Фриз Фреленг: Мультфильмдердің шебері және «Looney Tunes» студиясының көрнекті тұлғасы

Кіріспе

Американдық аниматор, мультфильмші, режиссер және продюсер (1905–1995)

Ол студияның ең танымал кейіпкерлерін ұсынды және/немесе дамытты, соның ішінде Багс Банни, Порки Пиг, Твити, Сильвестр, Йосемит Сэм (оған ол өте ұқсас еді), Әже және Спиди Гонзалес. Warner-дің Termite Terrace студиясының бас режиссері Фреленг студиядағы кез келген басқа режиссерге қарағанда көбірек мультфильм түсірді (барлығы 266), сонымен қатар ол Warner режиссерлерінің арасында ең көп марапатталған режиссер, ол бес рет «Оскар» және үш рет «Эмми» сыйлығын жеңіп алды. 1963 жылы Warner анимациялық студиясын жапқаннан кейін Фреленг және бизнес-серігі Дэвид Х. Депати 1980 жылдардың басына дейін мультфильмдер (соның ішінде «Розовая пантера» шоуы), көркем фильмдердің титрлері және сенбі күнгі мультфильмдер шығарған DePatie–Freleng Enterprises компаниясын құрды. «Фриз» лақап атын оның досы Хью Харман берген, ол бастапқыда оны Лос-Анджелес Экзаминер газетіндегі сатирикалық туындыларда пайда болған, оған өте ұқсас болған ойдан шығарылған сенатордың атымен «Конгрессмен Фризби» деп атады. Уақыт өте келе, бұл «Фриз» деп қысқартылды. Ол Канзас-Ситиде, Миссури штатында 1919-1923 жылдары Вестпорт орта мектебінде оқыды және United Film Ad Service компаниясында анимациялық мансабын бастады. 1928 жылы Фреленг студиядан кетті, себебі Дисней оның анимациялық қателіктері туралы пікірлерімен қатар, «бонусын жоғалтты» деді. Фреленг Канзасқа оралып, бұрынғы жұмысына United Film Ad Service компаниясында қайта кірісті. Біраз уақыттан кейін Фреленг Харман мен Исингпен (олар да Дисней жұмысынан кеткен) бірігіп, өз студиясын құрды. Үштік Боско есімді Микки Маусты еске түсіретін жаңа кейіпкерді басты рөлде ойнатқан пилоттық фильм түсірді. Мультфильмге қызығушылық болмаса, жұмыссыз қалуы мүмкін екенін сезінген Фреленг Нью-Йоркке көшіп, Минцтің «Крази Кэт» мультфильмдерінде жұмыс істеді.

Metro-Goldwyn-Mayer киностудиясы

1937 жылдың қыркүйегінде Фреленг Фред Квимби басқаратын жаңа Metro Goldwyn Mayer мультфильм студиясында режиссерлік ету үшін жалақысын арттыру ұсынысын қабылдап, Шлезингер студиясынан кетіп қалды. Фреленг "Капитан және балалар" атты анимациялық сериалдың режиссері болды, ол сол аттас комикстен (The Katzenjammer Kids комиксінің басқаша нұсқасы) бейімделген. 1938 жылдың қарашасында Фреленг Хью Харманның "кіші режиссері" лауазымына тағайындалды, бірақ 6 айдан кейін, 1939 жылдың сәуірінде жұмысынан кетіп қалды.

Шлезингер мен Warner Bros. қайтадан қосылды.

Фреленг 1939 жылдың сәуір айының ортасында MGM келісімшарты аяқталған соң Warner Bros. компаниясына қуана оралды. Студиядағы екінші мерзімінде Фреленгтің режиссерлік еткен алғашқы Looney Tunes мультфильмдерінің бірі – «You Ought to Be in Pictures» болды, ол анимацияны Warner Bros. студиясының түсірілген кадрларымен үйлестірді (мұнда сюжет жазушы Майкл Мальтиз және Шлезингердің өзі де болды). Сюжеті Порки Торайғырдың Даффи Дактың алдауымен Шлезингермен келісімшартын бұзып, фильмдерде мансап жасауға тырысуы төңірегінде өрбиді, бұл Фреленгтің MGM-ге ауысу тәжірибесін еске түсіреді.

