Кіріспе

Аниондар пайда болған кезде бөлінетін энергия
Атомның немесе молекуланың электрондық жақындығы (Eea) – газ күйіндегі бейтарап атомға немесе молекулаға электрон қосылып, анион пайда болған кезде бөлінетін энергия мөлшері ретінде анықталады. X(г) + e− → X−(г) + энергия
Бұл, электронды тұтыну иондану энергиясының өзгеруінен таңбасымен өзгешеленеді. Электрондық жақындықты қолданатын басқа теориялық ұғымдарға электрондық химиялық потенциал және химиялық қатаңдық жатады. Мысалы, электрондық жақындығы жоғарырақ молекула немесе атом электронды қабылдағыш деп, ал жақындығы төменірек болса – электронды донор деп аталады. Олар бірлесіп зарядтарды алмасу реакциясына түсуі мүмкін.

Молекулалық электрондық туыстық байланыстар

Молекулалардың электрондық жақындығы олардың электрондық құрылымының күрделі функциясы болып табылады. Мысалы, бензолдың электрондық жақындығы теріс, нафталиндікі де теріс, ал антрацен, фенантрен және пиренде оң. Компьютерлік эксперименттер гексацианобензолдың электрондық жақындығы фуллереннен асып түсетінін көрсетеді.

Қатты күй физикасында анықталған "электрондық аффинитет"

Қатты күй физикасы саласында электрондық жақындық химия және атомдық физикадағы анықтамасынан өзгеше болып келеді. Жартылай өткізгіштің вакуумдық интерфейсі (яғни, жартылай өткізгіштің беткі қабаты) үшін электрондық жақындық, әдетте EEA немесе χ деп белгіленеді, ол электронды жартылай өткізгіштің сыртындағы вакуумнан жартылай өткізгіштің ішіндегі өткізгіштік жолағының ең төменгі нүктесіне жылжыту нәтижесінде алынатын энергия ретінде анықталады: абсолюттік нөлдегі таза жартылай өткізгіште бұл тұжырым химиялық электрондық жақындық анықтамасына ұқсас, себебі қосылған электрон өздігінен өткізгіштік жолағының ең төменгі нүктесіне өтеді. Нөлдік емес температурада және басқа материалдар үшін (металдар, жартылай металдар, жоғары допингтелген жартылай өткізгіштер) бұл ұқсастық сақталмайды, өйткені қосылған электрон орташа есеппен Ферми деңгейіне жетеді. Қалай болғанда да, қатты дененің электрондық жақындығының шамасы, сол дененің газ фазасындағы атомының химиялық және атомдық физикалық электрондық жақындық шамасынан мүлдем өзгеше болады. Мысалы, кремний кристаллының беткі қабатында электрондық жақындық 4,05 эВ-қа тең, ал оқшауланған кремний атомында 1,39 эВ электрондық жақындық байқалады. Беткі қабаттың электрондық жақындығы оның жұмыс функциясымен тығыз байланысты, бірақ одан ерекшеленеді. Жұмыс функциясы – бұл электронды материалдан вакуумға кері және изотермиялық түрде алып тастау арқылы алынатын термодинамикалық жұмыс; бұл термодинамикалық электрон орташа есеппен өткізгіштік жолағының шетіне емес, Ферми деңгейіне жетеді. Жартылай өткізгіштің жұмыс функциясы допингтеу арқылы өзгертілсе, электрондық жақындық допингтеуге байланысты өзгере қоймайды, сондықтан ол материалдың тұрақты қасиетіне жақын. Дегенмен, жұмыс функциясы сияқты, электрондық жақындық та беткі қабаттың жағдайына (кристалл жазықтығы, беткі химия және т.б.) тәуелді және қатаң түрде беткі қасиет болып табылады. Жартылай өткізгіш физикасында электрондық жақындықтың негізгі қолданылуы жартылай өткізгіштің вакуумдық беттерін талдау емес, екі материалдың, атап айтқанда металл-жартылай өткізгіш тораптары мен жартылай өткізгіш гетеротороптарында пайда болатын жолақтың иілуін бағалау үшін қолданылатын эвристикалық электрондық жақындық ережелерінде болып табылады. Кейбір жағдайларда электрондық жақындық теріс мәнге ие болуы мүмкін. Көбінесе вакуумға электрондарды аз энергия жоғалтумен беруге қабілетті тиімді катодтар алу үшін теріс электрондық жақындық қажет. Байқалатын электрондық шығымдылықтың, түрлі параметрлерге (бұрылу кернеуі немесе жарықтандыру шарттары сияқты) байланысын осы құрылымдарды сипаттау үшін электрондық жақындық бір параметр болатын жолақты диаграммаларды пайдалануға болады. Беткі қабаттың аяқталуының электрондық эмиссияға тигізетін әсерінің мысалы үшін Marchywka Effect-тің 3-суретіне қараңыз.