Бір реттік камералар: қарапайым, қолданысқа жарайтын фотокамералар. Су астында түсіруге арналғандары да бар. Ішінде 135 мм немесе APS пленка орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір рет қолданылатын фильмдік камера
Single use film camera
Бір рет пайдаланылатын немесе бір рет қолданылатын камера – бір рет қолдануға арналған қарапайым қорапша камера. Көбінесе бекітілген фокусты линзалар қолданылады. Кейбіреулері кіріктірілген сыртқы жарықпен (флэш) жабдықталған, тіпті су астында суретке түсіруге арналған су өткізбейтін түрлері де бар. Камералардың ішінде 135 мм пленка немесе APS картриджі қолданылады. Кейбір бір рет қолданылатын камераларда әдеттегі, қайта пайдаланылатын камераларды зарядтау үшін қолданылатын нақты картридж болады, ал басқаларында пленка ашық орамға іштен оралған. Камераның барлығы өңдеуге жіберіледі. Кейбір камералар қайта өңделіп, пленкамен қайта толтырылып, қайта сатылады. Камералар фильмдік камералар сияқты "өңдеуге" қайтарылады. Жалпы, бір рет қолданылатын камера – Кодак компаниясының Кодак камерасы үшін пионер болған бизнес-модельге оралуды білдіреді, ол Brownie камерасының алдында болған. Бұл камера осыған дейін қайта пайдалануға болатын камераны оңай ұрлап алу немесе зақымдау мүмкіндігі бар жағдайларда, әдеттегі камераны ұмытып қалғанда немесе әдеттегі камераны алуға шамасы келмегенде ерекше танымал.
A disposable or single use camera is a simple box camera meant to be used once. Most use fixed focus lenses. Some are equipped with an integrated flash unit, and there are even waterproof versions for underwater photography. Internally, the cameras use a 135 film or an APS cartridge. While some disposables contain an actual cartridge as used for loading normal, reusable cameras, others just have the film wound internally on an open spool. The whole camera is handed in for processing. Some of the cameras are recycled, i. e. refilled with film and resold. The cameras are returned for "processing" in the same fashion as film cameras. In general the one time use camera represents a return to the business model pioneered by Kodak for their Kodak camera, predecessor to the Brownie camera; it is particularly popular in situations where a reusable camera would be easily stolen or damaged, when one's regular camera is forgotten, or if one cannot afford a regular camera.
Тарих
Photo Pac компаниясы 1949 жылдан бастап сегіз кадрға түсіретін және өңдеуге пошта арқылы жіберілетін картоннан жасалған камера шығарды. Камералардың бағасы жоғары болғандықтан, фотосуретке түсіруге қолайлы жағдай туғанда олар көбінесе үйде қауіпсіз қалдырылатын. Фотосуретке түсіру мүмкіндігін жіберіп алудан кейін, Х.М. Стайлз 35 мм пленканы қымбат, дәл фильмді тасымалдау механизмісіз, арзан корпусқа орналастырудың жолын тапты. Бұл өте ұқсас болғанымен, бүгінгі танымал бір реттік камераларға салыстырғанда, Photo Pac нарықта тұрақты із қалдыра алмады. 1966 жылы француз компаниясы FEX "Photo Pack Matic" деп аталатын бір реттік бакелит камерасын ұсынды, ол 12 фотосуретке (4х4 см) арналған. Қазіргі танымал бір реттік камераны 1986 жылы Fujifilm компаниясы жасады. Жапонияда 写ルンです (Utsurun Desu, "Сурет түсіреді") деп белгілі болған QuickSnap желісі 35 мм пленканы пайдаланды, ал Eastman Kodak-тың 1987 жылғы Fling үлгісі 110 мм пленкаға негізделген. Kodak 1988 жылы 35 мм нұсқасын шығарды, ал 1989 жылы 35 мм нұсқасын FunSaver деп атап, 110 мм Fling өндірісін тоқтатты.
A company called Photo Pac produced a cardboard camera beginning in 1949 which shot eight exposures and which was mailed in for processing. Cameras were expensive, and would often have been left safely at home when photo opportunities presented themselves. Frustrated with missing photo opportunities, H. M. Stiles had invented a way to enclose 35mm film in an inexpensive enclosure without the expensive precision film transport mechanism. It cost Though incredibly similar to the familiar single use cameras today, Photo Pac failed to make a permanent impression on the market. In 1966, French company FEX introduced a disposable bakelite camera called "Photo Pack Matic", featuring 12 photos (4×4 cm). The currently familiar disposable camera was developed by Fujifilm in 1986. Their QuickSnap line, known as 写ルンです (Utsurun Desu, "It takes pictures") in Japan, used 35 mm film, while Eastman Kodak's 1987 Fling was based on 110 film. Kodak released a 35 mm version in 1988, and in 1989 renamed the 35 mm version the FunSaver and discontinued the 110 Fling.