Директорлық жетістіктер

Шлезингердің аниматорларына қол тигізбеуі Фреленг пен оның режиссер әріптестеріне мультфильмдердегі комедия стилімен тәжірибе жасауға толықтай шығармашылық еркіндік пен мүмкіндік берді, бұл студияға Дисней студиясының техникалық басымдығымен қадамдас болуға көмектесті. Фреленгтің стилі тез дамып, ол комедиялық уақытты шеберлікпен қолдануда жаратылыс танытты. Ол көбінесе макетші Хоули Праттпен бірге жұмыс істеді, сонымен қатар 1945 жылы Йосемити Сэмді, 1947 жылы Сильвестр мен Твити мысық пен құс жұбын, ал 1955 жылы Спиди Гонзалесті таныстырып немесе қайта жасады. Фреленг пен Чак Джонс Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Warner Bros. студиясында үстемдік құрды, Фреленг көбінесе жоғарыда аталған кейіпкерлерге, сондай-ақ Багс Банниге назар аударды. Фреленг өзінің мансабының басында анимациялаған музыкалық комедиялардың, мысалы, "Three Little Bops" (1957) және "Pizzicato Pussycat" (1955) жаңартылған нұсқаларын жасауды жалғастырды. Ол Warner Bros. кинокомпаниясында "Tweetie Pie" (1947), "Speedy Gonzales" (1955), "Birds Anonymous" (1957) және "Knighty Knight Bugs" (1958) фильмдері үшін төрт Оскар сыйлығын жеңіп алды. Фреленгтің басқа мультфильмдері, мысалы, "Sandy Claws" (1955), "Mexicali Shmoes" (1959), "Mouse and Garden" (1960) және "The Pied Piper of Guadalupe" (1961) Оскарға ұсынылды. Фреленгтің "Show Biz Bugs" (1957) мультфильмі, онда Даффи Дак театр көрермендерінің құрметі үшін Багс Баннимен бәсекелеседі, 1960 жылдың күзінде теледидарда көрсетілген "The Bugs Bunny Show" табысты форматының прототипі болды. Сонымен қатар, Фреленг білімді және өте әдепті Гоофи Гоферлердің адам өнеркәсібінің аяусыз дөңгелектерімен кездесетін мультфильмдерін, атап айтқанда "I Gopher You" (1954) және "Lumber Jerks" (1955) түсірді, сондай-ақ ол еркін нарықтық капитализмнің артықшылықтарын мақтайтын үш мультфильмді (Альфред П. Слоан қорының демеушілігімен): "By Word of Mouse" (1954), "Heir Conditioned" (1955) және "Yankee Dood It" (1956) жасады, олардың барлығында Сильвестр болды. Фреленг доктор Джекилдің (Доктор Джекил мен Мистер Хайдтың таңғажайып оқиғасы) эликсирін ішуден кейін бірнеше құбылмалы түрленулерге әкелетін Warner Brothers-тің үш классикалық мультфильмінің режиссері болды: "Dr. Jerkyl's Hide" (1954), "Hyde and Hare" (1955) және "Hyde and Go Tweet" (1960). Фреленгтің басқа да сүйікті тақырыптары: жәндіктер әлемімен соғысқан адам (мысалы, "Of Thee I Sting" (1946) және "Ant Pasted" (1953)), мас құстың дұрыс емес баланы жеткізіп беруі ("A Mouse Divided" (1952), "Stork Naked" (1955) және "Apes of Wrath" (1959)), сондай-ақ ақша үшін үйленген және өрескел әйел мен мазасыз күйеу баласымен тапқан кейіпкерлер ("His Bitter Half" (1949) және "Honey's Money" (1962)). Фреленг кейде Warner мультфильмдеріндегі әзілдердің нысаны болды. "Canary Row" (1950) мультфильмінде "Friz" деп аталатын түрлі өнімдерді жарнамалайтын билбордтар болды. "Friz Hotel" "Racketeer Rabbit" (1946) мультфильмінде көрсетілді, ал "Frizby the Magician" Багс Баннидің "High Diving Hare" (1949) мультфильмінде ұсынған әрекеттердің бірі болды.

