Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын пресвитериандық көшбасшысы (1600–1666)
English Presbyterian leader (1600–1666)
Эдмунд Калами (1600 жылдың ақпаны – 1666 жылдың 29 қазаны) – ағылшын пресвитериандық шіркеуінің көшбасшысы және дін қызметкері. "Үлкен" атанған ол, осы есімді тағып жүрген төрт буыннан тараған бағынбайтын пасторлардың біріншісі болды.
Edmund Calamy (February 160029 October 1666) was an English Presbyterian church leader and divine. Known as "the elder", he was the first of four generations of nonconformist ministers bearing the same name.
Ерте өмір
Калами отбасы өзінің гугенот тегінен екенін айтты. Эдмунд Калами Лондонның Сент-Томас Апостол приходында дүниеге келді және Мерчант Тейлор мектебінде, содан кейін Кембридж университетінің Пемброк колледжінде білім алды, онда арминияншылдыққа қарсылығы оны стипендия алудан шығарды. Ели епископы Николас Фелтон оны өзінің капелланы етіп тағайындады және Шығыс Кембриджширдегі Суаффэм-Приордегі Святой Мария шіркеуіне қызмет етуге рұхсат берді, ол 1626 жылға дейін осы қызметте болды. Содан кейін ол Бьюри-Сент-Эдмундс қаласына көшті, онда он жыл бойы дәріс оқыды; кейін конгрегациялист Джеремия Берроуз да сол қалада уағыз айтты. Ол епископы Мэтью Рен белгілі бір рәсімдерді сақтауды талап еткенде қызметтен кетті: Калами өзінің шіркеуінде «Спорт кітабын» оқудан бас тартты. 1636 жылы ол Эссекс графтығындағы Рочфорд шіркеуінің пасторы (немесе, мүмкін, тек дәріскер) болып тағайындалды, бірақ денсаулығына байланысты оны тастауға мәжбүр болды. 1639 жылы ол Лондондағы Сент-Мэри Алдермбери шіркеуінің мәңгілік дін қызметкері болып сайланды, онда ол көптеген жақтастарына ие болды.
The Calamy family claimed to be of Huguenot descent. Edmund Calamy was born in the parish of St Thomas the Apostle, London, and educated at Merchant Taylors' School and then Pembroke College, Cambridge, where his opposition to Arminianism excluded him from a fellowship. Nicholas Felton, Bishop of Ely, nevertheless made him his chaplain, and gave him the living of St Mary, Swaffham Prior in East Cambridgeshire, which he held till 1626. He then moved to Bury St Edmunds, where he lectured for ten years; the later Congregationalist Jeremiah Burroughs was another preacher in the town. He retired when his bishop Matthew Wren insisted on the observance of certain ceremonial articles: Calamy refused to read out the Book of Sports in his church. In 1636 he was appointed rector (or perhaps only lecturer) of Rochford in Essex, but had to leave for the sake of his health. In 1639 he was elected to the perpetual curacy of St Mary Aldermanbury in London, where he had a large following.
Пресвитериандық белсенді
Ұзақ парламент ашылғанда ол пресвитериандық саясатты қорғауда және «Смектимнуус» деп аталатын бірлескен келісімге келтіру жұмысына үлес қосуда ерекше көзге түсті. Ол епископ Жозеф Холлдың епископтыққа қатысты ұсынысына қарсы пікір білдірді, сонымен бірге пресвитериандық ұстанымдарды жариялады. Жазушылардың аттарының бас әріптері оның жариялану атын құрады, яғни Стивен Маршалл (SM), Эдмунд Калами (EC), Томас Янг (TY), Мэтью Ньюкомен (MN) және Уильям Сперстоу (WS, кейде VVS деп жазылатын, UUS-ке тең). Бұл Англия шіркеуіндегі пресвитериандық қозғалыстың жетекші тұлғалары еді. Сол кезде Калами 1641 жылдың желтоқсан айында Англия бойынша уағыз айтуға шақыру арқылы ықпалды евангелистік уағыздаушы болды. Калами 1643 жылы құрылған Вестминстер діни ассамблеясының белсенді мүшесі еді. Сол жылы ол парламенттік әскерлері үшін арналған танымал діни антология – «Соулдиердің қалталық Киелі кітабын» (Souldier's Pocket Bible) шығарды. «Смектимнуандар» діни төзімділікке қарсы болды және Калами 1644 жылы тәуелсіз діни ойшылдарды тексеруді ынтамен қолдады, осылайша Лазарь Семан сияқты жақтастарды тартты. Конгрегационализмге көшуден бас тартып, ол пресвитериандық ішінде теология мен шіркеу басқаруы туралы өз көзқарастарына ең сәйкес келетін орташа жолды тапты. Калами ассамблеядағы гипотетикалық универсалистік топқа жатты, олар Джон Давенанттың немесе Дорт синодының оқуларының ықпалында болды. Ричард Бакстер Калами, Лазарь, Ричард Вайнс және Джон Ароузсмит жалпы құтқаруға қарсы емес екенін хабарлады. 1647 жылы ол ассамблеяның катехизисімен жұмыстың үстінде болды. 1648 жылы ол Сент-Бенет-Финкте уағыз айтқанда, баптист Эдвард Барбер оған қарсы пікір білдіру үшін шақырылған қарсылық атмосферасын кездестірді. Ол король Карл I-нің өлім жазасына кесілуіне қарсы болды және Ұлттық Достастық кезеңінде тыныш өмір сүрді. Оливер Кромвель Рамп парламентті тарату және протекторат құру туралы кеңес сұрағанда, ол оннан тоғызы оған қарсы болады деп жауап берді.
