Кіріспе

974 жылы антипапа, 984–985 жылдары антипапа Бонифаций VII (20 шілде 985 жылы қайтыс болды), сонымен қатар Франко Ферруччи деп те белгілі, 974 жылы және 984 жылдан 985 жылға дейін Киелі Таққа талапкер болған католик дін қызметкері. Халықтың наразылығы салдарынан ол 974 жылы Константинопольге қашуға мәжбүр болды; ол зор қазынаны алып кетті, 984 жылы қайта оралып, папа Иоанн XIV-ті (983–984) қызметтен шеттетуге мәжбүр етті. Ол папа Бенедикт VI-ны өлтірген деген күдік бар. Ұзаққа соқпаған екінші билік кезеңінен кейін, ол күмәнді жағдайда қайтыс болды. Қазіргі таңда ол антипапа саналады.

Ерте өмір

Бастапқыда Франко деп аталған, ол Ферруцийдің ұлы еді. Ол 920-жылдардың соңында немесе 930-жылдардың басында Италияда дүниеге келді, бірақ нақты күні белгісіз. Оның тегі Франко болғандықтан, ол X ғасырдағы құжаттарда жиі кездесетін, француздық тегі болуы мүмкін отбасының мүшесі болған деп есептеледі. 972 жылы ол кардинал-диакон болып тағайындалды және 974 жылы папа болып сайланғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Дегенмен, Римнің осы дәуірінен сақталған құжаттардың аздығына байланысты оның ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ.

Бенедикт VI тұсында

Рим папасы Иоанн XIII, туған аты Джованни Кресценций, күшті римдік Кресцентий әулетінен, 6 қыркүйек 972 жылы қайтыс болғанда, императорлық фракцияны қолдаған сайлаушылардың көпшілігі Киелі Теодор шіркеуінің кардинал-диаконы Бенедиктті сайлады. Империяға қарсы Крессентилер Франконы қолдады. Бенедикт 19 қаңтар 973 жылы қасиеттілікке ие болды, бірақ Рим аристократиясының көп бөлігінің қолдауына ие болмады. VII Бонифацийдің билігі қысқа ғана болды. Бір ай мен он екі күн ішінде императорлық өкіл граф Сикко қаланың бақылауын алды. Дүрбелең мен хаос туған кезде Бонифаций VII Кастель Сант-Анжелоға тығылды, Ватикан базиликасының қазынасын тонап, Оңтүстік Италиядағы Византия жеріне қашып кетті. Антипапаның қуғынға ұшырауы императорлық фракцияның жұмысы болған болуы керек, олар Пандульф Темірбас басшылығымен Римде қайта жеңіске жетті. VII Бонифацийді замандастары монстр деп сипаттады, оның Бенедикт VI-ның қанымен кірленгенін айтты. Римдегі осы кезеңдегі оқиғалар, өкінішке орай, бізге жеткіліксіз жазбалар арқылы ғана белгілі, және Бонифаций VII-нің билікке келуі туралы біз оның құлауы туралы естігенге дейін білмейміз.

Бенедикт VII тұсында

Сикконың ықпалымен Бенедикт, Сутри епискобы, 974 жылдың қазан айында Рим дін қызметкерлері мен халқы тарапынан компромистік кандидат ретінде сайланды. Ол Бенедикт VII есімін қабылдады. Ол Тускулум графтарының асыл тегінен шыққан және Кресценти әулетімен байланысты болды. Бенедикт VII дереу синод өткізіп, Бонифацийді анафемаға ұшыратты. Император 981 жылы Римде Пасха мерекесін тойлады және тараптарды соншалықты қорқытты ki, Бенедикт өз қызметін бейбіт түрде аяқтауға мүмкіндік алды, бұл Рим халқының көңіл күйінің өзгеруін көрсетті. Бұрын Кресценций басқарған, ал қазір оның екі ұлы басқаратын, императорға қарсы фракция, оған паптық мәртебеге көтерілуге көмектескен, енді Византиялық емес, Римдік болды. Олар Бонифаций VII-ні құлатып, осал Римді бақылауға алуды мақсат еткен болуы мүмкін. Он бір жылдық билігі барысында ол екі папаны құлатып, екеуінің де Сан-Анжело қамалында қайтыс болуына жол берді, содан кейін Бонифаций VII ақыры қайтыс болды. Келесі күні аялы дін қызметкерлері мәйітті алып, христиандық дәстүр бойынша жерледі.