Schlesinger's hands off attitude toward his animators allowed Freleng and his fellow directors almost complete creative control and room to experiment with cartoon comedy styles, which allowed the studio to keep pace with the Disney studio's technical superiority. Freleng's style quickly matured, and he became a master of comic timing. Often working alongside layout artist Hawley Pratt, he also introduced or redesigned a number of Warner characters, including Yosemite Sam in 1945, the cat and bird duo Sylvester and Tweety in 1947, and Speedy Gonzales in 1955. Freleng and Chuck Jones would dominate the Warner Bros. studio in the years after World War II, with Freleng largely concentrating on the above mentioned characters, as well as Bugs Bunny. Freleng continued to produce modernized versions of the musical comedies he animated in his early career, such as Three Little Bops (1957) and Pizzicato Pussycat (1955). He won four Oscars during his time at Warner Bros., for the films Tweetie Pie (1947), Speedy Gonzales (1955), Birds Anonymous (1957) and Knighty Knight Bugs (1958). Other Freleng cartoons, such as Sandy Claws (1955), Mexicali Shmoes (1959), Mouse and Garden (1960) and The Pied Piper of Guadalupe (1961) were Oscar nominees. Freleng's cartoon, Show Biz Bugs (1957), with Daffy Duck vying with Bugs Bunny for theatre audience appreciation, was arguably a template for the successful format of The Bugs Bunny Show that premiered on television in the autumn of 1960. Further, Freleng directed the cartoons with the erudite and ever so polite Goofy Gophers encountering the relentless wheels of human industry, them being I Gopher You (1954) and Lumber Jerks (1955), and he also directed three cartoons (sponsored by the Alfred P. Sloan Foundation) extolling the virtues of free market capitalism: By Word of Mouse (1954), Heir Conditioned (1955) and Yankee Dood It (1956), all three of which involved Sylvester. Freleng directed all three of the vintage Warner Brothers cartoons in which a drinking of Dr. Jekyll's potion (of The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde) induces a series of monstrous transformations: Dr. Jerkyl's Hide (1954), Hyde and Hare (1955) and Hyde and Go Tweet (1960). Other Freleng fancies were man at war with the insect world (as in Of Thee I Sting (1946) and Ant Pasted (1953)), an inebriated stork delivering the wrong baby (in A Mouse Divided (1952), Stork Naked (1955) and Apes of Wrath (1959)), and characters marrying for money and finding themselves with a shrewish wife and a troublesome step son (His Bitter Half (1949) and Honey's Money (1962)). Freleng was occasionally the subject of in jokes in Warner cartoons. In Canary Row (1950), there were billboards in the background of scenes advertising various products called "Friz". The "Hotel Friz" was featured in Racketeer Rabbit (1946) and "Frizby the Magician" was one of the acts Bugs Bunny pitched in High Diving Hare (1949).

Музыкалық білім мен техника

Фреленг өзіндік музыкалық композитор және классикалық білім алған скрипкашы болған, ол мультфильмдерін музыкалық такт парақтарымен синхронды етіп жасаған. Фреленг Карл Сталлинг, Милт Франклин немесе Уильям Лаваның музыкасын ең тиімді пайдаланатын көңілді көріністерді уақытымен келістіретін. Ол Warner Bros. компаниясында мультфильмдер жасау үшін музыкалық білімі бар азанақ режиссерлердің бірі болды. 1930 жылдардың соңынан 1963 жылға дейін Фреленг түсірген әр мультфильм оның шығармашылық музыкалық тәсілімен жасалған. 1967 жылы Депати мен Фреленг өздерінің студиясын Сан-Фернандо аңғарына көшірді. Олардың студиясы Ван-Ньюс қаласындағы Хейвенхерст даңғылында орналасқан. Олардың жобаларының бірі, "Алтыншаш" атты мультфильмінде Бинг Кросби мен оның отбасы түсірілген, ал әндерін Шерман ағайындылары жазған. Жаңа студияда олар 1980 жылға дейін жаңа мультфильмдер шығаруды жалғастырды, содан кейін DePatie–Freleng студиясын Marvel Comics компаниясына сатты, ол оны Marvel Productions деп атады.