At the opening of the Long Parliament he distinguished himself in defence of the Presbyterian polity, in contributing to the joint conciliatory work known as Smectymnuus. It argued against Bishop Joseph Hall's presentation of episcopacy, while articulating the Presbyterian positions. The initials of the names of the contributors formed the name under which it was published, viz., Stephen Marshall (SM), Edmund Calamy (EC), Thomas Young (TY), Matthew Newcomen (MN), and William Spurstow (WS, then often written VVS equivalent to UUS). These were clerical leaders of the Presbyterian movement within the Church of England. At the same period Calamy was an influential evangelical preacher, calling in December 1641 for a preaching ministry throughout England. Calamy was an active member in the Westminster Assembly of divines, set up in 1643. In that year he edited the Souldier's Pocket Bible, a popular Biblical anthology designed for the Parliamentarian military forces. The Smectymnuans were against religious tolerance and Calamy strongly advocated checking independent religious thinkers in 1644, attracting allies such as Lazarus Seaman. Refusing to advance to Congregationalism, he found within Presbyterianism a middle course which best suited his views of theology and church government. Calamy belonged to the hypothetical universalist group in the Assembly, those influenced by John Davenant or his reading of the Synod of Dort. Richard Baxter reported that Calamy, Lazarus, Richard Vines and John Arrowsmith were not hostile to universal redemption. In 1647 he worked on the Assembly's Catechism. In 1648 he was preaching at St Benet Fink, to find an adversarial atmosphere in which the Baptist Edward Barber had been invited to contradict him. He opposed the execution of King Charles I, and lived quietly under the Commonwealth. Asked for advice by Oliver Cromwell on the dissolution of the Rump Parliament and the establishment of a Protectorate, he replied that nine out of ten would oppose it.
Қайта қалпына келтіруден кейін
Ол Англия королі Карл II-нің қайта оралуын талмай насихаттады, келіссөзшілердің бірі ретінде Нидерландыға сапар шекті. Ол Карлдың жеке капелландарының біріне кірді және Карлдың 1660 жылғы 25 қазандағы жарлығының заңды бекітілуін қамтамасыз етуге бекер тырысты. 1662 жылғы Ұлы қуғын-сүргін кезінде діни сенімі үшін қызметтен алынды, ал Лондонның Ұлы өртінен туған қиратуды көріп, қатты қайғырып, көп ұзамай дүние салды. Ол шіркеуінің қираған қалдықтарында, мінбер тұрған жерге жақын жерге жерленді.
He was assiduous in promoting the return of Charles II of England, travelling to the Netherlands as one of the negotiators. He was made one of Charles's chaplains, and vainly tried to secure the legal ratification of Charles's declaration of 25 October 1660. He was ejected for Nonconformity in the Great Ejection of 1662, and was so affected by the sight of the devastation caused by the Great Fire of London that he died shortly afterwards. He was buried in the ruins of his church, near the place where the pulpit had stood.
Кіші Калами
Оның үлкен ұлы да Эдмунд Калами деп аталды, "Кіші" деген лақап атымен белгілі болды. Кіші Калами әкесінен соңғыдай діни жолмен жүрді және 1662 жылғы Ұлы қуғын-сүргін кезінде Эссекс округінің Моретон ауылындағы пасторлық қызметінен айырылды. Ол тартымды мінезді және орташа көзқарасты адам болды, 1685 жылы қайтыс болды. Ол тарихшы Эдмунд Каламидің әкесі еді.
His eldest son was also called Edmund Calamy, known as "the Younger". Calamy the Younger followed a religious path similar to his father's, and lost the rectory of Moreton, Essex in the Great Ejection of 1662. He was of a retiring disposition and moderate views, and died in 1685. He was the father of the historian Edmund Calamy.