-франьо-ле-Мурада өткенде, Евлалийдің жақтастары Латеранды басып алды. Кейін сол күні Евлалий діни қызметкерлер, мирян және бірнеше священниктерден тұратын көпшілікпен келді және епископ болып сайланды. Жаңа папа мен оның жақтастары шіркеуде 29 желтоқсанға дейін, сенбі күніне дейін қалды, себебі ресми тұрғызылу әдетте сенбі күні болып өтетін. Осы арада, жерлеуден кейінгі сенбіде және Евлалийдің сайлануымен бірге, шіркеудің көптеген священниктері бұрын Папа Иннокентийдің кеңесшісі болған Бонифацийді сайлады. Ол да 29 желтоқсанда Марциус кампусындағы Сент-Марцелл шіркеуінде тұрғызылды. Қалалық префект Аврелий Аниций Симмах екі тарапқа да бейбітшілікті сақтауды ескертті және император Гонорийге Евлалийдің бірінші болып сайланғанын және бәрі дұрыс болғанын жазды. Император 419 жылдың 3 қаңтарында Евлалийді Римнің заңды епискобы деп мойындады. Осы ресми актілерге қарамастан, екі жақтас топтар арасында зорлық-зомбылық орын алды, және Бонифаций префекттің полициясымен ұсталды, ал ол префекттің қадағалауымен қабырғалардың сыртындағы бір үйге қамалды. Бірақ Бонифацийдің жақтастары бұл мәселені осылай қалдырмады және император Гонорийге Евлалийдің сайлауында бұзушылықтар болғанын айтып петиция жіберді. Жауап ретінде император бұрынғы бұйрығын күштен шығарды және екі тарапты да 8 ақпанда өзінің және итальяндық епископтардың алдында сотқа қатысуға шақырды. Бұл сот отырысы шешімді 13 маусымда Сполетода өтетін синодқа қалдырды, бірақ Бонифаций мен Евлалийге Римнен шығып кетуді бұйрық берді. Пасха жақындағандықтан, сырттан келген Сполето епископынан Римде осы маңызды мерекелік күннің рәсімдерін өткізуді сұрады. Императрица Галла Плацидия және оның күйеуі Констанций III бірінші сайланған Евлалийді қолдады. Ал Стюарт Ост сол кездегі папа сайлауларының «әлі де толыққанды еместігін және екі тараптың да дұрыс сайлау мен тұрғызылуды талап етуге құқылы болғанын» атап өтті. Евлалийдің лауазымға бекітілуіне үміт болғанымен, ол Гонорийдің бұйрығына бағынбай, 18 наурызда Римге кірді – сол жылы Пасха сенбісі 30 наурызға келді, соның салдарынан ол биліктің қолдауын жоғалтты. Симмах өз полициясын Евлалийдің орналасқан Латеранды басып алуға жіберіп, оны Рим қабырғаларынан тысқары үйге көшірді. Сполето епископы Ахилл Латеранда мисса өткізді. Сполетодағы кеңес тоқтатылды, және 419 жылдың 3 сәуірінде император Гонорий Бонифацийді заңды папа деп мойындады.
Паптық билігі
Бонифаций Маунди бейсенбі күні «Gloria in excelsis» әнін орындауға бұйрық берді және шіркеу тәртібінің бірнеше мәселелерін реттеді. Ол өзінің ізашарының шіркеу басқаруына қатысты саясатының бір бөлігін өзгертіп, викариат билігін шектеді. Арль епискобы Патроклға басқа галлдық епископтықтарға қатысты құқық беріп, провинциялардың бас епископтарының митрополиттік билігін қайта орнатты. Ол Нарбонн архиепискобы Хилариді бос Лодев епископтығына епископ сайлауда қолдады, ал Патрокл басқа адамды тағайындауға тырысты. Сонымен қатар, ол Валенсия епискобы Максимның айыпталып отырған қылмыстары үшін оны билеуші емес, Галия епископтарының синоды соттасын талап етті және олардың шешімін қолдайтынын уәделеді. Бонифаций I 4 қыркүйек 422 жылы Римде қайтыс болды.