Жалпы қолданылу
Бір рет қолданылатын камералар туристер мен әлемді аралап саяхаттап, өз оқиғаларын сақтау үшін сурет түсіргісі келетін адамдардың арасында танымал. 1990 жылдардың соңынан бері бір рет қолданылатын камералар тойларда сыйлық ретінде жиі қолданылатын болды. Олар әдетте той кештеріндегі үстелдерге қойылады, қонақтар шараны өз көзқарастарынан суретке түсіру үшін пайдаланады. Көбінесе олар тойдың тақырыбына сәйкес түстерде болады, мысалы, ақжемсау, көк, ақ, алтын және т.б. Сонымен қатар, көлік апаттарынан кейін дәлел ретінде суреттер түсіру үшін пленкалы бір рет қолданылатын камералардан тұратын «апаттық жағдайға арналған камера жиынтығы» көліктерде жиі тасымалданады. Батареяның болмауы, камераны ұзақ сақтағаннан кейін де, мысалы, қолғап салмағында бірден пайдалануға мүмкіндік береді. Олар көбінесе арзан пластикалық линзаларға, орташадан төмен сапалы пленкаға және бекітілген фокус аралығына ие. Осы бір рет қолданылатын камералардың «түсір және басу» әдісінің жылдамдығы мен қарапайымдылығы оларды көптеген фотографтардың арасында танымал етеді, олар осы камералар ұсынатын «кемшіліксіз» стильді жақсы көреді, бұл сандық суреттен алшақтау болып табылады, және бұл «ломографияның» танымалдылығының өсуінде де көрінеді. Бұл сондай-ақ «жоғалған өнер» типтес жобаларға әкелді, онда бір рет қолданылатын камералар қоғамдық орындарда қалдырылады, камераны тапқан адамнан сурет түсіріп, камераны қайтарып беру немесе басқа біреуге беру туралы хабарламамен бірге. Камералардың төмен құны оларды осындай жобалар үшін өте қолайлы құралға айналдырады.
Disposable cameras are popular with tourists and people traveling around the world to save pictures of their adventures. Since the late 1990s, disposable cameras have become increasingly popular as wedding favors. Usually they are placed on tables at wedding receptions to be used by guests to capture their unique perspective of the event. More commonly they are available in colors to match the wedding theme such as ivory, blue, white, gold, etc. So called "accident camera kits" containing film based disposable cameras are increasingly being carried in vehicles to take images as evidence after an accident. The absence of batteries allows instantaneous usage even after extended storage, for example in a glove compartment. They often have cheap plastic lenses, below average film quality, and fixed focal lengths. The quick ease of the 'point and shoot' method that these disposable cameras were made for make them popular with many photographers who enjoy the 'less than perfect' style these cameras provide, in a move away from digital imagery, which can also be seen in the rise in popularity of 'lomography'. This has also led to a number of 'lost art' type projects where disposable cameras are left in public spaces with a message for anyone finding the camera to take some images and then post the camera back, or pass it on to another person. The low cost of the cameras makes them a perfect tool for these sorts of projects.
Цифрлық
Кейбір нарықтарда бір рет қолданылатын цифрлық камералар (сондай-ақ, бір рет қолданылатын цифрлық бейнекамералар) қол жетімді; мысалы, АҚШ-та 2004 жылы мұндай цифрлық камераның бірі пайда болды. Цифрлық бір рет қолданылатын камералар фильмдік баламаларының табысына жете алмады, мүмкін, себебі процесс қымбатқа түседі (әсіресе, әдеттегі цифрлық камерамен салыстырғанда) және түсірілген суреттердің сапасы әдеттегі цифрлық камераға немесе бір рет қолданылатын фильмдік камераға қарағанда нашар. Әдетте дисплейде қалған кадрлар саны көрсетіледі, және олардың саны біткеннен кейін камера дүкенге қайтарылады. Содан кейін камерадан цифрлық файлдар алынып, камераны сақтап алу үшін клиентке CD-ге (немесе бейнекамера болған жағдайда DVD-ге) жазылады немесе сақталады. Барлық дерлік "бір рет қолдануға арналған" цифрлық камералар дүкенге қайтару қажеттігін жою үшін сәтті түрде бұзылған (хакерлік жасалған). Мұндай хакерлік әрекеттердің себебі ақша үнемдеу және көбінесе жасанды шектеулерді жеңуге тырысу болып табылады (мысалы, 100 сурет сақтай алатын ішкі жадында 25 кадрлық шектеу).
Digital one time use cameras (and also digital one time use camcorders) are available in some markets; for example the US saw the introduction of one such digital camera in 2004. Digital disposables have not had the success of their film based counterparts, possibly from the expense of the process (especially compared to normal digital camera use) and the poor quality of the images compared to either a typical digital camera, or a disposable film camera. Usually, the display shows the number of shots remaining, and once this is completed, the camera is returned to the store. The digital files are then extracted from the camera, and in return for keeping the camera, they are printed out or stored to CD (or DVD in the case of the video camera ) for the customer. Almost all digital 'single use' cameras have been successfully hacked to eliminate the need to return them to the store. The motivations for such hacking include saving money and, more commonly, the challenge of overcoming artificial impositions (such as a 25 shot limit on an internal memory that can store 100 images).